Tibetan
་གྱུར་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པའི་དབང་པོ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་དང་ངང་ཚུལ་མཐུན་པར་འཇུག་པས་སྐྱེས་བུ་འདུལ་ཞིང་།དབང་པོ་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤངས་ཕྱིར། བུད་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་ལྔ་དང་བྲལ་ཞིང་། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ས་འཚོ་མ་དང་། གྲགས་འཛིན་མ། རི་དགས་སྐྱེས་ཏེ་རང་རང་ལ་འཁོར་ཉི་ཁྲི་ཉི་ཁྲིའི་ཚོགས་དང་བཅས་བཙུན་མོའི་མཆོག་དྲུག་ཁྲི་ཁབ་ཏུ་བཞེས་ནས་འདོད་ཡོན་གྱི་སྣང་བ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའང་ཡང་དག་སྤོང་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་ནས་སྲིད་པའི་ཁ་ལོ་ཆོས་སུ་བསྒར་བ་ནི། སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲ་ལས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་རབ་ཏུ་སད་པར་བསྐུལ་བས། འདུན་པས་ཤིང་རྟའི་ཁ་ལོ་བ་བྱས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱོགས་བཞིར་སྐྱོ་སངས་ལ་གཤེགས་པ་ན། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་མཚན་ཉིརྡོ་བཞི་གཟིགས་པས་ཐུགས་རབ་ཏུ་སྐྱོ་སྟེ་འདི་སྐད་དུ། རྒ་དང་ན་དང་འཆི་འགྱུར་བ། །གལ་ཏེ་འདི་གསུམ་ཡོད་མིན་ན། །བདག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་བའི། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་དགའ་བར་བྱེད། །ཅེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་14ཡང་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་འགྲོགས་ཤིང་། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱི་བཞིན་འབྲེང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུའང་ཐུགས་བྱུང་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་དམ་བཅས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཟས་གཙང་མའི་ཚོགས་རྣམས་ནི་གཞོན་ནུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་གིས་དོགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཁོར་ཡུག་སྤྱན་པ་བ་དང་མེལ་ཚས་བསྲུང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པས་གཤེགས་སུ་མ་གཏེར་བའི་ནུབ་ཐ་མ་ལ། ཡབ་ལ་ཕྱག་གི་ནི་བཏུད། ཐ་ཚིག་གི་བཅུད་དེ་ཕ་མས་མ་གནང་བའི་མཐའ་གསལ། ཆིབས་སྔགས་ལྡན་གྱི་སྟེང་ན་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་སྲིད་ཞུ་དང་བཅས་སྟེ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནས་གཤེགས་སོ། །དེར་མཆོད་རྟེན་རྣམ་དག་གི་དྲུང་དུ་ཉིད་ཀྱི་དབུ་སྐྲ་ཉིད་ཀྱིས་དོར་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་མ་ཡིན་པ་དོར། ཤ་ནའི་གོས་དང་ངུར་སྨྲིག་བརྗེས་ནས་གསོལ། ཡངས་པ་ཅན་དང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་རྟོག་གེ་པ་གདམས་ངག་ཆེ་བར་གྲགས་པ་རིང་འཕུར་དང་ལྷག་སྤྱོད་གཉིས་ལས་ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་། སྲིད་རྩེའི་ཏིང་འཛིན་སློབ་དཔོན་གྱི་གོ་འཕང་དེ་སྲིད་ནི་མངོན་དུ་མཛད་ཀྱང་། ཏིང་འཛིན་དང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ནི་སྲིད་པའི་ཉེས་དམིགས་ལས་གྲོལ་བའི་ལམ་མ་ཡིན་པར་མཁྱེན་ནས་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོ་ནེ་རརྫི་ནའི་འགྲམ་དུ་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་བཅས་ལོ་དང་པོ་གཉིས་ལ་འབྲས་ཉག་མ་རེ། བར་པ་གཉིས་ལ་ཆུ་ཐིགས་པ་རེ། ཐ་མ་གཉིས་ལ་ཅི་15༄༅། །ཡང་མ་གསོལ་བའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འོ།་དྲུག་བསྟེན་ནོ། །དེའི་ཚ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ནི་བསྐུལ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་ནི་ལམ་དམན་པ་ལས་སད་པར་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་རབ་ཏུ་བསྐུལ་འོ།། །དེར་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རགས་པའི་ཁ་ཟས་ལ་ཅུང་ཟད་སྤྱད་པས་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་མི་མོས་པར་གྱུར་ཏེ་ལྷ་རྭ་ཎ་སྙིར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་མ་ག་དྷ་རྡོ་རྗེའི་གདན་དུ་བཞུད་པའི་ལམ་ལ་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་ལེགས་སྐྱེས་མས་བ་མེན་ལྔ་བརྒྱའི་འོ་མ་ཉིང་ཁུར་བསིངས་པས་བསྙེན་བཀུར་བའི་མོད་ལ། སྐུ་ལུས་གསེར་གྱི་གཏན་པ་ཕྱིས་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིང་། དེའི་བསོད་ནམས་ཆུད་མི་འཛའ་བར་མཛད། ལམ་དུ་ཙྭ་འཚོང་བཀྲ་ཤིས་ལས་རྨ་བྱའི་མགྲིན་པ་ལྟ་བུར་རེག་ན་འཇམ་པའི་ཙྭ་ཕྱག་གང་བཞེས་ནས་རྡོ་རྗེའི་གདན་དུ་བྱོན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་བརླབས་ལས་རང་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེའི་གདན་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་ཙྭའི་གདིང་བ་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས། སྟན་འདིར་བདག་གི་ལུས་འདི་སྐམ་ཡང་རུང་། །པགས་པ་རུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཞིག་ཀྱང་རུང་། །བསྐལ་མང་རྙེད་དཀའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར། །སྟན་འདི་ལས་ནི་ལུས་བསྐྱོད་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དམ་བཅའ་བརྟན་པོའི་སྲོད་ཀྱི་ཆ་ལ་བདུད་སྡེ་འཇོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། བདུད་ཀྱི་16གནས་ཐམས་ཅད་དཀྲོགས་ཤིང་སྤ་བཀོང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཁྱབ་པར་མཛད་པས། བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་རྔོན་པའི་ཆ་བྱད་དུ་རྫུ་ཡིན་ལྷགས་ནས་སེར་སྐྱའི་གྲོང་ནི་ལྷ་སྤྱིན་གྱིས་མནན་ཕོ་བྲང་བཅོམ། ཤཱཀྱ་རྣམས་ནི་ཁ་བཏགས། ཁྱོད་འདི་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འདུག །ལན་དུ། མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་སླད་དུའོ། །བདུད་ཀྱི་སྨྲས་པ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་སྐྱིད་བདེར་གནས་པ་ཙམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་པས་ལན་དུ། ཁྱོད་ཀྱི་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྒྱིན་གཅིག་ཁོ་ནས་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་ན། ངས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱས་པས་ཅིའི་ཕྱིར་འཚང་མི་རྒྱ། དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་མཛུབ་མོ་གཉིས་སྒྲེངས་ཏེ་གཤུང་བའི་ངག །ངས་ནི་འདི་ན་མཆོད་སྤྱིན་གཏན་པ་མེད། །བྱས་པ་ལ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་དཔང་ཡིན་ན། ཁྱོད་ལ་འདི་ན་དཔང་འགའ་ཡོད་མིན་པས། །སྨྲས་ཀྱང་དཔང་མེད་ཁྱོད་ནི་ཡེ་ཕམ་ཡིན། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེར་
Chinese
变成了那样。 了解世间的尊主暂时以和那（种状态）相符的方式行事，调伏众生。为了断绝受其他力量支配的过失，迎娶了远离女性五种过失、具有八种功德的萨措玛、扎增玛、日达杰等各自拥有两万眷属的六万妃嫔，像幻术般享受着欲妙的显现。如此行事也是为了彻底进入真正的舍弃，将有寂的缰绳套在正法上。从琵琶的声音中，唤醒了往昔愿力的力量。以意愿作为车夫，前往城市的四个方向进行游览时，看到了生老病死的四种景象，内心非常悲伤，这样说道：衰老和疾病以及死亡，如果这三者不存在，我也会非常高兴地享受美好的地方。因此，即使具备十四种圆满，也不是永恒的，与变化的痛苦相伴随，普遍被行所遍布，痛苦之上的痛苦如影随形，内心对此深感厌恶，从而立誓一定要出离。那时，净饭王的眷属们因为担心王子出家，所以努力用眼睛和盐巴守护着城市的周围，不让他离开。在最后那个无法离开的夜晚，向父亲行了礼，明确表达了父母不允许的最终决定。乘坐着有咒语加持的骏马，在四大天王的侍奉下，从虚空中离去。在那里，在清净的佛塔前，自己剪掉了头发，舍弃了不是出家人的标志，换上了沙那的衣服和袈裟。在广严城（ Vaishali）和王舍城（Rajgir），向以思辨闻名、自称拥有甚深口诀的阿罗逻迦蓝和郁陀迦罗摩子学习，虽然现证了有顶天的禅定，但了知那些禅定和行为并非是从有寂的过患中解脱之道，于是在尼连禅河边与五贤一起，前两年吃一粒米，中间两年喝一滴水。
English
It became like that. The Lord who knows the world temporarily acts in accordance with that (state), taming beings. In order to abandon the faults of being dominated by other powers, he married six hundred thousand consorts, including Sa Tsoma, Drakdzinma, and Ridakgye, each with a retinue of twenty thousand, who were free from the five faults of women and possessed eight qualities, enjoying the appearance of desirable qualities like an illusion. Acting in this way was also to thoroughly enter into true renunciation, placing the reins of existence on the Dharma. From the sound of the lute, the power of past aspirations was awakened. With intention as the charioteer, he went to the four directions of the city for sightseeing. Seeing the four signs of birth, old age, sickness, and death, his heart was filled with sorrow, and he said: "Old age, sickness, and death, if these three did not exist, I would also happily enjoy the beautiful places." Therefore, even with fourteen perfections, it is not eternal, accompanied by the suffering of change, universally pervaded by conditioning, and the suffering upon suffering follows like a shadow. His heart was deeply disgusted by this nature, and he vowed to definitely renounce. At that time, the retinues of King Suddhodana, fearing that the prince would renounce, diligently guarded the surroundings of the city with eyes and salt, not allowing him to leave. On the last night when he could not leave, he bowed to his father, clearly expressing the final decision that his parents did not allow. Riding on a horse blessed with mantras, accompanied by the service of the Four Great Kings, he departed from the sky. There, in front of the pure stupa, he cut off his own hair, abandoning the signs of not being a renunciate, and exchanged it for Shana's clothes and a kasaya. In Vaishali and Rajgir, he studied with Arada Kalama and Udraka Ramaputra, who were famous for speculation and claimed to have profound instructions, although he realized the samadhi of the peak of existence, he knew that those samadhis and practices were not the path to liberation from the faults of existence. So, on the banks of the Nairanjana River, together with the Five Excellent Ones, for the first two years he ate one grain of rice, and for the middle two years he drank one drop of water.
Chinese
诶，关于最后两者是什么。15༄༅། །又修习不进食的苦行禅定。六年中依止。那时，诸天以偈颂劝请。十方诸佛及菩萨使之从低劣道中觉醒，并极力劝请趋向菩提树之心要。在那里，为了消除疲劳困顿的尽头，稍微食用粗糙的食物，五比丘心生不悦，前往鹿野苑。之后，在前往摩揭陀金刚座（菩提伽耶）的路上，婆罗门之女善生以五百瓦曼的牛奶熬成精华进行供养。身体变得如同擦拭过的金像一般。使她的福德不会徒劳无益。路上，从卖草的吉祥者那里，取了一把触感如孔雀颈般柔软的草，前往金刚座（菩提伽耶）。依靠所有佛的加持，在自生的金刚座（菩提伽耶），具有菩提树心要的地方，于草垫上结跏趺坐。说道：即使我这身体在此枯竭，即使皮肤、骨骼之聚散坏，若未获得多劫难得之菩提，我亦不从这座位上起身。如是立下坚定誓言，在夜晚时分安住于降伏魔军的禅定中。魔的16所有处所都被撼动，并以光芒的遍布使其胆怯。凶恶的魔以猎人的装束显现，摧毁了如同天神用石灰压制的王宫般的色究竟天。向释迦族献上哈达。问道：你为何在此？答道：为了现前成佛。魔说道：现前圆满成佛是积累无数资粮的果实，而你仅仅是安乐度日的王子。菩提萨埵回答道：仅仅你那无常的供施就能获得欲界自在，我于无数劫中圆满了二资粮，为何不能成佛？欢喜自在伸出两指，以轻蔑的语气说道：我在此没有无常的供施。你就是所作之事的见证人，你在此有任何见证人吗？说了也无凭据，你注定失败。如此说道。在那里
English
Eh, what about the last two. 15༄༅། ། Also practiced the samadhi of asceticism without eating. Relied on it for six years. At that time, the gods urged with verses. The Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions awakened him from the inferior path and strongly urged him towards the essence of the Bodhi tree. There, in order to eliminate the end of fatigue and exhaustion, he slightly consumed coarse food, and the five good groups became displeased and went to Sarnath. After that, on the way to Magadha Vajrasana (Bodh Gaya), the Brahmin girl Legskye offered the essence of five hundred vaman of milk. The body became like a golden statue that had been wiped clean. He made her merit not in vain. On the way, from the auspicious grass seller, he took a handful of grass that was as soft to the touch as a peacock's neck and went to Vajrasana (Bodh Gaya). Relying on the blessings of all the Buddhas, at the self-born Vajrasana (Bodh Gaya), in the place with the essence of the Bodhi tree, he sat in the lotus position on the grass mat. He said: Even if my body withers here, even if the aggregates of skin and bones are destroyed, unless I attain the Bodhi that is difficult to find in many kalpas, I will not rise from this seat. Thus, having made a firm vow, in the early part of the night, he remained in the samadhi of subduing the Maras. All the 16 places of the Maras were shaken, and he made them timid by the spread of light. The evil Mara appeared in the guise of a hunter and destroyed the Akaniṣṭha heaven, which was like a palace pressed down by lime from the gods. He offered a khatag to the Shakyas. He asked: Why are you here? He replied: For the sake of attaining perfect enlightenment. The Mara said: Attaining perfect enlightenment is the fruit of accumulating immeasurable merit, and you are just a prince living in happiness and comfort. The Bodhisattva replied: If just your impermanent offering can obtain the power of the desire realm, why can't I attain Buddhahood, having perfected the two accumulations for immeasurable kalpas? Happy and Free stretched out two fingers and said in a contemptuous tone: I have no impermanent offerings here. You are the witness to what has been done, do you have any witnesses here? Even if you speak, you have no evidence, you are destined to fail. Thus he said. There