English
There is an instruction on how to receive empowerment. Among them, the two-stage key instructions of the oral transmission given by Vajrapani completely possess the foundation of the actual path of the Great Perfection. When Je Tsongkhapa prayed to the great accomplished one to dispel doubts about the profound correct view, he requested the Lord of Secrets, and the reply given by the Lord of Secrets, in the Supreme Nectar Medicine, says: The intention of the father Samantabhadra, the heart words of the mother Samantabhadri, the secret words of Vajradhara, the pinnacle of the vehicle, the mind itself is clear light, completely cut off in the practice of great medicine. It also says: The Vajra of Karma, the essence of awareness is emptiness, which has not been created by anyone, without cause, without conditions, it has existed from the very beginning. Do not modify this, just leave it in its original state, and the place of delusion is to become enlightened in the realm of original purity. Similarly, this self-nature clear light is spontaneously accomplished from the beginning, inseparable from emptiness. Its clear compassion is without cessation, and whatever arises, know that its self-nature is not established, and all three are the Great Union. Enlightenment is achieved in inseparability. And so on. In the generation and completion stage nectar drop of Vajrapani, the wisdom deity said: In the unborn, beyond-mind dharmadhatu, the unceasing, free from elaboration appears in any way, samsara and nirvana are non-dual, pure from the beginning, self-appearance, unborn, dissolves into the realm. Thus it is said. If the delusion of grasping at reality is not eliminated, practicing emptiness is a place of error, if emptiness is not separated from consciousness, the appearance of duality cannot be liberated by the Dharma. Wanting to achieve the five bodies, wanting to abandon the five poisons, wanting to attain Buddhahood, wanting to abandon samsara, etc., if the grasping and rejection of these are not cut off, then the meaning of the true essence will not be found, like a blind person searching for the edge of the sky, constantly wandering in the realm of samsara. Even clinging to the mere absence of thought, the Dharma that is made up cannot be liberated, ultimate truth is not the object of consciousness, the exhaustion of consciousness and the exhaustion of Dharma is the pinnacle of the vehicle. Do not give a name of awareness to the self-mind dharmakaya, which is without substance. The Bodhicitta that cannot be seen, possessing the essence of emptiness and compassion, rest in the state of unspeakable thought, rest in the state beyond consciousness, rest freely in the state of non-action.
Tibetan
། ཞོག་ཅེས་བྱ་བ་བློ་ ཡི་ཚིག།ཞོག་དང་མ་ཞོག་ཐ་སྙད་མེད།། མིང་མེད་བརྗོད་མེད་རྟག་གཞི་བྲལ།། རྟག་སྣང་བློ་ནི་དབྱིངས་སུ་ཞི།། དགག་སྒྲུབ་སྤང་ལེན་ཀློང་དུ་ཡལ།། སྤྲིན་ཚོགས་མཁའ་ལ་དེངས་པ་འདྲ།། རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་རང་སར་ དག།ལར་ནི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི།། ལྟ་བ་ཞེས་འདོད་མེད་པར་གྱིས།། སྒོམ་པ་བློ་སྒོམ་འཛིན་པ་ཞིག། སྤྱོད་པ་བྱར་མེད་ཞེན་མེད་སྐྱོང།། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་རང་ཆས་ལ།། གཞན་ནས་བསྒྲུབ་འདོད་ཡིད་ སྨོན་དོར།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐེག་པའི་ཆོས།། རྒྱུད་འགྲེལ་མན་ངག་བརྗོད་མི་ལང།། དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བཅུད།། མར་གྱི་ཡན་ཞུན་ལྟ་བུ་ཡི།། མན་ངག་བདུད་རྩི་ཐིགས་པ་འདི།། བཅུད་མཆོག་སེང་གེའི འོ་མ་འདྲ།། སྣོད་མཆོག་གསེར་བུམ་ལྟ་བུ་ཡི།། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ལ་བྱིན།། ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྐད་གྲུབ་མཐའ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བརྙེས་པར་མ ཟད།རྗེ་ཙོང་ཁ་པའང་དབུ་ཚད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་སྐབས་མ་གཏོགས་ཉམས་བཞེས་ཕྱག་རྫོགས་དང་མཐུན་ཚུལ་རྗེ་གུང་རུ་དང། རྟོག་ལྡན་འཇམ་དཔལ་རྒྱ་མཚོ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་དོན་ དུའང་གྲུབ་ཆེན་ལ་ལྟ་བའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་ཞུས་ལན་བདུད་རྩི་སྨན་མཆོག་ཏུ་བལྟས་པས་ཤེས་ནུས་སོ།། དེ་ལྟར་མིན་ན་ཙོང་ཁ་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ལ་མཁྱེན་རབ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་གོ་ཡུལ་གྱི་ལྟ་བ་ཙམ་ལ་གྲུབ ཆེན་བསྟེན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་པཎ་ཆེན་བློ་བཟང་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་ཕྱག་ཆེན་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཏུ། རྫོགས་ཆེན་ཕྱག་ཆེན་དབུ་མ་དང།། ལམ་འབྲས་གཅོད་ཡུལ་ཞི་བྱེད་སོགས།། སོ་སོའི་མིང་འདོགས་མང ན་ཡང།། ཉམས་ལེན་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས།། དཔྱད་ན་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འབབ། ཅེས་འདིའང་ཉམས་བཞེས་ཀྱིས་ལྡོག་པས་སྤྱི་ཙམ་དུ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་རྟོག་གེའི་རིག་པ་ལས་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་ཐན་དུ་ལྟ་བ རྣམས་ཀྱི་ཚོད་ལ་དཔག་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བསྐྱེད་པའི་གནས་སོ།། རྗེ་ཕ་ཝང་ཁ་པ་དཔལ་འབྱོར་ལྷུན་གྲུབ་ནི་རང་གི་ཡབ་རྗེ་རིག་འཛིན་ཚེ་དབང་ནོར་རྒྱས་དང་རང་གྲོལ་ཉི་ཟླ་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ནས་རྫོགས་ཆེན སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཡིན་ཅིང་ཕྱག་རྫོགས་དབུ་གསུམ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཁྲིད་ཡིག་སོགས་དང།སྙིང་ཐིག་ལ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཁ་ཤས་ཀྱང་མཛད། རྗེ་འདི་ ལས་གོང་མ་ལྔ་པ་ཆེན་པོས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་མ
Chinese
ཞོག་ཅེས་བྱ་བ་བློ་ཡི་ཚིག། ཞོག་དང་མ་ཞོག་ཐ་སྙད་མེད།། 所谓“ཞོག་”，是心的语言。ཞོག་和非ཞོག་，没有名称。 མིང་མེད་བརྗོད་མེད་རྟག་གཞི་བྲལ།། རྟག་སྣང་བློ་ནི་དབྱིངས་སུ་ཞི།། 无名无说，远离常恒之基。常恒之想，心于法界寂灭。 དགག་སྒྲུབ་སྤང་ལེན་ཀློང་དུ་ཡལ།། སྤྲིན་ཚོགས་མཁའ་ལ་དེངས་པ་འདྲ།། 否定肯定，舍取于虚空中消失。犹如云朵消散于天空。 རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་རང་སར་དག། ལར་ནི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི།། 念头不舍，于自性处清净。总的来说，有见、修、行、果四者。 ལྟ་བ་ཞེས་འདོད་མེད་པར་གྱིས།། སྒོམ་པ་བློ་སྒོམ་འཛིན་པ་ཞིག། 所谓见，即无所希求。修，即修心，止息执着。 སྤྱོད་པ་བྱར་མེད་ཞེན་མེད་སྐྱོང།། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་རང་ཆས་ལ།། 行，即无所作为，无执着地行持。果，即法身，是自性本具。 གཞན་ནས་བསྒྲུབ་འདོད་ཡིད་སྨོན་དོར།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐེག་པའི་ཆོས།། 舍弃从他处修证的希求和愿望。八万四千法门。 རྒྱུད་འགྲེལ་མན་ངག་བརྗོད་མི་ལང།། དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བཅུད།། 经续、注释、口诀，难以言尽。所有这些的总集精华。 མར་གྱི་ཡན་ཞུན་ལྟ་བུ་ཡི།། མན་ངག་བདུད་རྩི་ཐིགས་པ་འདི།། 犹如酥油的精华。此口诀甘露之滴。 བཅུད་མཆོག་སེང་གེའི འོ་མ་འདྲ།། སྣོད་མཆོག་གསེར་བུམ་ལྟ་བུ་ཡི།། 犹如精华中的精华——狮子的乳汁。犹如殊胜的容器——金瓶。 ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ལ་བྱིན།། ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྐད་གྲུབ་མཐའ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བརྙེས་པར་མ ཟད། 业之金刚赐予你。如是等等，因大圆满的法语与其它宗派不同，故以此道可获得成就。 རྗེ་ཙོང་ཁ་པའང་དབུ་ཚད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་སྐབས་མ་གཏོགས་ཉམས་བཞེས་ཕྱག་རྫོགས་དང་མཐུན་ཚུལ་རྗེ་གུང་རུ་དང། རྟོག་ལྡན་འཇམ་དཔལ་རྒྱ་མཚོ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་དོན་ དུའང་གྲུབ་ཆེན་ལ་ལྟ་བའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་ཞུས་ལན་བདུད་རྩི་སྨན་མཆོག་ཏུ་བལྟས་པས་ཤེས་ནུས་སོ།། 宗喀巴大师，除了在建立中观应成派的宗义时，其修行与大手印、大圆满相符，此由贡如大师和热丹蒋贝嘉措等所说，实际上，通过将大成就者们对于见解的诤论解答视为甘露妙药，便可知晓。 དེ་ལྟར་མིན་ན་ཙོང་ཁ་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ལ་མཁྱེན་རབ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་གོ་ཡུལ་གྱི་ལྟ་བ་ཙམ་ལ་གྲུབ ཆེན་བསྟེན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།། 如果不是这样，宗喀巴大师在名言方面智慧广大，仅仅是对于果派的见解，就没有必要依止大成就者了。 དེ་བཞིན་དུ་པཎ་ཆེན་བློ་བཟང་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་ཕྱག་ཆེན་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཏུ། རྫོགས་ཆེན་ཕྱག་ཆེན་དབུ་མ་དང།། ལམ་འབྲས་གཅོད་ཡུལ་ཞི་བྱེད་སོགས།། 同样，班禅洛桑嘉灿在大手印的引导文中说：“大圆满、大手印、中观，以及道果、施身法、息解派等。 སོ་སོའི་མིང་འདོགས་མང ན་ཡང།། ཉམས་ལེན་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས།། དཔྱད་ན་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འབབ། 虽然各自名称不同，但对于实修者瑜伽士来说，如果进行分析，其意趣归于一致。” ཅེས་འདིའང་ཉམས་བཞེས་ཀྱིས་ལྡོག་པས་སྤྱི་ཙམ་དུ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་རྟོག་གེའི་རིག་པ་ལས་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་ཐན་དུ་ལྟ་བ རྣམས་ཀྱི་ཚོད་ལ་དཔག་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བསྐྱེད་པའི་གནས་སོ།། 如是说，这也是通过实修来抉择，所以总体上这样说，相比于思辨的智慧，对于那些将上师的口诀视为珍宝的人们来说，如果衡量他们的境界，则是生起随喜之处。 རྗེ་ཕ་ཝང་ཁ་པ་དཔལ་འབྱོར་ལྷུན་གྲུབ་ནི་རང་གི་ཡབ་རྗེ་རིག་འཛིན་ཚེ་དབང་ནོར་རྒྱས་དང་རང་གྲོལ་ཉི་ཟླ་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ནས་རྫོགས་ཆེན སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཡིན་ཅིང་ཕྱག་རྫོགས་དབུ་གསུམ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཁྲིད་ཡིག་སོགས་དང། 帕旺喀巴·华觉伦珠，依止自己的父亲仁增策旺诺布和让哲尼达桑杰，从而在获得大圆满心髓的道路上获得稳固的瑜伽自在者，并且撰写了普遍介绍大手印、大圆满、中观三者的引导文等等。 སྙིང་ཐིག་ལ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཁ་ཤས་ཀྱང་མཛད། རྗེ་འདི་ ལས་གོང་མ་ལྔ་པ་ཆེན་པོས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་མ 还撰写了一些关于心髓的阐释文字。从这位大师处，第五世达赖喇嘛获得了大圆满的...
English
ཞོག་ཅེས་བྱ་བ་བློ་ཡི་ཚིག། ཞོག་དང་མ་ཞོག་ཐ་སྙད་མེད།། "Zhok" is the word of mind. There is no term for zhok and non-zhok. མིང་མེད་བརྗོད་མེད་རྟག་གཞི་བྲལ།། རྟག་སྣང་བློ་ནི་དབྱིངས་སུ་ཞི།། Nameless, unspeakable, free from the basis of permanence. The mind of permanence subsides into the expanse. དགག་སྒྲུབ་སྤང་ལེན་ཀློང་དུ་ཡལ།། སྤྲིན་ཚོགས་མཁའ་ལ་དེངས་པ་འདྲ།། Rejection and acceptance, abandoning and taking, vanish into the void. Like clouds clearing in the sky. རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་རང་སར་དག། ལར་ནི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི།། Thoughts, without being abandoned, are pure in their own place. In general, there are four: view, meditation, conduct, and result. ལྟ་བ་ཞེས་འདོད་མེད་པར་གྱིས།། སྒོམ་པ་བློ་སྒོམ་འཛིན་པ་ཞིག། View is to be without desire. Meditation is to meditate on the mind, pacifying grasping. སྤྱོད་པ་བྱར་མེད་ཞེན་མེད་སྐྱོང།། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་རང་ཆས་ལ།། Conduct is to act without action, cultivating without attachment. The result is the Dharmakaya, inherent in oneself. གཞན་ནས་བསྒྲུབ་འདོད་ཡིད་སྨོན་དོར།། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐེག་པའི་ཆོས།། Abandon the desire and aspiration to accomplish from elsewhere. The teachings of the eighty-four thousand vehicles. རྒྱུད་འགྲེལ་མན་ངག་བརྗོད་མི་ལང།། དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བཅུད།། Tantras, commentaries, and instructions cannot be fully expressed. The essence of all of these combined. མར་གྱི་ཡན་ཞུན་ལྟ་བུ་ཡི།། མན་ངག་བདུད་རྩི་ཐིགས་པ་འདི།། Like the essence of clarified butter. This drop of nectar of instruction. བཅུད་མཆོག་སེང་གེའི འོ་མ་འདྲ།། སྣོད་མཆོག་གསེར་བུམ་ལྟ་བུ་ཡི།། Like the supreme essence, the milk of a lioness. Like the supreme vessel, a golden vase. ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ལ་བྱིན།། ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྐད་གྲུབ་མཐའ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བརྙེས་པར་མ ཟད། Karma Vajra is given to you. Because the Dharma language of Dzogchen is distinct from other philosophical systems, one can attain accomplishment through this path. རྗེ་ཙོང་ཁ་པའང་དབུ་ཚད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་སྐབས་མ་གཏོགས་ཉམས་བཞེས་ཕྱག་རྫོགས་དང་མཐུན་ཚུལ་རྗེ་གུང་རུ་དང། རྟོག་ལྡན་འཇམ་དཔལ་རྒྱ་མཚོ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་དོན་ དུའང་གྲུབ་ཆེན་ལ་ལྟ་བའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་ཞུས་ལན་བདུད་རྩི་སྨན་མཆོག་ཏུ་བལྟས་པས་ཤེས་ནུས་སོ།། It is said by Je Gungru and Tokden Jampal Gyatso that Je Tsongkhapa's practice was in accordance with Mahamudra and Dzogchen, except when establishing the tenets of Madhyamaka. In reality, it can be known by regarding the answers that cut through the doubts about the views of the great siddhas as supreme nectar medicine. དེ་ལྟར་མིན་ན་ཙོང་ཁ་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ལ་མཁྱེན་རབ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་གོ་ཡུལ་གྱི་ལྟ་བ་ཙམ་ལ་གྲུབ ཆེན་བསྟེན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།། If it were not so, Tsongkhapa, being vast in his knowledge of terminology, would not need to rely on great siddhas merely for the view of the Gorampa. དེ་བཞིན་དུ་པཎ་ཆེན་བློ་བཟང་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་ཕྱག་ཆེན་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཏུ། རྫོགས་ཆེན་ཕྱག་ཆེན་དབུ་མ་དང།། ལམ་འབྲས་གཅོད་ཡུལ་ཞི་བྱེད་སོགས།། Similarly, Panchen Lobsang Gyaltsen said in his Mahamudra instruction manual: "Dzogchen, Mahamudra, Madhyamaka, as well as Lamdre, Chö, Zhi-je, etc., སོ་སོའི་མིང་འདོགས་མང ན་ཡང།། ཉམས་ལེན་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས།། དཔྱད་ན་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འབབ། although their names are different, for a yogi who practices, if examined, their intention converges into one." ཅེས་འདིའང་ཉམས་བཞེས་ཀྱིས་ལྡོག་པས་སྤྱི་ཙམ་དུ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་རྟོག་གེའི་རིག་པ་ལས་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་ཐན་དུ་ལྟ་བ རྣམས་ཀྱི་ཚོད་ལ་དཔག་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བསྐྱེད་པའི་གནས་སོ།། As such, this is also said in general because it is reversed by practice. Compared to the intelligence of speculation, it is a place to generate rejoicing when measuring the capacity of those who regard the guru's instructions as precious. རྗེ་ཕ་ཝང་ཁ་པ་དཔལ་འབྱོར་ལྷུན་གྲུབ་ནི་རང་གི་ཡབ་རྗེ་རིག་འཛིན་ཚེ་དབང་ནོར་རྒྱས་དང་རང་གྲོལ་ཉི་ཟླ་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ནས་རྫོགས་ཆེན སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཡིན་ཅིང་ཕྱག་རྫོགས་དབུ་གསུམ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཁྲིད་ཡིག་སོགས་དང། Je Phawangkhapa Paljor Lhundrup was a great master of yoga who relied on his father, Rigdzin Tsewang Norbu, and Rangdrol Nyida Sangye, and thus gained stability on the path of Dzogchen Nyingthig, and wrote instructional manuals that generally introduce the three—Mahamudra, Dzogchen, and Madhyamaka—and so on. སྙིང་ཐིག་ལ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཁ་ཤས་ཀྱང་མཛད། རྗེ་འདི་ ལས་གོང་མ་ལྔ་པ་ཆེན་པོས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་མ He also composed some clarifying texts on Nyingthig. The Great Fifth Dalai Lama received the Dzogchen... from this master.