Tibetan
ཟུང་ཞིག། ཁམས་རྣམས་རིལ་པོར་གྱིས་ཤིག། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ ཅིག།བྱིས་པའི་ས་ལས་འདའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག། མི་དགེ་བ་ལ་རྟོགས་ཤིག། དགེ་བ་སྤོངས་ཤིག། སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་མ་བྱེད་ཅིག། ཆོས་མ་སེམས་ཤིག། དགེ་འདུན་ལ་ནི་མཆོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག། བསླབ་པ་དག་ཡང་ དག་པར་མ་ལེན་ཅིག།སྲིད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དོན་དུ་མ་གཉེར་ཅིག། ཆུ་བོ་ལས་མ་རྒལ་ཅིག། ཅེས་གདམས་ངག་འདི་ལྟ་བུའི་ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གདམས་པར་བྱའོ།། རྗེས་སུ་བསྟན་པར་ བྱའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་པ་འདི་ནི་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཞེས་བཤད་ཅིང་དེ་དང་གཅིག་པར་རིག་པ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས།། བདག་ཉིད་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་ལ་རང་སྣང བས།། ལྷ་ལ་མཆོད་པ་མི་དབུལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ན་འཆིང་བར་འགྱུར།། མཆོད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་སྐུ་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡིན།། ཕྱག་རྒྱ་མི་བསྒྱུར་བསྒྱུར་ན་རིན་ཆེན་བརླག་པར་འགྱུར།། འཁོར་བ་མི་སྤང་སྤངས་ན་སངས་མི་རྒྱ། སངས་རྒྱས་གུང་ན་མེད་པས་རིག་པ་ཉིད་ལས་གང་ཡང་མེད།། འཁོར་བ་གུད་ན་མེད་དེ་རང་གི་སེམས་སུ་ཐམས་ཅད་འདུས།། འདུ་བྱས་དགེ་རྩ་མི་བྱ་བྱས་ན་འཆིང་བར་འགྱུར།། མཆོད་རྟེན་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་འདུ་བྱས དགེ་རྩ་སྤང།། བྱས་པའི་ཆོས་ནི་མི་ཟིན་བཞག་ན་ཟིན་པར་འགྱུར།། བྱ་བ་བཏང་བའི་རྣལ་འབྱོར་མི་སྤོང་སྤངས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ལམ་ནི་དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་ཤེས་པར བྱ།། ཞེས་གཤིས་ལ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་གདེང་དུ་གྱུར་པའི་ལྟ་བས་ཟིན་པའི་ཚེ་འདུ་བྱས་པའི་དཀར་ནག་གི་ལས་ཀྱང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བསྟན་པ་འདི ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་དུ།དགེ་བ་བྱར་མེད་སྡིག་པ་སྤང་དུ་མེད། དགེ་སྡིག་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། དགེ་བ་མི་བྱ་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་མེད། སྡིག་པ་མི་སྤང་སྤངས་ན་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་མི་འགྱུར།། ཞེས་སོ།། དེ་ ཡང་གངས་ཅན་ན་ལུགས་དེ་ཐོས་པ་ན་ནན་གྱིས་འགོག་པར་བྱེད་པ་དག་མང་མོད་ཀྱི།དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་བློར་མ་ཤོངས་པ་ལ་ཁག་མེད་དེ་འདི་ལྟར་འཕགས་པ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་ པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང།འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང། ཤིན་ཏུ་མི་སྐྱེ་བ་གང་དང་མཉམ་པ། དོན་དམ་པར་ན་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་དེ་ དང་མཉམ་མོ།། དོན་དམ་པར་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང། ཤིན་ཏུ་མི་སྐྱེ་བ་གང་དང་མཉམ་པ། དོན་དམ་པར་ན་ལྟ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་མཉམ་མོ།། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། དེ ལྟར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཡལ་བར་འདོར་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ།རང་ལུགས་སེམས་སྡེའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་རྔ་ལ་གསེར་ཞུན་དུ།། བདེ་གཤེགས་མ་ལུས་ཡུམ་དུ་གྱུར་པས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ལམ་གཅིག་ པུ།། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལམ་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོའི་གཞིར་གྱུར་པ།། ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཐབས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་མི་འདོར་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཆེན་པོ་འདི་ཡོད་བཞིན་ཐབས་ལ་མཁས པའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་འདོར་བ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི།། འོན་ཀྱང་གནས་ལུགས་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་མ་འཁྲུལ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཚེ་བདེན་གཉིས་རེས་འཇོག་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང པར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ལམ་བདེན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉིད་དུ་འདུ་བའི་ཚུལ་ནི།རིག་པ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་སྐུ་ཉིད།། གསལ་འགྲིབ་སྣང་ བའི་མུན་པ་སངས།། རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས།། མུན་སྣང་གཉིས་ཀྱིས་གཟུང་དུ་མེད།། གཅིག་དང་དུ་མའི་ཆོས་ལས་འདས།། སྣང་དང་མི་སྣང་ཆོས་ལས་འདས།། སྐྱེ་དང་འཛིན་པའི་ཚིག་དང བྲལ།། གོལ་སྒྲིབ་བདག་རྟོག་ག་ལ་ཡོད།། བསམ་པ་ཉིད་ལ་བསལ་དུ་མེད།། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ།། རིག་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་འདུས།། བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ།། སྒྲོན་མ་ཅོག་བཞག་ངང དུ་འདུས།། བརྩོན་འགྲུས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ།། རྟོག་མེད་རང་བྱུང་དོན་ལ་འདུས།། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ།། སྣང་བ་ཐད་ཀར་གཅོད་ལ་འདུས།། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི མཐའ།། གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་འདུག་ལ་འདུས།། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ།། འཁོར་བའི་འཛིན་ཆགས་ཐོང་ལ་འདུས།། སྨོན་ལམ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ།། སྣང་བ་རེ་དོགས་མེད་ལ་འདུས།། ཐབས ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ།། རིག་པ་ཅོག་བཞག་ངང་དུ་འདུས།། སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ།། འཁྲུལ་སྣང་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས་ལ་འདུས།། ཡེ་ཤེས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ།། རྐྱེན་དང་བྲལ་བར་སྣང་ལ འདུས།། དེ་བཞིན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དོན།། རང་བཞིན་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་སོ།། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དང། དེ་དང་མཚུངས་པར། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གང་མི་འཛིན་པ་ནི་སྦྱིན་པ། མི་གནས་པ
Chinese
舍弃！将界完全聚集！享用诸蕴！不要超越孩童之地！了悟不善！舍弃善！不要忆念佛陀！不要思虑法！不要供养僧伽！不要如实受持学处！不要追求寂灭轮回！不要渡过河流！如是教言，应当对最初的菩萨进行教导！随后进行开示！那是因为，诸法的住处，仅仅是住处之故。如是宣说，并且与此相同，在《觉性自显大续》中说：自身即是天神坛城，自显现。不要向天神献供，献供则成束缚。供品、手印等，是身的障碍。不要改变手印，改变则珍宝丧失。不要舍弃轮回，舍弃则不成佛。佛陀不在中间，唯有觉性，无有他物。轮回不在别处，一切都聚集在自心之中。不要造作善根，造作则成束缚。佛塔、神殿等，造作的善根要舍弃。已作之法不可执取，放下则可执取。舍弃作为的瑜伽士不可舍弃，舍弃则成如来。应当如是了知真实成佛之道。如是，当以对本性中远离一切作为的法性大平等之义具有定解的见解来摄持时，所造作的黑白之业也如其声般地在平等性中显现，在此续中说：善不可为，恶不可断。远离善恶二者的觉性是法身。不做善事，做了则不成佛。不舍弃恶事，舍弃则不成佛。如是。然而，在雪域，听到这些，强烈反对的人很多，但他们没有理解这些的自性，不能容纳于心中，也是没有办法的，因为如此，在圣者开显胜义谛和世俗谛的经中也说：文殊菩萨说：天子啊，在胜义谛中，如来藏和法界以及极不生者，与何者相等呢？在胜义谛中，五无间罪也与之相等。在胜义谛中，如来藏和法
English
Abandon! Gather the realms completely! Enjoy the aggregates! Do not transcend the realm of children! Realize non-virtue! Abandon virtue! Do not remember the Buddha! Do not contemplate the Dharma! Do not make offerings to the Sangha! Do not truly uphold the precepts! Do not seek the pacification of samsara! Do not cross the river! Such instructions should be given to the initial Bodhisattva! Afterwards, it should be explained! Why is that? Because the abiding place of all phenomena is only the abiding place. Thus it is said, and similarly, in the Great Tantra of Self-Arisen Awareness: Oneself is the mandala of the deity, self-appearing to oneself. Do not offer to the deity, offering becomes a bond. Offerings, mudras, etc., are obstacles to the body. Do not change the mudras, changing them loses the precious. Do not abandon samsara, abandoning it does not lead to Buddhahood. The Buddha is not in the middle, only awareness, there is nothing else. Samsara is not elsewhere, all is gathered in one's own mind. Do not create merit, creating it becomes a bond. Stupas, temples, etc., created merit should be abandoned. Actions that have been done should not be grasped, letting go allows grasping. The yogi who has abandoned activity should not be abandoned, abandoning him becomes the Thus-Gone One. The path to perfect Buddhahood should be known as such by all. Thus, when one is sustained by a view that has confidence in the meaning of the great equality of the Dharma-nature that is free from all activity in its essence, then the black and white actions that have been created also appear in equality just as they sound. In this very tantra it says: Virtue cannot be done, evil cannot be abandoned. Awareness that is free from both virtue and evil is the Dharmakaya. Do not do good deeds, doing them does not lead to Buddhahood. Do not abandon evil deeds, abandoning them does not lead to Buddhahood. Thus it is. However, in the land of snow, there are many who strongly oppose hearing these, but they have not understood their nature, and it cannot be accommodated in their minds, which is not their fault, because in this way, in the sutra that reveals the ultimate truth and the conventional truth, the noble one also says: Manjushri said: Son of the gods, in the ultimate truth, what is equal to the Thusness, the Dharmadhatu, and the utterly unborn? In the ultimate truth, the five inexpiable sins are also equal to it. In the ultimate truth, the Thusness and the Dharma
Chinese
以及，与完全不生者相同，真实义中成为见者们也与之相同。如是等等所说一般。如此教示本身不能舍弃行持的方面，因为自宗心部的广大续部《鼓上金汁》中说：一切善逝皆为母，是诸佛唯一的道路。持戒等波罗蜜多道，是行持大海的基础。如是具有成为智慧支分的方便行持方面不舍弃的伟大宗派，虽然因为善巧方便，暂时不舍弃世俗谛，然而，在不迷惑实相真如，现量证悟自性之时，不堕入二谛轮流安置的方面，十波罗蜜多等成为菩提之道的道谛之法，也汇集于此的道理是：从《觉性自生大续》中说，任运成就的法身，遣除显明隐没现象的黑暗，超越常断二边，不为明暗二者所执，超越一与多的法，超越显与不显的法，远离生与执的词语，迷乱遮蔽我执在哪里有？于思念本身也无法遣除，般若波罗蜜多的究竟，汇集于明觉法身，禅定波罗蜜多的究竟，汇集于灯寂然安住之中，精进波罗蜜多的究竟，汇集于无分别自生义之中，安忍波罗蜜多的究竟，汇集于直接斩断显现之上，持戒波罗蜜多的究竟，汇集于无伴独处之上，布施波罗蜜多的究竟，汇集于放舍轮回的执着之上，愿波罗蜜多的究竟，汇集于显现无有希忧之上，方便波罗蜜多的究竟，汇集于觉性寂然安住之中，力量波罗蜜多的究竟，汇集于以错乱显现覆盖之上，智慧波罗蜜多的究竟，汇集于远离缘而显现之上，如是波罗蜜多的意义，是自性周遍智慧。如是所说一般，与之相同的是，《梵天殊胜心请问经》中说：不执著是布施，不住留
English
And, being equal to that which is utterly unborn, those who have become seers in the ultimate meaning are also equal to it. It is as it is said, and so on. Thus, the teaching itself cannot abandon the aspects of practice, because in the great tantra of the Mind Section of our own tradition, 'Gold Refined on a Drum,' it says: All Sugatas have become the mother, the one path of all the Victorious Ones. The path of the perfections, such as morality, has become the basis of the ocean of practice. Thus, while possessing this great tenet of not abandoning the aspects of skillful means that have become branches of wisdom, although one does not temporarily abandon conventional truth because of being skilled in means, nevertheless, when one directly realizes one's own nature, without being mistaken about the dharmata of reality, without falling into the aspect of alternately placing the two truths, the manner in which the dharmas of the path of truth, such as the ten perfections, which have become aspects of enlightenment, are also gathered into this, is as follows: From the 'Great Tantra of Self-Arisen Awareness,' it says: The spontaneously accomplished dharmakaya itself, dispels the darkness of the appearance of clarity and obscuration, transcends the extremes of permanence and annihilation, is not grasped by darkness and appearance, transcends the dharmas of one and many, transcends the dharmas of appearance and non-appearance, is separated from the words of arising and grasping, where are delusion, obscuration, and ego-grasping? It cannot be dispelled even by thought itself, the ultimate of prajnaparamita, gathers into the clear awareness dharmakaya, the ultimate of dhyanaparamita, gathers into the lamp abiding in stillness, the ultimate of viryaparamita, gathers into the non-conceptual self-arisen meaning, the ultimate of kshantiparamita, gathers into directly cutting through appearances, the ultimate of shilaparamita, gathers into abiding alone without companions, the ultimate of danaparamita, gathers into abandoning the clinging and attachment of samsara, the ultimate of pranidhanaparamita, gathers into appearances without hope or fear, the ultimate of upayaparamita, gathers into awareness abiding in stillness, the ultimate of balaparamita, gathers into being covered by the ocean of deluded appearances, the ultimate of jnanaparamita, gathers into appearing without conditions, thus, the meaning of the perfections, is the all-pervading wisdom of self-nature. As it is said, and similarly, in the 'Sutra Requested by Brahma Vishesacitta,' it says: Non-grasping is generosity, non-abiding