Tibetan
ས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ།། ཕྱི་མ་ནི། ཤིན་ཏུ་དག་པའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞིང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་སྔ་མ་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་གཞན་དང། ཕྱི་མ་འདི་ནི་སྒྲིབ་པ་བྲལ་སྟོབས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བས་ན་དེ་ལྟར་བཏགས པའོ།། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའང་གཉིས་ཏེ། འགྱུར་མེད་དང། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་གཉིས་སོ།། སྔ་མ་ནི། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་འགྱུར་མེད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཏེ། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད པ་ལས།སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས།། རབ་ཏུ་བརྟག་པར་གྱུར་པ་ཡིན།། ཞེས་གསུངས་པས། དེའི་སྟེང་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པ་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་མ་རིག་ལུང་མ་བསྟན་ཀྱི་ཤེས་པ་ས་ བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཀུན་གཞི་ཞེས་པ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ།ཡུལ་ལ་མི་འཛིན་པའོ།། དེ་ལས་མཆེད་པ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང། དེའི་རྗེས་ལ་སྐྱེས་པས་ཕྱི་ནང་གི་དོན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས། དེ་ལ་དཔྱད་པས་ ཆགས་སྡང་བར་མ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་ལས་བྱུང་བ་དུག་གསུམ་མམ་ལྔ་གང་ཡིན་པ་སྐྱེ་བ་ཉོན་ཡིད་དོ།། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་འབྲས་བུའི་དམ་པ་ཀུན་གཞིའི སྟེང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཆ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་བཤད་དོ།། སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་འདི་ལ་དབྱེ་ན། རྣམ་བདེན་པ་དང། རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས སོ།། སྔ་མས་སྔོན་པོར་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ལ་སྔོན་པོ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན། ཕྱི་མས་ནི་སྔོན་པོར་སྣང་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་དོན་དང་བློ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོར་མེད་དེ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ལ་སྒྲོ བཏགས་ནས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་བློ་མ་རིག་པའི་བསླད་པ་ཞུགས་པའི་ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་སྔ་མ་ལས་ཅུང་ཟད་འཕགས་ཤིང་དེ་ལ་དབྱེ་ན་གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་པ་དང།སྣ་ ཚོགས་གཉིས་མེད་པ།སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་པ་སོགས་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་དང། རྣམ་རྫུན་པ་ལའང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་དྲི་མས་བསླད་པ་དང་མ་བསླད་པར་འདོད་པས་དྲི་ བཅས་དྲི་མེད་གཉིས་སུ་དབྱེ་ལ།གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་པ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སྨྲ་བ་དང་ཚོགས་དྲུག་སྨྲ་བ་གཉིས་སོ།། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ་ལ་ཚོགས་དྲུག་འདོད་པ་དང་རྣམ་ཤེས་གཅིག་པུར་འདོད་པ་ གཉིས་སོགས་དབྱེ་བས་མཐའ་ཡས་པར་འགྱུར་ལ་འདི་ཉིད་ཉན་རང་གི་ཐེག་
Chinese
这些是被摄取的五蕴。后者是：极其清净的诸佛之身和智慧刹土等，前者是由业和习气的其他因缘所生，后者则是由离垢之力的因缘所生，因此如此命名。圆成实性也有两种：不变和不颠倒。前者是：实相之义，即法界不变自性光明的心髓。如《宝积经》云：“心髓即是阿赖耶，是为最胜之分别。”因此，在其之上，作为一切烦恼之根本，无有差别的无明无记之识，即是所有种子的阿赖耶，是离于分别，不执著于境的。从其生起的是五门之识，以及随之生起，以外内之义为所缘的意识。于此进行观察，从贪嗔痴三者任何一个生起的，无论是三毒还是五毒，都是生起之染污意。不颠倒之圆成实性是指，无漏道达到究竟，从果位之殊胜阿赖耶之上，烦恼及其习气完全清净，因此心髓本身不颠倒地显现。唯识宗的宗义可以分为：唯识真和唯识假两种。前者承认，如眼识执著蓝色时，蓝色显现为蓝色一样是成立的。后者则认为，蓝色显现等一切，在境和识二者的体性上都不存在，只是由于无明的习气而虚妄安立，因此如此显现，是识被无明染污的识，并非与物质不同。后者比前者略胜一筹，对此进行区分，有能取所取数量相等、多种无二、半个鸡蛋等，通过境识二者进行区分而各不相同。在唯识假中，也因为心的体性被无明的习气染污和未染污而分为有垢和无垢两种。在能取所取数量相等中，有说八识聚和说六识聚两种。在多种无二中，有认为六识和认为唯一识两种等，区分方式多种多样，此宗对于声闻独觉之乘
English
These are the five aggregates that are appropriated. The latter are: the bodies and wisdom realms of the utterly pure Buddhas, etc. The former arise from other causes and conditions of karma and habit, while the latter arise from the cause of the power of freedom from obscurations, hence the name. The perfectly established also has two aspects: immutable and non-inverted. The former is: the meaning of reality, that is, the immutable, self-luminous essence of the dharmadhatu. As it is said in the Ornament of Dense Array Sutra: "The essence is the basis of all, and is the most excellent of distinctions." Therefore, above it, as the root of all afflictions, the undifferentiated ignorance, the unindicated consciousness, is the alaya of all seeds, which is free from conceptualization and does not grasp at objects. From it arise the five sense consciousnesses, and the mind consciousness that arises after them, which takes external and internal meanings as its objects. By examining this, whatever arises from any of the three: attachment, aversion, or indifference, whether it is the three poisons or the five poisons, is the arising afflicted mind. The non-inverted perfectly established refers to the fact that the uncontaminated path has reached its culmination, and from the supreme alaya of the fruition, the afflictions and their imprints are completely purified, so that the essence itself is manifested without inversion. The tenets of the Mind-Only school can be divided into: Mind-Only True and Mind-Only False. The former asserts that, just as when the eye consciousness grasps blue, the blue appears as blue, it is established. The latter, however, believes that all appearances such as blue do not exist in the nature of either object or mind, but are falsely imputed due to the habits of ignorance, and therefore appear as such. It is a consciousness that is defiled by the ignorance of the mind, and is not different from matter. The latter is slightly superior to the former. Distinguishing it, there are those who say that the number of the grasper and the grasped are equal, the manifold is non-dual, half an egg, etc., and they are distinguished by the two objects of consciousness. In the Mind-Only False, the nature of the mind is divided into two types: defiled and undefiled by the imprints of ignorance. Among those who say that the number of the grasper and the grasped are equal, there are those who say that there are eight aggregates of consciousness and those who say that there are six aggregates. Among those who say that the manifold is non-dual, there are those who believe in six aggregates and those who believe in only one consciousness, etc. The ways of distinguishing are endless, and this school is for the Hearers and Solitary Realizers.
Tibetan
པ་ལས་ཅུང་ཟད་འཕགས་ཀྱང་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཇི་བཞིན་མ་རྟོགས་ཏེ་རྣམ་བདེན་རྫུན་གཉིས་ཀས་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་དང་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ།། གཉིས་པ་དབུ་མ་ལའང། རགས་པ་ཕྱིའི་དབུ་མ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ དང།ཕྲ་བ་ནང་གི་ངེས་དོན་དབུ་མ་ཆེན་པོའོ།། དང་པོ་ལའང་རང་རྒྱུད་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་དང་ཐལ་འགྱུར་གཉིས་སོ།། དང་པོ་ནི། བྱེ་མདོ་སེམས་གསུམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་མཐར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་འཛིན་ ཞེན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལས་མི་ལྡོག་ལ།འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་གཉིས་གང་དུའང་མ་ལྷུང་བའི་དབུས་མ་ཉིད་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དབུ་མ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བློ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་ངོ་ལ་ཡོད་ཅིང། དོན་ དམ་པར་བློ་མ་འཁྲུལ་པའི་རིག་ཤེས་སུ་མེད་པར་འདོད་པ་གང་ཞིག།རང་རྒྱུད་སྨྲ་བའི་དབུ་མའི་འདོད་པ་སྟེ། སྔ་མ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང། སྣང་ལ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལོག་པའི་ ཀུན་རྫོབ་གཉིས་དང།དོན་དམ་ལའང་མྱུ་གུ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་བ་སོགས་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་གཅོད་པ་རྣམ་གྲངས་པ་དང། མྱུ་གུ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་གཞན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བ་སོགས་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་རྣམས་གཅོད་པ་ རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་སུ་འདོད་ལ།མཚན་ཉིད་ནི། དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་པས་དགག་པར་ནུས་པ་ལ་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཀུན་རྫོབ་དང། རིག་པས་དགག་མི་ནུས་པ་ལ་དཔྱད་བཟོད་པ་ཞེས་དོན་དམ་ བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ།འདི་ལྟར་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དགག་བྱ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་བདེན་དངོས་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་ཤེས་པའི་ དངོས་པོ་གཉིས་ཀས་སྟོང་སྟེ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒྲོ་སྐུར་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ།འགྲེལ་ཆུང་ལས། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས།། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་དང། དགག་བྱ་ འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་ཡང།རྒྱུ་ལ་དཔྱོད་པ་རྡོ་རྗེའི་ཟེགས་མ། འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག། གཉི་གར་དཔྱོད་པ་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག། མ་ཡིན་དགག་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ་རྟེན་འབྲེལ་ ཆེན་པོ།མེད་དགག་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས། གཏན་ཚིགས་དང་རིག་པས་བསྒྲུབས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་ཡོངས་དཔྱོད་མ
Chinese
虽然稍微优越一些，但没有如实证悟圆成实性和胜义谛，以二种名言谛和假谛，虽然了知外境诸法无实，但由于承认二无别的觉性自明自显是胜义谛和圆成实性。第二，中观也分：粗略的外中观说无自性，和精细的内义中观大中观。第一种又分自续中观和应成中观两种。第一种是：由于有部、经部、唯识三者的宗义都堕入执着实有的边，不能从执着戏论中返回。此处，由于承认一切法不堕入任何二边的中道，所以是中观。也就是说，一切法在世俗中存在于错乱的意识面前，而在胜义中不存在于不迷乱的明觉智慧中，这是自续中观的观点。如果对前者进行区分，则有显现而能起作用的正世俗，和显现而不能起作用的倒世俗两种。胜义谛也有，苗芽非从自生等，断除一部分戏论的多种，和苗芽非从自生，也非从他生等，断除四边戏论的非多种胜义谛两种。其定义是：能被观察的智慧所破斥的，是不可观察的世俗；不能被智慧所破斥的，是可观察的，这是胜义谛的定义。如此，为了了知有法世俗的一切显现，在无有可破斥之处而了知为无有，即以了知真实无有而了知无有，因此外境和意识的实有二者皆空，是既不分有无的增损，又只承认是智慧而已。如《释论》中所说：“各自自己的明觉智慧。”等等。并且，所破斥的对治智慧也有：观察因的金刚屑，观察果的有无生灭，二者皆观察的四句生灭，以非遮立宗的缘起大，以无遮立宗的离一异等等。以理性和逻辑成立，所成立的如幻化等彻底观察。
English
Although slightly superior, it does not realize the perfected nature and ultimate truth as they are. With the two aspects of conventional truth and false truth, although it realizes that external phenomena are unreal, it affirms that the non-dual awareness, self-knowing and self-illuminating, is ultimately true and perfected. Secondly, Madhyamaka (Middle Way) is also divided into: the coarse outer Madhyamaka, which speaks of no self-nature, and the subtle inner definitive meaning, the Great Madhyamaka. The first is further divided into Svatantrika Madhyamaka (Independent Syllogism Madhyamaka) and Prasangika (Consequentialist) Madhyamaka. The first is: because the tenets of Vaibhashika, Sautrantika, and Chittamatra all fall into the extreme of clinging to substantiality, they cannot turn back from the proliferation of clinging and attachment. Here, since it is acknowledged that all phenomena do not fall into any of the two extremes, it is the Middle Way. That is, all phenomena exist in the conventional, deluded consciousness, and in the ultimate, they do not exist in the non-deluded awareness and wisdom. This is the view of Svatantrika Madhyamaka. If the former is divided, there are the correct conventional, which appears and can perform a function, and the false conventional, which appears but cannot perform a function. In the ultimate truth, there are also the various types that cut off one aspect of elaboration, such as the sprout not arising from itself, and the non-various ultimate truth that cuts off the four extremes of elaboration, such as the sprout not arising from itself, nor from others. Its definition is: that which can be refuted by discriminating wisdom is the unanalyzable conventional; that which cannot be refuted by wisdom is the analyzable, which is the definition of ultimate truth. Thus, in order to realize that all appearances of phenomena in conventional truth are non-existent where there is nothing to be refuted, that is, to know non-existence as the absence of true existence, therefore, both the external object and the substantiality of consciousness are empty, and it only acknowledges a mere awareness that does not distinguish between existence and non-existence. As it is said in the commentary: "By the wisdom of each individual's own awareness." And the wisdom that refutes the object to be refuted is also: the Vajra Splinters that analyze the cause, the existence and non-existence of arising and ceasing that analyze the result, the four possibilities of arising and ceasing that analyze both, the Great Interdependence that establishes a non-affirming reason, the non-affirming reason that establishes the separation from one and many, and so on. What is established by reason and logic is thoroughly examined, such as illusion.