Tibetan
རེ་མཛད། སློབ་གཉེར་ཚར་བ་དང་ཡབ་ཀྱི་སློབ་མ་བླ་འདོས་བྱ་བ་ཞིག་གིས་གདན་དྲངས་ཏེ་གཟད་དུ་བྱོན་ནས་འུག་སྐད་དགོན་པ་བཟུང་། གཙང་དུ་སེ་སྦྲག་དང་། དམ་པ་སེ་སྦྲག་པའི་སྒོམ་མ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཤཱཀ་གཉན་ལ་སོགས་པ་བཞིས། ངེད་ཀྱི་སེ་སྦྲག་་ལ་མི་ཐར་པར་འདུག་པས་རི་སྒབ་འདིར་ལ་ངལ་གསོ་ཞིག་བྱེད་ཟེར་ནས་བརྩིགས་པའི་ཆོས་སྡིངས་ཀྱང་བཟུང་། ཞང་ཚལ་པའི་སློབ་མ་གཙང་སྒོམ་ཧྲུལ་ལེབ་བྱ་བས་ཞིག་པོའི་སྤྱན་སྔར་བླ་མ་ཞང་གི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་པས་དད་པར་གྱུར་ནས་གདན་དྲངས། ཆོས་འཁོར་གཙུགས། ཆོས་འབྲེལ་མ་ཞུས་ཀྱང་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརློབས་པའི་བླ་མ་ཡིན་གསུངས་ནས། མོས་གུས་དང་ཞབས་ཏོག་ཆེ་བར་མཛད། བླ་མ་ཞང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་དགོན་པ་འདི་ཆུ་ཤིང་འཛོམ་པ་མི་འདུག་སྟེ། འདུ་བ་ཆེ་ཞིང་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་ཞིག་འོང་བས་ཆོས་སྡིངས་སུ་ཐོགས་གསུངས། དེར་མི་རྣམས་374ན་རེ། ཆོས་ལྷ་ཁང་པ་ལ་ཉན། ཞབས་ཏོག་ཚལ་པ་ལ་བྱེད་ཟེར་བ་ལ། བླ་མ་ལྷ་ཁང་པ་དེ་ཕྲག་དོག་རྩ་བ་ནས་ཞི་བས་ནས་ཁལ་ཉི་ཤུ་ཙམ་དང་ཤ་མར་ཁ་ཡར་སྐུར་ཏེ། ཁྱོད་བླ་མ་བཟང་པོ་གདན་དྲངས་ནས་ཆོས་འཁོར་འཛུགས་པ་ལ་ངས་ཀྱང་འཐུད་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་མ་འབྱོར་གསུངས་པས། རྨོངས་པ་དག་གི་ཁ་སྨྲས་འཕྲོ་ཆད། ང་རང་ཡང་བླ་མ་རྙིང་པ་ལ་མོས་གུས་གསར་པ་སྐྱེས་གསུངས། འཕྲིན་ལས་དུས་ལ་བབ་པས་གདུལ་བྱ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འདུལ། འགྲོ་བའི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། བླ་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་མཉེས་པ་གསུམ་གྱི་གཞུང་སྲོང་ཞིང་སྐུ་མདུན་ནས་འབྱོན་ཚད་ལ་ཞབས་སྤྱི་བོར་མ་བླངས་པར་འགྲོ་མ་མྱོང་གསུངས། གསེར་གྱི་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ལ་སོགས་ཏེ་མདོ་རྒྱས་ཚར་བཅུ་བདུན་གྱི་སྣ་དྲངས་པའི་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་ཞབས་ཏོག་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབས་པ་མཛད། བྱིན་རླབས་ཞུགས་པས་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལོངས། རྟོགས་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་སོང་ནས་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཐམས་ཅད་ཐོགས་མེད་དུ་འགྲོ་ནུས་པ་དང་། མི་མ་ཡིན་གྱིས་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་བྱུང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་མངའ་བའི་ལོ་རྒྱུས་མང་དུ་ཡོད།གཟད་ཕུའི་ད་ལུང་དགོན་པ་བཞུགས་པའི་ཚེ་སྐུ་ཕ་བོང་ལ་ཐིམ་པ་དང་། སྲིན་པོ་རིར་རྒྱང་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་གཤེགས་པ་སོགས་རྫུ་འཕྲུལ་དུ་མ་མངའ། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིའི་ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱོན་375༄༅། །ནས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ཐར་པའི་ལམ་ལ་བཀོད། བསྟན་པའི་བྱ་བ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་བཞེངས་པ་དང་། ཞིག་པ་གསོ་བ་དང་། གཞན་གྱིས་བཞེངས་པ་ལ་ཡོ་བྱད་གཏོང་བ་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀའི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་ཤེས། རྒྱ་གར་ནས་བྱོན་པའི་ལོ་པཎ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞབས་ཏོག་མཛད། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ནས་འདེགས། རྟག་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་བློ་མི་འཇུག་པར་སྒོམ་སྒྲུབ་ཁོ་ན་མཛད། སེམས་ཅན་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པ་ཀུན་གྱི་སྤྱིན་བདག་མཛད་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ལྷག་པར་སད་པ་ཡིན། རྒྱུ་དེས་རྒྱ་དཀར་ནག་དང་བལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྐད་རིགས་མི་གཅིག་པ་ཀུན་ཀྱང་འདུ། མ་ག་དྷ་རྡོ་རྗེའི་གདན་ལ་ཞབས་ཏོག་ལན་གསུམ། འཛམ་བུ་གླིང་གི་རྒྱན་གཅིག་པུ་ཇོ་ཤཱཀ་རྣམ་གཉིས་ལ་སྲི་ཞུ་ལན་བཞི། རྡོ་རགས་ལན་བཞི་མཛད། རྗེས་སུ་འཕྲིན་ལས་སྐྱོང་བའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཀྱང་བགྲང་གི་མི་ལང་བ་བྱུང་སྟེ་གངས་ཁྲོད་འདིར་རྩོད་མེད་དུ་གྲགས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཛད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་གཞན་ལ་སྨན་པ་ཤ་སྟག་མཛད་དེ། ལྷ་སའི་རྡོ་རགས་ཕྱི་མ་མཛད་པའི་གཤེགས་སྐྱེམས་ཀྱི་དུས་ལས་འཕྲོ་ངན་པའི་འཁོར་ཁ་ཅིག་གིས་ཆང་འཐབ་བྱས་པས་ཐུགས་སྐྱོ་བའི་གསུང་བྱོན་ཏེ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་བཞེས་པ་ས་376མོ་ལུག་གི་ལོར་གསང་ཕུའི་རྒྱ་ར་གད་ལོགས་ཀྱི་དགོན་པར་སྐུ་གཤེགས། སྤུར་ཆབ་ལ་བཀལ་ནས་ཟད་འུག་སྐད་དགོན་པར་ཟླ་བ་བཞི་བཞུགས། དེ་ནས་བཙན་པོ་དང་། དཔོན་སྐྱ་སློབ་མའི་ཚོགས་ཀྱི་གདན་སར་བསམ་ནས་བཞེངས་པའི་གཟད་ཐང་སྐྱའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གདན་དྲངས་པའི་ཚེ་ས་རབ་ཏུ་གཡོས་ཤིང་། ཡོན་ཆབ་ལས་པདྨའི་སྡོང་བུ་སྐྱེ་བ་སོགས་ལྟས་ངོ་མཚར་བ་བྱུང་། ནང་པར་སྐྲུར་སྦྱངས་པས་སྒྲ་དང་།འོད་དང་། འཇའ་ཚོན་དང་། མཆོད་རྟེན་ཡིག་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བྱོན་ཏོ། །གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ནི་ད་ལྟ་རྗེས་ཙམ་དུ་སྣང་ངོ་། །ཞིག་པོ་ལ་སློབ་མ་མང་ཡང་ཐུགས་སྲས་སུ་གྱུར་པ་ནི། རྟ་སྟོན་ཇོ་ཡེས། མཧྭ་ལྷུན་པོ། མཁས་པ་ཇོ་ནམ། དབུས་པ་ཇོ་བསོད། བཟང་སྟོན་ཧོར་གྲགས། གཉེར་སྟོན་བླ་མ་དང་དྲུག་ལས། །གཙོ་བོར་གྱུར་པ་རྟ་སྟོན་ཇོ་ཡེས་ནི། ཡབ་རྟ་སྟོན་ཇོ་འབུམ་ཞེས་བྱ་བ་གཡོ་ཎ་རུ་སྟོད་ཀྱི་བདག་པོ་འཁོར་འབངས་དང་ཡུལ་གཞི་གཞིས་འཛོམ་པ་ཞིག་ཡོད། དེ་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས་གཡོགས་བཞི་ཁྲིད་དེ་བྲོས། ལྷ་རྗེ་གླན་ཉ་ཚ་བའི་ཐུགས་སྲས་གཉོས་ཆུ་བོ་རི་པའི་སྤྱན་སྔར་བྱོན། དཔོན་གཡོགས་ལྔ་ཀས་སྟབས་གཅིག་ཏུ་ཆོས་སྒོར་ཞུགས། སྔགས་རྙིང་མ་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་རྫོགས་ཆེན་སྐོ
Chinese
如是行持。学业完成之后，由其父之弟子名为拉堆者迎请至格扎，占据乌嘎寺。在藏地，色仲和丹巴色仲的瑜伽母释迦坚等四人说：“我们的色仲无法解脱，所以来此山腰休息一下”，于是占据了他们建造的法座。香擦巴的弟子藏贡仁列向西郭讲述了喇嘛香的历史，西郭生起信心，于是迎请了他，建立了法轮。他说：“虽然没有接受过法缘，但您是加持传承的喇嘛”，于是给予了极大的敬信和侍奉。喇嘛香说：“你的这座寺庙缺少水和树木，但会聚集众多信众，利益众生，所以就叫法座吧。”当时人们说：“听从曲拉康巴的，侍奉擦巴的。”喇嘛拉康巴彻底平息了嫉妒之心，送去了大约二十驮粮食和肉、酥油等食物，说：“您迎请了好的喇嘛，建立了法轮，我也应该尽一份力，只是没有能力。”于是愚昧之人的诽谤之语中断了。他说：“我自己也对旧喇嘛生起了新的敬信。”由于事业时机成熟，调伏了无数的所化众生，广大利益众生。由于对喇嘛非常恭敬，始终遵循三喜之理，从喇嘛面前出来时，没有不以头顶礼足而离开的。以金制的广、中、略三种仪轨等为主，以十七函《律经》为首，进行了无法想象的供养和财物侍奉。由于加持融入，如其所愿地证悟，证悟解脱同时发生，能够毫无阻碍地穿行于土地、石头、山崖之间，并且有非人围绕。拥有神通的传记有很多。在格扎普的达隆寺居住时，身体融入岩石，以及毫无阻碍地前往罗刹山等，拥有诸多神变。在这雪山之中，前往所有地区和方向，将众多众生安置于解脱道。在弘扬佛法方面，建造身语意之所依，修复破损之处，以及为他人建造提供资具等。
English
Thus he acted. After completing his studies, he was invited to Geza by a disciple of his father named Lha Doe, and he took over Ugak Monastery. In Tsang, four people including Se Drak and the yogini Shakya Gyen of Dampa Se Drak said, "Our Se Drak cannot be liberated, so let's rest here on this mountainside," and they took over the Dharma seat that they had built. Tsang Gom Hrulleb, a disciple of Zhang Tsalpa, told the story of Lama Zhang to Xiguo, who developed faith and invited him, establishing the Dharma wheel. He said, "Although I have not received the Dharma connection, you are a Lama who has blessed the lineage," and he gave him great respect and service. Lama Zhang said, "This monastery of yours lacks water and trees, but it will gather many devotees and benefit beings, so let it be called Dharma Seat." At that time, people said, "Listen to Chö Lhakhangpa, serve Tsalpa." Lama Lhakhangpa completely pacified his jealousy and sent about twenty loads of grain and meat, butter, and other food, saying, "You have invited a good Lama and established the Dharma wheel, I should also contribute, but I am unable to." So the slanderous words of the ignorant were cut off. He said, "I myself have developed new respect for the old Lama." As the time for activity matured, he tamed countless disciples and greatly benefited beings. Because he was very respectful to the Lama, he always followed the principle of the three joys, and when he came out of the Lama's presence, he never left without taking his feet on his head. He made unimaginable offerings and material services, mainly with the three kinds of gold-made elaborate, medium, and concise rituals, and with seventeen volumes of the Vinaya Sutra at the head. Because blessings were integrated, he realized as he wished, and realization and liberation occurred simultaneously, so that he could travel unhindered through land, stones, and cliffs, and non-humans surrounded him. There are many stories of having clairvoyance. When he resided in Darlung Monastery in Geza Phu, his body merged into the rock, and he went unhindered to Rakshasa Mountain, etc., possessing many miracles. In this snowy mountain, he went to all regions and directions, placing many beings on the path of liberation. In terms of propagating the Dharma, he built supports for body, speech, and mind, repaired damaged places, and provided resources for others to build.
Chinese
也能领会六度（六波罗蜜多）的意义。侍奉从印度来的所有译师和班智达。依止持有三藏的大善知识们。总是不会把心思放在世俗的事情上，只是修行。成为所有贫穷困苦众生的施主，因此大乘的种姓特别觉醒。因为这个原因，聚集了印度、中国和尼泊尔等所有语言不同的人们。在摩揭陀金刚座朝拜三次。为赡部洲唯一的庄严觉沃仁波切（释迦牟尼佛像）两尊佛像服务四次。修建拉萨的石墙四次。后来，弘扬事业的善知识也多得数不过来，因此是无可争议地闻名于这雪域的大人物。因为这样圆满的事业，直接和间接地完全利益他人。在修建拉萨后石墙的庆功宴上，一些恶业深重的眷属互相斗酒，因此生起悲伤之语，五十六岁时，在土羊年（376年）在桑浦的嘉惹嘎洛寺圆寂。遗体火化后，在匝乌嘎寺安放了四个月。之后，想到作为国王、官员和弟子们的依处而建造的嘉塘嘎的寺庙里迎请时，大地剧烈震动。从供水里生出莲花茎等奇异的景象。第二天火化时，出现声音、光芒、彩虹和佛塔文字等无数景象。那座寺庙现在只剩下遗迹了。协波有很多弟子，但成为心子的有：达敦觉耶、玛哈伦波、智者觉南、卫巴觉索、桑敦霍扎、聂敦喇嘛等六位。其中，成为主要的是达敦觉耶，他的父亲名叫达敦觉本，是约纳如托的领主，拥有眷属和土地家园。他厌倦了轮回，带着四个仆人逃走了。来到拉杰兰尼雅擦瓦的心子嘉楚沃热巴尊者面前。主人和五个仆人一起进入佛门。特别是宁玛派的密法和特别是大圆满法。
English
He also understood the meaning of the six perfections (six paramitas). He served all the translators and pandits who came from India. He relied on the great virtuous friends who held the Tripitaka. He always did not put his mind on worldly affairs, but only meditated. He became the benefactor of all poor and destitute sentient beings, and therefore the lineage of the Mahayana was particularly awakened. Because of this reason, he gathered all people of different languages such as India, China and Nepal. He prostrated at Magadha Vajrasana three times. Served the only ornament of Jambudvipa, Jowo Rinpoche (Sakyamuni Buddha statue), two Buddha statues four times. He built the stone wall of Lhasa four times. Later, there were countless virtuous friends who carried out the activities, so he was an undisputed great man famous in this snowy land. Because of such perfect deeds, he directly and indirectly benefited others completely. At the celebration banquet for the construction of the later stone wall of Lhasa, some attendants with deep evil karma fought each other for wine, so sad words arose, and at the age of fifty-six, in the year of the Earth Sheep (376), he passed away at the Gyara Galo Monastery in Sangpu. After the cremation of the remains, they were placed in Zauga Monastery for four months. After that, when he was invited to the Gadang Ga Temple, which was built with the thought of being the refuge of the king, officials and disciples, the earth shook violently. Strange sights such as lotus stems sprouting from the water offerings appeared. The next day, when cremated, countless sights such as sounds, light, rainbows, and stupa letters appeared. That temple now only has traces left. Xigpo had many disciples, but those who became heart-sons were: Tatun Jowo Yes, Mahalunpo, Wise Jowo Nam, Webapa Jowo Sod, Sangtun Horza, Nerton Lama and six others. Among them, the main one was Tatun Jowo Yes, whose father was named Tatun Jowo Bum, who was the lord of Yona Rutoe, possessing attendants and land. He was tired of samsara and fled with four servants. He came to the presence of Gya Chuwo Repa, the heart-son of Laje Lannyatsawa. The master and five servants entered the Buddhist gate together. Especially the tantras of the Nyingma school and especially the Dzogchen.