Tibetan
ཡིག་མཁན་ཆོས་ལ་ ཚུད་པ་ཞིག་སྟེ།ལྷ་རྗེ་རྒྱ་ནག་གི་ཕྱི་ལ་འབྲངས། བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་ཀ་ལ་འབྱོངས་པར་བྱས། ཡུལ་ལ་ཆེ་འདོན་ལ་འགྲོ་སྙམ་ཙ་ན། དེའི་ཆ་རྐྱེན་གདུགས་དང། དུང་དང། མཆོད་ཆ་སོགས་དགོས་པར་སེམས་ ནས་དེ་དག་འདོན་པའི་ཕྱིར་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན།ལམ་དུ་བསམས་པ་ལངས་ཆོས་དེ་ཙམ་ཤེས་ཀྱང་ཉམས་སུ་བླངས་རྒྱུ་ཞིག་མི་འདུག། ད་ལྟ་ཤི་ན་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན། གདམས་ངག་ཁོ་ན་བློ་གཏོད་དགོས་པར་འདུག་ སྙམ་ནས་སླར་ལོག།བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ནས་ཞུས་པས། སྙན་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེའི་གངམས་ངག་གནང། དེ་ལ་ཉམས་ལེན་མཛད་ཅིང་བྱོན་པས། མང་ཡུལ་གུང་ཐང་དུ་རྟོལ་ཙ་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞག་བདུན་དུ་ཤར།དེར་བལ་པོ་ནས་མཆོད་ཆ་བླངས། མང་ཡུལ་གུང་ཐང་དུ་ལྷོགས་ཙམ་ན། ཚད་པ་ཕྱིན་འབྲངས་ནས་བསྙངས། ད་མི་དགའ་བ་ཨེ་ཡིན་སྙམ་ནས་བློ་ཐག་བཅད། ཀ་ཅ་རྣམས་ གྲོང་དུ་བཞག།རི་ལ་བྱོན་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོག་པ་མེད་པ་བྱུང། སྔར་གྱི་བསམས་པ་དེ་དག་དགོས་མེད་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཤེས་ནས་ཆེ་འདོན་གྱི་ཀ་ཅ་ཐམས་ཅད་གང་དགར་ བསྐྱུར།མཉྫི་དང་ཏིང་བདུན་ཆ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་མཐོང་བ་དང་བླ་མའི་དྲིན་དྲན་ཏེ། ང་ལ་དགོངས་པ་འདི་འདྲ་འཆར་བ་ཡང་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན་པས་འདི་ཙམ་ཞིག་བླ་མ་ལ་འབུལ་དགོས་སྙམ་ཁྱེར་ཕྱིན་པས། འདོད་པ་ཟད་པས་དེ་ཡང་ལམ་དུ་སྐྱུར་འདོད་པ་བྱུང་སྟེ། ཡང་བླ་མའི་དྲིན་བསམས་ཏེ་བྱིན། ལྷ་ཁང་དུ་སླེབས་ཙ་ན། བླ་མའི་དྲུང་དུ་བསྐྱུར་ནས། ཏིང་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཇི་ཙམ་ཞིག་བཅིངས་གསུང་སྐད། དེར་རི་འབའ ཞིག་ལ་བཞུགས་ནས་ཉམས་ལེན་མཛད་པས།ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་འཆར་བ་དང། སྣང་བ་བདེན་མེད་དུ་བུན་ལོང་སོང་བས་རྦབ་ཀྱིས་མ་ཚུགས། གཡས་རུའི་བ་གོར་ཕུར་ཞུགས་པའི་ཚེ་གཟིམས་ མལ་གྱི་སྟེང་དུ་ཐོག་བྱུང་ཡང་མ་གནོད།གཞན་གྱིས་ཐོག་བྱུང་ངམ་ཞུས་པས། ཐོག་གམ་དེ་བྱུང་གསུངས། མ་གནོད་དམ་ཞུས་པས། སྒྲ་གྲག་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཡིན། ཐོག་ལ་རང་བཞིན་ག་ལ་ཡོད་གསུངས་ཏེ་རྣལ་ འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་བཞུགས།སྒོམ་སྒྲུབ་འབའ་ཞིག་གི་ངང་ནས་མཚམས་འོག་ཏུ་གྲ་ས་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་བསྐྱངས། དགུང་ལོ་བདུན་ཅུ་པ་ལ་གཤེགས་སོ།། དམ་པའི་སྐྱེས་བུ་འདི་ལ་སློབ་མ། ཞིག་པོ་བདུད་ རྩི།སྟོན་པ་བླ་སྐྱབས། དབུས་པ་ཇོ་བསོད། སྙིང་སྟོན་ཉི་མ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་ལུགས་ལ་མཁས་པ་མང་དུ་བྱུང། གཞན་ཡང་ལ་སྟོད་ཀྱི་མེས་སྟོན་མགོན་པོ་དང། དཔྱལ་ཀུན་དགའ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ ཞབས་ལ་གཏུགས་སོ།།།། ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ཞིག་པོ་བདུད་རྩི་ནི། ཡབ་མེས་ཀྱི་རིང་ནས་མཁས་པ་དང། གྲུབ་པའི་དཔའ་བོ་བརྒྱུད་མར་བྱུང་བ་ལས་འདིའི་ཡབ་སངས་རྒྱས་དྭགས་ཆུང་སྟེ། དྭགས་པོ་རྒྱ་རས་ཀྱི ཕྱིན་འབྲངས་པས་དྭགས་ཆུང་བར་གྲགས།དེས་ལྷོ་བྲག་ཏུ་བྱོན་ནས། ལྷོ་སྟོད་ཕུར་མོང་སྒང་བྱ་བའི་དགོན་པར་འགྲོ་དོན་མཛད་ཅིང་བཞུགས་པ་ལ། གཟད་པའི་ཡོན་བདག་རྣམས་ཀྱིས་གདན་དྲངས། གཟད་ཀྱི་ལྷ་ གདོང་དགོན་པ་དང།འུག་སྐད་དགོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ནས་བཞུགས། བུ་སློབ་མང་དུ་འཕེལ། དེ་ལ་ཇོ་མོ་ཝང་མོ་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་གཉིས་ཀྱི་བུར་གཟད་ཀྱི་ལྷ་གདོང་དགོན་པར་བཙས། ཞིབ་མའི་ནང་དུ་ བསྙལ་པ་འཇའ་ཚོན་ཟུག།དགུང་ལོ་གཉིས་ཙམ་ལོན་པའི་ཚེ་ཡབ་ལ་རྨི་ལམ་ངོ་མཚར་བ་བྱུང་ནས། དང་འཆི་བར་འདུག། ཤི་ནས་ཀྱང་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་འགྲོ་བར་འདུག། བུ་འདིས་ཀྱང་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་ པར་འདུག་གསུངས་ཏེ་གཤེགས།ཞིག་པོ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཆེར་སྐྱེས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་གོས་བཅོས་པ་ཐམས་ཅད་མས་བཤོལ་ཀྱང་མ་ཉན་པར་ལམ་ཟན་པ་ཉམ་ཐག་གཅིག་ཡོད་པ་ལ་བྱིན། དེར་མོ་མ་ རྣོན་པོ་གཅིག་ན་རེ།ཁྱོད་ཀྱི་བུ་འདི་ཅི་འདྲ་ཞིག་འོང། འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་འདྲེ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་ནས་བསྐོར་བ་བྱེད་ཅིང་མཆེད་པར་འདུག་ཟེར། སྟོན་ཀ་གཅིག་འོངས་ནས་འདོན་ཙ་ན། མ་ན་རེ། མི་ཐམས་ ཅད་འོངས་འདོན་པ་ལ་གཏོར་མ་གཏོང་གི་འདུག།གླེན་པ་ཁྱོད་ཀྱང་ཆུ་གཏོར་འདྲ་ཐོང། རང་རེ་ཡང་འོངས་འདོད་པ་ཡིན་བྱས་པས། འོངས་འདོན་སར་བྱིས་པ་དེས་སོང་ནས། གཟད་ལུང་པའི་ལྷ་འདྲེ་ཚོ། ཉང་ ནག་འོལ་པོའི་ལྷ་འདྲེ་ཆོ།སྤྲང་པོ་འུ་ལུའི་རྒྱལ་ནག། ད་ནང་སུའི་ཡང་སར་མ་འགྲོ་བར། རྒན་མོ་ཝང་མོའི་འོངས་འདོན་གྱི་ཡོད་པས་འདིའི་འོངས་ལས་ཁྱེར་ཟེར་ནས། ཐོར་ཐོར་བྱས་པས། ཨ་མ་ཁྲོས་ནས་ ཕྱར་གྱིན་འདུག།དེར་ཞིང་རེ་བཞི་བྱ་བ་ལོན་ན་ལྟར་ལེགས་ནའང་བཞི་བཅུ་ལས་མི་ཐོན་པ་ཞིག་ལ། དེའི་ལོ་སྙེ་མ་ཧ་ཅང་མེད་པ་ལ་ཁལ་ལྔ་བཅུ་ཐལ་བ་བྱུང་བས་འདི་སྤྲུལ་པ་གཅིག་ཡིན་ཉེན་འདུག་ ཟེར་ནས།ཞང་པོ་དམ་པ་སེ་སྦྲག་པའི་རྩར་སློབ་གཉེར་ལ་བཏང། ལོ་གསུམ་གྱི་རིང་ལ་རྫོགས་ཆེན་རིང་ལུགས། སྒང་དྲིལ། གབ་ཕྱུང་སོགས་ལེགས་པར་ཐོས། བླ་མ་གཤེགས་ཁར་མིག་མཆི་མས་འགགས་ནས་ དྲན་པ་ཙམ་མ་བྱུང་གསུངས།བཅུ་དྲུག་པ་ལ་སྐྱིལ་མཁར་ལྷ་ཁང་བ་ཡོན་ཏན་གཟུངས་ཀྱི་ཞབས་ལ་གཏུགས། ལོ་མང་དུ་བཞུགས་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་ཀ་ལ་བློ་གྲོས་བྱང་བར་མཛད། ཉམས་ལེན་གྱི་གཙོ་བོ་ དང་འཆད་ཉན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཕྱོགས་ལ་མཛད་དེ་ཞལ་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཕྱོགས་ཁོ་ན་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་གསུངས།ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དང་མདོ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ གསན།རྩ་བ་སེམས་སྡེའི་སྐོར་ལ། སྐོར་ལུགས་རང་ལུགས། ཁམས་ལུགས་ལ་སོགས་པ་བཤད་སྲོལ་མི་གཅིག་པ་བཅུ་བཞི་གསན། རང་ལུགས་ཀྱི་སྒོམ་ཡིག་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས། རྣལ་འབྱོར་རིག་པའི་ཉི་མ། བསམ་གཏན་མིག་གི་སྒྲོན་མ། བསམ་གཏན་སྙིང་གི་ཉི་མ། གདར་ཤ་དང་གཟེར་བུ། ཞུ་ལེན་ཁུ་གདབ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཞུ་ལན་སོགས་སྒོམ་ཡིག་ཕལ་མོ་ཆེ་ཐོས། སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་སྐོར་ལ། སྐོར་རོང་ཁམས གསུམ་ཀའི་གདམས་པ་དང།བྲམ་ཟེའི་སྐོར་གྱི་སྙན་བརྒྱུད། ཀེ་ཚང་དང། རྫོགས་ཕྲང་སྙན་བརྒྱུད་ཀློང་ལ་སོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་གསན་ཏེ། རྫོགས་ཆེན་གྱི་སྐོར་ལ་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ལྷག་ པར་ཆོད་པ་ཡིན།དགུང་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལ་བཤད་པ་མཛད་དེ་སྐོར་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་ཐུན་གསུངས་པས་མཁས་པའི་ཐོག་ཆོད། དེར་ལྷ་རྗེ་གནུབས་སྨན་བྱ་བ་ན་རེ། དབུས་པའི་ཇོ་སྲས་ཁྱེད་ངའི་རྟ་ཁྱུང་ཕྲུག་ཁ་ཆེ་དང་ འདྲ་བ་འདུག་ཟེར།ནས་ཁལ་བཅུ་གཅིག་གི་ཕོགས་བྱས་སྐད། བླ་མ་ལྷ་ཁང་བའི་དྲུང་དུ་ལོ་བཅུ་བཞི་བཞུགས། བར་སྐབས་ཀུན་ཏུ་ཞང་པོའི་གདན་ས་སེ་སྦྲག་ཏུའང་བཞུགས་ཏེ་སྒོམ་སྒྲུབ་དང་བཤད་པ་བག་རེ་ མཛད།སློབ་གཉེར་ཚར་བ་དང་ཡབ་ཀྱི་སློབ་མ་བླ་མ་མདོས་བྱ་བ་གཅིག་གིས་གདན་དྲངས་ཏེ་གཟད་དུ་བྱོན་ནས་འུག་སྐད་དགོན་པ་བཟུང། གཙང་དུ་སེ་སྤྲག་དང། དམ་པ་སེ་སྤྲག་པའི་སྒོམ་མ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཤཱག་ གཉེན་ལ་སོགས་པ་བཞིས་ངེད་ཀྱིས་སེ་སྤྲག་ལ་མི་ཐར་བ་འདུག་པས་རི་སྒབ་འདིར་ངལ་གསོས་གཅིག་བྱེད་ཟེར་ནས་བརྩིགས་པའི་ཆོས་སྡིངས་ཀྱང་བཟུང།ཞང་ཚལ་པའི་སློབ་མ་གཙང་སྒོམ་ཧྲུལ་ལེབ་བྱ་བས་ ཞིག་པོའི་སྤྱན་སྔར་བླ་མ་ཞང་གི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་པས་དད་པར་གྱུར་ནས་གདན་དྲངས།ཆོས་འཁོར་བཙུགས། ཆོས་འབྲེལ་མ་ཞུས་ཀྱང་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བླ་མ་ཡིན་གསུངས་ནས་མོས་གུས་དང་ཞབས་ ཏོག་ཆེ་བར་མཛད།བླ་མ་ཞང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་དགོན་པ་འདི་ཆུ་ཤིང་འཛོམ་པ་མི་འདུག་སྟེ། འདུ་བ་ཆེ་ཞིང་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་ཞིག་འོང་བས་ཆོས་སྡིངས་སུ་ཐོགས་གསུངས། དེར་མི་རྣམས་ན་རེ། ཆོས་ལྷ་ ཁང་པ་ལ་ཉན།ཞབས་རྟོག་ཚལ་པ་ལ་བྱེད་ཟེར་བ་ལ། བླ་མ་ལྷ་ཁང་པ་དེ་ཕྲག་དོག་རྩ་བ་ནས་ཞི་བས་ནས་ཁལ་ཉི་ཤུ་ཙམ་དང་ཤ་མ
Chinese
有一位名叫曲拉的文人，他追随汉地的拉杰，精通生圆次第。当他打算去某个地方炫耀自己时，心想需要伞、海螺、供品等物品，于是前往尼泊尔去获取这些东西。在路上他心想，即使懂得了这么多表面上的佛法，也没有什么可以修持的，现在死了也无济于事，必须完全信任口诀，于是又返回了。回到上师面前禀告后，上师赐予了口耳相传的珍贵诀窍。他修持这些诀窍，当他在芒域贡塘（今西藏阿里地区境内）醒悟时，大圆满的无法言说的智慧显现了七天。在那里，他从尼泊尔人那里拿走了供品。当他到达芒域贡塘时，得了疟疾，他想，现在是不是不高兴了？于是下定决心，把东西都放在村子里，自己去山上修行，结果对所有的土地、石头、山脉都没有了障碍。他认识到以前的想法都是不必要的，于是随意丢弃了所有炫耀的物品。当他看到一个曼扎和七分之一的铜碗时，想起了上师的恩德，心想：我能产生这样的想法，也是上师的恩德，应该把这一点东西供养给上师。于是带着东西去了，但因为欲望已经消失，又想把东西扔在路上，但又想起了上师的恩德，于是送了过去。当他到达寺庙时，把铜碗扔在上师面前，说道：铜碗，你束缚了我多久？之后，他独自住在山上修行，所有的佛法都浮现在脑海中，显现都消失在空性中，像雾一样消散，无法阻止。当他进入叶茹的巴果普时，一道闪电击中了他的床，但他没有受到伤害。别人问他是否被闪电击中，他说：闪电？发生了吗？问他是否受伤，他说：声音和空性没有区别，闪电怎么会有自性呢？于是他成为了瑜伽士中的大自在。他只专注于禅修和修行，在闭关处度过了十八年。七十岁时去世。这位圣人的弟子有：希波杜孜、敦巴拉吉、卫巴觉索、宁敦尼玛多吉等许多精通经论的人。此外，还有拉堆的麦敦贡波和嘉
English
There was a scribe named Chöla, who followed Lhajé of China and became proficient in the generation and completion stages. When he intended to go somewhere to show off, he thought he needed items such as an umbrella, conch shell, and offerings, so he went to Nepal to obtain them. On the way, he thought, even if I understand so much superficial Dharma, there is nothing to practice, and it is useless to die now. I must completely trust the key instructions, so he returned. After returning to the master and reporting, the master bestowed the precious key instructions of the oral transmission. He practiced these key instructions, and when he awakened in Mangyul Gungthang (now in the Ngari region of Tibet), the inexpressible wisdom of Dzogchen manifested for seven days. There, he took offerings from the Nepalese. When he arrived in Mangyul Gungthang, he contracted malaria. He thought, am I not happy now? So he made up his mind, left the things in the village, and went to the mountains to practice. As a result, there were no obstacles to all the land, stones, and mountains. He realized that his previous thoughts were unnecessary, so he discarded all the items for showing off at will. When he saw a mandala and one-seventh of a copper bowl, he remembered the kindness of the master and thought: It is also due to the master's kindness that I can have such thoughts, and I should offer this little thing to the master. So he took the things, but because the desire had disappeared, he wanted to throw the things on the road again, but he remembered the kindness of the master again, so he sent them over. When he arrived at the temple, he threw the copper bowl in front of the master and said: Copper bowl, how long have you bound me? After that, he lived alone in the mountains to practice, and all the Dharma appeared in his mind, and the appearances disappeared into emptiness, dissipating like fog, unable to stop. When he entered Bagorpu of Yeru, a lightning struck his bed, but he was not harmed. Others asked him if he had been struck by lightning, and he said: Lightning? Did it happen? Asked if he was injured, he said: There is no difference between sound and emptiness, how can lightning have self-nature? So he became the great自在 among yogis. He only focused on meditation and practice, and spent eighteen years in retreat. He passed away at the age of seventy. The disciples of this holy man were: Shipo Duzi, Tunpa Lakyap, Wéba Jowo, Nington Nyima Dorje, and many others who were proficient in scriptures. In addition, there were Meston Gonpo of Lato and Gya
Chinese
衮噶多吉等也依止了。心子希波·杜孜，从祖辈起就是智者和成就的勇士，代代相传，此人的父亲是桑结达琼，因为追随达波嘉热，所以被称为达琼。他前往洛扎（今洛扎县），在洛扎上部的普莫岗寺修行，利益众生。格扎的施主们迎请了他，供养了格扎的拉东寺和乌嘎寺等，他在那里居住，弟子众多。他与一位名叫觉姆旺姆的女子生了一个儿子，出生在格扎的拉东寺。婴儿被放在细布中，出现了彩虹。两岁左右时，父亲做了一个奇异的梦，说：‘看来要死了，死后也会去往持明者的境界，这个孩子也会利益他人。’说完就去世了。希波仁波切长大后，非常慈悲，把所有缝补的衣服都给了路边一个可怜的乞丐，母亲劝阻也无济于事。一位聪明的女巫说：‘你的儿子将来会怎么样呢？看来世间所有的神鬼都会聚集在他身边，围绕着他，侍奉他。’一个秋天，要举行“翁敦”（一种仪式）时，母亲说：‘所有的人都来参加“翁敦”，要布施朵玛（食子），傻瓜你也扔点水朵玛吧，咱们也想参加“翁敦”啊。’于是，那个孩子去了“翁敦”的地方，说：‘格扎地方的神鬼们，娘纳奥波的神鬼们，乞丐吾鲁的黑王，今天谁也不要去别的地方，老妇人旺姆要举行“翁敦”，从这里拿走“翁敦”吧！’说完就到处乱扔。母亲生气地打他。在那里，如果田地能收成四“热”（计量单位），就算不错了，但那一年，稻穗很少，却收了五十“卡”（计量单位），于是人们说：‘这很可能是一位转世灵童。’于是把他送到叔叔丹巴·色扎巴那里学习。三年里，他很好地听闻了大圆满隆钦宁提、岗珠、嘎琼等法。上师去世时，哭得眼睛都睁不开了，说：‘什么也记不起来了。’十六岁时，他依止了吉康拉康巴·云丹尊。在那里住了很多年，精通了生起次第、圆满次第和
English
Gunga Dorje and others also relied on him. The heart son, Zhipo Dudtsi, from his ancestors were scholars and accomplished heroes, passed down through generations. This person's father was Sangye Dakchung, because he followed Dagpo Gyare, he was known as Dakchung. He went to Lhodrak (now Lhodrak County), and practiced in the Purmong Gang monastery in upper Lhodrak, benefiting sentient beings. The patrons of Geza invited him, offered the Lhadong Monastery of Geza and the Ugak Monastery, etc., and he resided there, with many disciples. He had a consort named Jomo Wangmo, and they had a son who was born in the Lhadong Monastery of Geza. When the baby was placed in fine cloth, a rainbow appeared. When he was about two years old, his father had a strange dream, saying, 'It seems that I am going to die, and after death I will go to the realm of Vidyadharas, and this child will also benefit others.' After saying that, he passed away. As Zhipo Rinpoche grew up, he was very compassionate, and gave all the mended clothes to a poor beggar on the road, despite his mother's dissuasion. A clever witch said, 'What will your son be like in the future? It seems that all the gods and demons of the world will gather around him, surround him, and serve him.' One autumn, when the 'Ongdun' (a kind of ritual) was about to be held, the mother said, 'Everyone is coming to participate in the 'Ongdun', and they are giving Tormas (food offerings), you fool, throw some water Tormas too, we also want to participate in the 'Ongdun'!' So, the child went to the place of 'Ongdun' and said, 'Gods and demons of the Geza region, gods and demons of Nyangnak Olpo, the black king of the beggar Ulu, today don't go anywhere else, the old woman Wangmo is going to hold 'Ongdun', take the 'Ongdun' from here!' After saying that, he threw them everywhere. The mother angrily beat him. There, if the field could yield four 're' (measurement unit), it would be good, but that year, there were very few ears of rice, but fifty 'kha' (measurement unit) were harvested, so people said, 'This is likely to be a reincarnation.' So he was sent to his uncle Dampa Se Drakpa to study. For three years, he listened well to the Great Perfection Longchen Nyingtik, Gangdruk, and Gakyung, etc. When the Lama passed away, he cried so much that he couldn't open his eyes, and said, 'I can't remember anything.' At the age of sixteen, he relied on Jikhar Lhakhangba Yonten Zung. He stayed there for many years, and became proficient in the generation stage, completion stage, and