Tibetan
ལྟ་ནས་སྐུ་ཚགས་ མཛད་པ་གར་གཤེགས་པ་ཡིན་ཞུས་པས།ང་ནི་བདེ་ཆེན་ཞིང་དུ་འགྲོ།། དཔལ་ཆེན་ང་དང་དབྱེར་མེད་པས།། ཡི་དམ་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ།། ཅེས་གསུངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཁྲོལ་ལེའི་ངང་ལ་སྐུ་ འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ།དཔལ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ་མོ། དེའི་དུས་སུ་ཁམས་པའི་འབུལ་སྐྱེལ་ཡོང་བ་དང་འགྲིགས་པས། ལམ་དུ་བླ་མ་དང་མཇལ། ཁམས་པའི་སྣང་བ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྤྲུལ་ པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་འབུལ་བའང་བཞེས།བསྔོ་བ་མཛད། སླར་ཁམས་པ་ཉིད་ལོག་པ་ལས་སད་པ་བཞིན་དུ་ཅི་ཡང་མི་གདའ་བས། ཐེ་ཚོམ་གྱི་ངང་ནས་ཕྱིན་ཙ་ན་ལམ་དུ་བླ་མ་དཔལ་ཆེ་པོའི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ་ མོ་ཞེས་ཐོས་སོ།། དེ་ལྟ་བུའི་དཔལ་ཆེན་པོ་འདི་བྱིན་རླབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་སླན་ཆད་ཀྱང་སྐུ་གཉེར་ལ་རྒྱ་སྟོན་ཤཱཀ་ཡེ་ལ་བསུ་བ་གྱིས་ཞེས་གསུང་བྱོན། བསུ་བ་བྱས་ཙ་ན། རྒྱ་སྟོན་དེ་བ་དཀར་མོ་ཞིག་ལ ཆིབས།སྤྱང་ཞྭ་ཞིག་གསོལ་ནས་བྱུང། དཔལ་ཆེན་པོའི་སྐུ་མདུན་དུ་འོད་དཀར་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། གཡོན་སྐོར་ལན་གསུམ་བྱས་ནས་སྐུ་ལ་དངོས་སུ་ཐིམ་པ་དཀོན་གཉེར་མཛེ་དོན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བས་མངོན་སུམ་ པར་མཐོང།དེ་བཞིན་དུ་མཚན་ལྡན་ཟུར་མོ་འོད་འབུམ་བྱ་བའང་སྐུ་ལ་ཐིམ་པར་གྲགས་སོ། རྩེ་མོ་བཞིའི་ནང་ནས་ཀྱང་གླང་པོའི་ནང་ན་ཁྱུ་མཆོག་ལྟ་བུ་བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་པོ་པའམ། ཟུར་ཆུང་ཤེས་རབ་གྲགས་པ་ ནི།སྔགས་འཆང་འུག་པ་ལུང་པའི་གདུང་གི་ཕྱི་མོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡབ་ལྤག་པ་སྒོམ་ཆེན་རེས་དགའ་ལྡོམ་བུའི་ཚུལ་དུའང་ཡོད་པའི་བུར་གཡས་རུ་གཙང་གི་སའི་ཆར་མ་ཇོ་ཤེས་རབ་སྐྱིད་ལ་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་ཁྱད་ པར་བ་དང་བཅས་པས་བཙས།ལོ་བདུན་པར་འབྲི་ཀློག་དང། དགུ་ལ་ཞི་ཁྲོའི་ཕྲིན་ལས་གྱེར་ཤེས་པ་བྱུང། བཅུ་གསུམ་ལོན་པའི་སྐབས་གཅིག་ན་གཟིམས་མལ་ན་ཕྱག་དཔེ་གཟིགས་ཤིང་ཡོད་ཙ་ན། ཇོ་མོ་ཞིག་ ཡོད་པ་རྒྱུགས་བྱུང་སྟེ་ཞིང་ལ་ཤྭ་ལོག་ཤོར་འདུག་གོ།ཁྱོད་ཉལ་བས་ཆོག་གམ་ཟེར་བ་ལ། སྨད་གོས་གསར་པ་ཞིག་ཡོད་པ་གྱོན། རུང་ཆུ་བརྒལ་ནས་ཁྱེམ་གྱི་ཆུ་བཀག་གྱིན་ཡོད་ཙ་ན། མོ་ན་རེ་ངས་དཀའ་ལས་ བྱས་པའི་གོས་བརྗེས་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་ཆུད་འཛའ་ཞེས་རྒོལ་དུ་བྱུང།ཁོ་བོ་མི་འཕངས་པར་གོས་འཕངས་ན་དེ་ན་ཡོད་ཅེས་བསྐྱུར་བས། མོ་ཁྲོས་ཏེ་ང་ལ་བརྙས་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་རང་ཡུལ་དུ་བྲོས། ཟུར་ཆུང་པ་ འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་དྲག་ནས་གདུང་ཁུངས་ནས་ཞུས་ལུད་པ་དེ་ཁྱེར་རྗེས་ལ་སྐད་བཏང་པས།མོ་ཡར་ཤོག་ཅེས་འབོད་དུ་རེ་ནས་ཚོམ་མར་བསྡད་པ
Chinese
问他从观看中完成身体仪轨后要去哪里，他说：“我要去往极乐净土。伟大的莲师与我无二无别，向本尊祈祷吧。”说完，他摇动金刚铃，身体化为光，融入了伟大的莲师心中。当时，正赶上康区（今四川甘孜藏族自治州一带）的供养者前来进献，在路上见到了上师。上师加持了康区人的景象，接受了他们供奉的化身宫殿，并做了回向。后来，康区人返回时，就像从梦中醒来一样，什么也没有了。他们在疑惑中前行，在路上听说了上师融入莲师心中的消息。据说，这位伟大的莲师加持力非常强大，后来还说：“让嘉顿·释迦耶去迎接我的侍者。”当去迎接时，嘉顿骑着一匹白色的母马，戴着一顶毡帽来了。在莲师面前，他化为一道白光，左绕三圈后，融入了莲师的身体。这件事被侍者麻风病人顿丹亲眼所见。同样，据说名叫赞丹·祖尔摩·沃本的人也融入了莲师的身体。在四顶（寺庙）中，像象群中的佼佼者一样的是德谢嘉波巴，或者祖冲·西绕扎巴，他是咒师乌巴隆巴家族的后裔。他的父亲拉巴·贡钦·热嘎也以流浪者的身份存在，母亲是来自卫茹藏地区的查玛·觉谢拉吉，她以奇特的征兆生下了他。七岁时，他学会了读写；九岁时，他能背诵寂静与愤怒本尊的事业仪轨。十三岁时，有一次他在卧室里看书，一个妇女跑来说：“田里的牲畜跑丢了，你睡觉可以吗？”他穿上了一件新的下裙，正要涉水过河去堵水渠时，那个妇女说：“我辛辛苦苦做的衣服，你也不换就弄湿了。”他没有扔掉衣服，而是说：“如果我扔掉衣服，它就在那里。”那个妇女生气地说：“你是在侮辱我。”然后跑回了自己的家。祖冲对轮回生起了强烈的厌倦感，从家族那里要了氆氇，带着它，然后叫那个妇女，希望她能回来，于是坐在那里等待着。
English
When asked where he was going after completing the body rituals from viewing, he said, "I am going to the Sukhavati Pure Land. The Great Lotus Master is inseparable from me, pray to the Yidam deity." After speaking, he shook the vajra bell, and his body transformed into light, merging into the heart of the Great Lotus Master. At that time, it coincided with the arrival of the Khampa (present-day Garzê Tibetan Autonomous Prefecture in Sichuan) offering bearers, who met the Guru on the road. The Guru blessed the Khampa people's vision, accepted the emanation palace they offered, and made dedications. Later, when the Khampa people returned, it was as if they had awakened from a dream, and there was nothing there. They proceeded with doubt, and on the road, they heard the news of the Guru merging into the heart of the Lotus Master. It is said that this Great Lotus Master has very powerful blessings, and later it was also said, "Have Gyaton Shakya Ye go to greet my attendant." When they went to greet him, Gyaton rode a white mare and wore a felt hat. In front of the Lotus Master, he transformed into a white light, circled three times to the left, and merged into the Guru's body. This was personally witnessed by the attendant, the leper Donden. Similarly, it is said that a person named Tsanden Zurmo Wobum also merged into the Guru's body. Among the four peaks (monasteries), like the best among elephants is Deshek Gyalpo Pa, or Zurchung Sherab Drakpa, who is a descendant of the mantra holder Upa Lungpa family. His father, Lapa Gönchen Rega, also existed as a vagrant, and his mother was Chama Jowo Sherab Kyi from the Chamar area of Uru Tsang, who gave birth to him with peculiar omens. At the age of seven, he learned to read and write; at the age of nine, he could recite the activity rituals of the peaceful and wrathful deities. At the age of thirteen, once when he was reading a book in his bedroom, a woman ran in and said, "The livestock in the field have run away, are you allowed to sleep?" He put on a new lower skirt and was about to cross the river to block the irrigation ditch when the woman said, "The clothes I worked so hard to make, you don't even change them and just get them wet." He did not throw away the clothes, but said, "If I throw away the clothes, they will be there." The woman got angry and said, "You are insulting me." Then she ran back to her home. Zurchung developed a strong aversion to samsara, asked for wool from his family, took it, and then called out to the woman, hoping she would come back, so he sat there waiting.
Tibetan
་ལ་ཞུད་གཏད་དེ། ཕོ་ནོར་ཕོ་མོ་ནོར་མོ་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཞུད་ཁྱེར་ ཅིག་སྨྲས་པས།མོ་ཡི་ཆད་ནས་ཡུལ་དུ་སོང། དེར་ཟུར་ཆུང་པས་ཕ་ལ་གྲོས་མ་དྲིས། མ་ལ་རྒྱགས་མ་བླངས། གྲོགས་ཀྱི་ངོ་ལ་མ་བལྟས་པར་སྦྱང་སློག་ཞིག་ཡོད་པ་ཁྱེར་ནས་ཟུར་པོ་ཆེ་ལ་གཏད་དེ་བྱོན་པས། ལམ་ དུ་རྟ་ནག་གི་འབྲོག་པ་གཡུ་དང་ཟངས་ཁྱེར་བ་གཉིས་དང།ཤངས་པ་ཁྲག་ཁྱེར་བ་རྣམས་སྡེབས་སུ་བྱུང་སྟེ་བྱོན། དེར་ཟུར་ཆུང་པར་སྦྱང་སློག་པ་ལས་འབུལ་རྒྱུ་མེད། གཞན་གསུམ་པོས་ཕྱག་རྟེན་ ཕུལ་བས།བླ་མའི་ཞལ་ནས། ཁོང་རྣམས་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལོག་མ་ལོག་བལྟ་བས་སྤང་ཟན་དང། ལོ་ཐུག་རེ་དྲོངས་གསུངས་པས། འབྲོག་པ་གཉིས་པོ་ཟར་མ་འདོད། ཤངས་པས་ཅུང་ཟད་ཟོས། ཟུར་ཆུང་པས་ལྷག་ མེད་ཟོས་པས།བླ་མའི་ཞལ་ནས་སྦྱང་སློག་དང་ཁྲབ་གཉིས་ཞོག། གཡུ་དང་ཟངས་བདག་པོ་ལ་གཏོད་གསུངས་པས། འབྲོག་པ་མ་དགའ་སྟེ་ཕྱག་རྟེན་སློག་པ་འུ་ཅག་ལ་ཆོས་མི་སློབ་པའི་རྟགས་ཡིན་ཟེར་ནས་ སོང།རྟེན་འབྲེལ་དེ་ལས་ཟུར་བའི་ཆོས་ལ་གཤེ་བ་དེ་བྱུང། དེར་ཟུར་ཆུང་པ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་རུས་པ་ཅི་ཡིན་གསུངས་པས། བླ་མ་དང་རུས་གཅིག་པར་བརྗོད་ན་འགྲན་པར་སོང་དོགས་ནས། ཟུར་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ལགས་ བྱས་པས་བླ་དྭགས་སུ་དེ་ལྟར་ཐོགས།དེ་ལས་ཅན་དུ་མཁྱེན་ནས་སློན་གཉེར་བྱེད་དུ་བཅུག་པས་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤོབས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་བྱུང། དང་པོ་ཤིན་ཏུ་དབུལ་བས་བླ་མས་གཏོར་མ་བཏང་བ་དག་བླངས་ ནས་ཟན་ཆང་བྱ་བཞིན་གསོལ་བ་ན།གྲ་པ་གཞན་ཚོས། ཁོང་ཆང་གི་ཁ་སྐྱུར་དྲི་ཆིལ་ལེ་སྡོད། ཆང་བླ་མ་ལའང་མི་འདྲེན། མཆེད་གྲོགས་ལའང་མི་སྟེར་ཞུས་པས། བླ་མས། དེ་རིང་ཟུར་ཆུང་པ་ཤིང་ཐུས་ཤོག་ གསུངས།ཤུལ་དུ་ཟུར་ཆུང་པའི་སྦྱིལ་བུ་གཡེང་དུ་བཅུག་པས། བེམ་པོ་ཞིག་གི་འོ་ན་བན་ཆང་ཀ་པཱ་ལ་གང་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་སྐད། དེ་བླ་མས་ཟུར་ཆུང་པ་འཚོ་བ་ཆད་ན་རང་རེའི་ཟབ་ལ་ཤོག་གསུངས་པས། ང་བླ་མའི་དཀོར་ལ་འབག་རི་ཟེར་དཀའ་སྤྱད་འབའ་ཞིག་ཁུར་བཟོད་པར་མཛད། ཉིན་གཅིག་བླ་མས་བསེ་ཕོར་ཕུལ་དགུ་ཤོང་བ་ཞིག་བསྣམས་ནས་ཁྱོད་ལ་སྐོམ་སྟེར་རྒྱུ་ཨེ་ཡོད་གསུངས། ཟན་ཆང་ཞུས་པས་སྣོད དོ་གསོལ།ད་དུང་ཁྱེར་ཤོག་གསུངས་ནས་གསོལ། ད་ཨེ་འདུག་གསུངས་པས་བྲེ་གང་ཙམ་གདའ་ཞུས་པས། ད་མི་ཡོག་པར་འདུག། ཡོག་ན་ཁྱོད་ལ་གསོད་ནམས་བོད་ཙམ་ན་ཆེ་བ་འོང་སྟེ། འོན་ཀྱང་ང་ལ་བསྙེན་ བཀུར་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འོང་གསུངས།། དེར་ནས་ཁལ་གསུམ་གནང་ནས་འདི་ཟད་པ་དང་ཡོ་བྱད་མི་འ
Chinese
便嘱托说：“因为是男财女财之事，说一句带信的话吧。”她便断绝关系回乡了。在那里，小祖尔没有问父亲，没有从母亲那里拿干粮，没有顾及朋友的情面，带着一件粗布衣就去拜见大祖尔了。路上遇到了两个带着玉和铜的黑马牧民，以及带着血的香巴人，他们结伴而行。当时小祖尔除了粗布衣之外，没有什么可以供奉的。其他三人都献上了礼物。上师说：“观察他们是否对轮回生厌，每人给一份糌粑和面疙瘩。”两个牧民不想吃，香巴人稍微吃了一点，小祖尔吃得一干二净。上师说：“把粗布衣和盔甲留下，玉和铜还给主人。”牧民不高兴，说：“退回礼物，这是不教我们佛法的征兆。”从那个缘起开始，就出现了对祖尔派佛法的诽谤。在那里，上师问小祖尔：“你是什么种姓？”他担心如果说和上师是同一种姓，会变成竞争，就说：“我是个小小的祖尔。”因此在拉达克（Ladakh）就这么叫开了。从那以后，上师知道他是个可造之材，就让他做侍者，他的智慧和勇气变得非常杰出。最初他非常贫穷，经常拿走上师扔掉的朵玛（torma，梵文：torma，梵文罗马拟音：torma，汉语字面意思：食子），像做糌粑酒一样食用。其他僧人说：“他身上散发着酸臭的酒味，酒也不敬献给上师，也不分给道友。”上师说：“今天让小祖尔砍柴去。”之后，人们翻开小祖尔的茅棚，发现里面除了破烂的酒碗和嘎巴拉碗（kapala，梵文：kapāla，梵文罗马拟音：kapala，汉语字面意思：颅碗）之外，什么也没有。上师说：“如果小祖尔断了生计，就让他来我们这里。”我说：“我不敢说上师的财物是污秽，我能忍受只承担苦行。”有一天，上师拿着一个能装九斗的桦木碗，问：“你能给我解渴的东西吗？”他请求糌粑酒，上师把碗喝光了，又说：“再拿来。”他又拿来了，上师又喝光了。上师问：“现在还有吗？”他说：“大概还有一斗。”上师说：“现在没有了。如果没有了，你的福报会像西藏一样大。但是，从侍奉我的缘起中，会产生更大的福报。”之后，上师给了他三驮东西，说：“这些用完了，就不要
English
Then he entrusted her, saying, "Since it's a matter of male wealth and female wealth, say a word of message." She broke off the relationship and returned to her village. There, Zur Chungpa didn't consult his father, didn't take provisions from his mother, and without considering his friends' feelings, he took a coarse cloth and went to see Zur Chenpo. On the way, he encountered two black horse nomads carrying turquoise and copper, and some Shangpa people carrying blood, who were traveling together. At that time, Zur Chungpa had nothing to offer except the coarse cloth. The other three offered gifts. The lama said, "Observe whether they have turned away from samsara or not, and give each of them some tsampa and noodles." The two nomads didn't want to eat, the Shangpa people ate a little, and Zur Chungpa ate everything without leaving any. The lama said, "Leave the coarse cloth and the armor, and return the turquoise and copper to their owners." The nomads were unhappy and said, "Returning the gifts is a sign that we won't be taught the Dharma." From that auspicious beginning, there arose slander against the Zur tradition of Dharma. There, the lama asked Zur Chungpa, "What is your lineage?" He was afraid that if he said he was of the same lineage as the lama, it would become a competition, so he said, "I am a small Zur." Therefore, in Ladakh, that's how it was called. From then on, the lama knew he was a capable person, so he had him work as an attendant, and his wisdom and courage became extremely outstanding. At first, he was very poor, so he often took the tormas (torma, Devanagari: torma, Romanized Sanskrit: torma, literal meaning: offering cake) that the lama had thrown away and ate them like making tsampa beer. The other monks said, "He smells sour and stinky from the beer, and he doesn't offer the beer to the lama, nor does he share it with his Dharma friends." The lama said, "Today, let Zur Chungpa go chop wood." Afterwards, people opened Zur Chungpa's hut and found nothing inside except broken beer bowls and kapala bowls (kapala, Devanagari: kapāla, Romanized Sanskrit: kapala, literal meaning: skull bowl). The lama said, "If Zur Chungpa runs out of livelihood, let him come to us." I said, "I dare not say that the lama's property is impure, I can endure only bearing hardship." One day, the lama took a birch bark bowl that could hold nine bushels and asked, "Do you have anything to quench my thirst?" He requested tsampa beer, and the lama drank the bowl empty, and said, "Bring more." He brought more, and the lama drank it empty again. The lama asked, "Is there any left now?" He said, "There is about a bushel left." The lama said, "Now there is none left. If there is none left, your merit will be as great as Tibet. However, from the auspicious beginning of serving me, even greater merit will arise." After that, the lama gave him three loads of things, saying, "When these are used up, don't