English
Therefore, they were expelled from their places. In the central Dar yul, he renounced from Acharya Chos dbang and became proficient in the three pitakas. He could recite five hundred sutras and collections of dharani mantras from his mind. Although he listened to many other treatises on logic, he was still not satisfied. Later, he listened to the Collected Works on Pramana once from Wangchuk De (dBang-phyug-sde), a disciple of Dignāga (Phyogs-kyi-glang-po), and became equal to the teacher. After listening twice, he became equal to Dignāga. The third time, Wangchuk De also repeated the erroneous points that Dignāga had not fully understood, as they were. The teacher was very pleased and said, "You are equal to Dignāga. You can refute all the wrong sects and write a commentary on the Collected Works on Pramana." He received such permission. The mantra teacher, although having different intentions, received authentic empowerment from the one who considered ṇḍa gi pa to be reasonable. By practicing the higher deity, Heruka personally appeared and asked him what he wanted. He said, "I wish to completely conquer all directions." After saying this, he disappeared with laughter. Thereafter, he continuously offered praises. Later, in order to defeat all the heretics, he wanted to learn the secret words of other sects, so he disguised himself as a servant and went to all the southern regions. He asked, "Who is proficient in the doctrines of the heretics?" They said, "It is the incomparable young Ropa (gzhon nu rol pa)." The earlier Dharma sources believe this to be his uncle and say that he does not accept young people, etc., and it is said that his commands are not strict. This heretic and the two followers of Shiva (Lha chen po), etc., through debates with Sangyas skyangs, Legs ldan, and many disciples of Dignāga, lowered their status and deprived them of their power and wealth, there is such a story. At that time, the young Ropa obtained power and wealth from the king, possessing abundant land and a perfect body, owning herds of cattle and buffaloes, and five hundred male and female servants each, and a retinue that lived on yogurt. He stayed there as a servant, and all of them were favored by the sole teacher, so the heretic couple was very happy. When they asked him what he wanted, he said, "I want to hear the doctrines." So he became a student.
Tibetan
འི་གྲྭར་བཙུད། གསང་ཚིག་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་མ་གཏོགས་གཞན་ལ་མི་སྟོན་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དང་དེ་མགུ་བར་བྱས་ཏེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པས། གྲུབ་མཐའི་གནས་ཐམས་ཅད་ཤེས། གཞན་ཚུལ་འགོག་པའི་གནས་མ་ལུས་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པའི་མཐར། བྲམ་ཟེ་ནོར་ལ་སྲེད་པས་ཡོན་མ་བྱིན་ན་ཉེས་པར་དཔྱད་ནས། རང་གི་གླ་དངུལ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་བྱིན། གཞན་ཚུལ་འགོག་པའི་གནས་མ་ལུས་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པའི་མཐར། ཕྱོགས་དེའི་གནོད་སྤྱིན་ལས་ཀྱང་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་བདུན་སྟོང་བླངས་པ་གཞོན་ནུ་རོལ་པ་ལ་བྱིན་ནས་དེའི་ནུབ་མོ་བྲོས་ནས་བྱོན་ཏོ། དེར་རྒྱལ་པོ་དུ་མ་རི་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་སར་སྒོ་ཡིག་བཏབ་ཏེ། རྩོད་པར་འདོད་པ་སུ་ཞིག་ཞེས་སྒྲགས་པས། ལྷ་བ་དྲུག་གི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་འདུས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་རྩོད་པས། ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གདན་ཕྱར་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་པོའི་དབང་གིས་མངའ་བསྒྱུར་ཏེ། ཀུན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཙུད། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་ནང་པའི་ཆོས་གཞི་འཛུགས་སུ་བཅུག་གོ །གཏམ་དེ་བྲམ་ཟེ་གཞོན་ནུ་རོལ་པའི་སྙིང་གི་ཚེར་མར་གྱུར་ནས་རང་ཉིད་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་རྩོད་པའི་ཕྱིར་98མཐོང་ནས་སྔགས་ལོག་སུན་འབྱིན་དུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་བུ་གསར་རྙིང་གང་གི་ཁྲོད་དུའང་མཆི་བས་གང་ཟག་སུན་འབྱིན་དུ་སྨྲ་བར་འོས་ཀྱིས། སྔགས་ལོག་བསུན་འབྱིན་དུ་སྨྲ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུད་ལས་སྦྱོར་སྐྲོལ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཟིན་དངོས་བསྟན་བྱུང་བས་སྔགས་ལོག་ཡིན་ཟེར་ན། དེ་སྤྱིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་འཚལ་ཏོ་ཅོག་ཆུད་གསན་ཅིང་། ཁྱད་པར་རང་ཉིད་ཁ་ཏོན་དུ་བགྱིད་པའི་གསང་འདུས་རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པར། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་གསད་པར་བྱ། །རྫུན་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་སྨྲ་བར་བྱ། །མ་བྱིན་པར་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོངས། །བུད་མེད་དག་ཀྱང་བསྟེན་པར་བྱ། །རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནི་འདི་དག་གིས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐུལ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་འདི་ལ་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལྟར་མ་ཡིན་པས་མངོན་གྱུར་ཉིད་དུ་སྤྱད་དེ། དྲག་ཤུལ་གྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་པ་དང་། རྫུན་གྱི་ངག་སྨྲ་བ་དང་། ཚོང་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་གཞན་ནོར་བརྐུ་བ་དང་། འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་ཆོ་འབྲང་གི་ཕྲེང་བ་སྟར་ལ་རྒྱུ་བའི་འདུན་པ་ཅན་གསར་མའི་ཁྲོད་ནའང་ཇི་ཙམ་ཡོད། འདི་ལྟར་ཁྱིམ་པ་འདོད་ཡོན་གྱི་རོ་ལ་བརྐམ་ཆགས་ཅན་དག་ལ་ལྟོས་ནས། སྔ
Chinese
འི་寺院里安顿下来。对于一些除了儿子和妻子不给别人看的秘密，他感到满意并掌握了，因此了解了所有宗派的观点。最终，他掌握了所有驳斥其他观点的知识。由于婆罗门贪图钱财，如果他不给报酬就会受到惩罚，他给了婆罗门们五百帕纳作为自己的工资。最终，他掌握了所有驳斥其他观点的知识。他还从那边的夜叉那里获得了七千个金锄头，给了青年罗拉，然后在当晚逃走了。在那里，他在一个名叫杜玛日苏的国王所在的地方张贴了告示，宣称“谁想辩论？”。信奉六师外道的人聚集了大约五百人，辩论了三个月。他举起了战胜一切的旗帜。在那里，他凭借国王的权力进行统治，让所有人都进入了佛教。他还让大约五十个富裕的人建立了佛教的基础。这个消息成了婆罗门青年罗拉心中的一根刺，他带着五百眷属前来辩论，声称要驳斥邪咒。如果是那样的话，无论新旧，都有人会说驳斥个人，但说驳斥邪咒，因为所依和能依是相违的。又有人说，因为续部中出现了施法、驱逐等明确的词句，所以是邪咒。这需要普遍了解密宗的教法，特别是自己念诵的密集金刚根本续第十六章中说：“你应当杀死众生，也应当说虚假的语言，不给予的你也应当拿取，也应当侍奉妇女，通过这些金刚之道，应当策励一切有情。”因为这不像根据经文的意图来使用，而是直接使用，所以发动猛烈的行为，说虚假的语言，用贸易等手段偷取他人财物，以及在轮回未空之前，有多少新派的人有传承的念珠不断延续的愿望？像这样，相对于那些贪恋世俗享乐的在家人来说，以前
English
He settled in the 's monastery. He was satisfied with and mastered some secrets that he would not show to others except his son and wife, and thus he knew all the tenets of the sects. In the end, he mastered all the knowledge to refute other views. Because the Brahmins were greedy for money, they would be punished if he did not pay, so he gave the Brahmins five hundred panas as his salary. In the end, he mastered all the knowledge to refute other views. He also took seven thousand gold hoes from the yakshas there and gave them to the youth Rola, and then fled that night. There, he posted a notice in a place where there was a king named Duma Risu, proclaiming, "Who wants to debate?" About five hundred people who adhered to the tenets of the six heretical teachers gathered and debated for three months. He raised the banner of victory over all. There, he ruled by the power of the king and made everyone enter the Buddhist teachings. He also had about fifty wealthy people establish the foundation of Buddhism. That news became a thorn in the heart of the Brahmin youth Rola, and he came with five hundred attendants to debate, claiming to refute the false mantra. If that were the case, whether new or old, there would be someone who would say to refute an individual, but to say to refute a false mantra, because the object and the subject are contradictory. Again, if someone says that it is a false mantra because explicit words such as spells and expulsions appear in the tantra, then one needs to generally understand the teachings of the secret mantra, and especially in the sixteenth chapter of the Guhyasamaja Root Tantra, which one recites oneself, it says: "You should kill living beings, you should also speak false words, you should also take what is not given, you should also attend to women, through these vajra paths, you should encourage all sentient beings." Because this is not used according to the intention of the scriptures, but is used directly, violent actions are initiated, false words are spoken, others' wealth is stolen by means of trade, and how many new schools have the desire for a continuous rosary of lineage until samsara is empty? Like this, in relation to those householders who are greedy for the taste of worldly pleasures, before
Tibetan
་མ་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་ཏེ་གཙང་སྦྲའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མངོན་ཞེན་བརྟས་པའི་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་ལས། ཆ་འདིར་འབག་བཙོག་ལ་སོགས་པ་ཡ་ང་བ་བལྟ་ཞིང་། དབང་པོ་ལས་199༄༅། །སུ་མ་གྱུར་པའམ། རང་བཞིན་གྱི་འཁྲིགས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ཞན་པ་དག་གིས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་འགོག་ཅིང་། རྡོར་དཀར་དང་། བཀྲུ་ཤལ་དང་། ཆུང་མ་མེད་པ་ཙམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོར་བལྟས་ནས། གཡུལ་གྱི་བྱ་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཞལ་ལྕེ་བ་དང་། དཔྱ་བསྡུད་པ་དང་། སོ་ནམ་གྱི་འདུ་འགོ་དང་། ་།་གམ་གྱི་ལས་དང་འགྲན་ཟླར་གྱུར་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཞོམ་པ་དང་། འབངས་སུ་གྱུར་པ་དག་ལ་སྲོག་དང་ནོར་གྱི་ཆད་པ་སྤྱིན་པ་སོགས་ལ་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་འཇུག་པ་དག་ཡོད་ན། དེ་དག་ལ་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མར་གྱུར་པས་བསྟན་པ་གཤིས་ཀྱི་སྙིགས་པའི་སྐྱོ་བ་མི་སྒོམ་པར་འདུལ་ལོག་སུན་འབྱིན་དུ་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲ་བར་ནུས། བརྗོད་པ་དེ་ལ་ཚེར་མ་ཆགས་པར་གྱུར་སྲིད་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཀློང་ནི་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པ་ཉིད་དེ་མི་འཚལ་ལོ། །ཡང་ཐེག་པའི་གདགས་གཞི་ལ་ཁ་ཟེར་ན། དཔུང་བཟང་གི་ཞུས་པར་གསང་སྔགས་མདོ་སྡེའི་ཚུལ་དུ་བཤད་ཀྱི་ཉོན། ཞེས་དང་། རྣམ་འཇོམས་སུ། མདོ་སྡེ་འདི་ཡི་གཟི་བརྗིད་ཀྱིས། །ཞེས་ལན་གཉིས་སྨོས་པའང་རྒྱུད་ལས་གཞན་དུ་འཕེལ་ཏོ། །མདོ་སྔགས་ཐམས་ཅད་རིག་འཛིན་གྱི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་རིམ་པ་དགུའི་རྣམ་གཞག་ལ་ཀླན་ཀ་བྱས་མོད། དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡོངས་རྫོགས་མཚན་ཉིད། དེ་ལ་མི་གནས་200པའི་དགག་བྱ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཐམས་ཅད་ཐེག་པར་མི་རུང་ཟེར་བ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་སྲིད་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་བར། །ཐེག་པའི་མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད། །ཅེས་པའི་གོ་དོན་གང་གིས་ལེན། །ཡང་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་བྱས་པས་སོ་ཟེར་མོད། དེ་ལ་བལྟ་བའི་ཐེམ་སྐས་གཙུགས་པ་གང་དུ་བཤད། སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ལ་ལྟ་བའི་བརྡའ་ཆད་ཙམ་བཞུགས་པ་བྱུང་ནའང་། ལྟ་བ་ཡིན་ན་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་ལ། སྒོམ་པའི་ཀློང་ན་ལྟ་བ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གཟིགས་རྣམས་ལ་ལྟ་སྒོམ་དུ་མ་རོ་གཅིག་གོ །ཡང་མདོ་སྔགས་གཉིས་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་ཟེར་མོད། བཞུགས་ཚུལ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་སྒོམ་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཡོད་དོ། །དབྱིངས་དག་མཉམ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་གསལ་རང་གནས་ཆེན་པོ་བཅོས་སྒྱུར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བློས་བཀོད་ནས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་བསལ་ཞིང་སེམས་བྱུ
Chinese
婆罗门等，对于洁净的苦行执着增长，以此作为共同的原因。在此，对于污秽等感到厌恶，对于未被感官所转，或对于宣说自然交合之法缺乏兴趣的人们，会阻止听闻、思考和修习的智慧。仅仅将白色的金刚、扫帚和没有妻子视为戒律的根本，对于战争的行为、国王的判决、征收赋税、农业的开始、仆人的工作以及与竞争者相比的圆满进行摧毁，对于成为臣民的人们，毫不犹豫地施加生命和财产的惩罚等。如果存在这些情况，那么对于那些处于五百末期，不思念教法本质衰败的悲哀，谁又能有能力驳斥违背戒律的行为呢？如果对于所说的话产生荆棘，那么对于并非任何事物的法界虚空，无有能立能破，这是不了解的。再说，如果对于乘的安立基础进行诽谤，那么在勇猛军队的请问中，听闻的是以密咒经部的形式宣说。并且，在《摧毁一切恶趣》中，“此经部的光辉”，说了两次，也从续部之外增长。将所有经部和密咒都收集在持明者的宝藏中进行宣说，对于九次第第的建立进行责难，但是，究竟而言，圆满具足的佛法宗义，对于它，有什么不成立的应破之法呢？如果说一切都不能成为乘，那么在《楞伽经》中，“乃至心之所行的期间，没有到达乘的边际”，这句话的意义是如何理解的呢？再说，如果说是由于在见地上有所差别，那么，在哪里宣说了建立见地的阶梯呢？即使在修习的次第中，出现了仅仅是见地的符号，但是，如果是见地，那么不遍及修习，而修习的虚空中存在见地，所以是周遍的，对于殊胜的观者们来说，见和修是同一味道的。再说，如果说经部和密咒二者在见地的角度上没有差别，那么，安住的方式是如是，而修习的方式则有极大的差别。法界清净、平等自性的清净光明、自性大、无有改造的智慧，以及通过分别念遣除常断之边，并生起心
English
Brahmins, etc., who have an increased attachment to the practice of purity, take this as a common cause. Here, they look with disgust at things like filth, and those who are not transformed by the senses, or who lack interest in teaching the Dharma of natural union, will hinder the wisdom of hearing, thinking, and meditating. They regard only the white vajra, the broom, and the absence of a wife as the root of discipline. They destroy the actions of war, the judgments of kings, the collection of taxes, the beginnings of agriculture, the work of servants, and the perfections that rival competitors. They do not hesitate to inflict punishments of life and property on those who have become subjects. If these things exist, then for those who are in the last of the five hundred periods, who do not contemplate the sorrow of the degeneration of the essence of the teachings, who can have the ability to refute the actions that violate the discipline? If thorns arise in what is said, then for the space of the Dharma realm, which is not anything, there is no establishing or refuting, and this is not understood. Furthermore, if one speaks ill of the basis of the vehicle, then in the questions of the brave army, one hears that it is taught in the form of tantric sutras. And in the "Destruction of All Evil Destinies," "the glory of this sutra," is said twice, and it also increases from outside the tantra. Having collected all the sutras and tantras into the treasury of vidyadharas and taught them, one criticizes the establishment of the nine stages, but ultimately, the completely perfect Buddhist tenets, what is there to be refuted that is not established? If one says that everything cannot become a vehicle, then in the Lankavatara Sutra, "As long as the mind's activity continues, there is no end to the vehicle," how is the meaning of this sentence understood? Furthermore, if one says that it is because there is a difference in view, then where is it taught that the ladder of view is established? Even if in the stages of meditation, there appears only a symbol of view, if it is view, then it does not pervade meditation, but view exists in the space of meditation, so it is pervasive. For the supreme seers, view and meditation are of one taste. Furthermore, if one says that there is no difference between sutra and tantra from the perspective of view, then the way of abiding is suchness, but the way of meditating has a great difference. The pure realm, the clear light of pure equality, the great self-nature, the wisdom without modification, and the mind arising from eliminating the extremes of permanence and annihilation through conceptualization.