Tibetan
་མེད་པ་ཉིད་དང། དེ་བཞིན་ཉིད་དང། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ཆོས་ཉིད་དེ་དག་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ།རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ།། ཞེས་དང། རྒྱུད་བླ་མ་ ལས་ཀྱང།རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། ཞེས་པ་སོགས་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ།། དེ་ལྟ་བུའི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་སའི་ཁམས་སུ་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་གནས་པ་བཞིན་རང་གི་ ངོ་བོ་ལ་དྲི་མས་མ་གོས་ཀྱང་བློ་བུར་འཁོར་བ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་ལྡན་དུ་གནས་པ་ཆུ་དང་ཆབ་རོམ་གྱི་དཔེ་བཞིན་དུ་བཞུགས་པ་སྟེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། དག་པ་དང་བ་འོད་གསལ་བ།། མི་འཁྲུགས་འདུས་མ་ བྱས་པ་ནི།། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ།། ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ།། སློབ་དཔོན་ཀླུའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བསྟོད་པར། ས་ཡི་ནང་ན་གནས་པའི་ཆུ།། དྲི་མ་མེད་པར་ཡང་དག་གནས།། ཉོན་མོངས་ནང་ན ཡེ་ཤེས་ཀྱང།། དེ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་གནས།། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སུ་སྙིང་པོའི་བཞུགས་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས་ཤིང་གཤེགས་སྙིང་དེ་ཉིད་རང་ངོ་ལ་ལྟོས་ནས འཁོར་འདས་བཟང་ངན་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དེ།དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་ལ། ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་དག་གྱུར་པ།། དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་དེ་ཡི་ཕྱིར།། འགྲོ་ཀུན་དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ཅན།། ཞེས་དང། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས།ཀྱེ་རིགས་ཀྱི་བུ། འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་རྟག་ཏུ་བདེ་བར་གཤེག་ པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ།། ཞེས་པ་དང། ག་ལས་འཇིག་མེད་དུ། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན།། མྱ་ངན་འདས་པའང་འཁོར་བ་ལས། ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན།། མྱ་ངན འདས་མཐའ་གང་ཡིན་པ།། དེ་ནི་འཁོར་བའི་མཐའ་ཡིན་ལ།། དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ནི།། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་ཡོད་མིན་ཏེ།། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་བའི་ཡོངས་གྲུབ་ལ དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ།རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན།། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ།། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།། དྲི་མ་གློ་བུར་བ་དེ་ལ་གནས་སྐབས
Chinese
无有性，以及如是性，无错谬如是性，非异如是性，真实之边际即安住于如是性。如是，彼等法性以他空者，即名为以他之事物空性。 饶益，此乃菩萨摩诃萨众之大乘。如是说。 宝性论中亦云：具有分别之体性。等等如前所说，广为宣说。 如是之界，于有情之相续中，如于地界中有珍宝之藏，虽自之体性未为垢染所染污，然与忽尔之轮回及形相相合而安住，如水与冰之譬喻而安住。定解宝王经云： 清净离垢光明者， 无动无合非造作， 善逝之藏即如是， 本来安住之法性。 论师龙树于法界赞中云： 地之内中安住水， 无垢无染亦安住， 烦恼之中有智慧， 如是无垢亦安住。 如是等等于了义心要之经藏中，心要之安住方式宣说为不可思议，而如来藏彼者观待自相，则无有轮涅善恶而为平等性。 如是性于一切， 无有差别且清净， 以是如来之自体， 一切有情彼心要。 又如来藏经中云： 种姓之子，此乃诸法之法性，如来等出现与不出现，然此等有情乃恒常具有善逝之藏。又云： 何处无坏灭， 轮回涅槃间， 少许差别亦非有。 涅槃亦自轮回中， 少许差别亦非有。 涅槃边际为何处， 彼即轮回之边际也。 彼二少许之差别， 极其微细亦非有。 等等广为宣说者，乃是对法性不变之圆成实性之密意。宝性论云： 如是先前如是后， 无有变异之法性。 如是宣说之故。 垢染忽尔于彼处，于境况
English
Emptiness, suchness, non-erroneous suchness, non-other suchness, and the ultimate limit abide in suchness. Thus, that which is empty of others, the nature of things, is called emptiness of other entities. O Riches, this is the great vehicle of the Bodhisattva Mahasattvas. It is said. The Uttaratantra also says: "Having characteristics with distinctions." As mentioned before, it is extensively explained. Such a realm, in the continuum of sentient beings, is like a treasure of jewels in the earth element. Although its own nature is not tainted by impurities, it abides in conjunction with the adventitious cycle of existence and forms, like the example of water and ice. The Samadhiraja Sutra says: Pure, stainless, and luminous, Unmoving, uncompounded, and uncreated, The essence of the Sugata is such, The nature of reality that has always been. Acharya Nagarjuna in the Praise of Dharmadhatu says: Water dwells within the earth, Abiding perfectly without impurity. Even wisdom within afflictions, Likewise abides without impurity. Such and so forth, in the sutras of definitive meaning, the way the essence abides is taught as inconceivable, and that Sugata-garbha, in relation to its own nature, is equality without samsara, nirvana, good, or bad. Suchness is in all things, Without distinction and purified. Therefore, the Tathagata himself, All beings have that essence. And in the Tathagatagarbha Sutra: O son of good family, this is the nature of dharmas, whether the Tathagatas appear or do not appear, these sentient beings always have the essence of the Sugata. And: Where there is no destruction, Between samsara and nirvana, There is not even a slight difference. Nirvana is also from samsara, There is not even a slight difference. Whatever is the limit of nirvana, That is also the limit of samsara. The difference between the two, Even the slightest is not there. And so on, what is extensively taught is the intention of the perfectly established nature of unchanging dharmata. The Uttaratantra says: As before, so after, The nature of reality is without change. Because it is said. Adventitious impurities, in that place, in the situation.