Tibetan
་མེད་གླིང་པ་ཞེས་ མཚན་གྱི་ཡི་གེ་རྣམ་པར་གསལ་བ་ཞིག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ།། དེའི་ཐོག་མར་ཀུན་མཁྱེན་ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ཕྱག་རྗེས་རྨ་མེད་པའི་གནས་དཔལ་གྱི་རི་བོའི་ཆོས་སྡེའི་ཁྲོད་དུ་གྲཝདཀྱུས་མའི་ཚུལ གྱིས་བསྟན་པའི་སྒོར་ཞུགས་པར་མཛད་ནས།སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་བདུད་རྩིས་ཐུགས་རྒྱུད་ལེགས་པར་གཏམས་ཤིང་བཀའ་གཏེར་གྱི་ཆོས་ཚུལ་སྤྱྀ་དང་བྱེ་བྲག་ལ་གསན་བསམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་པ་ན་རྒྱལ་བའི་སྲས་ མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཚད་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གཞན་དོན་ཁོ་ནར་དགོངས་པའི་སྤྱོད་པ་རླབ་པོ་ཆེ་སྐྱེས་པའི་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐྱངས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་སྨོན་ལམ་དང།རིགས་ཀྱི་ས་བོན་ དུས་སུ་སད་པ་ལས་སྲིད་པའི་ངང་ཚུལ་ལྟར་སྣང་ཇི་ལྟར་ལེགས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡོ་ལང་འབའ་ཞིག་ཏུ་གཟིགས་པའི་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་ཚད་མེད་པས་དྲངས་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྡེ་དེ་གར་ལོ་གསུམ དུ་སྙིང་པོའི་སྒྲུབ་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་བཅད་རྒྱ་མཛད་པའི་ཚེ།སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་དང་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་འོད་གསལ་གྱི་ངང་དུ་མཇལ་ཏེ། བརྡ་དོན་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དབང་མང་ པོ་བསྐུར་བའི་མཐར་རང་ཉིད་ལ་ཐིམ་པར་གྱུར་པའི་སྙམས་སྣང་བྱུང་བས་དེ་ཙམ་ནས་རྟོགས་པ་བྱུང་རྒྱལ་ཏུ་སྐྱེས།ཉམས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་བུད། ལས་རླུང་དབང་དུ་འདུས། སྣང་བའི་རྫུན་ཕུགས་རྡིབ། རིག་པ་ བརྟུལ་བཞུགས་ཀྱི་གདེང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་སོགས་དག་པའི་སྣང་བ་ཁོ་ནར་འབྱམས་ཀླས།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་དང་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ལ་སྦྱང་ བརྩོན་གྱི་ངལ་དུབ་བརྟེན་མ་དགོས་པར་སྔོན་སྦྱངས་ཀྱི་རང་སྟོབས་སྟོན་པའི་རྩལ་རྫོགས་པའི་རིག་པ་ཕྱོགས་མེད་དུ་གྲོལ་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོའི་མདུད་པ་དབྱིངས་སུ་ཞིག་པས།རྩ་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་རྣམས་ཡི་གེའི་ སྤྲིན་དུ་སྤྲོ་བས་གྲག་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཚིག་གི་སྒྲ་དབྱངས་སུ་རང་རྡོལ་དུ་གྱུར་པས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དཔེ་ཆར་ཤར་ཞིང་བྱས་ཚད་མན་ངག་ཏུ་གོ་བས་བླ་མ་དགོངས་པ་འདུས་པའི་ཆོ་གའི་རྣམས་བཤད་མཁྱེན བརྩེའི་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་མཛད།དགུང་ལོ་ཉེར་དགུ་པ་མེ་གླང་ལོའི་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་ཡར་ངོའི་ཚེས་བཅུར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨའི་ཞབས་ལ་མོས་གུས་དང་སྐྱོ་ཤས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བར་རྗེ་ ཉིད་སེང་གེ་ལ་བཅིབས་ནས་ནམ་མཁའི་ལམ་ནས་བྱོན་པ་ཞིག་ལ་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི
Chinese
名为“无垢洲”（་མེད་གླིང་པ་）的名号文字清晰显现。最初，在全知喜饶沃色（ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་）的三转法轮的足迹无损之处，吉祥山（དཔལ་གྱི་རི་）的寺院中，以僧团的规矩进入教法之门。以三戒的甘露充分滋润心田，对经教和伏藏的法理，普遍和个别都进行了广大的闻思。那时，诸位菩萨以无量的慈悲心，唯独考虑利他之事的伟大行为，在一切生世中都守护着缘起之愿，以及种姓的种子适时苏醒，无论世间的状态显现如何美好，都视其为痛苦的波涛，以厌离和出离心所引导的心，在那座寺院中，三年里一心专注于实修，进行闭关之时，与大导师莲花生（པདྨ་འབྱུང་གནས་）和文殊友（འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་）在光明中相见，被授予了无有言词表述的众多灌顶，最终融入自身，生起了这样的觉受，从那时起，证悟自然而然地生起，体验的执着消散，业风被掌控，显现的虚假根源崩塌，智慧具备了头陀行者的坚定，忆起了前世等等，完全沉浸在清净的显现中。依靠善知识，无需依赖学习名相和论典的辛劳，自然展现出往昔修习的自力，圆满了无碍的智慧，享用轮的结解脱于法界，脉气的运行化为文字的云朵，所有的声响都自发地成为法句的音调，一切显现都显现在书本上，所做的一切都理解为窍诀，因此撰写了名为《上师意集仪轨释·智慧慈悲之镜》。二十九岁火牛年（མེ་གླང་ལོ་）的仲夏月上弦初十，以对大导师莲花生（པདྨའི་ཞབས་）的虔诚和厌离所引发的光明景象中，尊者自己骑着狮子，从天空之路而来，是法身智慧的
English
The name "Immaculate Continent" (་མེད་གླིང་པ་) appeared clearly in writing. Initially, in the undamaged place of the three turnings of the wheel of omniscient Sherab Ozer (ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་), in the monastery of the Glorious Mountain (དཔལ་གྱི་རི་), he entered the gate of the Dharma in the manner of a monastic community. He filled his mindstream well with the nectar of the three vows, and extensively listened to and contemplated the doctrines of the scriptures and treasures, both generally and specifically. At that time, the bodhisattvas, with their immeasurable great compassion, only considered the benefit of others, and in all their lives, they guarded the aspiration of dependent origination, and the seed of their lineage awakened in due course. No matter how good the state of existence appeared, they saw it as merely a wave of suffering. With a mind led by renunciation and detachment, in that monastery, for three years, he single-mindedly focused on actual practice, and when he was in retreat, he met the great teacher Padmasambhava (པདྨ་འབྱུང་གནས་) and Manjushri Mitra (འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་) in a state of luminosity. He was granted many empowerments without verbal expression, and eventually merged into himself. Such a feeling arose, and from that moment on, realization arose spontaneously. The clinging to experience dissolved, the karmic winds were controlled, the false root of appearance collapsed, and wisdom possessed the steadfastness of a renunciate. He remembered past lives and so on, and was completely immersed in pure appearances. Relying on a virtuous friend, without needing to rely on the labor of studying terminology and treatises, he naturally displayed the self-power of past practice, perfected unobstructed wisdom, and the knot of the enjoyment wheel dissolved into the expanse. The movement of the root winds transformed into clouds of letters, and all sounds spontaneously became the melodies of Dharma phrases. All appearances appeared in books, and everything he did was understood as pith instructions. Therefore, he wrote the commentary on the ritual of the Guru's Intentions Combined, called "Mirror of Wisdom and Compassion." At the age of twenty-nine, on the tenth day of the waxing moon of the sixth month of the Fire Ox year (མེ་གླང་ལོ་), in a luminous vision brought about by devotion and renunciation towards the feet of the great teacher Padmasambhava (པདྨའི་ཞབས་), the lord himself, riding a lion, came from the path of the sky, which is the Dharmakaya wisdom of