Tibetan
་གཡོ་ལ་སོགས་པ།། སྣང་བ ཉིད་ན་དངོས་པོ་མེད།། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ།། གཉིས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པའི་མཐར་ལྷུངས་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་མ་ལྷུང བའོ།། གསུམ་པ་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ལས་བྱིན་རླབ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལས་མི་འཆར། སྔགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བྱིན་རླབ་ལས་སྐུ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་པ འཆར་རོ།། ལོངས་སྐུ་དང་སྤྲུལ་སྐུའི་ཁྱད་པར་ཡང་འདི་ལྟར་ཡོད་དེ།། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་འདོད་ལ། སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་མ་བྱུང་སྟེ། སྔ མ་ལས།རྒྱུ་རྐྱེན་རག་ལུས་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཞེས་སོ།། གསུམ་པ་ལའང་གཉིས་ཏེ། ལོངས་སྐུའི་ཁྱད་པར་དང། སྤྲུལ་སྐུའི་ཁྱད་པར་རོ།། ལོངས་སྐུའི་ཁྱད་པར་ལའང་གཉིས་ཏེ། ལོངས་སུ་སྤྱད་བྱའི་ཁྱད་པར་ནི། མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ལོངས་སྐུས་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་ནག་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མི་སྤྱོད། སྔགས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ལོངས་སྤྱོད། སྤྱོད་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང། མཚན་ཉིད་ཐེག་པར ནག་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཐབས་མེད།སྔགས་ལ་དཀར་ནག་གཉི་གར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཐབས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།། སྤྲུལ་སྐུ་ལའང་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། གདུལ་བྱ་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། མཚན་ཉིད་ཐེག་ པའི་སྤྲུལ་སྐུས་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་འདུལ་བ་ལས་ནག་ཕྱོགས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་མི་འདུལ།སྔགས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པའོ།། འདུལ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་ སྐུ་ལ་ནག་ཕྱོགས་འདུལ་བའི་ཐབས་མེད།སྔགས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི་གདུལ་བྱ་དཀར་ནག་གི་ཕྱོགས་གཉི་ག་འདུལ་བའི་ཐབས་དང་ལྡན་པའོ།། གཞན་ཡང་ཆོས་སྐུ་ལ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་ པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དང།ལོངས་སྐུ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་ཀྱང་ཞིང་དང་སྟོན་འཁོར་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་གཞིའི་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྣང་ཆ་ལས་གཞན་སྣང་གིས་བསྡུས་པ་མིན་པ་དང། སྤྲུལ་སྐུ་ ཡང་འདུལ་བ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞི་རབ་འབྱམས་ཅི་ཡང་རུང་བ་ལ་མངའ་དབང་བསྒྱུར་ནས་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་སོགས་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་ཤེས་པར བྱའོ།། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་དེ་ཡང། གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ
Chinese
摇动等等，显现本身无有实物，如是说。第二，自性乘的法身堕入空性的边际，而密咒的法身则无有显空二者，故不堕入常断的边际。第三，自性的法身不显现加持色身二者，密咒的法身则从法界与智慧显空双运的加持中，显现五身等任何应有的。报身和化身的差别也如此存在。原因，自性认为色身二者由因缘所生，而密咒的色身则非由因和缘所生，如是说：无有依赖因缘之故。第三也分二：报身的差别和化身的差别。报身的差别也分二：受用所受用的差别是，自性乘的报身受用白色的方面，而不受用黑色的方面。密咒的报身则二者都受用。受用之方便的差别也是，自性乘中没有受用黑色方面的方法，密咒有受用黑白二者的方法之故。化身也有两种差别，所化有情的处所的差别是，自性乘的化身调伏白色方面的所化有情，而不调伏黑色方面的所化有情。密咒的化身对于所化有情没有偏袒。调伏之方便的差别也是，自性乘的化身没有调伏黑色方面的方法，密咒的化身则具有调伏黑白二方所化有情的方法。此外，法身以殊胜不变的大乐而作差别，报身虽具足五种决定，然刹土和本师眷属一切皆为自显根本光明中任运成就的显现分，而非为他显所摄。化身也以调伏四种方式，于四种事业无量无边任何一种皆能自在，从而有能力成办所化有情之义利等其他差别，应当了知。彼以利益有情之事，于何时如来
English
Shaking and so on, appearance itself has no substance, as it is said. Secondly, the Dharmakaya of the characteristic vehicle falls into the extreme of emptiness, while the Dharmakaya of mantra is without appearance and emptiness, so it does not fall into the extreme of permanence and annihilation. Thirdly, the Dharmakaya of characteristics does not manifest the two, blessing and Rupakaya. The Dharmakaya of mantra manifests the five bodies and so on from the blessing of the union of space and wisdom, appearance and emptiness. The difference between Sambhogakaya and Nirmanakaya also exists in this way. The reason is that the characteristic believes that the two Rupakayas are produced by cause and condition, but the Rupakaya of mantra is not produced by cause and condition. From the previous one: Because there is no dependence on cause and condition. The third is also divided into two: the difference of Sambhogakaya and the difference of Nirmanakaya. The difference of Sambhogakaya is also divided into two: the difference of what is to be enjoyed is that the Sambhogakaya of the characteristic vehicle enjoys the white side, but does not enjoy the black side. The Sambhogakaya of mantra enjoys both. The difference in the means of enjoyment is also that there is no way to enjoy the black side in the characteristic vehicle, because mantra has the way to enjoy both black and white. There are also two differences in Nirmanakaya. The difference in the place of sentient beings to be tamed is that the Nirmanakaya of the characteristic vehicle tames sentient beings to be tamed on the white side, but does not tame sentient beings to be tamed on the black side. The Nirmanakaya of mantra has no partiality towards sentient beings to be tamed. The difference in the means of taming is also that the Nirmanakaya of the characteristic has no means of taming the black side, while the Nirmanakaya of mantra has the means of taming sentient beings to be tamed on both the black and white sides. In addition, the Dharmakaya is distinguished by the supreme and unchanging great bliss, and although the Sambhogakaya is complete with the five certainties, all the fields and the master's retinue are self-manifestations that are spontaneously accomplished in the great luminosity of the ground, and are not included in other manifestations. The Nirmanakaya also has the ability to accomplish the meaning of sentient beings to be tamed by mastering any of the four kinds of activities in the four ways of taming, and other differences should be known. That he benefits sentient beings, when the Tathagata
Tibetan
ས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་མཛད་པ་ན་རང་གི་ངོ་བོའི་ཆ་ལས་གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རབ་འབྱམས རྒྱ་མཚོ་དང་འདུལ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་སྙེད་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རོལ་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པར་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པས་གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས དང།རྒྱལ་བའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སོགས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཉིད་ ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་རང་བཞིན་འགྲོ་འོང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ཏིལ་གྱི་ཁམས་ལ་སྣུམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བཞུགས་པ་ནི་གཤིས་ལུགས་སུ་ཁྱབ་པའི་ཕྲིན་ལས་འདུས་མ་བྱས པའི་ངོ་བོས་རྟག་པ་དང།ཁྱབ་པ་དང། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རབ་འབྱམས་ཐམས་ཅད་ན་ མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་དང།འཇིག་རྟེན་པ་དང། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་གང་ཅི་འབྱུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ འབྱུང་ངོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཞེས་དང། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གཞན་གྱི་དབང་གིས་ངེས་འབྱུང་དང།། བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་གཟིགས་དང།། མཛད་པ་ཡོངས སུ་མ་རྫོགས་ཕྱིར།། འཁོར་བ་སྲིད་དུ་མཛད་མི་འཆད།། ཅེས་རྟག་པའི་དོན་དང། དེ་ལྟར་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་ཀྱི།། འགྲོ་བ་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྲུབ་པར།། ཐོགས་མེད་བློ་ལྡན་དེ་ཡིས་ནི།། སེམས་ཅན་དོན་ནི་ཡང་དག འཇུག།ཅེས་ཁྱབ་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་དང། མདོ་སྡེ་ལས་བརྒྱ་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་གནས་ཀྱི་རླབ།། དུས་ལས་ཡོལ་བར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱི།། གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ།། སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ ཡོལ་མི་མངའ།། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་རྒྱུད་ལ་སྐལ་བ་དང་འཚམས་པར་སད་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འབད རྩོལ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་གཤེགས་སྙིང་གི་རྩལ་འཁོར་བ་ལྟར་ཤར་བ་གློ་བུར་གྱི་ཆོས་དང་འཛོམ་པ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་སྟོན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང།ལམ་གྱི་སྟེགས་དང། ལམ་གྱི་རྣམ་པར་ ཤར་བ་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བ
Chinese
当证得一切遍知的果位时，从自性的角度来看，所化众生的无量界，如海洋般，以及调伏之方便的种种差别，也无非是大悲的游舞，即一切皆为一味，毫不费力地自然成就而存在。因此，所化之福德资粮，以及诸佛之发心差别等，不依赖于因和缘，一切众生之心性为何，以及佛陀之智慧，善逝之精华，法性，遍一切处之自性，无有来去迁变，如油遍布于芝麻之中般，安住于无有分别之自性中，是为任运遍布之事业，以非造作之自性，具有常、遍、任运成就之特征。在《入信力增长经》中说：“文殊，十方世界的一切无量世界中，所有外道之处，以及世间和出世间的一切事业，无论发生什么，所有这些都是如来自然成就之智慧的显现。为何如此呢？因为具有不混杂之法。”又，《宝性论》中说：“由他力而生决定，以及自他众生平等观，以及事业未能完全圆满，故轮回世间永不停止。”这是常之义。如是，如虚空之无边际，众生恒常任运成就，无碍具慧者，真实利益众生。这是遍和任运成就之义。在《百业经》中说：“大海水族所居之浪，或有时节过时之可能，然佛陀对于应调伏之诸子，绝无过时之情况。”如是宣说，任运成就之事业，依于调伏对象各自相续中，与根器相符之觉醒方式，观待于以涅槃之相续所摄持之勤作和无分别，如是逝者之精华，如轮回般显现，与突发之法相遇，从而开示解脱之道，是为善知识，以及道路之阶梯，以及道路之显现方式，成为清净垢染之对治。
English
When realizing the state of omniscience, from the perspective of one's own nature, the infinite realms of sentient beings to be tamed, like the ocean, and the various differences in the means of taming, are nothing other than the play of great compassion, that is, everything is of one taste, effortlessly and spontaneously accomplished. Therefore, the accumulation of merit of those to be tamed, and the differences in the aspirations of the Buddhas, etc., do not depend on causes and conditions. Whatever the nature of the minds of all sentient beings is, and the wisdom of the Buddhas, the essence of the Sugatas, the Dharma-nature, the all-pervading nature, without coming and going, change or alteration, like oil pervading sesame seeds, abides in the nature of non-differentiation. This is the spontaneously pervasive activity, with the unconditioned nature, possessing the characteristics of permanence, pervasiveness, and spontaneous accomplishment. In the Sutra on Entering the Increase of Faith, it says: "Manjushri, in all the infinite realms of the ten directions, all the places of the Tirthikas, and all the activities of the worldly and transmundane, whatever arises, all of these are the manifestation of the spontaneously accomplished wisdom of the Tathagata. Why is this so? Because it possesses the unmixed Dharma." Also, in the Uttaratantra, it says: "Due to dependence on others for definite arising, and seeing self and sentient beings as equal, and because activities are not completely perfected, therefore, cyclic existence in the world never ceases." This is the meaning of permanence. Thus, like the infinity of space, beings are always spontaneously accomplished. The unobstructed, wise one truly benefits sentient beings. This is the meaning of pervasiveness and spontaneous accomplishment. In the Hundred Deeds Sutra, it says: "The waves in which the aquatic creatures of the great ocean dwell, may sometimes pass their season, but the Buddhas never pass the season for those sons who are to be tamed." As it is said, the spontaneously accomplished activity, depending on the way of awakening that is appropriate to the capacity of each individual to be tamed, and in relation to the diligence and non-discrimination gathered by the continuum of Nirvana, the essence of the departed ones appears like cyclic existence, encountering adventitious Dharmas, thereby showing the path of liberation, which is the virtuous friend, and the steps of the path, and the way the path appears, becoming the antidote for purifying defilements.