Tibetan
ག་མི་བྱ།། སྙན་དངགས་ཟློས་གར་བསྟན་བཅོས་ལས།། སྒྲ་དང་སྒྲ་ངན་བརྟག་བྱ ཡི།། སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་གཏན་ལ་ཕབ།། ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་བརྟག་པར་བྱ།། བརྟག་པར་བྱེད་པས་གཏི་མུག་བྱེད།། རྩ་བའི་དོན་ནི་ཟད་པར་འོང།། དེ་ཕྱིར་སྒྲ་དང་རྟོག་གེ་ཤེས།། དེ་ལ་དེ་ཉིད་བཤད་མི་བྱ།། དེ ཀུན་ལ་ནི་དབང་མི་བསྐུར།། ཕྱི་ཡི་དོན་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར།། ཞེས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དང་སྐད་སོ་སོའི་བརྡས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་སྒྲ་སྙན་གྱི་གདངས་ཉན་པ་པོ་སོ་སོའི བསམ་པ་བཞིན་གོ་བ་ལྟ་སྐད་གཞན་དང་སྔགས་དེ་གཞན་དང་ཆོ་ག་འདི་རྣམས་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེའི་ཁམས་དང་དབང་པོ་ལ་གོ་བར་མཛད་པའི་རྒྱལ་བར་རྣམས་ཀྱི་གསུང གིས་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་ལ་གོ་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་ཤར་བར་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་སྐད་ཁོ་ན་ཡིན་དགོས་པའི་གོ་བ་ཞིག་ལ་ཞེན་ནས་ཀླ་ཀློ་དང་པི་ཤཱ་ཙི་དང་བོད་ཀྱི་སྐད་སོགས་ཡུལ་གྱི བརྡའ་དང་ལེགས་སྦྱར་འདྲེས་མར་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་རྒྱ་མིན་བོད་མིན་སོགས་ཀྱིས་གཞུང་བརྟག་པ་དག་བྱུང་སྲིད་ཀྱང་དེ་དག་རང་གི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་བུ་དོག་པའི་མཚངས་བརྟོལ་བ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ།སྟོན་པས་ ཡུལ་གཞན་གྱི་སྐད་དང་བརྡས་གསུང་བ་ཆོས་ཡིན་ན།བོད་ཀྱི་སྐད་དུ་གསུངས་པས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་ལས། འདིར་དང་པོར་རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་སོགས་པ་མ་ག་དྷཱའི་སྐད་ ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཏྱ་པི་སོ་བྷ་ག་བཱ~ཾ་སམྱཀྶཾ་བུདྡྷོ་བིདྱ་ཙ་ར་ཎ་སཾ་པནྣཿསུ་ག་ཏོ་ལོ་ཀ་བི་དུ་ཨ་ནུཏྟ་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་བསྟན་ཏོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་བོ་ཤཱི་ཏའི་བྱང་ཙམ་པ་ཀའི་ཡུལ་དུ་གྲོང་བྱེ་ བའི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀར་ཥྟུ་ཁུ་ཥྞུ་ཀ་ག་ག་ན་ཀུ། ཛི་ཎ་མ་ག་བི་ཛི་རི་ཊ་ཀུ། དུ་དུ་རུ་པ་ཀ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་བསྟན་ཏོ།། དེ་བཞིན་དུ་རུ་ཀ་མའི་བྱད་སུ་མྨའི་ཡུལ་དུ་གྲོང་བྱེ་བའི་སྐད་ ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀ་མ་ཡ་སད། བ་ལ་ད་ད་ཏ་ཏ་བི་ར་ཊ། མི་ནི་ཀ་ཨ་ཀུ་ཊ་པ་ར་དང། ཛི་གི་ཏི་བ་ར་ད་ཏ། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་བསྟན་ཏོ།། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡུལ་དུ་མའི་ཡུལ་ གྱི་སྐད་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་གཅིག་པུས་མ་ཡིན་ནོ།། ཞེས་པ་དང། རེ་ཞིག་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ལྟ་ཞོག་གི་དེ བཞིན་
Chinese
不做。 诗歌戏剧论著中， 应辨别声音与恶声， 确定密咒之论著。 为何要辨别呢？ 辨别会使愚昧， 根本之义将耗尽。 因此，应知声音与推理， 不应对其宣说彼。 不对一切者授予灌顶， 因其贪求外在之义。 如是说。 同样，以各自地域和语言的表达方式，为了使应调伏者们如其所愿地理解佛陀的一切教言，如同以悦耳的声音，听者各自如其所想地理解一样，其他的语言和密咒，以及其他的仪轨，通过这些其他的方式，使众生各自理解其根性和能力，诸位胜者之语，对于不可思议的秘密方式，连理解的方向都没有产生，却执着于认为一切经文都必须是天神的语言，因此，对于野蛮人、食肉鬼以及藏语等地域的表达方式，以及梵语混合的语言，以非汉非藏等方式进行论著辨别的情况可能会出现，但那些人只是擅长于刺穿自己狭隘智慧的眼睛，如果导师以其他地域的语言和表达方式宣说的是佛法，那么以藏语宣说也不会变成非法，如前者所说：在此，首先，暂时以声闻之方式，以三藏等摩揭陀语宣说佛法，例如：ཏྱ་པི་སོ་བྷ་ག་བཱ~ཾ་སམྱཀྶཾ་བུདྡྷོ་བིདྱ་ཙ་ར་ཎ་སཾ་པནྣཿསུ་ག་ཏོ་ལོ་ཀ་བི་དུ་ཨ་ནུཏྟ་རོ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等等宣说了佛法。同样，在希达河以北的瞻波迦地方，以乡村方言宣说佛法，例如：ཀར་ཥྟུ་ཁུ་ཥྞུ་ཀ་ག་ག་ན་ཀུ། ཛི་ཎ་མ་ག་བི་ཛི་རི་ཊ་ཀུ། དུ་དུ་རུ་པ་ཀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等等宣说了佛法。同样，在鲁迦玛的比亚苏玛地方，以乡村方言宣说佛法，例如：ཀ་མ་ཡ་སད། བ་ལ་ད་ད་ཏ་ཏ་བི་ར་ཊ། མི་ནི་ཀ་ཨ་ཀུ་ཊ་པ་ར་དང། ཛི་གི་ཏི་བ་ར་ད་ཏ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等等宣说了佛法。如是，如来为了以各地的语言宣说三乘，因此“如是我闻”等等并非仅仅是善于结合的语言。如是说。暂且不论其他地域的差别，如是
English
Do not do. In treatises on poetry and drama, Sounds and bad sounds should be distinguished, The treatises on mantras should be established. Why should they be distinguished? Distinguishing leads to ignorance, The root meaning will be exhausted. Therefore, know sounds and reasoning, Do not explain that to them. Do not bestow empowerment on everyone, Because they crave external meanings. Thus it is said. Similarly, with the expressions of different regions and languages, in order to make all the Buddha's teachings understandable to those to be tamed, just as with pleasant sounds, listeners understand according to their own thoughts, other languages and mantras, and other rituals, through these other means, the Victorious Ones make sentient beings understand according to their respective natures and faculties, but without even a direction of understanding arising regarding the inconceivable secret ways of the Victorious Ones' speech, they cling to the idea that all scriptures must be in the language of the gods, therefore, regarding the expressions of regions such as barbarians, flesh-eating demons, and the Tibetan language, and languages mixed with Sanskrit, situations may arise where treatises are distinguished by non-Chinese, non-Tibetan, etc., but those people are only skilled at piercing the eyes of their own narrow wisdom, if the Teacher speaks in the languages and expressions of other regions, it is Dharma, then speaking in Tibetan will not become non-Dharma, as the former said: Here, first, temporarily in the manner of the Hearers, teaching the Dharma in the Magadhi language with the Three Baskets, etc., for example: ཏྱ་པི་སོ་བྷ་ག་བཱ~ཾ་སམྱཀྶཾ་བུདྡྷོ་བིདྱ་ཙ་ར་ཎ་སཾ་པནྣཿསུ་ག་ཏོ་ལོ་ཀ་བི་དུ་ཨ་ནུཏྟ་རོ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, Chinese literal meaning) and so on, the Dharma was taught. Similarly, in the land of Champaka north of the Shita River, the Dharma was taught in the village dialect, for example: ཀར་ཥྟུ་ཁུ་ཥྞུ་ཀ་ག་ག་ན་ཀུ། ཛི་ཎ་མ་ག་བི་ཛི་རི་ཊ་ཀུ། དུ་དུ་རུ་པ་ཀ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, Chinese literal meaning) and so on, the Dharma was taught. Similarly, in the land of Rukama's Byasumma, the Dharma was taught in the village dialect, for example: ཀ་མ་ཡ་སད། བ་ལ་ད་ད་ཏ་ཏ་བི་ར་ཊ། མི་ནི་ཀ་ཨ་ཀུ་ཊ་པ་ར་དང། ཛི་གི་ཏི་བ་ར་ད་ཏ། (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, Chinese literal meaning) and so on, the Dharma was taught. Thus, the Tathagata, in order to teach the Three Vehicles in the languages of various regions, therefore "Thus have I heard" and so on are not merely well-combined languages. Thus it is said. For the time being, leaving aside the differences of other regions, thus