Tibetan
་སྲས་ཀྱིས་ཤོད།ཁྱེད་ཚོས་ཉོན་གསུངས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཁྲི་ཁ་ནས་གསུངས། དཔོན་སློབ་གཉིས་ལོ་ངོ་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ་དུ་འགྲོགས། གདམས་ངག་གི་བཀའ་ཕོག་ནས་བརྒྱུད་ འཛིན་བསྐོས་སོ།། དེ་ལྟར་འཛེང་དྷརྨ་བོ་དྷི་དང། ཇོ་སྲས་འཛེང་ཆུང་སྨྱོན་པ་གཉི་གའི་སློབ་མ་སློབ་དཔོན་ཀུན་བཟང་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཁུ་བོ་ཕ་ཇོ་དབུས་པ་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་སློབ་མ་སྒོམ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན། མ་ཟི་བཟའ དེས་ཆོག་བྱ་བ་མ་ཇོ་སྨྱོན་མ་བསམ་འགྲུབ་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཐོབ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ལྟས་བཟང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་འཁྲུངས།ལོ་བརྒྱད་དགུ་ལ་སློབ་དཔོན་ཀོར་སྟོན་རཱ་ཛ་ལས་སློབ་གཉེར་ཅུང་ཟད་བྱས། བཅོ་ལྔ་ ལོན་པའི་ཚེ་ཁོང་གྲོངས་ནས་སློབ་དཔོན་དུ་བའི་གམ་དུ་ལོ་ལྔ་ཙམ་ཞི་བྱེད་ཞུ་ཞིང་བསྡད་ནས་ཞབས་ཏོག་འགྲུབ་ཚད་བྱས།གསེར་ལུང་དགོན་པར་སློབ་དཔོན་དུ་དང་འཇལ་བའི་ཚེ། བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བའི་རུམ་ན་སྐར་ མ་གཉིས་ཐིམ་པ་རྨིས།འཛེང་ཆེན་པོ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་ཚར་གཅིག་ཞུས། དེ་ནས་འཛེང་ཇོ་སྲས་སྤུང་རིང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་ཚར་བདུན་ཞུས། དྭགས་པོར་དགུན་ཐོག་བཞི་ཕྱིན། རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་ཚར་ཕྱེད་པ་ གཅིག་དང་བཅུ་བཞི་ཐོབ།ཇོ་སྲས་དང་ལོ་བརྒྱད་འགྲོགས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་ཚར་བདུན་ཞུས། ཕྱི་ནས་ཤོ་རུ་ཚར་གཉིས། གསེར་ལུང་དུ་ཚར་གཅིག། གཞན་ལ་གསུང་འཕྲོར་མཇལ་བ་དང་དྲིལ་བས་འཛེས་མེས་ དབོན་གཉིས་ལ་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་ཚར་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་ཐོབ།གཉིས་ཀའི་གདམས་པ་བཀའ་བབས་ནས་གཞུང་བཤད་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀྱང་མཛད་དོ།། འདི་ལ་སྲས་སྤྲུལ་སྐུ་འོད་འབར་སེང་གེ་བྱ་བ་བྱུང། དེ་ནི་བློ་རྣོ་བ། ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་སྟེ། ལོ་བཅུ་བཞི་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་གསུངས། དེས་བརྒྱུད་འཛིན་ཇོ་མགོན་ལ་གནང། དེས་བྱ་མེད་ཚུལ་རིན་ལ་གནང་ངོ།། ཡང་འཛེང་གིས་ཡར་ཀླུངས་བཙན་ཐང་པ་ཉང་དྷརྨཱ སིདྷ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་བཤད་པས་བྱིན་རླབ་བཞུགས།རྟོགས་པ་ཐོད་རྒལ་དུ་སྐྱེས། དུར་ཁྲོད་དགོན་པར་བཞུགས་ཏེ་འགྲོ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། མཐར་དགུང་ལོ་དོན་བདུན་པ་ལ་གཤེགས། འདི་ནས་བརྒྱུད་པའི་ གཞུང་བཤད་ཀྱང་ཡོད་དོ།། དེའི་སློབ་མ་བཛྲ་པཱ་ནི། དེའི་སློབ་མ་བླ་མ་ལྷའོ།། ཡང་འཛེང་གིས་གསེར་ལུང་པ་ལ་བཤད། དེས་སློབ་དཔོན་རང་གྲོལ། དེས་སྲས་པོ་ཆོས་རིན་ལ་བཤད་དོ།། ཡང་འཛེང་གིས་དུ་རྡོ་རྗེ རྒྱལ་མཚན་ལ་བཤད།དེས་ངུ་སྟོན་དད་པ་བརྩོན་འགྲུས། དེའི་སློབ་མ་ཞིག་གིས་བྱས་པའི་གཞུང་བཤད་ཀྱང་ཡོད། ཡང་འཛེང་གིས་གཟིག་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ།། དེས་མཁན་པོ་ལ་ཁ་པ། དེས་སློབ་དཔོན་མགོན་སྐྱ་ བ།དེས་སློབ་དཔོན་གོ་རི་བ། དེས་སོ་སྟོན་ལ་བཤད་དེ་སོ་སྟོན་གྱི་གཞུང་བཤད་ཀྱང་སྣང་ངོ།། ཡང་འཛེང་གིས་སྤུང་རིང་པ་གཡག་སྟོན་ཟླ་བ་འོད་ཟེར། དེས་ཀློག་སྟོན་དགེ་འདུན་སྐྱབས། འདི་ནས་བརྒྱུད་པའི་ གཞུང་བཤད་ཀྱང་ཡོད།ཡང་སྤུང་རིང་གཡག་སྟོན་གྱིས་ལོ་བརྒྱ་ལ་ཉེ་བ་ཐུབ། དེས་འོན་ནག་སྟོད་པ་གླ་རུ་བན་དེ་ལ་བཤད་ནས་ཀྱང་དར། ཡང་འཛེང་གིས་སྐྱེ་ཚེ་ཡེ་ཤེས་དབང་ཕྱུག་ལ་བཤད། དེས་ གཟིགས་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ།དེས་མཁན་ཆེན་ངུར་པ། དེས་དུ་སྟོན་བཛྲེ་ཤྭ་ར། དེས་མཁན་ཆེན་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན། དེས་མཁན་ཆེན་གཞོན་ནུ་ཤེས་རབ། དེ་སློབ་དཔོན་གཞོན་དུ་གྲགས་པ། དེས་མཁན་ཆེན་ སངས་རྒྱས་བཟང་པོ།དེས་བླ་མ་བརྩོན་འགྲུས་དབང་ཕྱུག། དེས་མཐའ་བཞི་གྲགས་པ་རིན་ཆེན། དེས་སློབ་དཔོན་ཤྭཀྱ་རྒྱལ་པོ། འདི་སྐུ་གཞོན་ནུའི་ཚེ་ཁྲབ་ལ་ཁར་རབ་ཏུ་བྱུང། ལོ་དུས་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས། མཛོད་དང་འདུལ་བ་ལ་བྱང་བས་སྐྱོར་ལུང་དུ་གྲ་སྐོར་མཛད། ཐུགས་དམ་འཕེལ་བར་བཞུགས་པ་ལ། སྐུ་ན་ཧ་ཅང་མཐོ་བས་སྤྱན་མི་གསལ་ཡང། གཞན་གྱིས་སྤྱན་ཚབ་བྱས་ཏེ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་གསུང་བ སོགས་ཐུགས་བསྐྱེད་ཤིན་ཏུ་ཆེ།དགུང་ལོ་བརྒྱར་ཉེ་བར་བཞུགས་ནས་གཤེགས་པའི་རྗེས་ཐུགས་ལས་རིང་བསྲེལ་ཟད་པ་མེད་པར་འབྱོན་པ་བྱུང། འདིས་འགོས་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། རྡོ་རྗེ་ ཟམ་པའི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་ཟིན་ཏོ།།།། གསུམ་པ་མན་ངག་སྡེའི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་སྙིང་ཐིག་གི་སྐོར་རྣམས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་དགུང་ལོ་ཉིས་བརྒྱར་ཉེ་བ་ན་བོད་དུ་རྒྱལ་པོས་བསྟན་པ་བཙུགས་པའི སྐབས་སུ་གྱུར་ཅིང།དེར་ཉང་ཏིང་འཛིན་བཟང་པོ་བྱ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐུན་གཅིག་གིས་ལོ་བདུན་དུ་མི་གཡོ་ཞིང་ཤའི་སྤྱན་གྱིས་གླིང་བཞི་ཅིག་ཅར་དུ་གཟིགས་པ་ཞིག་བཞུགས་པས་ལུང་བསྟན་ཅིང་བསྐུལ་བས་ བཙན་པོས་ལོ་ཙྭ་སྐ་ཅོག་གཉིས་གསེར་གྱི་སྐྱེས་དང་བཅས་པ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་བརྫངས་པས་གདུལ་བྱའི་དུས་ལ་བབ་པར་གཟིགས་ཏེ་བྱོན་པར་རྒྱ་གར་བས་ཕྲག་དོག་གིས་དབྱེན་བཅོས་པས་བོད་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་པར་ངོ མཚར་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་དད་པར་མཛད།རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱི་དང། བྱེ་བྲག་གཡུ་སྒྲས་ལོ་ཙཱ་བྱས་ཏེ་སེམས་སྡེ་ཕྱི་འགྱུར་བཅུ་གསུམ་བསྒྱུར། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མན་ངག་སྙིང་ཐིག་ནི་བཙན་པོ་དང་ཉང་ཏིང་འཛིན་ བཟང་པོ་གཉིས་ལ་ལྐོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལས་གཞན་སྣོད་དུ་རུང་བ་མ་གཟིགས
Chinese
儿子说：你们听着。从导师的法座上说。师徒二人相处了大约十八年。得到了口诀的灌顶，被任命为传承持有者。像这样，增·达摩菩提和觉赛·增琼疯子的弟子是导师衮桑。他是叔父帕觉·竹巴噶举的弟子，一位伟大的修行者。玛孜·匝，她所做的行为，玛觉疯子桑珠，获得佛法，两人都带着美好的梦兆出生。八九岁时，从导师廓敦·拉扎那里稍微学习。十五岁时，他去世了，在导师杜瓦那里住了五年左右，寻求寂止，尽力服侍。在色隆寺与导师杜相遇时，梦见十五的月亮里沉入了两个星星。从增钦波那里接受了一次金刚桥。之后，迎请增觉赛到蓬绒，接受了七次金刚桥。去了达波四次冬天。获得了一次半和十四次金刚桥。与觉赛相处八年，接受了七次金刚桥。后来在肖汝两次，在色隆一次。其他在交谈中见面和询问，增祖孙二人获得了三十五次金刚桥。两人的口诀灌顶降临，也做了大小两种论著。他生了一个儿子，名叫化身邬巴僧格。他非常聪明，智慧圆满。十四岁时说了金刚桥。他将传承给予了觉衮，觉衮给予了嘉梅楚仁。还有，增向雅砻赞塘巴娘达玛悉达讲述了金刚桥，加持降临，证悟迅速生起。住在杜康寺，做了广大的利益众生之事。最终七十七岁时去世。从这里传承下来的论著也有。他的弟子是班杂巴尼，班杂巴尼的弟子是喇嘛拉。还有，增向色隆巴讲述，他传给了导师让哲，他传给了儿子曲仁。还有，增向杜多杰坚赞讲述，他传给了努敦达巴策哲。他的一个弟子也做过论著。还有，增向孜雅
English
The son said: Listen, all of you. He spoke from the teacher's throne. The teacher and student spent about eighteen years together. He received the empowerment of the oral instructions and was appointed as the lineage holder. Thus, the disciples of Dzeng Dharma Bodhi and Jowo Tse Dzeng Chung the Madman were the teacher Kunzang. He was a great practitioner, a disciple of his uncle Phajo Drupa Kagyu. Mazi Za, her actions, Majo the Madwoman Samdrub, received the Dharma, and both were born with auspicious dream omens. At the age of eight or nine, he studied a little from the teacher Kortön Raja. When he was fifteen, he passed away, and he stayed with the teacher Duwa for about five years, seeking pacification and serving to the best of his ability. When he met the teacher Du at Serlung Monastery, he dreamed that two stars sank into the moon of the fifteenth. He received one Vajra Bridge from Dzeng Chenpo. After that, he invited Dzeng Jowo Tse to Pungrong and received seven Vajra Bridges. He went to Dakpo four winters. He received one and a half and fourteen Vajra Bridges. He spent eight years with Jowo Tse and received seven Vajra Bridges. Later, twice in Shoru, once in Serlung. Others met and inquired in conversation, and Dzeng's grandparents and grandchildren received thirty-five Vajra Bridges. The empowerment of the oral instructions of both descended, and they also made two kinds of treatises, large and small. He had a son named the incarnate Odbar Senge. He was very intelligent and had perfect wisdom. At the age of fourteen, he spoke the Vajra Bridge. He gave the lineage to Jowo Gön, who gave it to Jamé Tsulrin. Also, Dzeng told Yanglung Tsentangpa Nyang Dharma Siddha about the Vajra Bridge, blessings descended, and realization arose quickly. He stayed at Durkhrod Monastery and did great deeds for the benefit of beings. Finally, he passed away at the age of seventy-seven. There are also treatises transmitted from here. His disciple was Vajrapani, and Vajrapani's disciple was Lama Lha. Also, Dzeng told Serlungpa, who transmitted it to the teacher Rangdrol, who transmitted it to his son Chö Rin. Also, Dzeng told Du Dorje Gyaltsen, who transmitted it to Nudön Dapa Tsöndru. One of his disciples also made a treatise. Also, Dzeng to Zigya
Chinese
耶谢旺波。他向堪布拉卡巴传授。他向导师衮嘉巴传授。他向导师果日瓦传授。他向索顿讲述，索顿的教法讲解也显现。又，曾向彭仁巴雅顿月光（ཟླ་བ་འོད་ཟེར།）传授。他向洛顿格敦嘉布传授。从这里传承下来的教法讲解也有。又，彭仁雅顿活了一百岁左右。他向昂那托巴拉如班德传授，由此也兴盛起来。又，曾向杰才耶谢旺秋传授。他向孜耶谢旺波传授。他向堪钦恩巴传授。他向杜顿班杂热西瓦热传授。他向堪钦索南坚赞传授。他向堪钦勋努西饶传授。他被称为导师勋杜。他向堪钦桑结桑波传授。他向喇嘛尊珠旺秋传授。他向塔吉扎巴仁钦传授。他向导师释迦嘉波传授。此人在年轻时在卡拉出家。到年龄时受具足戒。精通俱舍和律藏，所以在觉隆举行僧团仪式。住在禅修增长的地方。虽然年纪很大，眼睛看不清楚，但别人代替他念诵，他再讲述等等，发心非常大。活到近百岁去世后，心中出现无数舍利。他向俄洛勋努华讲述了。金刚桥的历史讲述完毕。第三，诀窍部中最深奥的心髓部分，大学者比玛拉米扎在接近两百岁时，正值藏王在西藏建立佛教的时候。在那里，有个叫娘定增桑波的人，以一个禅定持续七年不动摇，用肉眼同时看到四大部洲，他预言并劝告，藏王派遣译师噶觉二人带着黄金礼物去迎请，他看到调伏的机缘成熟，于是前往，印度人因嫉妒而制造离间，使藏人疑惑，他以奇妙的神变使他们信服。共同的因果之法，特别是玉扎翻译了心部外传十三部。极其深奥的诀窍心髓，只秘密地传授给藏王和娘定增桑波二人，没有看到其他堪能的法器。
English
Yeshe Wangpo. He taught Khenpo Lhakapa. He taught the teacher Gonkyapa. He taught the teacher Goriwa. He taught Soto, and Soto's teachings also appeared. Also, Dzeng taught Pungringpa Yakton Dawa Ozer (ཟླ་བ་འོད་ཟེར།). He taught Lokton Gedun Kyab. The teachings transmitted from here also exist. Also, Pungring Yakton lived for nearly a hundred years. He taught Onnak Topa Lharu Bande, and it flourished from there as well. Also, Dzeng taught Kye Tshe Yeshe Wangchuk. He taught Zik Yeshe Wangpo. He taught Khenchen Ngurpa. He taught Duton Bajreshwara. He taught Khenchen Sonam Gyaltsen. He taught Khenchen Zhonnu Sherab. He was known as the teacher Zhondu. He taught Khenchen Sangye Zangpo. He taught Lama Tsondu Wangchuk. He taught Taji Drakpa Rinchen. He taught the teacher Shakya Gyalpo. This person took ordination in Khala when he was young. He received full ordination when he reached the age. He was proficient in the Abhidharma and Vinaya, so he held a monastic assembly in Kyorong. He stayed in a place where his meditative practice increased. Although he was very old and his eyes were not clear, others recited for him, and he then explained, etc., his aspiration was very great. He lived to be nearly a hundred years old, and after his death, countless relics emerged from his heart. He taught this to Ngok Lo Zhonnu Pal. The history of the Vajra Bridge is finished. Third, the most profound of the Upadesha section, the Heart Essence teachings, when the great teacher Vimalamitra was nearly two hundred years old, it was the time when the king established Buddhism in Tibet. There, there was a person named Nyang Tingdzin Zangpo, who remained unmoving for seven years in a single session of meditation, and saw the four continents simultaneously with his physical eyes. He prophesied and urged, and the king sent the translators Ka and Chok with gifts of gold to invite him. He saw that the time for taming had come, so he went. The Indians, out of jealousy, created discord, causing the Tibetans to doubt. He made them believe with wondrous miracles. The general Dharma of cause and effect, and in particular, Yu Dra translated the thirteen outer transmissions of the Mind Section. The extremely profound Upadesha Heart Essence was secretly taught only to the king and Nyang Tingdzin Zangpo, and he did not see any other suitable vessels.