Tibetan
་སུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང།གང་གིས་གཤེགས་པའི་ལམ་བདེན་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་གསལ་བའི་སྙིང་པོ་ཅན་སོ་སོ་རང་གིས་ རིག་པར་བྱ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་བཅས་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ་སྔ་མ་ནི་འཕགས་བཞིའི་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་ཟད་མི་སྐྱེའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཆགས བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་དང།ཕྱི་མ་ནི་གང་གིས་སྤོང་བྱེད་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། འཕགས་པ་མ་ཕམ་པས། བསམ་མེད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་པ།། དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱིས།། གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་ལ།། བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས།། ཆགས་བྲལ་ཉིད་ནི་འགོག་པ་དང།། ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གིས་བསྡུས།། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན ནོ།། ལུང་གི་ཆོས་ལའང་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་བཀའ་དང། དེའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པའི་བསྟན་བཅོས་གཉིས་སུ་འབྱེད་དེ། སྔ་མ་ནི། བརྗོད་བྱ་གང་ཞིག་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཅིང་ཁམས་གསུམ གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ།ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱོགས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཚད་མར་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་གསུང་གི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པ་སྟེ།རྗེ་བཙུན་གྱིས། གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང། ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུངས།། ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང།། དེ་ནི་དྲང་སྲོང་གསུང་ཡིན་བཟློག་པ་ གཞན།། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ།། ངེས་ཚིག་ནི། སུ་བྷཱ་ཥི་ཏ་ཅེས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ན་ལེགས་པ་གསུང་པ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ། དོན་བཟང་པོ། ཚིག་འབྲུ བཟང་པོ།མ་འདྲེས་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པ། ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཅན་དང། གཞན་ཡང་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ། ཡང་དག་པར་ མཐོང་བ།ནད་མེད་པ། དུས་ཆད་པ་མེད་པ། ཉེ་བར་གཏོད་པ། འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའོ།། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།། དབྱེ་ན། ཞལ་ནས་གསུངས་པ་དང། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། རྗེས་སུ་གནང་བ་གསུམ་མོ།། དང་པོ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྡུད་པ་ལྟ་བུ་དང། གཉིས་པ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བྱིན་རླབ་ལས་བྱུང་བ། ས་བཅུ་པའི་མདོ་དང། མ་སྐྱེས་དགྲའི འགྱོད་པ་བསལ་བའི་མདོ་དང།ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའི་མདོ་ལྟ་བུའོ།། གསུམ་པ་ནི། བསྡུ་བ་པོ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་ཚུལ། མགོར་གླེང་གཞི། བར་དུ་ཚིག་དང་དོན་རྒྱུ་རྐྱེན་ འབྲེལ་པ་དང་བཅས་པ།མཇུག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། ཞེས་བྲིས་ ཤིག་ཅེས་རྗེས་སུ་གནང་བར་མཛད་པ་དང།གཞན་ཡང་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སྔགས་དང། ནམ་མཁའ། ལྗོན་ཤིང། རྔ་བོ་ཆེ། གཎྜི། པི་ཝཾ་སོགས་ཅི་རིགས་པར་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་ གནང་བའི་བཀར་བསྡུའོ།། ཡང་བརྗོད་བྱ་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད།ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དེ། མཚན་གཞི་ཡང། ལུང་སྡེ་བཞི་སོགས་དང། ཤེར་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་སོགས་དང། མངོན་པ་སྡེ་བདུན་ལྟ་ བུའོ།རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བཀའ་ཐམས་ཅད་སྡེ་སྣོད་གཉིས་སུའང་དབྱེར་རིགས་ཏེ། ཉམས་སུ་ལེན་པ་པོ་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཉན་ཐོས་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་སོ།། དམན་དང་མཆོག་གི་ སྐལ་བར་འཚམས་པའི་ཕྱིར་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས།གསུམ་པོ་དེ་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་དང། ཐེག་པ་མཆོག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དོ།། ཞེས་ གསུངས་པས་སོ།ཁྱད་པར་འབྱེད་བྱེད་དངོས་ནི། བློ་སྟོབས་ཆེན་པོ་ཐེག་ཆེན་ཀྱི་བསམ་སྦྱོར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་དང། རང་ཉིད་ཞི་བདེའི་བསམ་སྦྱོར་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བ་ ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བསྟན་པའོ།། དེ་ལ་ཐེག་པའི་ངོ་བོ་དང། ངེས་ཚིག། རྣམ་གྲངས་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཚུལ་དང་བཅས་པ་འཆད་པའོ།། དང་པོ་ནི། འཁོར་བ་ལས་འཕགས་ཏེ་མྱང་འདས་ཀྱི ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བའི་ལམ་བདེན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སོ།། ངེས་ཚིག་ཡཱ་ནའི་སྒྲ་ནི། བཞོན་པ་དང། ཁྱོགས་དང། ལམ་སོགས་ལ་འཇུག་པའི་དོན་ཅན་གྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་ཏེ་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་བར་དུ་འགྲོ་བའི ལམ་དང་བཞོན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐེག་པའི་སྒྲས་བསྙད་པ་སྟེ།
Chinese
安住于等入之功德所获得者，以及以何者所行之道，以真性而完全清净的光明心髓，各自以自证知之行境，成为遮蔽之对治的无漏智慧及其眷属，成为证悟之体性，即前者是四圣心续之所断已断的尽不生之智慧，即离贪之体性，后者是以何者能断除贪著，成为断除贪著之对治的智慧之自性。圣者无垢友云：无思无二无分别，清净光明对治方，何者以何离贪著，二谛体性彼即法，离贪即是灭谛与，道之谛理所摄持。如是所说。教法也从体性的角度分为善说之经和解释其意旨之论典两种。前者是：所说之内容具有重大意义，并且成为断除三界一切烦恼之方便，指示寂静涅槃之方向，成为量士夫的佛陀薄伽梵等之语的特征，尤为殊胜。至尊者云：何者具义且与法相连，断除三界一切诸烦恼，示寂静之利益为何者，彼是仙人语也反之异。如是所说。词源是：苏婆瑟帝（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）之意是不颠倒，因此是善说。殊胜之法，最初是善的，中间是善的，最后是善的，意义美好，词句美好，不杂染，完全圆满，完全清净，完全调伏等状态，此外经中还说：薄伽梵之法是善说的，如实见的，无病的，无时限的，引导的，见此有意义的，智者们各自所能证知的。因此。分类有：从口中所说，加持的，随许的三种。第一种是：《般若波罗蜜多摄颂》等，第二种是：从身语意的加持中产生的，《十地经》和《未生怨
English
That which is attained by the merit of realizing the state of equanimity, and by what path is traversed, the essence of clear light that is completely purified by its true nature, the object of practice that is self-realized by each individual, the flawless wisdom and its retinue that become the antidote to obscurations, becoming the essence of realization, that is, the former is the wisdom of exhaustion and non-arising that has abandoned what is to be abandoned in the minds of the four noble ones, that is, the nature of detachment, and the latter is the nature of the wisdom that is the antidote to what abandons attachment and causes detachment. The noble Vimalamitra said: Without thought, without duality, without discrimination, The side of purity and clarity is the antidote, By what and by what is detachment, The nature of the two truths is the Dharma, Detachment itself is cessation, And is contained by the truths of the path. As it is said. The scriptural Dharma is also divided into two types from the perspective of its essence: the well-spoken words of the Buddha and the treatises that explain their meaning. The former is: whatever is said has great meaning and becomes a means of abandoning all the afflictions of the three realms, indicates the direction of peaceful Nirvana, and is a particularly excellent characteristic of the speech of the Buddhas, the Bhagavat, who have become a measure of beings. The Venerable One said: Whatever is meaningful and related to the Dharma, And abandons all the afflictions of the three realms, Shows the benefit of peace, That is the speech of a sage, the opposite is different. As it is said. The etymology is: Subhashita (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) means not inverted, therefore it is well-spoken. The supreme Dharma is good in the beginning, good in the middle, good in the end, the meaning is good, the words are good, unmixed, completely perfect, completely pure, completely subdued, and so on. Furthermore, the sutra says: The Dharma of the Bhagavat is well-spoken, truly seen, without disease, without time limit, guiding, seeing this is meaningful, and the wise can realize it for themselves. Therefore. The divisions are: what is spoken from the mouth, what is blessed, and what is permitted. The first is: like the Compendium of the Perfection of Wisdom, and the second is: what arises from the blessings of body, speech, and mind, the Sutra of the Ten Bhumis, and the Unborn
Chinese
如消除罪障经和普贤行愿品等。第三，对于辑录者，如理辑录佛法之法，开头是缘起，中间是词和义，因缘关联等，结尾是世尊如是说，一切具足之眷属皆欢喜，对世尊所说显现赞叹。如是书写之后，作随许。另外，夜叉等的本咒，以及天空、树木、大鼓、犍稚、琵琶等各种发出佛法之声者，也都是随许之敕令。又从所说和能说的角度来分，主要宣说增上戒律学的是律藏，主要宣说增上智慧学的是经藏，主要宣说增上禅定学的是论藏。例如，律藏的例子有律部四论等，经藏的例子有十万颂般若经等，论藏的例子有论藏七部等。另一方面，一切佛语也可以分为二藏，从修行者个人的角度来说，有声闻藏和菩萨藏。为了适应下劣和殊胜的根器，无著菩萨说：“此三者，以小乘和大乘之差别而分为二，即声闻藏和菩萨藏。”区分二者的实际分界线是，对于心中生起大乘之思想行为的具大智慧者，宣说的是菩萨乘，对于仅仅追求自身寂静安乐的思想行为者，宣说的是声闻乘。在此，将从乘的体性、词义、名称、分类等方面来讲解转法轮的方式等。第一，是超越轮回，趋向寂灭之路，以道谛所摄之法。词义方面，梵语“ယာན”的词，有乘坐、车辆、道路等含义，具有行进之义，成为到达一切智智之间的道路和车辆等，因此，一切道谛都以“乘”来称谓。
English
Such as the Sutra of Eliminating Sins and the Sutra of the Practices and Vows of Samantabhadra. Third, for those who compile, the method of correctly compiling the Dharma, the beginning is the introduction, the middle is the words and meanings, causes and conditions, and connections, and the end is the Bhagavan said thus, all the retinue who are complete with everything are delighted, and they manifest praise for what the Bhagavan said. After writing thus, make an allowance. In addition, the root mantras of yakshas, as well as the sounds of Dharma from the sky, trees, drums, gandi, pipa, etc., are also the decrees of permission. Also, from the perspective of what is said and what can be said, the Vinaya Pitaka mainly teaches the higher discipline, the Sutra Pitaka mainly teaches the higher wisdom, and the Abhidhamma Pitaka mainly teaches the higher samadhi. For example, the examples of the Vinaya Pitaka include the four Vinaya divisions, the examples of the Sutra Pitaka include the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra, and the examples of the Abhidhamma Pitaka include the seven Abhidhamma treatises. On the other hand, all the Buddha's words can also be divided into two pitakas. From the perspective of the practitioner, there are the Sravaka Pitaka and the Bodhisattva Pitaka. In order to adapt to the inferior and superior capacities, Asanga said: "These three are divided into two by the difference between the Hinayana and the Mahayana, namely the Sravaka Pitaka and the Bodhisattva Pitaka." The actual dividing line between the two is that for those with great wisdom who have the thought and behavior of the Mahayana in their minds, the Bodhisattva Vehicle is taught, and for those who only pursue the thought and behavior of their own peace and happiness, the Sravaka Vehicle is taught. Here, the way of turning the wheel of Dharma will be explained from the aspects of the nature, etymology, name, and classification of the vehicle. First, it is the Dharma that transcends samsara and goes to the path of nirvana, which is included in the truth of the path. In terms of etymology, the Sanskrit word "yana" has the meanings of riding, vehicle, road, etc., and has the meaning of going, becoming the road and vehicle to reach omniscience, therefore, all the truths of the path are called "vehicle".