Tibetan
ནས་ལུགས་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་གནད་ཡོད་པས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཐེག་པར་གྲུབ་སྟེ།པདྨ་རྩེ་མོ་ལས། དྲི་མེད་ དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི།། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་བཅས།། གང་ཚེ་དག་པ་དེ་ཉིད་དུ།། རང་གསལ་མངོན་དུ་འཆར་བ་དང།། འདྲ་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ།། འབྲས་བུའི་ཐེག་པར་ཡང་དག་བརྗོད།། ཅེས གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང།བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་མ་དག་པའི་བཅོས་མ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ དང་གཅིག་པའི་སྐབས་མེད་དེ་དེ་ནི་མདོའི་གཞུང་ལམ་དུ་གསུངས་པའི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པ་བྱིས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟོགས་ནུས་པ་དེར་ཟད་ལ།དེའི་ཕྱིར། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལམ་རིམ་དུ། བླ་ མེད་ཐེག་པའི་ནང་ནས་ནི།། དོན་དམ་དུ་ནི་མཉམ་རྫོགས་ལ།། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ།། དག་དང་མ་དག་གཉིས་སུ་འཛིན།། ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི།། རྣམ་པར་བྱང་དང་སྡུག་བསྔལ་དག། ཀུན་རྫོབ ཏུ་ཡང་དབྱེར་མེད་པས།། ལྟ་བ་མཐོ་དམན་དེ་ཙམ་མོ།། ཞེས་བཤད་པས་སོ།། ད་རུང་དེ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི། དབྱིངས་དག་མཉམ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་གསལ རང་གནས་ཆེན་པོ་བཅོས་བསྒྱུར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱས་ཆོས་བློ་ལས་འདས་པའི་བཅིངས་གྲོལ་གཟོད་ནས་དག་པའི་ངང་ལ་ཡིད་དཔྱོད་བློས་བཏགས་ཀྱིས་བཟོ་འཆོས་མི་དགོས་པར་རང་བབ་གཤིས་ཀྱི་ལུགས་སུ བཞག་པ་དུས་གསུམ་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གནས་པ་དང།བློ་དང་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་བསལ་བར་རློམ་ པས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བླང་དོར་གྱི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་གཉིས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དང།འབད་རྩོལ་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གནམ་ས་ལྟ་བུར་ཡོད་ཅིང་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་སུ་སྔ་མ་ དངོས་དང་ཕྱི་མ་བཏགས་པ་བ་བཞིན་ནོ།། ལྷར་བལྟ་བ་ན་ཀྲྀ་ཡས་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་དང། ཡོ་གས་དེའི་སྟེང་དུ་མི་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལྷ་དང། བླ་ན་མེད་པས་དེ་གཉིས་ཀའི སྟེང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་གཞིའི་གནས་ལུགས་སུ་སྦྱང་གཞི་མེད་པས་སྦྱང་བྱ་དང་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་དགོས་པ་མ་གྲུབ་ཅིང་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན དུ་འགྱུར་བས་རི་བོང་ལ་རྭ་བསྒོམ་པ་དང་མཚུངས་སོ།། གཞན་ཡང་འདི་ཉིད་ལྟ་བར་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ། སློབ་དཔོན་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏིས་ཀྱང། བླ་མའི་ཁྱད་པར། སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཆོ་གའི་ཁྱད་པར། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར། དམ་ཚིག་གི་ཁྱད་པར། ལྟ་བའི་ཁྱད་པར། སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང། ཐེག་པ་འདི་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་པོ་དང། ལམ དང།འབྲས་བུ་གསུམ་མོ།། ཞེས་པས་ལྟ་བ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱི་མས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བའང་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ཁྱད་པར་གསུམ་གྱིས་འཕགས་པར་ཡང་བསྟན་ ཏེ།ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལས། དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང།། གྲོགས་ཀྱི་མཐུ་དང་སྤྱོད་པའི་ས།། བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ནི།། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས།། ཞེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ དབྱེར་མེད་པར་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཞིང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བལྟ་བས་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྟ་བ་དང།དེའི་གྲོགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དམ་ཚིག་གི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་མཐུ་ དང།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་སྤྱོད་ཉམས་སུ་ལེན་པས་འཕགས་པར་བསྟན་ཏོ།། ཞེས་བཀྲལ་ལ། ཡང་ན་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་བཞིས་འཕགས་པར་བསྟན་ཏེ། འཕགས་པ་ཐབས་ཀྱི་ཞགས་པ་ལས། དམིགས་པ་ ཆེན་པོ་ཡང་ཆེན་པོ་དང།དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་དང། ཡེ་ཤེས་དང། ཐབས་རྣམས་ཀྱི་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོར་གྱུར་པས་འཕགས་པ་བསྟན་ལ། ཌོམྦི་པས་ཀྱང། འདི་ནི་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང།། སྣོད་དུ་ བྱེད་པའི་ཆོས་དང་ནི།། གཞུང་དང་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང།། འབྲས་བུ་དག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས།། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས།། ཞེས་གསུངས་པས། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར དེ་ལ་ཁྱད་པར་བསྟན་པས་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་ཡོད་པ་གྲུབ་པོ།། དེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་ལ་སྤང་བྱ་དུག་ལྔ་སྤང་འགེག་གིས་འདུ་ཤེས་ལ་གནས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་ལ། སྔགས་སུ་དག མཉམ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་འབྱུང་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བས་ཚོགས་དང།མཆོད་པ་དང། འཕོ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཀྱིས་འཕགས། སེམས་བཟུང་བ་ཡང། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་ལྷག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ སེམས་བཟུང་བའི་འབད་རྩོལ་གྱི་ངལ་བ་ཆེན་པོས་དུས་རིང་པོར་སྒྲུབ་དགོས་པ་ཉིད།སྔགས་སུ་རིམ་པ་གཉིས་དང་ཟུང་འཇུག་གི་
Chinese
因为有显现自性的要点，所以要知道密咒的见修行是特别殊胜的，因此成立为果乘。如《莲花顶续》中说：“无垢法界之自性，具足三身四智慧，何时清净于彼性，自明显现而生起，相似道用为道时，即是真实说果乘。”因为这样说的缘故。修慈悲菩提心，是因为观待显现的对境，具有不净的造作和暂时的意识，所以密咒的见修行没有和共同之处相同的时候，那是经部中所说的世俗菩提心的差别，这是孩童的智慧也能了解的。因此，《幻化道次第》中说：“无上乘之中，胜义中是平等圆满，世俗中是一切时，执着清净与不净。方便大乘中，清净和痛苦等，世俗中也无差别，见解高低仅此尔。”这样说的缘故。现在还有比那更超胜的，法界清净平等自性，完全清净的光明，自住大处无有改造的智慧，是超越了所作法和意识的解脱，本来清净的状态不需要以分别念造作修饰，而是安住在自然本性的规律中，超越三时的无垢觉性，对于它，安住于远离一切戏论的如实状态中。以意识和分别念自诩为断除了常断二边，执着于心和心所取舍的二边，这两者和自性任运成就的离戏论，以及通过努力所作的差别有如天地之别，在见解的安住方式上，前者是真实，后者是假立一样。在观为本尊时，克里亚（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是清净法性的本尊，瑜伽是在那之上的不住的广大智慧加持的本尊，无上瑜伽是在那两者之上的任运成就坛城中证悟的缘故。如果不是这样，在基位的安住方式上没有所净治，因此净治和能净的缘起就没有必要。
English
Because there is the key point of manifesting the inherent nature, it is necessary to know that the view, practice, and conduct of mantra are particularly superior, therefore it is established as the Fruition Vehicle. As it is said in the Padma-rtse-mo (Lotus Pinnacle Tantra): "The nature of the stainless realm of reality, endowed with the three kayas and four wisdoms, when it is purified in that very nature, self-luminous manifestation arises, when similarity is used as the path, it is truly said to be the Fruition Vehicle." Because it is said like that. Cultivating loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment, because it focuses on the object of appearance, it is an impure, artificial, and temporary consciousness, so the view, practice, and conduct of mantra do not have the same time as the common, that is the distinction of the conventional mind of enlightenment spoken of in the Sutra path, even the wisdom of children can understand that. Therefore, in the Illusion Path Stages, it says: "Among the unsurpassed vehicles, in the ultimate, it is equal and complete, in the conventional, at all times, grasping at purity and impurity. In the Great Vehicle of Means, purity and suffering, even in the conventional, there is no difference, the height and lowness of the view is only that much." Because it is said like that. Now, what is even more extraordinary than that is: the realm of reality, pure, equal, and self-nature, the completely pure luminosity, the self-abiding great place, the wisdom without artificial transformation, is the liberation that transcends fabricated phenomena and consciousness, the state of original purity does not need to be fabricated or adorned by conceptual imputation, but is placed in the natural state of being, the stainless awareness that transcends the three times, for it, abiding in the undeluded state of being that is free from all elaboration. By claiming to eliminate the extremes of permanence and annihilation with consciousness and conceptual imputation, clinging to the extremes of acceptance and rejection of mind and mental factors, these two and the naturally accomplished freedom from elaboration, and the difference between what is made through effort is like heaven and earth, in the way of abiding in the view, the former is real and the latter is like something that is imputed. When viewing as a deity, Kriya (ཀྲྀ་ཡཿ，क्रिया，kriyā，行为) is the deity of pure dharmata, Yoga is the deity blessed by the non-abiding great wisdom on top of that, and Anuttarayoga is realized as the spontaneously accomplished mandala on top of both of those. If it is not like that, there is no object to be purified in the way of abiding in the ground, therefore the interdependence of what is to be purified and what purifies is not necessary.
Chinese
如果执着于并非如此的事物，就像幻想兔子有角一样。此外，此（密宗）在见地上有其殊胜之处。因扎菩提（Indrabhuti）论师也说：“上师的殊胜，法器的殊胜，仪轨的殊胜，事业的殊胜，誓言的殊胜，见地的殊胜，行持的殊胜。”因为这样说过。 佛智足（Buddhajñānapāda）也说：“此乘有三种不共之处，即修行者，道，果。”因此，后者说明了见地和果的差别，也区分了因果的佛。此外，也显示了以三种殊胜而超胜，在《三种乘的分别》中说：“所缘完全清净，友伴的威力与行持的处所，具慧者们将此乘，宣扬为大中的大。”因此，由于视一切法无别为三轮的自性，净土和行境完全清净，所以说所缘完全清净是见地。其友伴具有不共的誓言律仪的威力，并且修持如来（Tathāgata）的行持，因此显示为超胜。如此解释。或者，以四种大中的大而显示超胜。《圣妙方便套索》中说：“所缘大也是大，同样地，修行，智慧和方便，都成了大中的大，因此显示为超胜。”栋比巴（Ḍombipa）也说：“此（密宗）以法器的殊胜，成为法器的法，经论和道的殊胜，以及果的殊胜，咒乘因此殊胜超胜。”因此，由于通达实相的见地是果，因此说明了它的殊胜，从而成立了见地有殊胜之处。同样，行持方面，显宗对于应断除的五毒，以断除和遮止的方式，安住在概念上的有漏的戒律，采取扬弃的态度。而在密宗中，以乐、平等、幻化的自性，将轮回转为道用，因此以会供，供养和不退转的戒律等而超胜。心的执持方面，显宗以止观的禅定，以执持心的努力和巨大的辛劳，需要长时间的修持。而在密宗中，以二次第和双运的
English
If one clings to what is not so, it is like contemplating horns on a rabbit. Moreover, this (Tantra) has its own distinctiveness in terms of view. The master Indrabhuti also said, "The distinction of the guru, the distinction of the vessel, the distinction of the ritual, the distinction of the action, the distinction of the samaya, the distinction of the view, the distinction of the conduct." Because he said so. Buddhajñānapāda also said, "This vehicle has three uncommon aspects, namely, the practitioner, the path, and the fruit." Therefore, the latter explains the difference between the view and the fruit, and also distinguishes the Buddhas of cause and effect. Furthermore, it also shows that it is superior by three distinctions. In "The Distinction of the Three Vehicles," it says, "The object of focus is completely pure, the power of the companions and the place of conduct, the wise ones proclaim this vehicle as the greatest of the great." Therefore, since all phenomena are viewed as inseparable from the nature of the three mandalas, and the pure lands and realms of activity are completely pure, it is said that the object of focus being completely pure is the view. Its companions have the power of the uncommon samaya vows, and by practicing the conduct of the Tathāgatas, it is shown to be superior. Thus it is explained. Alternatively, it is shown to be superior by the four great among the great. In "The Noble and Wonderful Lasso of Means," it says, "The great object of focus is also great, and similarly, practice, wisdom, and means, all become the greatest of the great, thus showing it to be superior." Ḍombipa also said, "This (Tantra) is distinguished by the distinction of the vessel, the dharma that makes it a vessel, the distinction of the scriptures and the path, and the distinction of the fruits, therefore the mantra vehicle is distinguished and superior." Therefore, since the view of realizing the nature of reality is the fruit, it explains its distinction, thus establishing that the view has a distinction. Similarly, in terms of conduct, in the exoteric tradition, one adopts an attitude of acceptance and rejection towards the contaminated precepts that reside in concepts, by abandoning and preventing the five poisons that are to be abandoned. In the esoteric tradition, by transforming samsara into the path with the nature of bliss, equality, and illusion, it is superior by means of gatherings, offerings, and irreversible precepts, etc. In terms of holding the mind, in the exoteric tradition, with the samādhi of śamatha and vipaśyanā, it is necessary to practice for a long time with great effort and labor in holding the mind. In the esoteric tradition, with the two stages and the union of