Chinese
意和识，以及，念想分别已断绝，获得分别之法的，声闻众乃是佛子。从刹土和忍辱的差别中，如来之智慧殊胜。如是等等所说一般。另外，凡是宣说唯识宗义者，认为胜义谛是真实的，没有超出识，而那是具有轮回之境的识，是杂卡，因为不能超脱世间。胜义谛是无漏之界，以及证悟它的离障之智慧，是圣者们各自的自证，具有超脱世间的特征。那二者的差别是，大乘经部中说：其中，大慧，智慧有三种，世间的，超世间的，和超世间的殊胜。从中生起而坏灭的是识，不生不灭的是智慧。另外，大慧，堕入相和无相，堕入有和无，从各种特征之因中生起的是识。完全超脱相和无相之特征的是智慧。另外，大慧，具有彼等之特征的是识，具有减损之特征的是智慧。其中，三种是这样，能证悟自和共相，能证悟生和灭，能证悟无生和无灭。其中，世间的智慧是，对有和无的方面显现执着的外道，以及所有凡夫俗子。其中，超世间的智慧是，对堕入自和共相之念头显现执着的声闻和独觉众。其中，超世间的殊胜智慧是，诸佛和菩萨们，对于无相之法彻底分别，以及见无生和无灭，远离有和无的方面，为了领悟如来无自性之境而生起。另外，大慧，无执着的特征是智慧，对各种境
English
Consciousness and intellect, and, thoughts and discriminations are severed, those who have attained the Dharma of discrimination, the Shravakas are the sons of the Buddhas. From the distinctions of Buddha-fields and forbearance, the wisdom of the Tathagatas is excellent. As it is said, and so on. Furthermore, any who speak of the Mind-Only tenets, who consider the ultimate truth to be real, have not transcended consciousness, and that is consciousness with the realm of samsara, it is a mixture, because it cannot transcend the world. The ultimate truth is the uncontaminated realm, and the wisdom free from obscurations that realizes it, is the self-awareness of the noble ones, characterized by transcendence of the world. The difference between these two is, in the Mahayana Sutra Pitaka, it says: Therein, great wisdom, wisdom is of three kinds, worldly, transcendent, and the supreme transcendent. What arises and perishes from it is consciousness. What does not arise and does not perish is wisdom. Furthermore, great wisdom, falling into signs and signlessness, falling into existence and non-existence, what arises from the causes of various characteristics is consciousness. The characteristic that is completely beyond signs and signlessness is wisdom. Furthermore, great wisdom, that which has the characteristics of those and so on is consciousness. The characteristic of diminishing is wisdom. Among them, the three are like this: that which realizes self and general characteristics, that which realizes arising and ceasing, and that which realizes non-arising and non-ceasing. Among them, worldly wisdom is the attachment manifested from the side of existence and non-existence, of the heretics, and of all ordinary people. Among them, transcendent wisdom is the attachment manifested to the thought of falling into self and general characteristics, of all the Shravakas and Pratyekabuddhas. Among them, the supreme transcendent wisdom is that of the Buddhas and Bodhisattvas, who thoroughly distinguish the dharmas of non-appearance, and see non-arising and non-ceasing, and are free from the sides of existence and non-existence, arising in order to comprehend the realm of the selflessness of the Tathagatas. Furthermore, great wisdom, the characteristic of non-attachment is wisdom, attachment to various objects
Tibetan
འི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།། གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་འདུས་པའི་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས པའོ།། མི་ལྡན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ།། གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་བདག་གི་སོ་སོ་རང་གི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི འབྱུང་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཆུ་ལ་ཆུ་ཟླ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།། སེམས་ཀྱིས་སུ་ནི་ལས་ལ་སོགས།། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད།། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་སྣང་མེད་དང།། མཐུ་ཡང རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་བྱེད།། སེམས་ནི་ཡུལ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ།། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་དང།། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོ་ལས། ཆོས་འདི་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག པར་འདས་པ།སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། ངག་གི་ལམ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ བ།བླང་བ་དང་དོར་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཕྱེ་བ་དང་བཙུམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། བརྟགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ། རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ།མཚན་མ་མེད་པ། མཚན་མ་དང་བྲལ་བ། མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ།ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། གནས་མ་ཡིན་པ། མི་གནས་པ། ཞི་བ། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། དེ་དག་གཉིས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ། དྲི་མ་མེད་པ། མ་གོས་པ་དང། རྣམ་པར་དག་པ། གྱ་ནོམ་པ། མཆོག། དམ་པ། ཕུལ། རྟག་པ། བརྟན་པ། ཐེར་ཟུག། མི འཇིགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང། མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ནི་འདུག་པ་ཁོ་ནའོ།། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པ་བསྟན་པ་དག་ནི་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པའི་ལམ་དུ་མི་གནས་ཏེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་གྲུང་པོར་ཁས་བླངས་ཤིང་ཡུལ་ཅན་གཞན དབང་བདེན་པར་འདོད་པས་རྣམ་ཤེས་རྫས་གྲུབ་དོན་དམ་པར་འདོད་པ་གང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཡང་རྟོ
Chinese
具有特征的是识。另外，聚集了三种大智慧，具有产生之事的特征是识。不具有的自性特征是智慧。另外，没有获得大智慧的特征是智慧，因为我的各自自证的圣者智慧所证悟的行境中，不产生也不容许，如同水中月。对此，应如是说：心以谁为业等，智慧则能辨别，智慧也能使无有显现，力量也能极度获得。心与境相连。等等广说。同样，在圣妙吉祥云经中说：此法胜过一切文字，完全超越；胜过一切言说，完全超越；胜过一切词语的行境，完全超越；胜过一切言语的道路，完全超越；远离一切戏论，远离一切取舍，远离一切开合，远离一切分别，不是所考察的，不是分别的行境，胜过分别的行境，没有相，远离相，胜过相的行境，胜过孩童的行境，胜过一切魔的境地，胜过一切烦恼的行境，胜过识的行境，不是住处，不住处，寂静，是圣者智慧的行境，那二者各自自证，无垢，不染，清净，殊胜，最胜，神圣，极好，常恒，稳固，坚实，无畏的法性，如来出现也好，不出现也好，法界此乃安住。等等，以胜义圣者智慧不可思议之理广为显示，这些唯识宗不安住于所欲的道，因为他们承诺能取所取二取不二的自证自明之识是成佛的根本因，并且认为有境他性是真实的，因此，凡是认为识是实有成立的胜义谛者，也如实地证悟了法无我。
English
That which has characteristics is consciousness. Furthermore, the characteristic of having the activity of arising, which is the gathering of three great wisdoms, is consciousness. The characteristic of the nature of not having it is wisdom. Furthermore, the characteristic of not obtaining great wisdom is wisdom, because in the realm of experience realized by the self-cognizant noble wisdom of each individual, it does not arise and is not allowed to enter, like the moon in water. Therefore, it should be said thus: "The mind, with whom as its activity, etc., wisdom distinguishes, wisdom also makes non-existence appear, and power is also greatly obtained. The mind is connected with the object," and so on, extensively explained. Similarly, in the Sutra of the Noble Jewel Cloud, it says: "This Dharma is completely beyond all letters, completely beyond all speech, completely beyond all realms of words, completely beyond all paths of speech, free from all elaborations, free from all acceptance and rejection, free from all opening and closing, free from all discriminations, not to be examined, not a realm of discrimination, completely beyond the realm of discrimination, without signs, free from signs, completely beyond the realm of signs, completely beyond the realm of children, completely beyond the realm of all demons, completely beyond the realm of all afflictions, completely beyond the realm of consciousness, not a dwelling place, not dwelling, peaceful, the realm of noble wisdom, each individually self-aware of those two, immaculate, unstained, pure, magnificent, supreme, sacred, excellent, constant, stable, firm, fearless Dharma nature, whether the Tathagatas appear or do not appear, this realm of Dharma is only abiding." And so on, extensively showing the inconceivable manner of the ultimate noble wisdom. These Mind-Only proponents do not abide in the path they desire, because they assert that the non-dual knowing of the grasper and the grasped, self-knowing and self-illuminating, is the fundamental cause of Buddhahood, and they believe that the other-powered object is true. Therefore, whoever believes that consciousness is substantially established as the ultimate truth also realizes the selflessness of phenomena as it is.
Tibetan
གས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ལྟར་ཡང་ལང་གཤེགས་ལས། སེམས་ཙམ་ཡིན་ཏེ སྣང་བ་མེད།། སྣང་བ་མེད་པས་མི་སྐྱེ་སྟེ།། དབུ་མ་ཡི་ནི་ལམ་འདི་དག། ང་དང་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་བཤད།། སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རྟོགས་པ་དང།། ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་རྣམ་བསལ་བ།། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་ལྡོག པས།། ལམ་དེ་ཉིད་ནི་དབུ་མའོ།། ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་བཀའ་ཐ་མའི་དགོངས་པ་འདི་ཉིད་ངེས་དོན་དབུ་མ་ཆེན་པོར་གནས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སློབ་དཔོན ཤིང་རྟ་གཉིས་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པས་རང་གཞུང་རྣམས་སུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ།འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་འགའ་ཞིག་གིས་དགོས་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་གཞག་གཞན་དང་གཞན་དུ་ སྨྲ་བ་དག་བྱུང་སྲིད་ནའང་དེ་དག་རྣམས་སྐྱེ་འཕགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཚད་གཟུང་དཀའ་ལ།འཕགས་པའི་སར་བཞུགས་པར་གྲུབ་ན་དགོངས་གཞི་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་སྐབས་སྲིད་པས་རང་རེ་ བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ནས་ཆོས་སྤང་གི་ལས་ངན་མི་བསོག་པ་ཉིད་དུ་གནད་དུ་གོ་ལ།གལ་ཏེ་འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་པའོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང། ཡུམ་བར་མ་ལས། བྱམས་པ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་མེད་པར་བལྟའོ།། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྫས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྫས་ཡོད་པར་བལྟ་ཡི་རང་དབང་དུ འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་རྫས་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ།། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང།། བརྒྱད་སྟོང དོན་བསྡུས་སུའང།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི།། བསྟན་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་བརྟེན།། བརྟགས་པ་དང་ནི་གཞན་དབང་དང།། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ།། མེད་ཅེས་བྱ་བ་སོགས་ཚིག་གིས།། བརྟགས་པ་ཐམས་ ཅད་འགོག་པ་སྟེ།། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས།། གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡང་དག་བསྟན།། རྣམ་པར་བྱང་བ་བཞི་ཡིས་ནི།། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས།། ཤེས་རབ་ཕོ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི།། སངས་རྒྱས རྣམས་ཀྱིས་གཞན་བསྟན་མེད།། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཚུལ་བཀའ་བར་བ་ནས་ཀྱང་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི སྒོར་ཡང།ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་བསྡུས་པ་དང། དེའི་འགྲེལ་པ་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བས་མཛད་པར་ཡང་དེ་དང
Chinese
因为难以驳倒的缘故。像那样《楞伽经》中也说：唯是心而已，显现不存在。因为显现不存在，所以不生。中观的这条道路，我和其他人也说了。在唯心中获得证悟，并且完全消除外境事物，通过止息种种分别念，那条道路就是中观。如是所说，如来最后教言的密意安住于真实义大中观，这是大菩萨们的论释和，大乘论师，二胜六庄严师徒等在各自的论著中都已明白地阐述了。然而，有些论师由于需要，或许会说其他不同的分类，但那些是圣是凡难以衡量。如果确立为安住在圣者之地，那么以其他不同的意图那样宣说的场合也是有可能的，因此我们这些孩童应当认识到，不要执持一端而造作舍法的恶业才是关键。如果在此因为宣说了三自性而说是唯心宗，那么《中品般若经》中说：慈氏，完全遍计所执的色，应当观为无实。分别所计的色，因为分别念是实有的缘故，应当观为实有，但不是自在而转。法性的色，既不是无实也不是实有，应当观为是胜义所区分的。等等所说。并且，《八千颂般若经义集》中也说：般若波罗蜜多，完全依赖于三种教法，即遍计、依他起和圆成实。以“无”等词语，遮止一切遍计所执，以幻术等比喻，如实显示依他起，以四种清净，极力宣说圆成实。般若波罗蜜多，诸佛没有宣说其他的。等等，三自性的方式也从中品般若经中广为阐述。同样，还有龙树论师的《入三身之门》中，也归纳为以三自性作为获得三身的因，以及大中观派耶谢扎瓦所著的注释中也是如此。
English
Because it is difficult to refute. Likewise, in the Lankavatara Sutra, it is said: It is only mind, appearances do not exist. Because appearances do not exist, they do not arise. This path of the Middle Way, I and others have also spoken of. To realize in mind-only, and completely eliminate external objects, through stopping all kinds of conceptual thoughts, that path is the Middle Way. As it is said, the intention of the final teachings of the Buddha abides in the great Madhyamaka of true meaning, which has been clearly explained in their respective treatises by the commentaries of the great Bodhisattvas, the great Mahayana teachers, and the two charioteers (Nagarjuna and Asanga) with their followers. However, some teachers, due to necessity, may speak of other different classifications, but it is difficult to measure whether those are noble or ordinary. If it is established that they reside in the land of the noble ones, then there may be occasions when they speak in that way with other different intentions, so we children should recognize that it is crucial not to cling to one extreme and accumulate the evil karma of abandoning the Dharma. If here it is said to be a Mind-Only school because it teaches the three natures, then the Middle Length Prajnaparamita Sutra says: Maitreya, the completely imputed form should be viewed as unreal. The form that is conceptually imputed, because conceptual thought is real, should be viewed as real, but it does not operate independently. The form of suchness is neither unreal nor real, it should be viewed as being distinguished by ultimate truth. And so on. Also, in the Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses Prajnaparamita, it is said: The Prajnaparamita completely relies on the three teachings, namely, the imputed, the dependent, and the perfectly established. With words such as "non-existent," all imputations are prevented; with examples such as illusion, the dependent is truly shown; with four purities, the perfectly established is proclaimed. The Buddhas have not taught any other Prajnaparamita. And so on, the manner of the three natures is also extensively explained in the Middle Length Prajnaparamita Sutra. Similarly, in the "Gate of Entering the Three Bodies" by the teacher Nagarjuna, it is summarized that the three natures are the cause for attaining the three bodies, and it is also the same in the commentary written by the great Madhyamika Yeshe Zawa.