Tibetan
ཛིན་བཟང་པོ་ལ་གསུངས་པ་དང། བི་མ་ལས་རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་དང། གཉགས་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར་ལ་གསུངས་པའི་མན་ངག ཀྱང།། གཉིས་ཀས་ཁུ་བྱང་ཆུབ་འོད། ཁྱུང་པོ་དབྱིག་འོད་ལ་བརྒྱུད་ནས་རིམ་གྱིས་རོང་ཟོམ་ལ་མངའ་བས་གསང་སྔགས་སྔ་འགྱུར་གྱི་བསྟན་པའི་བདག་པོ་འགྲན་ཟླ་སྤངས་པ་ཞིག་སྟེ་འདི་ཉིད་ལའང་བསྟན་པའི་ཆུ མགོ་གཅིག་གནས་སོ།། གསང་སྙིང་འགྲེལ་པ་རོང་ལུགས་ཀྱི་མགོར། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཞེས་ཡོད་པས་དཀོན་ཅོག་འགྲེལ་ཞེས་མིང་དུ་ཐོགས་ལ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་འགྲེལ པ་ཕྱོགས་བཅུ་མུན་སེལ་ཐེག་རྒྱལ་གྱི་ལུགས་སུ་བཀྲལ་ཞིང་ཞལ་གསལ།ཀུན་མཁྱེན་རོང་པའི་འགྲེལ་པ་འདི་དབྱིངས་ཆེ་བར་བཀྲལ་བས་སྒྲོམ་ཆེ་ཞིང་ཁ་དམ་པར་སྣང་སྟེ། བོད་འགྲེལ་གྱི་གཙོ་བོ་འདི་གཉིས་ཡིན་ པས་ཤེས་ན་བློ་གྲོས་ལ་ནུས་པ་ཆེན་པོ་སྟེར་བ་ཡིན་ནོ།། དེང་སྐུ་གཞོན་ནུའི་ཚེ་མདོ་སྟོན་སེང་གེ་བྱ་བ་ལ་སྔ་འགྱུར་གསན་པའི་ཚེ། རེ་ཞིག་ན་མནལ་ལམ་དུ། གསང་བ་སྙིང་པོས་ཟན་བྱས། སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར གྱི་ཚོད་མ་བྱས་ནས་གསོལ་གྱིན་འདུག་པ་རྨིས།དེ་སློབ་དཔོན་ལ་བརྗོད་པས། ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཆེ། ཆོས་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྟགས་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱིས་འགྲེལ་བ་རེ་གྱིས་གསུང་སྐད། དེར་བླ་མའི་དགོངས་པ་རྫོགས་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་མན་ངག་གསུམ་མཛད་དེ། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་དོན་གྱི་ངེས་བརྗོད་དམ་ཚིག་མདོ་རྒྱས། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་ སྟོན་པ་འགྲེལ་པ་ཚུལ་བཞི་ཡན་ལག་བཅོ་ལྔ་པ།ལྷག་པ་ཤེས་རབ་གྱི་བསླབ་པ་སྟོན་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་སྒོམ་མན་ངག། མཉམ་སྦྱོར་གྱི་འགྲེལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་ངན་སོང་སྦྱོང་རྒྱུད། འཇིགས་བྱེད་ལ་ སོགས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་མན་ངག་མང་པོ།དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་གཞུང་གཏིང་ཟབ་ལ་གོ་དོན་སློངས་ཆེ་བ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་དང། མདོར་ན་ མདོ་སྡེ་དང།རྒྱུད་སྡེ་དང། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཐུགས་སུ་མི་ཆུད་པ་བྱ་བ་ཤེས་བྱ་ལ་སྲིད་པ་མ་གྱུར་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་ལ་རང་གིར་མཛད་དེ་ཐ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཞིང་ལས་དང། ཕྱུགས་ སྐྱོང་བ་དང།དཀར་ཤེ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མཛད་པས། དུས་དེའི་ཚེ་བོད་རུ་བཞིའི་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་བརྩད་པའི་བྱ་བ་ལྷགས་པའང། སླར་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་ པའི་བརྟུལ་བཞུགས
Chinese
以及对津桑波所说，以及维马拉对玛仁钦秋，以及对嘉纳库玛拉所说的口诀，也是。这两者都传给了库绛秋吉沃，琼波益沃，然后依次由绒宗掌握，是宁玛派教法的无与伦比的主人，即使对他来说，也存在着一个教法的源头。在《秘密藏续》荣派释的开头：“三宝的自性菩提心。”因此得名“昆觉释”。全知大释论以十方除暗胜乘的方式阐释，非常清楚。全知荣巴的释论阐释得非常广泛，因此框架很大，口也很严密。因为这两者是藏文释论的主要部分，所以如果了解，就能给予智慧很大的力量。当时年轻的时候，名叫多顿僧格的人在听闻宁玛派教法的时候，有一次在梦中，梦到用《秘密藏续》做糌粑，用桑结念觉做成团子来吃。告诉老师后，老师说：“非常稀奇！这是你通达那个法的征兆，你应该做一个释论。”因此为了圆满上师的意愿，做了依靠三学宝的三个口诀：殊胜戒律学的意义的决定语——誓言广经；殊胜等持学的教导——四种方式十五支分的释论；殊胜智慧学的教导——大圆满的见修行口诀；念觉的释论。同样，还有《恶趣清净续》、《怖畏金刚》等等的释论和口诀很多。在这些之中，进入大乘道的论著等等，经文深奥，意义启发性很大，说也说不完。总之，对于经藏、律藏、论藏的区别没有不通达的，对于知识没有不存在的，因此将一切智的地位据为己有，甚至连世间的农耕、畜牧、酥油如何制作等等的论著也做了。因此，当时成为所有卫藏四茹的学者首先辩论的对象，后来也成为法称论师的行为。
English
And the instructions spoken to Zin Zangpo, and Vimala to Ma Rinchen Chok, and Gnyags Jñana Kumāra, too. Both of these were transmitted to Khu Byangchub Ö, Khyungo Yig Ö, and then successively Rongzom mastered them, being an unrivaled master of the Nyingma teachings, and even for him, there exists a source of the teachings. At the beginning of the Rong style commentary on the Guhyagarbha Tantra: "The nature of the Three Jewels is Bodhicitta." Therefore, it is named "Könchok Commentary." The commentary of the great omniscient one is explained in the manner of the ten directions dispelling darkness, the victorious vehicle, and is very clear. This commentary of the omniscient Rongpa is explained in a very broad manner, so the framework is large and the mouth is very tight. Because these two are the main parts of the Tibetan commentaries, if one understands them, they will give great power to intelligence. At that time, when he was young, a person named Doton Senge was listening to the Nyingma teachings, once in a dream, he dreamed that he was making tsampa with the Guhyagarbha Tantra and making dumplings with Sangye Menjor to eat. When he told the teacher, the teacher said, "Very amazing! This is a sign that you have mastered that Dharma, you should make a commentary." Therefore, in order to fulfill the wishes of the lama, he made three instructions relying on the three precious trainings: the definitive statement of the meaning of the superior discipline of morality - the Extensive Sutra of Vows; the teaching of the superior discipline of concentration - the commentary of four methods and fifteen branches; the teaching of the superior discipline of wisdom - the view, meditation, and instructions of Dzogchen; the commentary on Menjor. Similarly, there are many commentaries and instructions on the Nirvanashodhana Tantra, Vajrabhairava, and so on. Among these, the treatises that enter the Mahayana path, etc., are profound in text and very inspiring in meaning, and cannot be fully expressed. In short, there was nothing he did not understand about the distinctions between the Sutra Pitaka, the Vinaya Pitaka, and the Abhidhamma Pitaka, and there was no knowledge that did not exist, so he claimed the status of omniscience as his own, and even made treatises on worldly agriculture, animal husbandry, how to make butter, and so on. Therefore, at that time, he became the first object of debate for all the scholars of the four regions of Tibet, and later he also became the behavior of the logician Dharmakirti.
Tibetan
་ཀྱིས་གང་དང་གང་གི་སྤོབས་པའི་འཁྲི་ཤིང་ཉམ་ཉེས་པར་བྱས་ནས་ང་རྒྱལ་གྱི་གདེང་ཀ་ལ་བརྐྱང་ནུལ་བྱ་བའི་སྐབས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་ཤབ་ཀྱི་ཡང་མཁྱེན་བླ་མ། མར་པ་དོ་པ། འུ་ ཡུག་པ་མདའ་སྟོན།མདོའི་ཁྱུང་པོ་ཧཱུ~ཾ་སྙིང། སེ་ཁྲོམ་རྒྱ་མཚོ་འབར། མཚམས་སྟོན་གོ་ཆ། སྤང་ཀ་དར་ཆུང། འགོས་ལྷས་བཙས། རྒྱ་རྒྱལ་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བོད་དུ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ གིས་བསྟན་བཅོས་འདི་ཙམ་རྩོམ་པ་ཞེས་དཔྱས་གདགས།སུན་འབྱིན་པའི་རིག་པ་བསམས་ཏེ། ཁྱུ་མཆོག་རཱ་བརྡར་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དེའི་གམ་དུ་སོང་སོང་བ་ན། ལུང་གི་འཐད་པ་དང། རིག་པས་དཔྱད་བཟོད་པ་དང། གཏན་ཚིགས་དང་བླ་མས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང་མི་འགལ་ཞིང་སྒྲ་སྐྱོན་དང། དོན་སྐྱོན་ལ་སོགས་ཀྱི་འགལ་ཟླའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་མཁྱེན་རབས་ཀྱི་སྤོབས པས་ཚར་བཅད།བསྟན་བཅོས་རེ་མཐོང་ཞིང། དེའི་དོན་ལ་རོ་མྱངས་པས་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་བསྟི་སྟང་དུ་མཛད། རི་མོར་མཛད། བླ་མར་མཛད་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ཞེས་གྲགས། དེ་སྐད་དུ་གོ་རུབ་ལོ་ཙཱ་བ་ དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ཐོས་པ་མང་པོའི་གཟུངས་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དང་པོར་དཔྱས་གདགས།བར་དུ་བླ་མ་རོང་པས་མཛད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པའི་པོ་ཏི་གཟིགས་པས་གུས་ པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས།ཐ་མར་ཟང་ཟིང་མང་པོས་བསྙེན་བཀུར་ཏེ་མི་འཆབ་པར་བྱས་ནས། རྗེས་སུ་གཟུང་བར་གསོལ་བ་བཏབ། འཇམ་དཔལ་གསང་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མང་དུ་གསན། གསང་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་ ན་མར་པནྜི་ཏ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས།འོ་སྐོལ་ལ་ད་ལྟ་རྒྱ་དཔེ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་དཔེ་མེད་པས་ད་ལྟ་བཅོས་སུ་མེད་གསུངས་པ་ལ། གོ་རུབ་ལོ་ཙྭ་བས་དེ་བློ་ལ་བཟུང་སྟེ་ཕྱིས་ ཇོ་བོ་ཀྲྀཥྞ་ཞེས་བྱ་བའི་པནྜི་ཏ་ལས་རྒྱ་དཔེ་བྱུང་ནས་དེ་ལ་མཉན་པས།རོང་པ་པནྜི་ཏའི་གསུང་བཞིན་བྱུང་ནས་ཤིན་ཏུ་མོས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། ཀྲྀཥྞ་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱ་དཔེ་གཅིག་རོང་པ་ཉིད་ལ་ཕུལ་ནས། སླར་ ཡང་གསན་སྐད།དེ་བཞིན་དུ་མར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ལོ་ཙྭ་བ་དང། མཁས་པར་གྲགས་པའི་བློ་རྩལ་ཅན་མང་པོས་ཀྱང་ཞབས་ལ་བཏུད། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཝརྨ་དང། མཉྫུ་ཤྲཱི་ཛྙཱན་ དང།ུ་པཱ་ཡ་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་དང། བུདྡྷ་ཨཱ་ཀར་བྷ་དྲ་དང། དེ་བཱ་ཀ་ར་ཙནྡྲ་དང། པ་ར་མེ་ཤྭ་དང། ཨ་མོ་གྷ་བཛྲ་ལ་སོགས་པ་པནྜི་ཏ་མང་པོ་བསྟེན་ནས། དེ་དག་གི་ལོ
Chinese
以何者的骄傲之藤蔓受到损害，而生起傲慢的抬头之机呢？即如夏布的扬钦喇嘛，玛巴多巴，邬玉巴达顿，多的琼波吽（藏文：ཧཱུ~ཾ་，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）宁，色仲嘉措巴，仲顿果恰，邦嘎达琼，俄雷策，嘉嘉措等所有学者都评论说，藏地出生之人竟然能著作如此论典。他们思考驳斥之理，如群牛奔向拉达尔巴一样，纷纷前往那位大士之处。由于其论典符合圣言之理，经得起理智的推敲，与论据和上师的教导不相违背，并且完全摒弃了语音错误和意义错误等一切相违之处，以智慧的骄傲彻底折服了他们。一旦见到论典，品尝到其中的意义，所有人都感到惊奇，并给予尊重，视为画像，奉为上师，这已是众所周知。据说，果汝译师，名为格隆曲吉协饶，是一位博闻强记之人，他也首先进行了评论。后来，当他看到荣巴喇嘛所著的《入大乘之理》一书时，生起了极大的敬意。最终，他以丰厚的财物进行供养，毫不隐瞒地请求摄受。他听闻了《妙吉祥秘密续》等众多法。在听闻秘密续时，玛班智达大师说：“如果我们现在有梵文原本，就应该像这样进行翻译。因为没有梵文原本，所以现在无法修改。”果汝译师将此话记在心中，后来从乔沃黑（梵文天城体：क्रीष्णा，梵文罗马拟音：Krīṣṇa）班智达那里得到了梵文原本，并对此进行了研究。结果发现与荣巴班智达所说的一致，因此获得了极大的信心。他将从黑（梵文天城体：क्रीष्णा，梵文罗马拟音：Krīṣṇa）班智达那里得到的梵文原本献给了荣巴本人，并再次听闻。同样，玛巴曲吉旺秋等译师和许多以博学著称的智者也顶礼其足。依止了印度堪布文殊胜铠（梵文天城体：मञ्जुश्रीवर्मा，梵文罗马拟音：Mañjuśrīvarma），文殊智（梵文天城体：मञ्जुश्रीज्ञान，梵文罗马拟音：Mañjuśrījñāna），邬波雅胜友（梵文天城体：उपायश्रीमित्र，梵文罗马拟音：Upāyaśrīmitra），佛陀宝贤（梵文天城体：बुद्ध आकरभद्र，梵文罗马拟音：Buddha Ākarabhadra），提婆迦罗旃陀罗（梵文天城体：देवाकरचन्द्र，梵文罗马拟音：Devākaracandra）， परमेश्वर（梵文天城体：परमेश्वर，梵文罗马拟音：Parameśvara），无畏金刚（梵文天城体：अमोघवज्र，梵文罗马拟音：Amoghavajra）等众多班智达，并学习了他们的
English
By what and whose prideful vines were damaged, and when did the opportunity arise to stretch out the arrogance of pride? It was like this: all the scholars such as Shab's Yangkyen Lama, Marpa Dopa, U Yukpa Daton, Do's Khyungo Hūṃ (Tibetan: ཧཱུ~ཾ་, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) Nying, Serom Gyatso Bar, Tshamton Gocha, Pangka Darchung, Gö Lhetsé, and Gyagyal Tsul, all commented that a person born in Tibet could compose such a treatise. They pondered the logic of refutation, and like a herd of cattle rushing towards Rārdarwa, they went to that great being. Because his treatise conformed to the logic of the scriptures, could withstand intellectual scrutiny, did not contradict the arguments and the teachings of the gurus, and completely abandoned all contradictory aspects such as phonetic errors and semantic errors, he thoroughly subdued them with the pride of his wisdom. Once they saw the treatise and tasted its meaning, everyone was amazed and treated him with respect, regarded him as a painting, and revered him as a guru, which is well known. It is said that Gorub Lotsawa, named Gelong Chökyi Sherab, who was a person with great learning and retentive memory, also initially made comments. Later, when he saw the book "Entering the Path of the Great Vehicle" composed by Lama Rongpa, he developed great respect. Finally, he made offerings with abundant wealth and, without concealing anything, requested to be accepted. He heard many teachings such as the Mañjuśrī Secret Tantra. During the Secret Tantra, the great Marpa Paṇḍita said, "If we had the Sanskrit original now, it should be translated like this. Because we don't have the Sanskrit original, we can't modify it now." Gorub Lotsawa kept this in mind, and later obtained the Sanskrit original from Jowo Kṛṣṇa (Sanskrit Devanagari: क्रीष्णा, Sanskrit Romanization: Krīṣṇa) Paṇḍita and studied it. As a result, it was found to be consistent with what Rongpa Paṇḍita had said, and therefore he gained great confidence. He offered the Sanskrit original he had obtained from Kṛṣṇa (Sanskrit Devanagari: क्रीष्णा, Sanskrit Romanization: Krīṣṇa) Paṇḍita to Rongpa himself and listened to it again. Similarly, translators such as Marpa Chökyi Wangchuk and many intellectuals known for their erudition also prostrated at his feet. He relied on many Indian abbots such as Mañjuśrīvarma (Sanskrit Devanagari: मञ्जुश्रीवर्मा, Sanskrit Romanization: Mañjuśrīvarma), Mañjuśrījñāna (Sanskrit Devanagari: मञ्जुश्रीज्ञान, Sanskrit Romanization: Mañjuśrījñāna), Upāyaśrīmitra (Sanskrit Devanagari: उपायश्रीमित्र, Sanskrit Romanization: Upāyaśrīmitra), Buddha Ākarabhadra (Sanskrit Devanagari: बुद्ध आकरभद्र, Sanskrit Romanization: Buddha Ākarabhadra), Devākaracandra (Sanskrit Devanagari: देवाकरचन्द्र, Sanskrit Romanization: Devākaracandra), Parameśvara (Sanskrit Devanagari: परमेश्वर, Sanskrit Romanization: Parameśvara), Amoghavajra (Sanskrit Devanagari: अमोघवज्र, Sanskrit Romanization: Amoghavajra), and learned their