Tibetan
་ལ། ཆོས་ཕྲ་རྒྱུད་བདུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གསུངས། དུས་ཚེ་ལོ་སྟོང་གི་དུས་ སུའོ།། གནས་བྱ་རྒོད་སྤུངས་པར། སྟོན་པ་འོད་སྲུང་བགྲེས་པོ། འཁོར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བདུན། དམ་པའི་ཆོས་མདོ་སྡེ་དང། ཀྲྀ་ཡ། ལུང་ཨ་ནུའི་ཆོས་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་གསུངས། དུས་ཚེ་ལོ་ལྔ བརྒྱ་པའི་དུས་སོ།། གནས་རྡོ་རྗེ་གདན་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བའི་ཤིང་དྲུང་དུ། སྟོན་པ་ཡབ་མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོ། འཁོར་རིགས་གསུམ་མགོན་པོ་ལ། ཆོས་ངེས་པའི་དོན་འབའ་ཞིག་གསུངས། དུས་ཚེ་ལོ་སུམ་བརྒྱ་པའི་དུས སོ།། གནས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ར། སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ། ཆོས་བདེན་པ་བཞིའི་འཁོར་ལོ་ལན་བཅུ་གཉིས་སུ་སྐོར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་པ། བདག་མེད་པ། ཀུན འབྱུང།རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ། ལམ་རིག་པ། སྒྲུབ་པ། འགོག་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ་པ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར། དུས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་དུས་ནའོ།། དེ་ལྟར་ན་གནས་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱོན་པ་དེ་དག་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་རེ་ བསྡོམས་པས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དྲུག་བཅུ་འབྱུང་ཞིང་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྒོ་ཡང་སྐུའི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ནི་གནས་མི་འདྲ་བ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྟོན་པ་ཉིད་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་མི་འདྲ་བ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྤྲུལ་ནས བྱོན་པས་གདུལ་བྱ་རིགས་མི་མཐུན་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚོགས་མི་འདྲ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་མཛད་པ་མི་འདྲ་བ་བཅུ་གཉིས་མཛད་པའི་མཛད་པ་ཞེས་སྐུའི་གཟི་མདངས་ལ་བསྟེན་ནས་སྐུའི་བསྟན་པ་འཕེལ་བའི དོན་དུ་བྱུང་བའོ།། སྐུ་དེ་དག་གིས་དུས་སུ་གསུང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མི་འདྲ་བ་བཅུ་གཉིས་གསུངས་པས་འགྲོ་བའི་ངག་གི་བཅིངས་པ་མི་འདྲ་བ་བཅུ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བར་མཛད་པའི་མཛད་པ་ཞེས་གསུང་གི་བསྟན པ་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་བྱུང་བའོ།། གསུང་དེ་ཙམ་ཞིག་གི་ཚེ་ན་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་མི་འདྲ་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་རིགས་མི་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་བཅུ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བར་མཛད་པའི་མཛད་པ ཞེས་ཐུགས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་བྱུང་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ངེས་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲང་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཚོགས་དགོངས་ཏེ།དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྟན་པའི་བདག་པོ་ཞེས་ བྱའོ།། གལ་ཏེ་མི་ལྡན་ན་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ཁོལ་བུའི་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་དག་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་རྫོགས་པ་ལས་བྱུང་བའོ།། ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་མ་དང་བཅས་པས་བཤད་ཅིང། བཀོད་པ ཆེན་པོ་
Chinese
还有，《小部·七世经》等也宣说了。时间是在寿命一千岁的时候。地点是在鹫峰山（今印度比哈尔邦拉杰吉尔附近）。导师是老年的光护。眷属是七位长寿者。宣说了正法《经部》以及《事部》，还有《阿努律藏》的八万法蕴等。时间是在寿命五百岁的时候。地点是在金刚座（菩提伽耶）菩提树下。导师是父亲现证王。眷属是三族怙主。只宣说了确定的意义。时间是在寿命三百岁的时候。地点是在给孤独园。导师是释迦牟尼佛。眷属是四众。十二次转了四谛法轮，即苦、空、无我、集、因缘之相、道、智、修、灭、寂静、殊胜，共十二次。时间是在寿命一百岁的时候。如此，在十二个地点所作的，每个地点都有五种圆满，总共有六十种法的类别，事业和利生的门径也是如此。十二种身的事业，即导师在十二个不同的地点，化现为十二种不同的身色和手印，从而利益了十二种不同的根器的无量众生，所作的十二种不同的事业，称为事业，这是依靠身的光辉而使身的教法得以增上的缘故。这些身在不同的时间宣说了十二种不同的法轮，从而使众生从十二种不同的语业束缚中解脱，称为事业，这是为了使语的教法得以增上的缘故。仅仅是这些语的时候，以十二种不同的意念，使不同种类的众生从十二种不同的分别念中解脱，称为事业，这是为了使意的教法得以增上的缘故。因此，对于决定教法的化身来说，心中汇集了九十六种法的类别。具备这些，就称为教法的拥有者。如果不具备这些，那么佛陀降临世间，就被称为空洞的教法，这些也是从往昔的圆满发心所产生的。如此以诸多差别进行了讲述，以及大庄严。
English
Also, the 《Minor Section: Seven Generations Sutra》 and others were taught. The time was when the lifespan was one thousand years. The place was Vulture Peak (near Rajgir, Bihar, India today). The teacher was the elderly Light Protector. The retinue was seven long-lived ones. He taught the true Dharma 《Sutra Section》 as well as 《Action Section》, and the eighty thousand Dharma collections of the 《Anuruddha Pitaka》 and so on. The time was when the lifespan was five hundred years. The place was under the Bodhi tree at the Vajra Throne (Bodh Gaya). The teacher was Father Manifest King. The retinue was the three family protectors. He only taught the definitive meaning. The time was when the lifespan was three hundred years. The place was in Anathapindika's Garden. The teacher was Shakyamuni Buddha. The retinue was the four assemblies. He turned the wheel of the four noble truths twelve times, namely suffering, emptiness, selflessness, origin, the aspect of cause and condition, path, wisdom, practice, cessation, peace, and excellence, a total of twelve times. The time was when the lifespan was one hundred years. Thus, in the twelve places, each place has five perfections, totaling sixty categories of Dharma, and the means of activity and benefit are also like this. The twelve activities of the body, that is, the teacher in twelve different places, manifested as twelve different body colors and hand gestures, thereby benefiting countless beings of twelve different dispositions, and performing twelve different activities, are called activities, this is because relying on the radiance of the body, the doctrine of the body is enhanced. These bodies spoke twelve different wheels of Dharma at different times, thereby liberating beings from twelve different verbal bondages, called activities, this is for the sake of enhancing the doctrine of speech. Merely at the time of these speeches, with twelve different intentions, beings of different kinds were liberated from twelve different discriminations, called activities, this is for the sake of enhancing the doctrine of mind. Therefore, for the incarnate body that determines the doctrine, ninety-six categories of Dharma are gathered in the mind. Possessing these is called the owner of the doctrine. If these are not possessed, then the Buddha's coming into the world is called an empty doctrine, and these also arise from the perfection of past aspirations. Thus, it is explained with many differences, and the great adornment.
Tibetan
ལས།ཕྱི་ལ་སོགས་པ་དགུ་ཡིས་ནི།། མཛད་པའི་བྱེ་བྲག་དགོས་པར་འགྱུར།། ཞེས་མཛད་པ་ལའང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་ཕྱི་ནང་གསུམ་རེར་དབྱེ་བ་དང། དེ་རེ་རེ་ལའང་བཞི་བཞིར་དབྱེ་བ་སོགས་མང་དུ་ གསུངས་ཀྱང་འདིར་མི་སྤྲོ་ལ།དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་དགོངས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མངོན་ཅིང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གདུལ་བྱའི་ཞིང་ཁམས་རབ་འབྱམས་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཚམས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྣང་ཞིང།སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྟོན་པ་ནི་ཚུལ་གཅིག་ལ་ཚུལ་ཐ་དད་པ་དག་ཀྱང་འགལ་བར་མི་བསམས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ནི་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སོ་སྐྱེ་ལྟ་ཞོག་འཕགས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་དུས་དང་གདུལ་བྱ་སོགས་མཐར་གཅིག་ཏུ་ངེས་གཟུང་མ་མཆིས་པས་ཕྱོགས་གཅིག་མཐོང་བས ཅིག་ཤོས་ལ་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར་འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་འཆགས་པའི་བསྐལ་པར་མོས་ནའང་འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་འཆགས་པའི་བསྐལ་པར་ འགྱུར་ཏེ།སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཀྱང། འཆགས་པའི་བསྐལ་པར་ཤེས་སོ།། འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་འཇིག་པའི་བསྐལ་པར་མོས་ན་ཡང་འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་འཇིག་པའི་བསྐལ་པར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་ དག་གིས་ཀྱང་འཇིག་པའི་བསྐལ་པར་ཤེས་སོ།། འཇིག་པ་དང་འཆགས་པ་ཡང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མོས་པ་དེ་ལྟར་ཡང་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་བསྐལ་པ་གཅིག་སྔ་དྲོ་ཙམ་དུ་མོས་ན་ཡང་དེ་ན་སེམས་ཅན དེ་དག་གིས་བསྐལ་པ་གཅིག་སྔ་དྲོ་ཙམ་དུ་ཤེས་སོ།། སྔ་དྲོ་བསྐལ་པ་ཙམ་དུ་མོས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མོས་པ་ལས་བྱུང བའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཞེས་བྱའོ།། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་སྐུ་ལྔར་དབྱེ་བ་ལ་འཆད་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། ཟུར་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ནི། སྐུ་གསུམ་པོ་དེའི་སྣང་ཆ་མ་འདྲེས་པའི་ཆ་ནས་མངོན་པར་བྱང ཆུབ་པའི་སྐུ་དང།ངོ་བོ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཆ་ནས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྟེ་ལྔར་བཞེད་པས་ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་གསུམ་ནི་སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་གཉིས་རྣམ་པའི་ལྡོག་ཆ་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཆ་ནས་ བཞག་པས་སྐུ་བཏགས་པ་བར་བཞེད།ཀུན་མཁྱེནཆོས་རྗེས། ཆོས་སྐུ་མངོན་བྱང་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་གསུམ་པོ་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་གི་སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་དང། ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་ནི་འ
Chinese
复次，以身等九事，成为事业之差别所需。于事业亦分身语意为内外三类，每一类又分四类等，虽多有宣说，然此处不广述。彼等亦显现为差别之意趣之一端，善逝以方便善巧，为与无量众生界如海尘数相符，而显现相应之色身，示现佛之事业，不思为一法与异法相违，以佛之神变乃不可思议之境故，莫说凡夫，即圣者之智亦非行境，以时与所化等无有定准故，见一端不应诽谤另一端。如圣者《集一切法经》云：“若于坏劫作兴劫想，亦成坏劫为兴劫，彼等有情亦知为兴劫。若于兴劫作坏劫想，亦成兴劫为坏劫，彼等有情亦知为坏劫。坏劫与兴劫亦非异，然想如是亦转变。如是若于一劫作须臾想，彼处有情亦知一劫为须臾。若于须臾作一劫想，亦如是转变，彼处有情亦如是知，此乃菩萨由想所生之神变。”如是宣说故。如是将三身分为五身，有两种解释方法：分别的智者认为，从三身不混杂之分显现为现证菩提身，从体性无别之分显现为金刚身，故为五身，法身、报身、化身三者为身之自性，其余二者从相之反体与体性无别之分而安立，故为假立之身。全知法王则认为，法身、现证菩提身、金刚身三者为佛自显之身之自性，报身与化身二者乃
Tibetan
དུལ་བྱ་གཞན་སྣང་གིས་བསྡུས་པའི་ ཕྱིར་སྐུ་བཏགས་པ་བར་བཞེད།གང་ལྟར་བཤད་ཀྱང་འགལ་བར་མ་མཐོང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་བཞག་ན། གདོད་ནས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གྲོལ་སའི་ཀ་དག་ ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གང་དུ་དབྱིངས་གཅིག་པའི་ཀློང།ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འཕོ་ཞིང་མི་འགྱུར་བས་རྟག་བརྟན་འདུས་མ་བྱས་པས་མི་འགྱུར་རྡོ་ རྗེའི་སྐུ་དང།གདོད་ནས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང། གློ་བུར་སྒྲིབ་གཉིས་ཆ་བཅས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བས་ན་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དྲ་བ་ལས། དབྱིངས་ ཀྱི་དག་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ།། མི་འགྱུར་མི་ཤིགས་བསམ་ལས་འདས།། ཞེས་སོ།། དག་པ་གཉིས་ལྡན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་སྣང་ཆ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་འགགས་པའི་རྩལ་གྱིས་བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་སྟོབས བཅུ།མི་འཇིགས་པ་བཞི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མངའ་བའི་ཆ་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་མ་འདྲེས་པའི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གནས་པ་སྟེ།སྔ་མ་ལས། དྲི་མ་བྲལ་ཕྱིར་བྱང་བ་སྟེ།། ཡོན་ཏན་རྒྱས་པས་ཆུབ་པ་ཉིད།། གཉིས་མེད་འདྲེས་ཕྱིར་ཟུང་འཇུག་ཕྱིར།། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུར་བརྗོད་དོ།། ཞེས་ བཤད་པ་ལྟར་རོ།། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞག་ན། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང། ཡེ་ཤེས་ཕྱི་མ་བཞི་པོ་རྟེན་བརྟེན་པའི་ཆ་ནས་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཤད་ཅིང། ཕྱིས་ཀྱི་ངེས་དོན སྨྲ་བའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་པ་དང།ཕྱི་མ་བཞི་པོ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ་ཅི་རིགས་པར་འདྲེས་པར་བཤད་པ་དང་དོན་གཅིག་ལ། ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཀྱང་སྔ་མ་ནི། རྒྱུད་ བླ་མ་ལས།ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད་ཅིང་རྣམ་དབྱེར་མེད། གཉིས་མེད་གསུམ་བྲལ་དྲི་མེད་རྣམ་རྟོག་མེད། ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང། ཕྱི་མ་བཞི་པོ་རིམ་བཞིན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། མེ་ལོང་ཡེ་ ཤེས་ང་ཡི་མེད།། ཡོངས་སུ་མ་ཆད་རྟག་ཏུ་ལྡན།། ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མ་རྨོངས་ལ།། རྟག་ཏུ་དེ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་མིན།། ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར།། ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཆེན་པོ་འདྲ།། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི སངས་རྒྱས་ཉིད།། ཅེས་དང། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་ལ།། བསྒོམ་པ་དག
Chinese
所调伏的对境由其他显现所摄持的缘故，认为是化身。无论怎么说也没有见到相违之处。然而从相状的角度安立的话，本来从法界自性清净解脱之处的原始清净大处，一切佛陀于何处法界一体的虚空，一切道的行进究竟的法性，那是不变动不改变的，因此是常恒的，无为法，因此是不变金刚身。本来远离垢染的缘故，是自性清净。 突如其来的二障全部彻底清净的缘故，也称为具二清净的佛陀。如《智慧网》中说： “法界的清净金刚身，不变不坏超思议。” 如此等等。从那具二清净的自性中，显现分了知之智慧无有间断的威力所生的功德十力，四无畏，十八不共佛法，大悲等等，具有知、悲、力等功德的方面，称为现证菩提之身，是不共一切法的所依处。如前所说：“离垢故清净，功德增盛故菩提，无二和合故双运，故说现证菩提身。” 如是宣说。从智慧的角度安立，法界智慧如所有性之智慧，以及其余四种智慧从能依所依的方面说是如所有性之智慧。后来的讲说真实义的大智者们也说法界之智慧是胜义谛，其余四者以各自的方便混合世俗谛，意义相同。那些智慧中，前者如《宝性论》中所说：“无始无中边，无有分别，无二离三无垢无分别。”等等所说，是法身。其余四者依次，《经庄严论》中：“我无有如镜之智慧，完全不断常时具有，于一切所知不愚昧，恒时于彼不明显。为一切智慧之因，如智慧大生处，是圆满受用之佛陀。”等等。平等性智于有情
English
It is considered that the manifested body is taken because the object to be subdued is held by other appearances. No matter how you say it, I don't see any contradictions. However, if we establish it from the perspective of characteristics, the original purity, the great place of liberation, which is pure from the beginning, is the space where all Buddhas are one in the realm of reality. The nature of the Dharma, which is the ultimate path of all paths, is unchanging and unchangeable in every way. Therefore, it is the eternal, constant, unconditioned, and unchanging Vajra Body. Because it is free from impurities from the beginning, it is pure in nature. Because the two adventitious obscurations are completely purified, it is also called a Buddha with two purities. As it is said in the Wisdom Net: "The Vajra Body of the purity of the realm of reality, unchanging, indestructible, beyond thought." And so on. From the nature of that two-fold purity, the qualities born of the uninterrupted power of the wisdom that knows the appearance, the ten powers, the four fearlessnesses, the eighteen unshared qualities of the Buddha, great compassion, etc., are called the body of manifest enlightenment from the aspect of having the qualities of knowledge, compassion, and power. It is the basis of all unshared dharmas. As mentioned earlier: "Purity because it is free from impurities, Bodhi because of the increase of qualities, union because of non-duality, therefore it is said to be the body of manifest enlightenment." Thus it is declared. From the perspective of wisdom, the wisdom of the realm of reality is the wisdom that knows the nature of things as they are, and the other four wisdoms are said to be the wisdom that knows the nature of things as they are from the aspect of the support and the supported. Later great scholars who spoke of the true meaning also said that the wisdom of the realm of reality is the ultimate truth, and the other four are mixed with the conventional truth in their respective ways, which has the same meaning. Among those wisdoms, the former is as stated in the Uttaratantra: "Without beginning, middle, or end, without distinction, non-dual, free from three, without impurity, without conceptualization." etc., which is the Dharmakaya. The latter four are in order, in the Ornament of the Sutras: "I have no mirror-like wisdom, completely uninterrupted, always present, not ignorant of all that is to be known, and not always obvious to it. Because it is the cause of all wisdom, like the great source of wisdom, it is the Enjoyment Body Buddha." and so on. Equality Wisdom for sentient beings