Tibetan
དེ་ཉིད་ལས། ཕྱི་ནང་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་པའི།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཇི་བཞིན་ངང་ དུ་ཡེ་གནས་པས།ཤེས་པར་བྱ་བ་རྒྱུད་དོན་ཡིན།། ཞེས་སོ།། གཉིས་པ་ནི། ལམ་གྱི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པའི་བྱེད་པས་སྲིད་པ་ལས་བརྒལ་ཏེ་ཞི་བ་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་སྟེ།སྔ་མ་ལས། རྩོལ་བཅས་སྤྱོད་པས་འདྲེན་འཇུག་པའི།། ཐེག་པ་དེ་ནི་བྱ་བྱེད་རྐྱེན།། ཞེས་སོ།། གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་འབྲས་བུ་གཞན་ ནས་བཙལ་བའི་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་ཐེག་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ལས། གཞན་དུ་འབྲས་བུ་རེ་རྩོལ་མེད།། བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ལ་ལམ་གནས་པས།། ཐབས་ཆེན་ཐེག་འདི་བྱ་བྲལ་ལོ།། ཞེས་སོ།། དེ་ ལྟར་རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དེ་ལ་ཐུན་མོང་སྤྱིའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞིང།དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འདིའི་ལམ་ལ་དབྱེ་ན། དེ་ཉིད་ལས། ངོ་བོ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྟེ།། ཞེས་པ། ཐབས་ཀྱི་ངེས་པའི་ལམ་དང། ཤེས་ རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པ་ལས།དང་པོ་ནི། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞུ་བདེའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གང་ཞིག། འཁོར་ལོ་བཞིའི་ སྒོམ་ཐབས་ཀྱིས་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་རིམ་གྱིས་འདྲེན་པའི་ཐབས་སྟེང་སྒོའི་མན་ངག་དང།མཁའ་གསང་གི་སྙོམས་འཇུག་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཅིག་ཅར་དུ་འདྲེན་པའི་ཐབས་འོག་སྒོའི་མན་ངག་གཉིས་ཏེ། དེ་ལས། རོལ་པའི་ཀ་ར་ལ་སོགས་པ།། མན་ངག་ཐབས་ཀྱིས་དེ་འཇུག་དང།། ཞེས་སོ།། གཉིས་པ་ནི། གོང་གི་དེའི་འཕྲོས་སུ། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་འགྲོ་བའི།། དེར་ནི་འཇུག་པ་རྣམ་གསུམ་སྟེ།། རྟོགས དཔྱོད་དོན་དང་ཡི་གེ་ཡིད།། ཅེས་པས། དང་པོ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་ཤེས་བྱའི་དོན་ལ། ཤེས་བྱེད་རིག་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟག་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཇི་བཞིན་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའོ།། གཉིས་པ་དོན་གྱི་རྗེས སུ་འཇུག་པ་ནི།མཚན་མེད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་སྟེ། བསྒོམ་བྱ་ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པའི་ངང་ལ། སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཡི་དེ་བཞིན་པར་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། དགོངས་འདུས་ལས།། ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ ཆོས་ཉིད་ལ།། དེ་བཞིན་པ་ཡི་བློ་བཞག་ན།། བརྗོད་པ་མེད་པའི་ངང་ཉིད་ལས།། མ་ཡེངས་རྒྱུན་དུ་དྲན་པའོ།། གསུམ་པ་ཡི་གེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི། མཚན་བཅས་ལྷའི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་སྟེ། ས་བོན་ནམ་བརྟེན དང་བརྟེན་པ་སོ་སོའི་བསྐྱེད་སྔགས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆུ་ལ་ཉ་ལྔང་བ་ལྟར་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལྷའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་གསལ་ལ་མ་འདྲེས་པར་བསྒོམས་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི ཉམས་ལེན་ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་རོ།། དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པ་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ལའང། བློ་སྟོབས་ཆེ་བ་རྣམས་རྟོགས་གོམས་ཐམས་ཅད་ཆིག་ཆོད་དུ་བྱེད་པས་མཐར་ཕྱིན་པས་ས་ལམ རིམ་བགྲོད་ཀྱི་རྩོལ་པ་དང་བྲལ་ཞིང།བློ་འབྲིང་ཐ་གཉིས་ཀྱིས་ནི། ས་བཅུ་པའི་སློབ་ལམ་བཞི་རིམ་གྱིས་སམ་ཐོད་རྒལ་གང་རུང་གིས་བགྲོད་ནས་མི་སློབ་པའི་ལམ་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། དེ་ ཡང།དང་པོ་འགྱུར་བ་མ་ངེས་པའི་ས་དང། བརྟེན་པ་གཞིའི་ས་གཉིས་ནི་ཚོགས་ལམ་འདུན་པ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྡུས་ཤིང་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷ་སྐུ། འདིས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་ སོགས་པ་གྲུབ།གསུམ་པ་གལ་ཆེན་སྦྱོང་བ་དང། བཞི་པ་བསླབ་པ་རྒྱུན་གྱི་ས་དང། བསོད་ནམས་རྟེན་གྱི་ས་གསུམ་ནི། སྦྱོར་ལམ་རིགས་ཆེན་འབྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་འགྲུབ་ཅིང་དེར་ཚོགས་ ཀྱིས་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་པས་འགྱུར་བ་དེ་རགས་པ་བཅོམས་ཏེ་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་ནས།བརྟེན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ས་ནི་མཐོང་ལམ་དབུགས་ཆེན་འབྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་བདེ་ སྟོང་འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་སྐུ་འགྲུབ།མཐོང་ལམ་འོད་གསལ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ལ་དམིགས་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ས་སྒོམ་ལམ་ལུང་ཆེན་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཡེ་ཤེས་དང་དག་པའི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ལྷ་སྐུ་ རྒྱུན་མི་འཆད་པ་འགྲུབ།དེ་ནས་གནས་པ་མི་འགྱུར་བ་དང། བདལ་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ས་དང། རྫོགས་པ་ཅི་ཆིབས་ཀྱི་ས་གསུམ་པོ་མཐར་ལམ་རྩལ་ཆེན་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ་དེའི་མཐར་མི་སློབ་ པའི་ལམ་རྒྱུན་མཐའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱིས་འབྲས་བུའི་དབང་བསྐུར་བས་སྣང་གསུམ་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་ཕྲ་བའང་སྦྱངས་ཏེ་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་འབྲས་བུའི་ཆོས ཉེར་ལྔ་པོ་དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དཔལ་ཀུན
Chinese
彼论中说：内外差别有多少，一切诸法菩提心，如实本然安住故，应知此乃续部义。如是说。第二是，以道的勤作和合之作用，超越轮回而趣入寂静状态之果，即是声闻、独觉、菩萨之三乘。如前所说：以勤作行持而引导趣入，彼乘即是作用之因缘。如是说。第三是，心之法性从原始以来即自性清净，故无须从他处寻求果，远离勤作修证之希求与疑虑，即是内外密咒之乘。彼论中说：于他处无果之希求勤作，于所证立之自性上安住道，此大方便乘是无作。如是说。如是，后二瑜伽称为共同总道。其中，若对此道作区分，彼论中说：体性方便与智慧。如是说。方便之决定道与智慧之解脱道，确定为二。第一是，如何修证无上不变大乐俱生之乐空智慧？以四轮之修法，次第引导俱生智慧之上门诀窍，以及依靠空行秘密之等入，顿然引导俱生智慧之下门诀窍。如是二者。彼论中说：嬉戏之糖等，以诀窍方便而趣入。如是说。第二是，接续上述内容，以闻思修之方式行进，于彼处有三种趣入方式：觉、辨、义与文字意。如是说。第一，随觉辨之后而趣入，即是确立见解，必须先于道而行。即是，就所知之法而言，以能知之理智，分别观察诸法之实相，如实之法性，三轮之自性，于不可言说、不可思议中确立，此乃此派之宗义。第二，随意义之后而趣入，即是安住于无相无分别之禅定。于所修之如实法性之状态中，修持者之心亦如是安住。意集经中说：ཇ
English
It says in that very text: The differences between inner and outer, however many there may be, all dharmas are the mind of enlightenment, because they abide in their natural state as they are. It should be known that this is the meaning of the tantras. Thus it is said. The second is that the three vehicles of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas lead one beyond samsara and into the fruit of the state of peace through the activity of effort on the path. As it says in the former: That vehicle which leads and enters through practice with effort is the cause of action. Thus it is said. The third is that the nature of the mind is primordially and naturally pure, so there is no need to seek the fruit from elsewhere, and it is free from the hopes and fears of striving for accomplishment. This is the vehicle of inner and outer mantras. It says in that very text: There is no hope or effort for the fruit elsewhere. Because the path abides in what is to be accomplished, this great method vehicle is free from action. Thus it is said. Thus, the latter two yogas are called the common general path. And even within that, if this particular path is divided, it says in that very text: Essence, method, and wisdom. Thus it is said. The definitive path of method and the path of liberation of wisdom are definitely two in number. The first is: What is the method for accomplishing the great bliss of unchanging supreme bliss, the co-emergent bliss-emptiness wisdom? The method of gradually leading the co-emergent wisdom through the meditation methods of the four chakras is the key instruction of the upper gate, and the method of instantly leading the co-emergent wisdom by relying on the absorption of the secret of space is the key instruction of the lower gate. These are the two. It says in that: Sugar of play, and so on, enter through the key instruction method. Thus it is said. The second is: Continuing from the above, there are three ways to enter through the methods of hearing, thinking, and meditating: understanding, discernment, meaning, and the mind of letters. Thus it is said. First, entering after understanding and discernment is establishing the view, which must precede the path. That is, with regard to the object of knowledge, by examining each of the reasons of the knowing intellect, the nature of all phenomena, the nature of reality as it is, the nature of the three mandalas, is established as inexpressible and inconceivable. This is the tenet of this school. Second, entering after the meaning is abiding in the samadhi of non-conceptualization without characteristics. In the state of the nature of reality as it is, the mind of the meditator is also placed in that way. It says in the Gongdu: ཇ
Chinese
如是之法性，如是之见解，于无言之状态，不散乱恒常忆念。第三随行文字者，乃观想有相之天尊三摩地，仅以宣说种子字（ས་བོན་，梵文天城体：बीज，梵文罗马拟音：bīja，汉语字面意思：种子）或所依（བརྟེན，梵文天城体：आश्रय，梵文罗马拟音：āśraya，汉语字面意思：所依）与能依各自之生起咒，如鱼在水中嬉戏般，观想一切器情皆明现为天宫与坛城之轮，且不相杂，此乃此修持道之不共特点。如是修持，于成就果位之方式上，智力大者，将一切证悟习气皆作一决断，故至究竟，远离地道次第之勤作。中下根器者，则以十地之学道四者次第或顿超之任一方式行进，而与无学道之究竟果位结合。彼又，初、变异未定之地与所依地基之地二者，乃以资粮道欲乐有情之瑜伽所摄，且为信行之天身。此能成就共同之成就，如眼通与神通等。三、重要修治与四、学道恒常之地与福德所依之地三者，乃加行道大种显发之瑜伽，即成办气心之天身，且于彼以积聚而行之近取因所依，故彼变异摧毁粗分，而一切漏尽。以所依而特异行进之地，乃见道大气出入之瑜伽，即成办乐空光明之天身。于见道光明起立之后，所缘果生之地，乃修道大教获得之瑜伽，即恒常不断成办智慧与清净之学双运之天身。其后，安住不变之地与广大法性之地与圆满任运之地三者，乃以终道大勤圆满之瑜伽所摄，即于彼之终点，依于无学道恒常边际之无间道，以大欲之道灌顶果位，亦清净三现分迁之细微习气，无学双运果位之二十五法，无别任运之自性，四身五智之自性，吉祥圆满。
English
Suchness of the Dharma, suchness of the view, in the state of non-speaking, unceasingly remember without distraction. The third, following the letters, is the meditation on the deity samadhi with characteristics. Just by reciting the generation mantra of the seed syllable (ས་བོན་,梵文天城体：बीज，梵文罗马拟音：bīja，汉语字面意思：seed) or the support (བརྟེན,梵文天城体：आश्रय，梵文罗马拟音：āśraya，汉语字面意思：support) and the supported separately, like fish frolicking in the water, contemplate all containers and contents as clearly appearing as the celestial palace and the wheel of the mandala, and not mixed. This is the uncommon characteristic of this practice path. Having practiced in this way, in the manner of achieving the result, those with great intelligence make a single decision on all realizations and habits, so they reach the end and are free from the effort of the stages of the path. Those with medium and lower intelligence, on the other hand, proceed through the four stages of the path of the ten bhumis, either gradually or suddenly, and combine with the ultimate fruit of the path of no more learning. Furthermore, the first, the ground of uncertain change, and the second, the ground of the basis of support, are included in the yoga of aspiration and sentient beings of the accumulation path, and are the deity bodies of faith practice. This accomplishes common achievements such as clairvoyance and extrasensory perception. The third, important purification, and the fourth, the ground of constant learning, and the three grounds of the support of merit, are the yoga of revealing the great species of the path of joining, that is, the deity body of wind and mind is accomplished, and there, relying on the proximate cause that is practiced by accumulation, that change destroys the grossness, and all outflows are exhausted. The ground that goes especially by support is the yoga of the great breath entering and exiting the path of seeing, that is, the deity body of bliss-emptiness-luminosity is accomplished. After rising from the luminosity of the path of seeing, the ground where the object of focus bears fruit is the yoga of obtaining the great teachings of the path of meditation, that is, the deity body of the union of learning of wisdom and purity is constantly accomplished. Then, the three grounds of the unchanging abiding, the vast Dharma nature, and the perfect spontaneous, are included in the yoga of perfecting the great skill of the final path, that is, at its end, relying on the uninterrupted path of the constant edge of the path of no more learning, by the empowerment of the fruit by the path of great desire, even the subtle habits of the migration of the three appearances are purified, the twenty-five dharmas of the fruit of the union of no more learning, the nature of the inseparable spontaneous accomplishment, the nature of the four bodies and five wisdoms, glorious complete.