Tibetan
་དོན་གཅིག་པར་བཤད་པ་སོགས་དབུ་མའི་གཞུང་ཆེན་པོ་ཐམས་ ཅད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབུ་མའི་ལུགས་སུ་དེ་མེད་ཅིང་སེམས་ཙམ་གྱི་ལུགས་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཞུང་དེ་དང་དེ་མ་མཐོང་བར་ཟད་ལ།གཞན་ཡང་ལང་ གཤེགས་ལས།སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ།། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་མི་བརྟག་གོ། སྣང་བ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས།། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་འདའ་བར་བྱ།། ཡང་དག་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས།། སྣང་བ་མེད་ལས་འདའ་ བར་བྱ།། རྣལ་འབྱོར་སྣང་བ་མེད་གནས་ན།། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མི་མཐོང་ངོ།། ཞེས་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་ནས་མཐར་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་སྣང་མེད་དབུ་མ་དང། དེ་ལས་ཀྱང་འདས ནས་སྣང་བཅས་དབུ་མ་སྟོན་ཅིང།དེ་ལ་མ་སླེབ་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་དོན་ཟབ་མོ་མི་མཐོང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་སེམས་ཀྱི་སྒྲས་སྨོས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའང་ནོངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ ཉིད་དང།ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང། འོད་གསལ་བའི་སེམས་དང། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཡིད་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ གནས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡོད་དེ།ཡུམ་རྒྱས་པ་ལས། རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འོད་གསལ་བའོ།། ཞེས་འཁོར་བའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་འདས་ པའི་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་གསུངས་པ།རྣམ་ཤེས་ལས་མ་འདས་པའི་སེམས་ཙམ་དུ་ནོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཕྱི་མའི་མཚན་ཉིད་ནི། མདོ་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་འབྲེལ།། སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྣ་ ཚོགས་པ།། མི་ལས་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ནི།། འཇིགས་རྟེན་པ་ཡི་སེམས་ཙམ་མོ།། ཞེས་གསུངས་པས། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཡེ ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་དོན་གཅིག་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཐེག་ཆེན་རྣམས་སུ་བསྟན་པའི་མིང་གཞན་གྱིས་བསྙད་པའི་སེམས་ཀྱི་དོན་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་དགོས་ལ།དེར་མ་ཟད་ཟག་པ་མེད་ པའི་དབྱིངས་དང།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་དང། དོན་དམ་པའི་དགེ་བ་དང། ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་ཞིང་བརྟན་པ་དང། དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་སུ་བདེན་པ་དང། གདོད་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་སྐུ་ དང།མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང། བདག་གཉིས་སྤངས་པ་སོགས་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལ
Chinese
说成意义相同等等，凡是在一切中观大论典中作三种自性之安立，凡是这些，在中观宗中是没有的，而是唯识宗独有的，这样说的人，是没有见到那些论典罢了。此外，《楞伽经》中说：“依于唯心故，不观察外境，依于无相故，当超于唯心，依于正对治，从无相而超，瑜伽住无相，不见大乘法。” 意思是说，在某种情况下先显示为唯心，最终从那上面真正超越而宣说无相中观，并且从那上面也超越而宣说有相中观，如果没有到达那一步，就不能见到大乘的甚深意义。一般来说，凡是用“心”这个词所说的一切都说是唯心，这也是错误的。因为，如来藏、真如、自性涅槃、法界、光明心、普贤意等，对于远离一切边际的处所，也有用“心”这个词来表示的情况。如《广大母经》中说：“善现，彼心非心，心之自性乃光明。” 意思是说，所说的光明心是超越了轮回的心和心所的，不应误认为是未超越阿赖耶识的唯心。后者的特征是，经中说：“分别习气连，心所种种生，人此外境现，世间人之唯心。” 因此，显示了世间和超越世间的唯心之差别，这与之前所说的阿赖耶识和智慧的差别意义相同，同样，对于在极其甚深的诸大乘中以其他名称所诠释的具有“心”之意义的那些，也同样需要了解。不仅如此，无漏之界、不可思议之界、胜义谛之善、法性不变且坚固、胜义谛之实相中之真、本来清净之身、远离一切四边戏论、舍弃二我等等，与大雄佛的法身无二无别的功德之聚，如恒河沙数。
English
Saying that they have the same meaning, etc., all the establishments of the three natures made in all the great Madhyamaka treatises, all of these, are not in the Madhyamaka system, but are unique to the Cittamātra system. Those who say this have simply not seen those treatises. Furthermore, the Laṅkāvatāra Sūtra says: "Relying on mind-only, one does not examine external objects. Relying on the absence of appearance, one should transcend mind-only. Relying on the correct antidote, one should transcend from the absence of appearance. When the yogi dwells in the absence of appearance, he does not see the Great Vehicle." This means that in some cases, it is first shown as mind-only, and ultimately, by truly transcending from that, the absence-of-appearance Madhyamaka is proclaimed, and by transcending even from that, the appearance-and-absence Madhyamaka is proclaimed. If one does not reach that stage, one cannot see the profound meaning of the Great Vehicle. In general, it is also a mistake to say that everything spoken of with the word "mind" is mind-only. Because, the Tathāgatagarbha, Suchness, the ultimate limit, the naturally Nirvāṇa, the Dharmadhātu, the mind of clear light, the mind of Samantabhadra, etc., for the places that are free from all extremes, there are cases where the word "mind" is used to indicate them. As the Extensive Mother Sūtra says: "Subhūti, that mind is not mind, the nature of mind is clear light." This means that the mind of clear light that is spoken of is beyond the mind and mental factors of Saṃsāra, and should not be mistaken for mind-only that has not transcended the Ālayavijñāna. The characteristic of the latter is, as the Sūtra says: "The connection of the habits of discrimination, various mental factors arise, the appearance of external objects from people, is the mind-only of worldly people." Therefore, the difference between the mind-only of the world and that which transcends the world is shown, which has the same meaning as the difference between the Ālayavijñāna and wisdom previously explained. Similarly, for those that are explained in the extremely profound Great Vehicles with other names that have the meaning of "mind," it is also necessary to understand them in the same way. Moreover, the realm of non-leakage, the realm of inconceivability, the virtue of ultimate truth, the unchanging and stable nature of Dharma, the truth in the reality of ultimate truth, the body that is primordially liberated, being free from all elaborations of the four extremes, abandoning the two selves, etc., the collection of qualities that are inseparable from the Dharmakāya of the Great Buddha, like the sands of the Ganges River.
Tibetan
ས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱང་ རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཤིན་ཏུ་འདས་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་ཙམ་སྨྲ་བ་དང་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ།། སྤྱིར་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་བློ་གྲོས་ཚད་མར་གྱུར་པ་དག་གིས སྟོང་ལུགས་གཉིས་ཀ་ཡང་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་སོ་སོ་ལ་བརྟེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཞིར་གྲངས་ངེས་པ་དག་གི་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་དབུ་མར་གནས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་ཡོད་པ་དང་བདེན་པར་ཡོད་པ ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ།ངེས་དོན་གྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པ་ལ་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་ཐོགས་རྣམ་གཉིས་སོ་སོའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གསལ་བར་རྟོགས་ཤིང། དེ་དང་མཐུན་པར་རྩོད་དུས་ ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བ་དང།ལེགས་ལྡན་ཞབས་དང། གསེར་གླིང་བ་དང། ཇོ་བོ་རྗེ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། དེ་རྒྱན་གྱི་ དགོངས་པ་འཆད་པ་ན།གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འདི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་པ་འདི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གསུམ་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་རྣལ་འབྱོར་ རམ་བསམ་བྱུང་གི་རིམ་པ་གང་རུང་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དང།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ལ་བཤད་པ་དང། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་འགྲེལ་པར་གནས་ཚུལ་ཀྱི་སྐུ་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། དེའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་བར་བ་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངར་འཛིན་དང། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་གྲུབ་མཐས་གསར་དུ་བཏགས་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང། རང་སྡེ དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའི་འཛིན་ཞེན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་དོན་དུ་ངེས་དོན་མེད་དགག་ཁོ་ནར་བཞེད་ཅིང་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང།ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་ བསྟན་པས་དེ་དང་དེའི་དོན་མཐོང་བས་བདག་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་གོ་ཡུལ་གྱི་ལྟ་བ་སྟེ་མཚན་འཛིན་གཞིག་པར་དཀའ་བ་ཡང་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འགོག་པར་བྱེད་པ ལ་ཐལ་རང་གི་རིག་པ་སྤྲོས་པ་གཅོད་བྱེད་ལ་རྣོ་བ་དང།བསྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་གིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚེ་ནི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པར་གསུངས་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལུགས་འདི་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ཟབ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ ཏེ།དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས
Chinese
那些已逝者，也因安住于远远超越有识之法的圆满成就中，与世间唯识论者截然不同。一般来说，不偏袒任何一方，以智慧为衡量标准的人们认为，空性两种流派都依赖于各自的车轨传统，在四种确定的宗派顶端的中观派中安住，没有差别，因为在两种情况下，有和真实有之间没有差别。解释究竟意义时，由诸佛授记的大学者龙树、无著各自的论著已清楚地阐明。与此相符，辩论时期的全知者宝生寂静、善护足、金洲、觉窝杰等也这样说过。狮子贤论师也承认，在解释《现观庄严论》的意义时，“唯有这无二智慧才是真实存在的自性”这样确定，是因为认为这是瑜伽地的第三地的修生瑜伽或思生次第中的任何一种。并且，将真如的认识解释为智慧，在法身（本体身）的解释中，将剩余的三种身解释为法性。因此，从第二法轮中直接开示的空性，为了断除有情众生心中与生俱来的我执，以及外道们以宗派新立的自我见，还有自宗中执著实有的宗派的执着戏论，认为仅仅是否定意义的无遮遣，什么也不修就是修空性，什么也没看见就是证悟了真如。因此，通过看见那个和那个的意义，如理如实地证悟无我，对于难以摧毁的所缘境的见解，也用闻思所生的智慧来遮止。在遮断戏论方面，自续应成的智慧很锐利，而在以禅修经验确定时，第三法轮中所说的这个大中观派的宗义是最深奥、最广大的，因为自性清净的法界，胜义谛，自生智慧本身就是一切法
English
Those who have passed away are also vastly different from the worldly Mind-Only proponents because they abide in the spontaneously accomplished state that is far beyond the nature of consciousness. In general, those whose wisdom is the measure, without leaning to any side, consider that both lineages of emptiness, relying on their respective chariot traditions, are no different in abiding in the Middle Way, which is the pinnacle of the four definitive tenets, because in both cases, there is no difference between existence and true existence. When explaining the definitive meaning, the great teachers Nagarjuna and Asanga, who were prophesied by the Buddhas, have clearly elucidated it in their respective treatises. In accordance with this, the omniscient Ratnakara Shanti, Sthiramati, Suvarnadvipa, and Jowo Je, etc., during the time of debate, also said so. The teacher Simhabhadra also acknowledged that when explaining the meaning of the Ornament, "This unique non-dual wisdom is indeed the nature of true existence," this is determined because it is considered to be any of the meditative yoga of the third stage of the Yoga Ground or the order of arising from thought. Furthermore, the recognition of Suchness is explained as wisdom, and in the explanation of the Essence Body (Svabhavikakaya), the remaining three bodies of the state are explained as Dharmata. Therefore, the emptiness directly taught from the intermediate turning of the wheel, in order to cut off the innate ego-grasping in the minds of sentient beings, as well as the view of self newly established by the tenets of the heretics, and the clinging to the elaborations of the tenets of the self-affirming school, it is considered that only the negation of meaning is a non-affirming negation, and that not meditating on anything is meditating on emptiness, and that not seeing anything is realizing Suchness. Therefore, by seeing that and the meaning of that, truly and correctly realizing selflessness, even the difficult-to-destroy view of the object of perception is prevented by the wisdom arising from hearing and thinking. In terms of cutting off elaborations, the wisdom of Svatantrika and Prasangika is sharp, and when establishing it with meditative experience, this Great Madhyamaka system spoken of in the third turning of the wheel is the most profound and vast, because the naturally pure sphere, the ultimate truth, the self-born wisdom itself is all dharmas.