Chinese
说。那个传承，被称为汇集多康（མདོ་ཁམས）派系，传入卫藏（དབུས）地区，之后再讲述。 堪布益西坚赞（ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན）对《秘密藏续》的根本和注释，以及《经部总集》（མདོ་དགོངས་འདུས），大圆满心髓（སེམས་ཀློང་），口诀部三者的各自教规之根本，再次如太阳般显明，并通过讲修弘扬佛法。他还撰写了《寂怒》（ཞི་ཁྲོ་）和《普巴金刚》（ཕུར་བ་）口传的注释，《秘密藏续》的注释、科判、摄义、道次第的释文和注释，抛卦和心滴的注释，誓言光明（དམ་ཚིག་གསལ་ཀྲ་）的注释《明镜》，寂怒的结手印方法之文字，圣者至乐（བདེར་གཤེགས）的共同乘总摄的注释，会供轮的解说等众多论著。 他的弟子有卡瓦噶波瓦·南卡嘉措（ཁ་བ་དཀར་པོ་བ་ནམ་མཁའ་རྒྱ་མཚོ），根嘎扎巴（ཀུན་དགའ་ཟླ་བ），遍知菩提心（ཕྱོགས་མེད་བྱང་སེམས），拉顿南卡仁钦（ལབ་སྟོན་ནམ་མཁའ་རིན་ཆེན་）等，仅仅是精通且获得成就者就有很多，其中卡瓦噶波瓦撰写了《秘密藏续总义》、科判、摄义、道次第的释文等。 大成就者本人在晚年于帕措（འཕགས་མཚོ）山洞闭关专修，利益了布沃（བུ་འབོར）和卡瓦噶波，以及姜（འཇང་）等无数的所化众生，空行母业力自在母授记说：“你六十四岁时将去世，之后将在北方广大利益众生，之后在极乐世界，菩萨乐苗（བདེ་བའི་མྱུ་གུ）将清净佛土，在清净劫功德庄严中，将成佛名为乐藏（བདེ་བའི་སྙིང་པོ）。” 并且还亲见了佛和菩萨众，在共同的境界中，也将僧裙晾晒在阳光下等，他的精通和成就的事迹不可思议。 以上是噶陀（ཀཿ་ཐོག）（位于今四川省甘孜藏族自治州白玉县河坡镇）十三世法脉，是三族怙主（观音菩萨，文殊菩萨，金刚手菩萨）的化身，连续不断地降临，以讲修二者守护着宁玛派的教法。 此外，圣者至乐的弟子有绒波·托秋南松（རོང་པོ་ཐོས་ཆོག་རྣམ་གསུམ་），即喜饶坚赞（ཤེས་རབ་རྒྱལ་མཚན་），喜饶贝瓦（ཤེས་རབ་དཔལ་བ），喜饶多吉（ཤེས་རབ་རྡོ་རྗེ་）三人，他们被确定为如利根顿悟的所化众生，并继承了圣者仁波切的法
English
said. That lineage, known as the Gathering of the Dokham (མདོ་ཁམས) tradition, entered the U-Tsang (དབུས) region, and will be discussed again later. Khenchen Yeshe Gyaltsen (ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན) made clear again like the sun the root of the precepts of the Secret Essence Tantra's root and commentary, as well as the Sutra Gathering (མདོ་དགོངས་འདུས), and the three divisions of the Dzogchen Mind Sphere and Oral Instructions, and spread the teachings widely through explanation and practice. He also wrote commentaries on the Peaceful and Wrathful and Phurba Kama, commentaries on the Secret Essence Tantra, outlines, summaries, annotations and notes on the Lamrim Namkod, annotations on Sparkhab and Thuktik, the commentary "Mirror of Clarity" on the Damtsik Gsal Tra, the text on how to bind the hand gestures of the Peaceful and Wrathful, the commentary on the General Collection of the Supreme Blissful One's Vehicle, and explanations of the Tsokyi Khorlo, among many other treatises. His students included Khawa Karpo Namkhai Gyatso (ཁ་བ་དཀར་པོ་བ་ནམ་མཁའ་རྒྱ་མཚོ), Kunga Zangpo (ཀུན་དགའ་ཟླ་བ), Phyokme Jangsem (ཕྱོགས་མེད་བྱང་སེམས), and Labton Namkhai Rinchen (ལབ་སྟོན་ནམ་མཁའ་རིན་ཆེན་), among many others who were learned and attained siddhis, and Khawa Karpo wrote the General Meaning of the Secret Essence, outlines, summaries, and annotations on the Lamrim Namkod, etc. The great accomplished master himself, at the end of his life, stayed in retreat at Phak Tsho (འཕགས་མཚོ) hermitage, engaging only in practice, and benefited countless beings to be tamed, including Buwor (བུ་འབོར) and Khawa Karpo, and Jang (འཇང་) and others. The dakini Karma Wangmo Che prophesied, "You will pass away at the age of sixty-four, and then you will greatly benefit beings in the north. Then, in Sukhavati, the bodhisattva Delight Sprout (བདེ་བའི་མྱུ་གུ) will purify the Buddha-field, and in the pure aeon of Qualities Arrayed, you will attain enlightenment as Delight Essence (བདེ་བའི་སྙིང་པོ)." He also had visions of Buddhas and Bodhisattvas, and in the common realm, he hung his monastic robes in the sun, etc., and his deeds of learning and accomplishment are inconceivable. Up to this point, the thirteen Kathok (ཀཿ་ཐོག) lineages (located in present-day Hepo Town, Baiyu County, Garze Tibetan Autonomous Prefecture, Sichuan Province) are said to be emanations of the Three Family Protectors (Avalokiteshvara, Manjushri, and Vajrapani), who have come continuously, and have protected the Nyingma teachings with both explanation and practice. Furthermore, the students of the Supreme Blissful One were Rongpo Tokchok Namsum (རོང་པོ་ཐོས་ཆོག་རྣམ་གསུམ་), namely Sherab Gyaltsen (ཤེས་རབ་རྒྱལ་མཚན་), Sherab Pelwa (ཤེས་རབ་དཔལ་བ), and Sherab Dorje (ཤེས་རབ་རྡོ་རྗེ་), who were identified as beings to be tamed who were like those of sharp faculties who attain enlightenment all at once, and they inherited the Dharma of the Supreme Precious One.
Tibetan
ས་གསུངས་པའི་སྒྲ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏིང་སླེབ་པའི་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར།ཁོང་གསུམ་ཉིད་ཀྱིས་ཤར་རྒྱལ་མོ་རོང་དུ་བསྟན་པ་སྤེལ་བ་ལས་ད་ལྟའི་བར་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་མ་ཉམས་ཤིང་དར་བ་འདི་ཀ་བྱུང་བ་ཡིན་ ནོ།། ཡང་ཀ་དམ་པའི་སློབ་མའི་མཆོག་ལུང་བསྟན་བུ་བཞིར་གྲགས་པ་ལས། འབྲུ་ཚ་སྒང་པས་བུམ་རོང་བཞག་གསུམ་ཁ་བ་དཀར་པོ་ཡན་ཆད་དུ་དགོན་གནས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཏབ་པར་གྲགས་ཤིང་བསྟན་པ་ཁྱབ གདལ་དུ་སྤེལ་བའི་ཕྱག་རྗེས་ཆེ།ཙ་སྡེ་སྤྱན་སྔ་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེས་གོ་འཇོ་ཙ་སྡེ་དགོན་པ་འདེབས་པར་མཛད། ཁོང་གི་སློབ་མ་དྲུང་ཐུགས་རྗེ་ཡེ་ཤེས། སྟོན་པ་དབང་འབྱོར་སོགས་ལས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དང་རྫོགས་ཆེན་ གྱི་སྐོར་རྣམས་དབུས་སུ་བབས་པས་ཁམས་ལུགས་ཞེས་པ་དེ་བྱུང།རྨོག་སྟོན་འཇམ་དཔལ་སེང་གེས་འབྲི་རྒྱུད་དུ་དགོན་པ་མཛད་ཅིང་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རླབ་བོ་ཆེ་བསྒྲུབས། ཁོང་ལས་ གྲུབ་ཐོབ་རྨོག་རབས་བཅུ་གསུམ་དུ་གྲགས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་བྱུང།གྲུབ་ཐོབ་མ་ཎི་རིན་ཆེན་གུ་རུ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡང་སྙིང་འདུས་པའི་རྩ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་པོར་ངོས་བཟུང་ཞིང་ཁོང་ཉིད་ཀྱི་ སྲས་མོ་ཀུན་གྲོལ་འབུམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཀཿ་ཐོག་ཏུ་སྔགས་ཀྱི་ལུང་བསྟན་མཛད་ཀྱང་མ་ཎི་རིན་ཆེན་རབ་བྱུང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་ལས་མ་འདས་པས་རྟེན་འབྲེལ་ཅུང་ཟད་ཕྱུགས།འོན་ཀྱང་གོང་མ་རྣམས་གསུམ་གྱི་ གདུང་འབུམ་སོགས་ཀྱི་ཞབས་ཏོག་མཛད་པའི་ལས་ཟིན་མ་ཐག་དེ་ཉིད་དུ་བླ་གོས་ཀྱིས་གཤོག་པ་ལྟར་མཛད་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་འཕུར་ནས་ཕར་ཀའི་རི་རྩེར་བབ།དེར་ཞབས་རྗེས་ཀྱང་ཡོད། དེ་ནས་ར་ གཅོག་ཏུ་བཞུགས་ཤིང་རིང་པོར་མ་ཐོགས་པར་སྐུ་འོད་ཕུང་དུ་ཡལ་ལོ།། བླ་རབས་བཅུ་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་དྲུང་རབས་བཅུ་གསུམ་བྱོན་ནས་རིམ་གྱིས་བཀའ་གཏེར་གྱི་བསྟན་པ་བསྐྱངས་མོད། འོན་ཀྱང་བཀའ་མ རྣམས་ཕྱིས་རིམ་གྱིས་ཉག་ཕྲ་བ་བཞིན་གྱུར།སྨོས་མ་ཐག་པའི་བླ་རབས་རྣམས་ཀྱི་དུས་དགེ་འདུན་ཁྲི་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ལོངས་པའི་བསྟན་པ་དར་རྒྱས་བྱུང་ཞིང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བཤད་གྲ་དང་འཆད་ཉན་ཀྱང་ ཡོད་པར་འདུག་ཅིང།སློབ་གྲ་དང་བསྒོམ་གྲ་སོགས་སོ་སོར་བྱུང། མདོར་ན་ཤར་རྒྱལ་མོ་རོང། ལྷོ་ཚ་བ་རོང་དང་མོན། ནུབ་ཀོང་པོ་སོགས་དང་དབུས་གཙང་མན་ཆད་དུ་སྔ་འགྱུར་གྱི་བསྟན་པ་བཤད་སྒྲུབ་གཉིས་ ཀའི་ཕྱོགས་ནས་ཁྱབ་ཆེ་བས་དབུས་གཙང་དུ་བར་སྐབས་སུ་མདོ་དང་སྒྱུ་འཕྲུལ་སེམས་ཕྱོག
Chinese
仅仅听到大地发出的声音，就成为了通达一切佛法深奥之处的大成就自在者。他们三位在东部嘉绒地区弘扬佛法，因此直到现在，珍贵的佛法才没有衰败，并且得以弘扬。此外，噶当派的杰出弟子中，有被称为“四大预言之子”的。其中，仲擦冈巴在布姆荣扎松卡瓦嘎布（白雪山）一带建立了据说有一百零八座寺庙和修行地，广泛弘扬佛法，留下了伟大的功绩。擦寺钦布南喀多吉建立了果洛擦寺寺庙。他的弟子仲图杰益西、尊巴旺觉等人将幻化网和佐钦（大圆满）的法门带到了卫藏地区，因此出现了“康区传统”的说法。莫敦蒋巴僧格在哲域建立了寺庙，完成了弘扬佛法和利益众生的伟大事业。从他那里，出现了被称为“十三位莫氏成就者”的传承。成就者玛尼仁钦被认为是古汝曲吉旺秋大悲心要义汇聚之根本法的持有者，他与自己的女儿昆卓崩一同在噶陀进行了密咒的预言，但由于玛尼仁钦没有脱离出家僧人的戒律，所以缘起稍有偏差。然而，当他们完成为前三位上师的灵塔等提供服务的任务后，立即用僧袍像翅膀一样展开，像鸟一样飞向天空，降落在帕尔嘎山顶。那里还有脚印。之后，他住在拉觉，没过多久，他的身体就化为光蕴消逝了。在十三位上师之后，出现了十三位仲氏，他们逐渐守护着噶玛和伏藏的教法。然而，噶玛的教法后来逐渐变得衰弱。正如前面提到的上师们在世时，拥有僧众一万八千的佛法得到了弘扬，并且似乎还有因明学的辩经学院和讲修，以及各自独立的经学院和禅修院。总之，在东部嘉绒地区、南部察瓦绒和门隅地区、西部工布地区等地，乃至卫藏地区，宁玛派的教法在讲修两方面都非常普及，以至于卫藏地区在一段时间内，显宗、幻化网和心髓
English
Just hearing the sound of the earth speaking, they became great accomplished masters who had reached the depths of all Dharmas. It was through these three spreading the teachings in eastern Gyalmo Rong that the precious teachings have not declined and have flourished until now. Furthermore, among the foremost disciples of the Kadampa, known as the "Four Prophesied Sons," Dru Tsa Gangpa is said to have established one hundred and eight monasteries and hermitages up to Bum Rong Zhaksum Khawa Karpo (White Snow Mountain), widely spreading the teachings and leaving behind great accomplishments. Tsa De Chennga Namkha Dorje founded the Gojo Tsa De Monastery. From his disciples, Drung Tukje Yeshe, Tönpa Wangjor, and others, the cycles of Mayajala and Dzogchen descended to Ü-Tsang, giving rise to the term "Kham Tradition." Mogtön Jampal Sengge established monasteries in Drikung, accomplishing great deeds for the teachings and sentient beings. From him, the lineage known as the "Thirteen Mog Accomplished Ones" arose. The accomplished Mani Rinchen was recognized as the root master of the Great Compassion Yangnying Düpa of Guru Chökyi Wangchuk, and together with his daughter Kundrol Bum, he made tantric prophecies at Kathok, but since Mani Rinchen did not deviate from the conduct of an ordained monk, the auspicious connection was slightly diminished. However, as soon as they finished serving the stupas of the previous three lamas, he immediately spread his monastic robes like wings and flew like a bird into the sky, landing on the peak of Palkar Mountain. There are also footprints there. Then he resided in Ra Gchok, and before long, his body dissolved into a mass of light. After the thirteen lamas, thirteen Drungs appeared and gradually upheld the teachings of Kama and Terma. However, the Kama teachings gradually became weaker. During the time of the aforementioned lamas, the teachings flourished with a sangha of eighteen thousand, and there seemed to be colleges and study halls of dialectics, as well as separate schools and meditation centers. In short, in eastern Gyalmo Rong, southern Tsawarong and Mön, western Kongpo, and even in Ü-Tsang, the Nyingma teachings were widespread in both teaching and practice, so much so that in Ü-Tsang, for a time, the Sutra, Mayajala, and Semde