Chinese
因为和他们任何时候都不相同，所以在卫藏（卫：今拉萨一带，藏：日喀则一带）的各大圣地不畏艰难困苦，进行磕头和绕行等身语的忏悔净化，以及用财物供养等广积资粮，并且建造身语意的所依，以及对修行者、饥饿者、贫困者、病人、亲属、亲戚朋友和靠乞讨为生的人们，都乐于施舍食物、衣服、卧具、垫子、医药和用具，并且毫不吝啬，具有良好的信仰，善良的意念，致力于自利利他，具有慈悲心，渴求佛法，对众生慈爱等等，不舍弃这种特殊种姓的良好品行，因此才登上王位。 就像《十地经》中所说的那样：“安住于初地的菩萨们，大多成为赡部洲的君主，完全获得对大自在的支配权，守护佛法，以大布施摄受众生，善于遣除众生的悭吝垢染，对于从事大布施不会感到厌倦。 无论是布施、爱语、利行、同事，无论做什么事业，都要忆念佛、忆念法、忆念僧、忆念菩萨，并且不离对一切种类的殊胜圆满的遍知智慧的忆念，这样才能成为一切众生中最殊胜、最主要、最卓越的。” 就像经中所说的那样，在圣地印度，无忧王曾向地上的僧团供养每人一亿黄金，并且将王位毫不吝惜地献给僧团。在雪域藏地，法王赤热巴巾首先将第一份供养献给僧团，第二份献给国王，第三份献给大臣。并且每位出家人供养七户百姓等等，像这样侍奉和款待的方式，以及种姓、容貌、青春、勇敢、果断、力量和臂膀、财富、名声、权势和受用。
English
Because they are never the same as others, they endure hardships in the great holy places of U-Tsang (U: the area around present-day Lhasa, Tsang: the area around Shigatse), performing prostrations and circumambulations, purifying their body, speech, and mind through confession, and accumulating vast amounts of merit through material offerings. Furthermore, they construct supports for body, speech, and mind, and they are happy to give food, clothing, bedding, mats, medicine, and utensils to practitioners, the hungry, the poor, the sick, relatives, friends, and those who live by begging, without any reluctance. They have good faith, good intentions, are dedicated to benefiting themselves and others, possess compassion, desire the Dharma, and have love for all beings. They do not abandon the good conduct of this special lineage, and therefore they ascend to the throne. As it is said in the Dashabhumika Sutra: "Bodhisattvas who abide in the first bhumi mostly become rulers of Jambudvipa, fully obtain dominion over great freedom, protect the Dharma, and become the leaders in gathering beings through great generosity. They are skilled in removing the stains of miserliness from beings and are never weary of engaging in great generosity. Whether it is giving, kind speech, beneficial action, or acting in accordance with the Dharma, whatever activity they engage in, they always remember the Buddha, remember the Dharma, remember the Sangha, remember the Bodhisattvas, and they never separate from the remembrance of the all-knowing wisdom that possesses all kinds of excellence and perfection. In this way, they become the most excellent, the most important, and the most outstanding of all beings." Just as it is said in the sutra, in the sacred land of India, King Ashoka offered one hundred million gold coins to each member of the Sangha on earth, and he offered the kingdom to the Sangha without any hesitation. In the snowy land of Tibet, Dharma King Tri Ralpachen first offered the first portion to the Sangha, the second to the king, and the third to the ministers. Furthermore, he offered seven households of subjects for each ordained monk, and so on. The ways in which they served and entertained, as well as their lineage, appearance, youth, courage, decisiveness, strength and power, wealth, fame, authority, and enjoyment.
Tibetan
་དང། འཁོར་འབངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སོགས་སྲིད་པའི་དཔལ་འབྱོར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག། རྣམ་པར་འགྱེས་པ། མི་རྟག་པ། འབྱོར་གུད་རེས་མོས་པ། སྐྱེ་འཆིའི་བར་ལག་ཅན། སྙིང་པོ་གང་ཡང་མེད་པར་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བཀའ་སྩལ་པ་གཟིགས་ཤིང་རྟོགས་པའི་ངེས་འབྱུང་གིས་ཐུགས་རྒྱུད་བསྐུལ་བས་སེར་སྣའི་འཆིང་བ མཐའ་དག་བཅད་ཅིང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་གནས་ལས་ལྡོག་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ལ་དགྱེས་པ་སྟེ།མཛའ་བཤེས་ལ་སྙིངས་པ་ལས། སེར་སྣ་གཡོ་སྒྱུ་ཆགས་དང་སྙོམ་ལས་ དང།། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དང།། རིགས་དང་གཟུགས་དང་ཐོས་པ་ལང་ཚོ་དང།། དབང་ཐང་ཆེ་བའི་རྒྱགས་པ་དགྲ་བཞིན་གཟིགས།། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟར་སྔོན་གྱིས་བདག་བྱང ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོད་ཚུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཐུགས་དང་བས་གོ་ས་མཐོན་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཀྱང་ཧ་ཅང་ཁེངས་པ་དང་དྲེགས་པར་གྱུར་པས་བཀུར་སྟི་འོས་པ་རྣམས་ལ་སྲི་ཞུ་མ་ཡིན་པ་མི་མཛད ཅིང་ཐུགས་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་དང་ཉམས་སྨད་པ་ལྟ་བུར་གནས་པའི་དམ་པའི་སྤྱོད་ཚུལ་མ་སྨད་པར་གྱུར་པ་སྟེ།ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། གཞོན་ཡང་རྒན་པའི་ཉེ་བར་ཞི་ལ་དགའ།། མཁས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཤེས་པའི་ང་རྒྱལ་ མེད།། གཟི་བརྗིད་ཆེ་ཡང་བཟོད་དང་དེས་པའི་ངང།། རྗེ་མཐོར་ཕྱིན་ཡང་ང་རྒྱལ་དྲེགས་པ་མེད།། ཅེས་དང། སློབ་དཔོན་མ་ཏི་ཙི་ཏྲས། དགའ་བར་བགྱིད་པའི་ཡུལ་རྣམས་དང།། རྒྱགས་པར་བགྱིད་པའི་ལང་ཚོ དག།བདག་གི་རང་དགར་སྤྱོད་པ་དེ།། ཀུན་ཏུ་དོན་མེད་བགྱིད་པའི་སྒོ།། ཕུང་བར་བྱེད་པ་དེ་གསུམ་སྤངས།། མཁས་པས་དམ་པ་བརྟེན་པ་དང།། དབང་པོ་དུལ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི།། སྟོབས་མཐུའི་ཉམས་ནི་སྨད་ ནས་སྤྱད།། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ།། བདོག་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་འབྱོར་ཞིང་བདོ་བར་གྱུར་པ་ལས་ཀྱང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་བཞེངས་པ་རྒྱ་ཆེ་ལ་རྣམ་གྲངས་མང་བ་རྒྱུད་དངོས་གཙང་ཞིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ ཤ་སྟག་དང།གཙུག་ལག་ཁང་དང། དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་གཞི་གསར་དུ་འཛུག་པ་དང། དེ་དག་ཉམས་པ་གསོ་བ་དང། དགེ་འདུན་གྱི་འདུ་སྒོ་དང། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པའི་རྒྱུ་ཁོ་ནར་འགྲོ་བར་མཛད་པ་དང། ཚེ་ རབས་དུ་མར་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་འཚོ་བ་དག་གི་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནོར་དང་སྲོག་ལ་ཆད་པ་སྦྱིན་པའི་སྲིན་པོ་མིའི་ཤ་ཚུགས་ཅན་ཕྱོགས་མཐའི་སྐྱེ་བོ་མི་སྲུན་པ་རྣམས་ལའང་མཁོ་བ་སྦྱིན་པ དང།གཏམ་སྙན་པར་སྨྲ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་བཀོད་ཅིང། ནད་པ་དང། རྒས་པ་དང། ཕོངས་པ་དང། བཀྲེས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་སྨན་དང། ཟས་དང། གོས་དང། མལ་ཆ་དང། ཉེ་བར་ མཁོ་བ་སྦྱིན་པ་སོགས་རྣམ་སྨིན་དགེ་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་པར་ཟད་དུ་འཇུག་པའི་གཏོང་བའི་ཕྱག་རིང་པོར་རྐྱོང་པ་ལ་གོམས་པ་ནི།འདུལ་བ་གཞིའི་རྒྱལ་པོ་ནོར་བཟང་གི་རབས་ལས། ལྷ་དང་མི་ཡི་ནང་དག་ ཏུ།། བདག་གི་འབྱོར་བ་མཐོང་ནས་ནི།། གང་གིས་ཕུན་སུམ་ཐོབ་པ་ཡིས།། སྦྱིན་པ་སུ་ཞིག་སྦྱིན་མི་བྱེད།། གང་གིས་སྐྱེས་བུ་བརྒྱ་ཕྲག་ཐིབས་མནན་ཅིང།། སེར་སྣ་དགྲ་བོར་གྱུར་པ་ཟིལ་མནན ནས།། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འཇིགས་པས་སྦྱིན་གཏོང་དེ།། བདག་ནི་དཔའ་བོའི་དཔའ་རབ་ཡིན་པས་སེམས།། གང་ཞིག་ལག་ན་མཚོན་ཐོགས་གཡུལ་ངོར་འཇུག། དེ་ནི་དཔའ་བོ་མིན་ཞེས་ཐུབ་རྣམས གསུང།། གང་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པར་སྦྱིན་གཏོང་བ།། དེ་དག་དཔའ་བོ་ཡིན་ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་གསུང།། ཞེས་གསུངས་པ་དང། རྒྱལ་པོ་ཟླ་བ་ལ་སྤྲིངས་པ་ལས། ས་བདག་ཇི་ལྟར་འབྱོར་པའི་དུས།། དེ་ཉིད་དུས ནས་སྤྱད་བཏང་ཞིང།། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་གཏེར་དུ་སྦ།། ཚེ་འདིར་གཅིག་ལས་གཞན་དཔག་མེད།། གང་ཚེ་ཕྱི་ནས་སེར་སྣ་དང།། ཕོངས་པས་བསྲེགས་ན་ཅི་བགྱིར་མཆིས།། ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་གསོག་འཇོག ལ་ཧ་ཅང་སྲེད་པར་མི་མཛད་དེ་ས་སྐྱོང་ཆེན་པོའི་གནའ་བོའི་དུས་ཀྱི་དུས་མཆོད་ཇི་ལྟར་མཆིས་སོ་ཅོག་རྣམས་གོང་འཕེལ་གྱི་སྟེང་དུ་གསར་པ་ཅི་རིགས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་གསར་རྙིང་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཆོས་སྡེ་ཆེ ཕྲ་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་ཚེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་མཆོད་ཀྱི་ཐེབས་སྦྱོར་བ་དང་ལོ་སྟར་དུ་ཟབ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པའི་དགེ་སློང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དུ་མར་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཡོན་བསྟབས ནས་ལྷག་པའི་ལྷ་དུ་མའི་རྩ་སྔགས་དང་བསྙེན་པ་བཅད་རྒྱ་ཁོ་ནའི་ཁོངས་སུ་བསག་ཏུ་འཇུག་པ་དང།རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་གསར་རྙིང་རིས་མེད་བཀའ་གཏེར་གྱི་རྩ་བ་གསུམ་སོགས་ལྷག་པའི་ལྷ་མང་པོའི་བསྐྱེད་ རྫོགས་ཉམས་ལེན་བཟླས་བརྗོད་འཆར་ཅན་རྣམས་དང་ཡང་ངོ་མར་ངོའི་ཚིས་བཅུ་བྱུང་རེས་ཀྱིས་ཚོགས་དང་གཏོར་མ་མེད་མཆོད་སོགས་ཞལ་འདོན་དང།ཚོགས་བསགས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བྱ་ བས་མི་བཤོལ་ཞིང།དུས་ཀུན་ཏུ་ངེས་འབྱུང་དང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པར་མཛད
Chinese
，眷属圆满等世间荣华，并非完全是安乐，只是痛苦之因。是会变异的，无常的，盛衰交替的，有生死的间隙，没有任何意义，我们的导师在各种情况下都这样教导。看到并认识到这些，以出离心策励内心，断除了所有悭吝的束缚，从非福德之处返回，欢喜进入寂灭涅槃之境。如对亲友的忠告中所说：悭吝、虚伪、贪执和懈怠，以及傲慢、贪欲、嗔恨，种族、容貌、博学和青春，权势强大的骄傲，视如仇敌。如是等等广为宣说，如同往昔的菩萨们完全清净的行为之后，内心谦逊，即使获得了很高的地位，也不会非常骄傲和自大，不会对值得尊敬的人们不恭敬，内心非常调顺，安住于看似卑微的状态，不会轻视圣者的行为。如龙树菩萨所说：虽年轻却喜欢接近年长者，虽已精通却无有知识的傲慢，虽威严盛大却处于忍耐和谦逊之中，虽已达到君主的顶峰却没有傲慢和骄横。以及，学士玛蒂吉扎说：令人欢喜的处所，令人骄傲的青春，随心所欲的行事，都是毫无意义的门径，断绝那三个毁灭之因，智者应依止圣者，以调伏根门和智慧的力量，隐藏起光芒而行事。如是所说。比起因财物聚集而变得非常富裕和兴盛，建造广大且种类繁多的身语意所依，全部都是传承清净且圆满的，寺庙，新建僧团的住处，修复那些破损的，僧团的集会，只用于供养三宝，以及在多生累世中，不予取而行盗取之事的果报，与众生们的财富和生命为敌的布施罗刹，化作人形遍布四方。
English
, the abundance of retinue and so on, the worldly prosperity is not entirely happiness, but only the cause of suffering. It is changeable, impermanent, alternating between prosperity and decline, with intervals of birth and death, and without any essence. Our teacher taught in all ways. Seeing and realizing these, with renunciation urging the mind, cutting off all bonds of stinginess, turning away from the place of non-merit, rejoicing in entering the state of peace and nirvana. As it is said in the advice to friends: Stinginess, deceit, attachment and laziness, as well as arrogance, greed, hatred, race, appearance, learning and youth, the pride of great power, regard as enemies. As it is widely said, like the past Bodhisattvas after completely purifying their behavior, the mind is humble, even if they have obtained a high position, they will not be very proud and arrogant, they will not be disrespectful to those who deserve respect, the mind is very subdued, dwelling in a state that seems humble, and will not despise the behavior of the saints. As Nagarjuna said: Although young, he likes to be close to the elderly, although he is proficient, he has no arrogance of knowledge, although he is majestic, he is in patience and humility, although he has reached the peak of the monarch, he has no arrogance and arrogance. And, the scholar Matichitra said: The places that make you happy, the youth that makes you proud, doing things as you please, are all meaningless paths, cut off those three causes of destruction, the wise should rely on the saints, with the power of subduing the senses and wisdom, hide the light and act. As it is said. Rather than becoming very rich and prosperous due to the accumulation of wealth, building a vast and varied support for body, speech and mind, all of which are pure and complete in lineage, temples, newly built monasteries, repairing those that are damaged, gatherings of the Sangha, only used to offer to the Three Jewels, and in many lifetimes, the retribution for not giving and stealing, the giving Rakshasa who is an enemy to the wealth and lives of sentient beings, transformed into human form all over the place.
Chinese
也以布施恶劣之徒所需之物，以及说悦耳之语等来成就利益，并以方便安顿。对于病人、老人、贫穷者和饥饿之人，布施医药、食物、衣服、卧具和必需品等，仅仅将成熟善果之因耗尽，习惯于伸出长长的布施之手。如《毗奈耶根本律·贤护王本生传》中所说：“于天人之中，见我之财富后，以何等圆满之物，谁人不作布施？谁能压制百千众生，降伏吝啬如仇敌，因畏惧来世而行布施？我思彼乃勇士之最。何人手持兵器入战场，诸佛说彼非勇士。何人无惧而行布施，全知者说彼等乃勇士。”又如《致月王书》中所说：“国王如若富有时，即应从彼时起用度布施，以完全回向埋藏为宝藏，此生一事胜过无数事。何时死后为吝啬与贫穷所焚烧，当如何行？”如是，不过分贪执积蓄，而是像萨迦统治者古代的节日祭祀一样，在所有新旧大小寺院中，增加各种新的内容，并为所有新旧寺院在特殊节日举行法会供养，每年向习惯于甚深瑜伽的僧侣为主的金刚持者供养符合佛法的财物，让他们仅仅在根本咒和闭关实修的范围内积累众多殊胜本尊，自己也对新旧无别的噶当派和噶举派的根本三尊等众多殊胜本尊的生起次第和圆满次第的修习、念诵进行日常安排，并且以每月初十和二十五的固定时间，不间断地进行会供和朵玛等供养，不因国政事务而耽误积累资粮的次第，并且时时习惯于出离心、慈悲心和甚深实相的瑜伽。
English
He also skillfully arranged to benefit even the wicked by giving them what they needed and speaking sweet words. To the sick, the old, the poor, and the hungry, he gave medicine, food, clothing, bedding, and necessities, exhausting the causes of ripening good karma, and was accustomed to extending a long hand of generosity. As it is said in the Vinaya-mūla-rāja-Nanda-bhadraka-avadāna: "Among gods and humans, having seen my wealth, who would not give with whatever is perfect? Who can suppress hundreds of thousands of beings, subdue stinginess as an enemy, and give out of fear of the next life? I think that is the greatest of heroes. Those who enter the battlefield with weapons in their hands, the Buddhas say they are not heroes. Those who give without fear, the all-knowing ones say they are heroes." And as it is said in the Letter to King Chandra: "When a king is wealthy, he should spend and give from that time on, and bury it as a treasure with complete dedication. One thing in this life is better than countless others. When one is burned by stinginess and poverty after death, what should one do?" Thus, he did not excessively crave accumulation, but like the ancient festivals of the great Sakya rulers, he added various new things to all the old and new monasteries, and offered funds for practice and offerings on special dates in all monasteries, large and small, new and old, without discrimination. Every year, he offered wealth in accordance with the Dharma to many Vajradharas, mainly monks who were accustomed to profound yoga, and allowed them to accumulate numerous supreme deities only within the scope of root mantras and retreats. He himself also had a daily schedule of practice and recitation of the generation and completion stages of many supreme deities, such as the root three of the Kagyu and Nyingma schools without discrimination, and regularly performed tsok and torma offerings on the tenth and twenty-fifth days of each month, without being distracted by affairs of state, and was always accustomed to the yoga of renunciation, loving-kindness, compassion, and the profound reality of Suchness.