Tibetan
་མང་པོའམ། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཞེས་པའི་མཚན་གྱི་རྔ་བོ་ཆེ་མཁའ་འགྲོ་བ་དང་མི་མ་ཡིན་གྱི་གནས་སུའང་གྲགས་པ་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ལུང་དང་རིག་པའི་གནས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་ཉམས་བརྟས་པར་གྱུར་ནའང་། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ལམ་ལ་གང་ཉེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་བརྩོམ་སྟེ། ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་བྲལ་གྱི་གནས་སུ་ལྟགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་ཡིད་གཞུངས་པས། བླ་མ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་མ་ལས་མདོ་དང་། རྒྱུད་དང་།མན་ངག་མང་དུ་ཞུས་ནས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་བློ་གྲོས་ཆེར་བསྐྱེད། གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་གཞུང་ལུགས་དང་མན་ངག་མང་དུ་གནས་པ་ལ་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་བཅས་པ་སྤངས་ཏེ། བུང་བ་གཞོན་ནུས་སྦྲང་རྩིའི་སྙིང་པོ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ། དན་བག་པ་སློབ་དཔོན་གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ། མྱོས་མཐིང་མ་བ། སངས་རྒྱས་གྲགས་སོགས་བླ་མ་བཞི་ལ་མདོ་སྒྱུ་སེམས་གསུམ་རྙིང་མ་རྒྱུད་འབུམ་གྱིས་གཙོས་མང་དག་གསན་པས་སྔར་འགྱུར་260རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཤར། ཕྱིས་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལ་སྙིང་ཏིག་དང་མཐུན་པའི་རྟི་ཀ་ཕྱོགས་བཅུ་མུན་སེལ་ཉི་ཟླའི་སྤྲིན་གྱི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྤྱིའི་ཁོག་འབུབས་གཉིས་མཛད། གསང་སྙིང་འགྲེལ་པ་སྤར་ཁང་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་འཆད་པ་མི་ལེགས་ཀྱི། རོང་ཟོམ་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ལེགས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། ལར་གཡུང་འབྲེལ་དང་བཅས་འདི་གསུམ་རང་བཤད་སྒྲོམས་ཆེ་བར་སྣང་། སློབ་དཔོན་གཞོན་རྒྱལ་ལ་སོགས་པར་དབུ་མ་ཚིག་འཇུག་ལ་སོགས་འཕགས་སྐོར་རྣམས་ཚང་བ་དང་། གཞོན་རྡོར་ལ་སྤྱོད་འཇུག་དང་བསླབ་བཏུས་ལ་སོགས་པ། ཇོ་བོའི་ཡི་དམ་སྐོར། སྦྱོར་དྲུག་ཆོས་དྲུག །མཁན་པོ་ལས་ཁྲོ་ཕུ་བའི་སྐོར། ཁ་རག་ཆོས་སྐོར། སྒྲུབ་ཐབས་རྒྱ་མཚོ། ཆོས་འབྱུང་བརྒྱ་རྩ། འདུལ་བ་ལུང་ལ་སོགས་ཤིན་ཏུ་མང་བ། རྗེ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་ལས། སྦྱོར་དྲུག་གེགས་སེལ་དང་བཅས་པ། ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག །སྐུ་གསུམ་ངོ་སྤྲོད། །རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོ། སྤྱན་རས་གཟིགས་རྒྱལ་པོ་ལུགས། གསང་འདུས། སསྦུ་ཞི། མ་ཧྭ་མ་ཡ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་ནག་སོགས་ཆོས་བཀའ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་དབང་ཚུལ་ལས་སྦྱོར་དྲུག་དང་། བསྙེན་བསྒྲུབ། རླུད་སྐོར་ལ་སོགས་པ་མང་པོ། ས་སྐྱ་པ་བླ་མ་དམ་པ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་ཆེན་མོ་དང་། ལམ་འབྲས་སོགས་ས་སྐྱ་པའི་ཆོས་ཟབ་དགུ་གསན་ཅིང་། འདི་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་261 Vo
Chinese
或者众多其他名号。名为“龙钦饶绛”之名声，甚至在空行母和非人之地也广为人知。尽管如此，对于广大的经论和理性领域，他已经培养了无畏的体验。然而，像这样的大士们致力于进入最接近解脱之路的方面。在区分了宗派和非宗派的立场之后，他倾心于常啼菩萨的解脱行传。从众多上师和善知识那里，他听取了大量的经、续和窍诀，从而极大地增长了闻思的智慧。在雪山之中，对于存在着众多宗派和窍诀，他摒弃了宗派和偏见，就像年轻的蜜蜂采集花蜜的精华一样。从丹巴格巴的导师琼努顿珠、妙青玛瓦、桑杰扎等四位上师那里，他听取了包括宁玛续部十万颂在内的大量教法，从而开启了前译260金刚乘的伟大成就宗派融为一体的缘起。后来，他撰写了与《秘密藏续》心髓相应的注释，名为《普照十方黑暗的日月云彩之光》，以及两个总纲。他说，按照帕康的风格讲解《秘密藏续》的注释是不好的，按照绒宗的风格讲解才是好的。总的来说，这三部著作，包括《永联》，似乎都过于自夸。从导师琼杰等人那里，他获得了包括《中观入论》等在内的所有圣者之论。从琼多那里，他获得了包括《入行论》和《学集论》等在内的教法，以及觉沃的本尊法类、六支瑜伽、六法、堪布莱卓普巴的法类、卡热法类、《成就法海》、《教法源流百篇》、《律藏》等极其众多的教法。从仁钦让炯多杰那里，他获得了包括除障六支瑜伽、那若六法、三身介绍、《嘉瓦嘉措》（胜者海）、观音菩萨国王法类、《密集金刚》、《萨布智》、《玛哈玛雅》、《阎魔敌红黑》等广大的教法，以及从导师旺楚那里获得的六支瑜伽、念诵、风脉等众多教法。从萨迦派上师达玛那里，他听取了《大发心》和《道果》等萨迦派的九种深奥教法。对于此，基础、道、果261
English
Or many other names. The fame of the name "Longchen Rabjam" is well known even in the lands of dakinis and non-humans. Although he had cultivated fearless experience in the vast field of scriptures and reasoning. However, great beings like this strive to enter the aspect that is closest to the path of liberation. Having distinguished between sectarian and non-sectarian positions, he devoted himself to the liberation biography of the Bodhisattva Sadāprarudita (Always Weeping). From numerous lamas and spiritual friends, he listened to a great number of sutras, tantras, and instructions, thereby greatly increasing his wisdom of hearing and contemplation. In the midst of the snowy mountains, regarding the many doctrines and instructions that existed, he abandoned sectarianism and bias, just as a young bee collects the essence of honey. From the four teachers, including Dan Bagpa's tutor, Jönnu Dondrup, Myöting Mawa, and Sangye Drak, he listened to many teachings, including the Nyingma Gyübum (Hundred Thousand Tantras of the Ancient School), thereby initiating the auspicious connection for the great accomplishment traditions of the Early Translation 260 Vajrayana to merge into one. Later, he composed a commentary corresponding to the essence of the Guhyagarbha Tantra, called "The Light of the Sun and Moon Clouds, Illuminating the Darkness of the Ten Directions," and two general outlines. He said that explaining the commentary on the Guhyagarbha Tantra according to the Parkhang style is not good, but explaining it according to the Rongzom style is good. In general, these three works, including Yungrel, seem to be too self-aggrandizing. From the tutor Jön Gyal and others, he received all the treatises of the noble ones, including the Madhyamakavatara (Entering the Middle Way). From Jön Dor, he received teachings including the Bodhicaryavatara (Guide to the Bodhisattva's Way of Life) and the Śikṣāsamuccaya (Compendium of Trainings), as well as the yidam practices of Jowo, the Six Yogas, the Six Dharmas, the teachings of Khenpo Lhe Tropu, the Kharak teachings, the Sādhanamālā (Garland of Sādhanas), the Chöjung Gyatsa (Hundred Sources of Dharma), the Vinaya Pitaka, and many others. From Rinchen Rangjung Dorje, he received the Six Yogas with Obstacle Clearing, the Six Dharmas of Naropa, the Introduction to the Three Kayas, the Gyalwa Gyatso (Victorious Ocean), the Avalokiteśvara King tradition, the Guhyasamaja, the Sabuchi, the Mahamaya, the Yamantaka Red-Black, and other vast teachings, as well as many teachings on the Six Yogas, recitations, and wind practices from the tutor Wangchuk. From the Sakya master Lama Dampa, he listened to the Great Bodhicitta and the Lamdre (Path and Fruit), and other nine profound teachings of the Sakya school. Regarding this, the ground, path, and fruit 261
Tibetan
lume 57 Page 319 View PL 261༄༅། །གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་ང་འི་ཞུ་ཡིག་རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་ཞེས་བྱ་བའང་ཕུལ་བ་སྣང་། ཞི་བྱེད་རྒྱུད་པ་རྨ་སོ་ཀ༷་གསུམ་དུ་གྲགས་པའི་སློབ་རྒྱུད་ཤུག་གསེབ་རི་པ་གཞོན་རྡོར་ལས། དོ་ཧ་སྐོར་གསུམ། རི་ཆོས་སྐོར་གསུམ། རྟེན་འབྲེལ་བརྒྱ་རྩ་ལ་སོགས་མདོར་ན་གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་གྲགས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་། འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རབ་སྐྱེས། ཐ་སྙད་ཀྱི་རིག་པ། མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས། མན་ངག་གི་སྐོར་སོགས་གང་ལའང་རང་བྱན་ཆུད་པར་མཛད་དོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི། ཐོས་བསམ་གྱི་མཐའ་སྒྲུབ་པས་ཉམས་འོག་ཏུ་བཙུད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབབ་སྟེགས་ཉིད་དུ་མཛད་དེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འཁོལ་བའི་རང་བཞིན་ལ་ཐུགས་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་ཚད་མེད་པས་སྔོན་གྱིས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྔགས་པའི་གནས་ནགས་ཁྲོད་དང་། བས་མཐའ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དགོངས་པ་གཏོད་པའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་བཞི་གཟིགས་པ་བཞིན་དུ། གྲྭ་ས་དེར་ཁམས་པའི་གྲྭ་པ་དག་གིས་གཟུ་བོར་མི་གནས་པའི་སྤྱོད་པ་ངན་པས་ཐུགས་ངེས་པར་འབྱུང་སྟེ་བྱ་བྲལ་གྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་གཤེགས་པར་ཉེ་བའི་ཚ། མཁན་སློབ་རྣམས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདིའི་རྣམ་262དཔྱོད་ལ་དཀོན་པའི་འདུ་ཤེས་བཟོད་པར་དཀའ་བས་ནན་གྱིས་བཤོལ་བཏབ་ནའང་། སེམས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་ལས་གཞན་དོན་རླབས་པོ་ཆེའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཇུག་པ་དུས་ལས་མ་ཡོལ་བས་བཤོལ་མ་ཐེབས་པར་ཆས་ཙ་ན། རྔོག་ལོ་ཆེན་པོའི་གདུང་རྟེན་རྩར་དགེ་འདུན་དཔྱོད་ལྡན་པ་ཞིག་དང་ཕྲད། ཁོང་གིས་ཀྱང་བཤོལ་བཏབ་ཅིང་སྐྱོ་བའི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ལ་གནས་ཚུལ་རྣམས་བཤད་པས། ཁོང་ཡང་ཁམས་པའི་ཚོགས་ལ་འཁུན་པར་བྱེད་ཅིང་། ད་ཅིས་ཀྱང་གཤེགས་ན་རང་རེ་ལ་རྩོམ་པ་ནི་ཐོགས་རྡུག་མེད། ཁམས་པ་རྣམས་ལ་ངན་སྨྲས་ཞིག་འཇོག་པར་འཚལ་ཞེས་བསྐུལ་བས། ཀུ་རེའི་ཚུལ་དུ་ཤོག་བུ་བྲེ་ཁ་གཅིག་ལ་ཤོང་ཐང་བྲིས་པ་ཁོང་གི་ཁྱེར་ནས་ཆོས་རའི་ཁྲི་ལ་སྦྱར་བ་ཁམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་སྟེ་མཐོང་དུ་མ་སྟེར། ཀ་ལིང་ཡུལ་དུ་སྲིན་པོ་རྒྱུ་བ་བཞིན། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀ་ཐ་སུམ་ཅུ་པ་འདི་རྒྱལ་ཁམས་ཀུན་ཏུ་དར་རོ། །དེ་ནས་ངེས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་འཁྱམས། ཞིང་སྒྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་མཛད་པ་ལས་རྒྱ་མའི་ཅོག་ལ་བྲ་ཕུག་ཏུ་ཟླ་བ
Chinese
此外，还敬献了名为《黄金供树》的第三种形式的祈请文。寂止派传承中，从被称为玛索喀三人的弟子传承下来的舒格赛日巴·琼多处，获得了多哈三轮、山法三轮、百种缘起等，总之，雪山中流传的大部分成就者的宗派都已领悟于心，生起了讲辩著三方面毫无障碍的智慧。无论是世俗的学问、显密经论的体系，还是诀窍的教授等，都已融会贯通。像这样的大士们，通过闻思的究竟修持，将一切都置于证悟之下，成为了遍知智慧的源泉。对于完全沉溺于此种状态，生起了无限的厌离和出离心，效仿往昔诸佛菩萨，一心追求赞叹之地的森林和边地。当他发起这样的意愿时，如同世尊观察到四种出离之因一样，寺院里的康巴僧人以不公正的行为，使他下定决心出离，接近于以苦行者的行为而离去。此时，堪布和老师们因为难以忍受这位圣者难以估量的智慧，再三劝阻，但由于众生的福报，以及利他伟业的开始尚未到期，未能劝阻成功，当他准备离开时，在仲大译师的灵塔附近，遇到了一位有辨别力的僧人。这位僧人也劝阻并表现出悲伤之情，他便将情况都说了出来。这位僧人也对康巴僧众感到不满，并劝说道：既然无论如何都要离开，我们自己写作是没有阻碍的，应该给康巴人留下一些恶名。于是，他以开玩笑的方式，在一张纸上写满了顺口溜，让那位僧人带走贴在法座上，康巴人发现后不让别人看。犹如罗刹游荡于卡alinga国。像这样的三十句顺口溜传遍了整个地区。之后，他便在不定的地方游历，专心致志地修行，在嘉玛的觉拉扎普山洞里住了几个月。
English
In addition, a petition in the third form called "Golden Offering Tree" was also offered. In the Pacification Lineage, from Shukseb Ripa Jonton, a disciple lineage known as the three Ma So Kas, he received the three cycles of Doha, the three cycles of Mountain Dharma, the hundredfold dependent origination, etc. In short, most of the siddha sects that are famous in the snowy mountains have been comprehended in his heart, and he has developed unobstructed wisdom in the three aspects of teaching, debating, and writing. Whether it is secular learning, the system of Sutra and Tantra, or the instructions of the key instructions, he has mastered them all. Great beings like this, through the ultimate practice of hearing and thinking, put everything under the control of realization, and become the source of omniscient wisdom. Feeling immeasurable weariness and renunciation for being completely immersed in this state, he followed the Buddhas and Bodhisattvas of the past, and single-mindedly pursued the forests and borderlands, the places of praise. When he initiated such a wish, just as the Blessed One observed the four causes of renunciation, the Khampa monks in the monastery, with their unfair behavior, made him determined to renounce and approach leaving with the behavior of an ascetic. At this time, the Khenpo and teachers repeatedly dissuaded him because they could not bear the immeasurable wisdom of this holy being, but because of the merit of sentient beings, and because the beginning of the great work of benefiting others had not yet expired, they could not dissuade him successfully. When he was about to leave, he met a discerning monk near the stupa of Ngok Lotsawa Chenpo. This monk also dissuaded him and showed sadness, and he told him all the circumstances. This monk was also dissatisfied with the Khampa monks, and advised him: Since you are leaving anyway, we ourselves have no obstacles in writing, we should leave some bad names for the Khampas. So, in a joking way, he wrote a rhyme on a piece of paper, and asked the monk to take it and stick it on the Dharma seat. The Khampas found out and did not let others see it. Like a Rakshasa wandering in the country of Kalinga. Such thirty rhymes spread throughout the region. After that, he wandered in uncertain places, devoted himself to practice, and stayed in the Gyama's Jola Zhaphuk cave for several months.