Tibetan
ཁོར་ལྔ་སྟེ་བཟང་པོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང།ཀུན་འབྱུང་བ་དང། ལམ་དང། འགོག་པ་བཞི་པོ་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ ནས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པ་ཐེག་དམན་ཉན་རང་གི་སྡེ་སྣོད་དེ་ལུང་སྡེ་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།། གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་གང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་པོ་བསྐོར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན གཤེགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་གཅོད་ཅིང།དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང། མཚན་མ་མེད་པ་དང། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཏམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་ ནས་བདག་འཛིན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་འགོག་པ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་པས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དངོས་གཞི་ལ་དགོངས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་གྱི་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་སོགས་སུ་གཙོ བོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་རྒྱ་ཆེ་བར་སྟོན་པ་ཐེག་ཆེན་བྱང་ཆུབ སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དེ།རྒྱས་པ་ཤེར་ཕྱིན་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ། འབྲིང་པོ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་སོགས་དང། བསྡུས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ།། གསུམ་པ་ནི། སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་བསྐོར་བ་གང་ཞིག། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་གཅོད་ཅིང། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་དང་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་པས་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་ལྟ་བའི་གཞི་ཐམས་ཅད་བཟློག་ནས་རྣམ་གྲངས་མ ཡིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་སུ་སྟོན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ལ་དགོངས་ཏེ།རི་མ་ལ་ཡ་དང། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་དང། ཡངས་པ་ཅན་སོགས་སུ་དུས་ངེས་པ་མེད་པར་སྙིང་པོའི་གདུལ་བྱ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ལ་གཟུགས་ནས་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་བརྟག་པ་དང།གཞན་གྱི་དབང་དང། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གསུམ་དུ་ལེགས་པར་ཕྱེས་ནས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་གཏན་ ལ་ཕབ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་གནས་ལུགས་རྒྱ་ཆེ་བར་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་འདུས་པ་ཆེན་པོ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་དང།སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་དང། ལང་ཀར་གཤེ
Chinese
五科，即对于贤善者宣说苦、集、道、灭四谛，并三次宣讲，以此展示佛法之理，这是小乘声闻缘觉的藏经，即《长阿含经》等。第二，世尊所转法轮，即初转法轮之时，如来精进不息，其后以一切法皆是空性、无相、无愿之理，以广大的言辞领悟成佛之理，为了遣除我执，遮止增益之边，证悟无分别的胜义谛，这是大乘道的真实意趣，主要在王舍城（今拉贾吉尔）的鹫峰山等地，为菩萨僧众广为宣说从色法到一切智智之间，诸法自性皆是极寂静的不可言说之如实性，这是大乘菩萨的藏经，广者如《十万颂般若经》，《二万五千颂般若经》等，略者如《八千颂般若经》等，以及由此衍生的不可思议之法。第三，世尊所转最后法轮，即二转法轮之时，如来精进不息，其后以不退转法轮之语和三轮清净之语，使众生进入佛的境界，从而遮止有无等一切见解之基，直接宣说无分别的胜义谛，这是大乘道之精髓的真实意趣，在喜马拉雅山（今喜马拉雅山脉）、菩提伽耶（今菩提伽耶）、广严城（今毗舍离）等地，于不定的时间，为具根器的菩萨大士众，将从色法到一切智之间的诸法，善加区分为了遍计所执性、依他起性、圆成实性三种，从而确定了基、道、果之理，并广为宣说了如来藏的体性，极其广大的大乘经部如《大集经》百千万亿部，《华严经》，《楞伽经》
English
The five categories, namely, explaining the Four Noble Truths of suffering, origin, path, and cessation to the virtuous, and repeating them three times, thus demonstrating the principles of Dharma, are the Tripitaka of the Lesser Vehicle Hearers and Solitary Realizers, such as the Dirghagama Sutra and others. Secondly, the turning of the Wheel of Dharma by the Teacher, that is, at the time of the first turning of the Wheel of Dharma, the Tathagata's diligence never ceases, and thereafter, with the principle that all dharmas are emptiness, signlessness, and wishlessness, with vast words, one comprehends the principle of Buddhahood, and in order to dispel self-grasping, one prevents the extreme of proliferation, realizing the ultimate truth of non-differentiation, which is the true intention of the Great Vehicle path. Primarily in places such as Vulture Peak Mountain in Rajagriha (present-day Rajgir), the nature of reality, which is extremely peaceful and inexpressible in its own essence, is widely taught to the Bodhisattva Sangha, from form to omniscient wisdom. This is the Tripitaka of the Great Vehicle Bodhisattvas, such as the extensive Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, etc., and the concise Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, etc., and the inconceivable dharmas derived therefrom. Thirdly, the final turning of the Wheel of Dharma by the Teacher, that is, at the time of the second turning of the Wheel of Dharma, the Tathagata's diligence never ceases, and thereafter, with the words of the irreversible Wheel of Dharma and the words of the complete purification of the three wheels, one causes sentient beings to enter the realm of the Buddha, thereby preventing all bases of views such as existence and non-existence, and directly proclaiming the ultimate truth of non-differentiation, which is the true intention of the essence of the Great Vehicle path. In places such as the Himalayas (present-day Himalayan mountain range), Bodh Gaya (present-day Bodh Gaya), and Vaishali (present-day Vaishali), at indefinite times, for the assembly of great Bodhisattvas who are vessels of the essence, the dharmas from form to omniscience are well distinguished into the three natures of the completely imputed nature, the dependent nature, and the perfectly established nature, thereby establishing the principles of the ground, path, and result, and widely proclaiming the nature of the Tathagatagarbha. The extremely vast Mahayana Sutras such as the Mahasamnipata Sutra in hundreds of millions of volumes, the Avatamsaka Sutra, and the Lankavatara Sutra.
Tibetan
གས་པ་དང། རྒྱན་ སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དང།ཡོངས་སུ་མྱང་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་དང་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།། རྒྱུའི་ཐེག་པ་དེ་ལ་གྲུབ་མཐའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་བཞི་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་མདོ་ སྡེ་པ་གཉིས།ཐེག་ཆེན་དབུ་སེམས་གཉིས་ཏེ་བཞིའོ།། དེ་དག་སོ་སོའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་སོགས་གྲུབ་མཐའི་ཁས་ལེན་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ཡོད་ཅིང། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་གཞི་ལྔ་འདོད་པ་ སྟེ།སྣང་བ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི། གཙོ་བོ་སེམས་ཀྱི་གཞི། འཁོར་སེམས་བྱུང་གི་གཞི། ལྡན་པ་མ་ཡིན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་གཞི། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་སྟེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རགས་ པའི་དངོས་པོ་བཅོམ་པའམ་བློས་སོ་སོར་བསལ་བ་ན།དེར་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་རུང་གི་ཆོས་སུ་དམིགས་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། བཅོམ་པའང་བློས་གསལ་བས་དེར་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་དུ་མི་ རུང་བ་དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ།མཛོད་ལས། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན།། གསལ་བ་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ།། བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ།། ཡོད་དེ་དོན་དམ་གཞན་ཡིན་ནོ།། ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ དང།འདིས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་དེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་གྲུབ་གྱིས་ཁྱབ་པར་ཁས་བླངས་པས་སོ།། གཉིས་པ་ནི། སྒོ་ལྔ་ཡིད་དང་བཅས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱིའི་ དོན་མཐོང་བ་དང།གསུམ་པ་ནི། ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་སོགས་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་ཐམས་ཅད་གཙོ་བོ་རྣམ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པས་དམིགས་པ་མཚུངས་པ་དང། དཔྱོད་པ་མཚུངས་པ། དུས་ མཚུངས་པ།རྟེན་མཚུངས་པ། རྫས་མཚུངས་པའི་སྒོ་ནས་དབང་པོས་དོན་ལ་བལྟས་པས་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པ་དང། སེམས་བྱུང་གིས་ཀྱང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་གཟུང་འཛིན་དུས་མཉམ་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ པས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཉི་ག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རིག་པ་མ་གཏོགས་རང་རིག་པ་མེད་པར་འདོད་ལ།བཞི་པ་ནི། སྙོམས་འཇུག་སོགས་དང་མིང་ཚིག་ཡི་གེ་སོགས་དུས་གསུམ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དཔེར་ན། བུམ་པ་བུམ་པའི་འདས་ པའི་དུས་སུ་ཡོད་ལ།མ་འོངས་པའི་དུས་སུའང་ཡོད། ད་ལྟའི་དུས་སུའང་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་ལས་གང་བྱས་པའང་ཆུད་མི་ཟ་བར་རྫས་སུ་ཐོབ་པར་འདོད་དོ།། ལྔ་པ་ནི། འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་དང། སོ་སོར་བརྟག་འགོག། སོ་སོར་ བརྟག་མིན་འགོག་གསུམ་དང།ལམ་བདེན་འཁོར་བཅས་དང། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འཁོ
Chinese
以及《现观庄严论》，《密集布置经》，《大般涅槃经》和《解深密经》等等。就其根本乘而言，从宗派的角度可以分为四类：声闻乘中有说一切有部和经量部两派，大乘有中观宗和唯识宗两派，共四派。这些宗派各自对二谛的安立方式等宗义主张各有不同。其中，说一切有部认为，一切所知事物有五种“基”：显现是色的“基”，主要的是心的“基”，随行的是心所的“基”，不相应行是“行”的“基”，以及非组合的“基”，共五种。第一种是：由极微组成的粗大物质，如果被破坏或被心识一一分解，在那里，执著的意识可以舍弃的法，是世俗谛的特征。即使被破坏，由于心识的明晰，在那里，执著的意识无法舍弃的，是胜义谛的特征。如《俱舍论》中所说：“何者被破坏，以及被心识所分离，显现，彼意识不执著，如瓶水是世俗，胜义则不同。”正如所说的那样，虽然这不认为世俗谛在胜义上成立，但它认为它是真实成立的，因为它承认一切事物都遍布着真实成立。第二种是：五根（眼、耳、鼻、舌、身）连同意识，能够看到外境。第三种是：感受、认知等五十一种心所，所有这些都与主要的心识一起进入对境，因此，目标相同，判断相同，时间相同，所依相同，本体相同。通过感官观察事物，意识理解事物，心所也理解事物的差别，认为能取和所取同时产生，因此，心和心所两者都只是认知外境，没有自证。第四种是：禅定等等，以及名称、词语、字母等等，在三时中都作为实体存在。例如，瓶子在瓶子的过去时存在，在未来时也存在，在现在时也存在，就像这样，无论做什么业，都不会白费，而是作为实体获得。第五种是：非组合的虚空，以及分别的断灭，非分别的断灭这三种，以及道谛及其相关，以及意识的
English
and the Ornament for Clear Realization, the Dense Arrangement Sutra, the Great Nirvana Sutra, and the Explanation of the Profound Meaning Sutra, etc. As for the root vehicle, from the perspective of philosophical schools, it can be divided into four