Tibetan
ར་བཅས་ཟག་མེད་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཟག་བཅས་སུ་འདོད་དོ།། གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པ་ ཕལ་ཆེར་བྱེ་སྨྲ་དང་མཚུངས་ལ།ཁྱད་པར་ནི། བྱེ་སྨྲས་གཟུགས་སུ་འདོད་པ་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སྤོང་སེམས་ལ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བས་གཟུགས་བཏགས་ ཡོད་ཙམ་དང་དུས་གསུམ་ཡང་རྫས་གྲུབ་ཏུ་མི་འདོད་ཅིང་དབང་པོ་རྣམས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཅན་ཡིན་པ་དང་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དུ་འདོད།སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་ གཞི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་འཁོར་སེམས་བྱུང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལ་དམིགས་ཏེ་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་ཕྱིར་རོལ་གྱི་ཡུལ་མཐོང་བ་མེད་ཀྱང་མེ་ལོང་ལ་རང་གི་བཞིན་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་གཏད་པ་ལྟར།སྐད་ ཅིག་ད་ལྟའི་སྔ་ལོགས་སུ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཕག་ན་མོས་གཏད་པས།སྐད་ཅིག་ད་ལྟ་བ་ལ་གཟུགས་སོགས་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ཡིན་ཅིང། སྐད་ཅིག་དེའི་མ་འོངས་པ་ལ་ད་ལྟའི་ གཏོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་ལོགས་སུ་རྣམ་པ་གཏད་པས་ཤེས་པ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་ཏེ་ཡུལ་དུ་དམིགས་པས་གཟུང་འཛིན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལ་དོན་རྟོགས་སོ་ཞེས་བཏགས་པ་སྟེ།རྣམ་ངེས་ལས། འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ།། དོན་མྱོང་ཞེས་ནི་རྣམ་པར་བརྗོད།། ཅེས་སོ།། སྣང་བ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་མྱོང་པ་རང་རིག པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པའོ་ཞེས་འདོད།ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་དང། སེམས་དང། སེམས་བྱུང་གི་གནས་སྐབས་ཙམ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་མི་འདོད་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་རྫས་སུ་ མེད་པའོ།། ཞེས་སྨྲའོ།། དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་རིགས་ངེས་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་སོ་ཐར་བརྒྱད་གང་རུང་ལ་གནས་ཤིང་བདེན་པ་བཞི་ལ་མི་རྟག་པ་སོགས་བཞི་རེ་བསྒོམས་པས་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཀྱི་བདག གིས་དབེན་པར་རྟོགས་ཤིང་དེ་ཉིད་གོམས་པས་དུག་གསུམ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་དང།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ལམ་ལྔ་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་སྒོམ་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ བཅོམས་ཏེ་ཐོབ་པ་ཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤངས་ཏེ་ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ།རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་ བའི་ཚུལ་བཅུ་གཉིས་བསྣན་ནས་བསྒོམས་པས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་སྤྱིར་སྔ་མ་དང་མཚུངས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་པས་འཛིན་པ་གང་ཟག་གི་བདག་སྤང་བར་འདོད་ཀྱང།གཟུང་བ་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དོན་དམ་དུ་ འདོད་པ་གང་ཞིག།རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིའི་དོན་བསླུས་པ་སེམས་སྣང་ཙམ་ལས་དོན་དམ་དུ་མི་བདེན་པར་འདོད་ཀྱང་ནང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་བདེན་པར་འདོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤང་ཕྱིར་དང།། འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དུ་ནི། རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ།། ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ།། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལྟ་བུས་ཚོགས་ལམ་ཆེན པོ་མན་ཆད་དུ་བདག་མེད་པ་བསྒོམས་ནས་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ནས་མི་སློབ་ལམ་གྱི་བར་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་དབང་གིས་ཉན་རང་གཉིས་ཐེག་པ་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་ཡིན་ལ།བསམ་པ་ དང་རྟོགས་རིགས་ལ་ཁྱད་པར་ཆེར་མེད་ཅིང་དེའི་དབང་གིས་སྡེ་སྣོད་ཀྱང་གཅིག་གོ།གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལའང་གྲུབ་མཐའི་སྒོ་ནས་གཉིས་ཏེ། རྣམ་རིག་སྨྲ་བ་དང་དབུ་མ་པའོ།། དང་པོ་ནི། བྱེ་ བྲག་སྨྲ་བས་འདོད་པའི་ཤེས་པ་དུས་ཆ་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཆས་གཞིག་ན་མི་རྙེད་པ་མདོ་སྡེ་པས་བཀག་པ་ལྟར་དོན་ལ་མ་རེག་ཅིང་ཕག་ན་མོའི་རྫས་ཀྱང་དམ་བཅའ་ཙམ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ ལས།ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཙམ་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རིག་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་བཏགས་ཤིང་ འདིས་ཀྱང་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་ལུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བརྟག་པ་དང།གཞན་གྱི་དབང་དང། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་བརྟགས་ལའང་དབྱེ་ ན་རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བརྟགས་དང།མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་ཀུན་བརྟགས་གཉིས་ལས་སྔ་མ་ནི་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་བྱེ་བྲག་ཏུ་མིང་དང་བརྡར་བཏགས་པ་དོན་ལ་མེད་ བཞིན་དུ་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་སོ།། ཕྱི་མ་ནི་བདག་གཉིས་ལྟ་བུའོ།། གཞན་གྱི་དབང་ལའང་གཉིས་ཏེ། མ་དག་པའི་གཞན་དབང་དང་དག་པའི་གཞན་དབང་ངོ།། སྔ་མ་ནི། ཆོས་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང བ་སྟེ།མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་བྱུང། ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་འདི་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ།། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཟག་བཅ
Chinese
具足的为无漏，其余的都认为是具漏。第二，经部宗的观点，大多数与毗婆沙宗相同，但不同之处在于：毗婆沙宗所认为的色，是非能动色，舍弃心而持续等，虽然依赖于色而产生，但只是假立为色，并且三时也不认为是实有，诸根是识的主人，境也是在识上施加形象的所缘缘。心和心所的所依是五门识和随之而来的心所，色等对境，虽然看不到色声等外境，但就像镜子将自己的面容施加在上面一样。在刹那现在的先前，施加色等事物的形象，因此，在刹那现在时，色等显现为那个形象。那个刹那的未来，将形象施加在现在的施加者的外面，因此，识显现出外境事物的形象，缘于境，因此，将能取所取、境和有境转变为证悟意义，只是假立而已。如《释量论》中说： 相似的体验中，称为体验意义。 这样。 显现是识的自性，但施加形象者不在外面，所以是错乱。所有识都清晰地体验到自证，这是不错乱的，他们这样认为。不相应行也只是色、心、心所的状态，不认为是其他实有，无为法三种就像石女的儿子一样，不是实有。他们这样说。 如此，声闻种姓决定者们安住于八种别解脱戒中的任何一种，对四谛的苦等各自观修四种行相，从而了悟到补特伽罗是独立自主的实有自性所空，并且串习它，从而将三毒及其种子，以及非烦恼性的无知二障，在五道究竟时，以修道金刚喻定摧毁，以断除的方式断除，从而现证有余和无余的阿罗汉果位。自证佛们对四谛的无常等，观修十二缘起的
English
That which is complete is without outflows, and the rest are considered to have outflows. Secondly, the view of the Sutra School is mostly the same as the Vaibhashika School, but the difference is that what the Vaibhashika School considers as form is non-cognitive form, abandoning the mind and continuing, etc. Although it arises dependent on form, it is only nominally established as form, and the three times are not considered to be substantially existent. The senses are the masters of consciousness, and the objects are also considered to be the objective conditions that impose images on consciousness. The basis of mind and mental factors is the five sense consciousnesses and the accompanying mental factors, such as form, etc. Although external objects such as form and sound are not seen, just as a mirror imposes its own face on it. In the moment before the present, the image of things like form is imposed, so in the present moment, form and so on appear as that image. The future of that moment imposes the image outside of the imposer of the present, so consciousness manifests the image of external objects, and because it focuses on the object, the grasper and the grasped, the object and the object-possessor are transformed into the realization of meaning, which is merely a nominal establishment. As it says in the Pramanavarttika: In the experience of similarity, it is called the experience of meaning. Like that. Appearance is the nature of consciousness, but the imposer of the image is not outside, so it is confused. All consciousness clearly experiences self-awareness, which is not confused, they think. Non-associated formations are also just the state of form, mind, and mental factors, and are not considered to be other substantial entities. The three unconditioned dharmas are like the son of a barren woman, not substantially existent. They say that. Thus, those who are certain of the Hearer lineage abide in any of the eight Pratimoksha vows, and contemplate the four aspects of each of the four truths, such as impermanence, thereby realizing that the person is empty of an independent, substantially existent self, and by familiarizing themselves with it, they destroy the three poisons and their seeds, as well as the two obscurations of non-afflictive ignorance, at the culmination of the five paths, with the Vajra-like Samadhi of the path of cultivation, and abandon them by way of cessation, thereby manifesting the fruit of the Arhat with remainder and without remainder. The Self-Buddhas contemplate the twelve links of dependent origination on the impermanence of the four truths, etc.
Chinese
通过专注地禅修，道路的行进方式总体上与之前相同，但声闻乘想要舍弃所执著的补特伽罗之我，却认为所取的对境，极微无分之事物是胜义谛。而独觉佛们认为外境是虚假的，仅仅是心的显现，胜义中并不真实，却认为内在执著的识是真实的，与唯识宗观点相同。如《现观庄严论》中所说：“为遣除所取境之分别，以及为不舍弃能取故，应知如依处珊瑚之道，是真实摄略。”如是宣说。像这样，在资粮道大之前，修习无我，从加行道暖位到无学道之间，在一座上现证，依根器利钝的差别，将声闻和独觉分为不同的乘，但想法和证悟的种类没有太大差别，因此他们的律藏也是相同的。第三，菩萨乘也从宗派的角度分为两种：唯识宗和中观宗。第一种，分别说部所认为的识，如果用时间部分和极微方分来分析就找不到，经部已经遮破了这一点，因此识并没有真正接触到外境，就像幻术的物品一样只是虚假的承诺。因此，《三摩地王经》中说：“诸位佛子，此三界唯是心。”像这样，因为认为一切法都只是心的显现，所以被称为唯识宗。此宗也追随第三转法轮的教证，承认一切法都是遍计所执、依他起和圆成实三种自性。遍计所执也分为两种：名言的遍计所执和体性完全断灭的遍计所执。前者是为了施设名言，对诸法的自性或差别，用名称和符号进行假立，实际上并不存在，只是由心臆造的。后者就像人我、法我一样。依他起也分为两种：不清净的依他起和清净的依他起。前者是诸法依缘而生起，如“无明缘行”等，就像经中所说：“由此生起纯粹巨大的痛苦蕴。”一样，是有漏的
English
Through focused meditation, the way of progressing on the path is generally the same as before, but the Shravakas want to abandon the self of the person they grasp, yet they believe that the object they grasp, the indivisible particle of matter, is the ultimate truth. The Pratyekabuddhas, on the other hand, believe that external objects are deceptive, merely appearances of the mind, and not truly real in the ultimate sense, yet they believe that the consciousness that grasps internally is real, which is similar to the view of the Mind-Only school. As stated in the Ornament for Clear Realization: "To eliminate the conceptualization of the object of grasping, and because the grasping is not abandoned, one should know that the path like the coral of a support is truly summarized." As it is said. In this way, before the Great Accumulation Path, one meditates on selflessness, and from the Heat of the Path of Joining to the Path of No More Learning, one realizes it in one session. Depending on the sharpness or dullness of the faculties, the Shravakas and Pratyekabuddhas are divided into different vehicles, but there is not much difference in their thoughts and types of realization, and therefore their Vinaya is also the same. Thirdly, the Bodhisattva Vehicle is also divided into two from the perspective of philosophical schools: the Mind-Only school and the Madhyamaka school. The first, the consciousness that the Vaibhashikas believe in, cannot be found if analyzed by time divisions and atomic directions, which has been refuted by the Sautrantikas. Therefore, consciousness does not actually touch external objects, and like the objects of illusion, it is merely a false promise. Therefore, the Samadhiraja Sutra says: "O sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind." In this way, because they believe that all phenomena are merely appearances of the mind, they are called the Mind-Only school. This school also follows the teachings of the Third Turning of the Wheel of Dharma and acknowledges that all phenomena are of three natures: the completely imputed, the other-dependent, and the thoroughly established. The completely imputed is also divided into two types: the completely imputed of names and the completely imputed of completely severed characteristics. The former is for the purpose of establishing names, and the names and symbols are falsely applied to the nature or differences of phenomena, but they do not actually exist, and are merely fabricated by the mind. The latter is like the self of person and the self of phenomena. The other-dependent is also divided into two types: the impure other-dependent and the pure other-dependent. The former is the arising of phenomena in dependence on conditions, such as "Conditioned by ignorance arises action," and as the sutra says, "From this arises a pure and immense heap of suffering," which is defiled.