Tibetan
ག་མཆོག་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་འགྲེལ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས། བརྒལ་བ་དང། བརྟག་པ་དང། རིགས་པ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་རྔ་ཆེན་པོ་ཀུན་ ནས་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བརྡུངས་པས།གླིང་སྨན་སློབ་དཔོན་ན་རེ། ཁྱེད་སློབ་གསར་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་དཔྱོད་ཁམ་ཆེ། ཀུན་མཁྱེན་རོང་པོ་ལ་བོ་དོང་པའི་དགེ་བཤེས་གཅིག་གིས། ཅི་མཁྱེན་ཞུས་ པས།ཁོ་བོས་ཕར་ཕྱིན་ཤེས་གསུངས། འོ་ན་འདུལ་བ་ཨེ་གནང་ཞུས་པས། དེ་ལོས་ཤེས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་གསུངས། ཡང་དབུ་ཚད་ལ་དྲིས་པས། དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་ལ་ལྟ་བ་དང། ཚད་མ་ལ་རིག་ལམ་ ཡིན་གསུངས་པ་ལྟར།ཁྱེད་ཀྱིས་དབུ་ཕར་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་པའི་སྒྲོམ་འཚོལ་ལུགས། དེ་ལས་རིག་ལམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་འཆའ་ལུགས་ལ་དཔགས་ན། དགེ་བཤེས་ཟེར་ན་འདི་ལ་ཟེར་ཞེས་ཚོགས་པའི་ཁྲོད་རང་ དུ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པས་དེ་ཕྱིན་ནས་དགེ་བཤེས་ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་ཞེས་གྲགས།རྟོག་གེའི་རིག་པ་ལ་ཚེར་མ་ལྟ་བུའི་བློ་གྲོས་མངའ་ཡང། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཙམ་ལ་ བརྟེན་ནས་གྲགས་པ་དང།རྙེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྟ་གོན་རྩོམ་པ་མ་ཡིན་པས། སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་དྲག་པོས་རྒྱུད་བརླན་ནས་སྒྲུབ་པ་ནན་ཏན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡིད་ལ་སེམས་ཤིང། དེའི་ངང་ཚུལ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷ་ དང་ཇོ་བོ་རྗེའི་རྣམ་ཐར་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྨོན་ཅིང་དད་པའི་སྐབས་ཤིག་ན།འབྲི་གུང་པ་རིན་ཆེན་ཕུན་ཚོགས་ལྷོ་རྒྱུད་ལ་ཐེགས་པའི་ཨེ་ཝཾ་དང་ཧ་ཅང་མི་རིང་པའི་ས་ཐད་སྐྱར་སྒར་ཕབ་པ་གཟིགས་སུ་བྱོན་པས། སྒར་གྲ་ཚང་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་སྤྱི་ཆོས་སུ་སྤྱོད་འཇུག་གསུང་བ་དང་ཐུག། ཤེར་ལེའི། དོན་དམ་བློ་ཡིས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།། ཞེས་པ་ནས་ཤ་ལོ་ཀ་གསུམ་ལ་ཇོ་འགྲེལ་གཙོ་བོར་བཏོན། འགྲེལ་པ་གྲགས་ཆེ་བ་ཁ་ཡར་ན ཡམས་སུ་བྱས།རིག་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་བརྒྱན། བཀའ་རྒྱུད་པའི་ཉམས་ལེན་དང་ཡང་བསྟུན་ཀྱིན་བཤད་པ་ཡམ་པ་གཅིག་གསུང་བ་མཐོང་བས། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་འདིའི་ཐུགས་རྗེའི་ཆོམ་རྐུན་གྱིས་སྙིང་ལ་ བཏབ།ཟང་ཟིང་གི་ཉེ་བར་དཔྱད་པ་སླེ་མོའི་ཁུད་ན་ཤོང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ཁང་ཐོག་ནས་བསྐྱུར། ཆས་པར་བརྩམས་པ་ན། གྲོགས་མཆེད་སྨན་དཔྱད་ཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་རེ་ཞིག་བཀའ།། འདི་དུས་དགུང་ལོ་ བཅོ་བརྒྱད་པ་ཡིན།ལར་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་སྙིང་སྟོབས་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་ནི་གཞན་དབང་གིས་རྫི་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་སྲབ་མེད་པའི་སེང་གེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕྱོ་བ་བཞིན་དུ། གྲ་ས་བསྐྱུར། གྲོགས་མཆེད་ སྤངས།དཀོར་ལ་
Chinese
仅仅依靠噶当派上师的论著和注释，通过辩论、考察和理性的三种方式，敲响了巨大的法鼓。格西说：“你虽然像个新来的学生，但却有如此深刻的智慧。”一位博东派的格西问全知荣波：“您精通什么？”他回答说：“我精通般若。”问道：“那么您精通律藏吗？”他回答说：“当然精通，那是般若的行为。”又问他因明和量论，他同样回答说：“中观是见解，量论是理路。”就像这样，您依靠中观和般若来寻找教法的框架，从那里面衡量理路的宗派，如果说格西，那就是指这种人，所以在僧众中赞叹他，从那以后，他就被称为格西喜饶沃色。虽然他的理智像荆棘一样敏锐，但像这样成为殊胜的人，并不是仅仅依靠这些来建立名声和获取利益，而是以强烈的厌离心和出离心滋润内心，心中想着精进修行的法轮，在这样的状态下，从内心深处向寂天菩萨和阿底峡尊者的传记祈祷和信仰的时候，直贡巴仁钦彭措前往南方，在离埃旺不远的地方重新安营扎寨，前去拜见时，正赶上他对大约三百名僧人共同讲授《入菩萨行论》。《智慧品》中，“胜义非是识行境”等三颂，主要引用了觉吉祥贤的注释，也用理路加以装饰，还结合噶举派的修法进行讲解，看到他讲得头头是道，尊者被他的慈悲所感动，把装在柳条箱里的一点点琐碎的财产从屋顶上扔了下去，正准备出发时，一位懂医的朋友劝阻了他。这时他十八岁。一般来说，圣人的勇气和愿力不是外力所能阻止的，就像无缰的狮子在天空中翱翔一样，他离开了寺庙，抛弃了朋友，舍弃了财物。
English
Relying solely on the treatises and commentaries of the Kadampa masters, the great drum of the Dharma was sounded in all directions through the three means of debate, investigation, and reason. A Geshe said, "Although you are like a new student, you have such profound wisdom." A Geshe from the Bodongpa school asked the omniscient Rongpo, "What are you proficient in?" He replied, "I am proficient in Prajnaparamita." When asked, "Then are you proficient in Vinaya?" he replied, "Of course, that is the conduct of Prajnaparamita." When asked about Madhyamaka and Pramana, he replied in the same way, "Madhyamaka is the view, and Pramana is the path of reasoning." Just like that, you rely on Madhyamaka and Prajnaparamita to seek the framework of the teachings, and from that, you measure the tenets of the path of reasoning. If we are talking about a Geshe, then this is the kind of person we are referring to. So, he was praised in the assembly, and from then on, he was known as Geshe Sherab Ozer. Although his intellect was as sharp as thorns, such an excellent person did not rely solely on these to establish fame and gain profit. Instead, with strong renunciation and detachment moistening his mind, he kept the wheel of diligent practice in mind. In that state, when he prayed and had faith from the depths of his heart towards the biographies of Acharya Shantideva and Lord Atisha, Drikungpa Rinchen Phuntsok went to the south, and not far from Ewam, he re-established his camp. When he went to visit, he happened to be giving a common teaching on the Bodhisattvacharyavatara to about three hundred monks. From the chapter on wisdom, the three verses beginning with "Ultimate reality is not the object of consciousness," he mainly quoted the commentary of Jowo Je, and also adorned it with the path of reasoning. He also explained it in conjunction with the practices of the Kagyu school. Seeing that he was explaining it so well, the venerable one was moved by his compassion, and threw the little bit of trivial possessions that were stored in a wicker basket from the roof. Just as he was about to leave, a friend who knew medicine dissuaded him. At this time, he was eighteen years old. In general, the courage and aspiration of a holy person cannot be restrained by external forces. Like an unbridled lion soaring in the sky, he left the monastery, abandoned his friends, and renounced his possessions.
Tibetan
བརྐམ་ཆགས་བྱེད་པ་བཏང་ནས། ངེས་དོན་སྟོན་པའི་བླ་མ་དང། དབེན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བསམས་ནས་རི་དྭགས་རྒྱ་ནང་ནས་ཤོར་བ་བཞིན་དུ་བྲོས། འཕན་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པ་དང་འབྲི་གུང་ ཡང་རི་བའི་རྟོགས་ལྡན་ག་ལ་བ་སོགས་དགེ་འདུན་བཞི་བཅུ་ཙམ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པ་དང་འགྲོགས།དུས་དེ་ཙམ་ན་འབྲི་གུང་པ་ལུགས་གཉིས་ཀ་ནས་རྣམ་དཔྱོད་ཆེ་ཞིང། ཐེལ་གྱི་ཁྲི་ཐོག་ཏུ་བཞུགས་ ནས་སྤྱན་སྔ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་སྤྱན་ལྟོས་སྒྲིགས་སྲོལ་ལེགས་པ་དང།བླ་དཔོན་གྱི་འཁོར་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་ན་ལྷ་སྲས་འབྲི་གུང་པ་རིན་ཆེན་ཕུན་ཚོགས་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཞལ་སྐྱན་ཅན་དེའི་ཕྱག་ འབུལ་ལ་ལྷགས་པས།མཚན་ཉིད་པའི་ཧམ་ཐུལ་ཡུལ་བུད། མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་གཏིང་ནས་གཡོས། སྤྱན་ཆབ་ལྷུག་པར་ཤོར། མཚན་ཉིད་པའི་རི་ལམ་དགག་སྒྲུབ་ཁོ་ནའི་ཨ་འཐས་སྦྲུལ་གྱི་ཤུན་པ་བཞིན་དུ་དོར། ཚེ་འདི་ཕྱི་ཀུན་གྱི་བློ་གཏད་ཞུ་སྙམ་བྱུང་གསུངས། རི་ཞིག་ན་ཐོལ་བསམ་གྱི་དྲི་མོ་ལ་ཞིབ་ཏུ་གནང། ལར་བཀའ་རྒྱུད་པ་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དཔལ་འབྱོར་ཡོད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་འགག་དམ་ཞིང་མི་ལྟོས ལེགས་པས།སློབ་གསང་བ་རྣམས་ཅོག་གྲཝའི་སྒྲིགས་སྲོལ་དམ་པོར་འཇུག་པ་ལ། རྗེའི་ཞལ་ནས་ཆོས་ཁྲིམས་པར། ཨེ་ཝཾ་པའི་དགེ་བཤེས་འདི་ཡོན་ཏན་ཅན་ཞིག་འདུག། སྒྲིགས་ལམ་འདུར་ཕེབས་ ཀྱང།རང་གིས་བསག་སྦྱང་ཡིན་དགོངས་ནས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ནན་ཏན་མཛད། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་དྲིལ་བུ་ལྷ་ལྔའི་དབང། ཕྱག་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་གྱི་ཁྲིད། བཀའ་རྒྱུད་གསེར་ཕྲེང། དགོངས་གཅིག་ ལྔ་ལྡན་གྱི་ཁྲིད་རྣམས་གསན།། ད་མ་གཅིག་གི་གཅོད་ཡུལ་ལ་འདྲིས་པར་བྱས། ཚེ་བློས་བཏང་གི་བྱ་བཏང་ཕྱོགས་བྲལ་བ་ཞིག་བྱེད་དགོངས་ནས་སྙན་དུ་གསོལ་བ་ན། ཁྱེད་གང་དུའང་མ་འབྱོན་པར་འདི་ཁར བཞུགས།གཅོད་ལའང་ངེད་འདྲིས་ཆེ་བ་ཡིན་གསུངས་ནས་ཐུགས་ཀྱི་རེ་བ་བསྐང། དཔོན་སློབ་གཉིས་ལན་མང་པོར་མདོ་སྔགས་དང་ཁྱད་པར་གསང་སྔགས་གསར་རྙིང་གི་ལུགས་སོ་སོའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཚུལ་ དོན་ལ་རྟོན་མི་རྟོན་གྱི་འབེལ་གཏམ་དྲི་སྨེད་མང་པོ་མཛད།གཅིག་ལ་གཅིག་ཐུགས་ཆེས། དགེ་བཤེས་ཀྱི་མིང་མ་ནོར་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྔགས་ཤིང། བཀུར་མཐོང་ཆེན་པོས་གཟེངས་བསྟོད་ཀྱང་སྙེམས་ཆུང་ཁོ་ ན་ལྷུར་ལེན།དེར་འབྲི་གུང་པའི་དགོངས་པར། དེ་འདྲ་བའི་གང་ཟག་མཁྱེན་པ་རླབས་ཆེ་ཤིང། བྱ་བཏང་བ། ཕྲལ་ཚུགས་ཁ་བཟང་བ་སོགས་གང་ལ་དཔགས་ཀྱང་ངོ་མཚར་ཆེ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའི་ཚེ།
Chinese
放下贪恋执着，心中只想着宣说真实意义的上师，像野兽从陷阱中逃脱一样逃离。到达彭域（Phan-yul）后，与直贡（Drigung）羊日（Yang-ri）瓦的证悟者嘎拉瓦等四十多位僧人一起乞食。那时，直贡巴在政教两方面都很有才华，坐在泰尔（Thel）的法座上，以前任却吉扎巴的眼光来看待，规章制度很好，在上师和官员的眷属如海洋般围绕中，看到拉杰直贡巴仁钦彭措（Rinchen Phuntsok），他那令人见之忘俗的慈祥面容，前来献上供养。使宗教学者的傲慢之心消失，使不可动摇的信心从内心深处涌动，眼泪如雨般落下，像蛇蜕皮一样抛弃了宗教学者只知辩论的习气。心想把今生来世的一切都托付给他。据说，在山上仔细询问了突然产生的想法。总的来说，噶举派虽然拥有世间的财富，但佛法的门径却很狭窄，不值得羡慕。让所有秘密的弟子都严格遵守乔瓦（Jograwa）的规章制度。上师说，对于持戒者来说，这位埃旺巴（Ewam-pa）的格西（Geshe）似乎很有才华。即使来遵守规章制度，也认为这是自己积累和净化的结果，因此三个月来都非常努力。接受了胜乐金刚五尊灌顶，大手印俱生和合的教导，噶举金鬘，以及五支合一的《一味意趣》的教导。现在开始熟悉玛吉拉准（Machik Lapdron）的施身法。心想做一个舍弃今生的苦行者，于是禀告了他。他说：“你不要去任何地方，就留在这里。我对施身法也很熟悉。”于是满足了他的愿望。师徒二人多次就显宗密宗，特别是新旧密宗的观点解释方法，以及是否依赖意义等问题进行了多次交谈。彼此非常信任。一直称赞他“格西”之名名副其实，以极大的尊重和赞扬来褒奖他，但他只谦虚谨慎。当时，在直贡巴的心中，像这样的人，智慧渊博，是苦行者，行为端正，口才也好，无论从哪方面来看，都觉得非常了不起。
English
Having abandoned attachment and desire, and with only the lama who reveals the true meaning in mind, he fled like a wild animal escaping from a trap. Upon arriving in Phan-yul, he joined about forty monks, including the realized Galahwa of Drigung Yangri, who were on their alms round. At that time, Drigungpa was highly intelligent in both secular and religious matters, and seated on the throne of Thel, he had good regulations and customs, looking at things with the eyes of the previous Kyennga Chökyi Drakpa. Surrounded by a retinue of lamas and officials like an ocean, when Lhase Drigungpa Rinchen Phuntsok, whose kind face was pleasing to see, arrived to offer his respects, the arrogance of the logicians vanished, and unwavering faith stirred from the depths of his heart. Tears flowed freely, and he discarded the logicians' habit of mere debate like a snake shedding its skin. He thought, "I will entrust everything of this life and the next to him." It is said that on a mountain, he carefully examined the questions that arose spontaneously in his mind. In general, although the Kagyu lineage possesses worldly wealth, the entrance to the Dharma is narrow and not worth envying. He made all the secret disciples strictly adhere to the regulations of Jograwa. The lama said to the disciplinarian, "This Geshe of Ewampa seems to be very talented. Even if he comes to adhere to the regulations, he thinks it is the result of his own accumulation and purification," and so he made great effort for three months. He received the empowerment of Chakrasamvara with the five deities, the instructions on Mahamudra Sahajayoga, the Golden Rosary of the Kagyu, and the instructions on the Fivefold Profound Path of the Gongchik. Now he became familiar with the Chö practice of Machik Lapdron. Thinking of becoming a wandering ascetic who renounces this life, he requested it. He said, "You should not go anywhere, but stay here. I am also very familiar with Chö," and thus fulfilled his wish. The master and disciple had many discussions on the meaning of the sutras and tantras, especially the methods of explaining the views of the new and old tantras, and whether to rely on the meaning or not. They trusted each other very much. He always praised him, saying that the name "Geshe" was not mistaken, and honored him with great respect and praise, but he only took humility as his guide. At that time, in the mind of Drigungpa, he thought, "Such a person is very knowledgeable, is an ascetic, has good conduct, and is eloquent. No matter how you look at it, he is very wonderful."