Tibetan
རལ་གྲི་90ཤུབས་ནས་ཕྱུང་མ་ཐག་རལ་གྲིའི་མཐུས་རྒྱལ་པོའི་མིག་གཅིག་ཤོས་ས་ལ་ལྷུང་ངོ་། །རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏེ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས། སླར་མིག་འདྲུལ་བ་འབྱར་བར་མཛད་པས་མཆོག་ཏུ་དད། རྙེད་བཀུར་གྱིས་བསྙེན་ནས་བཞུགས་པར་གསོལ་ཡ་མ་གནང་སྟེ་རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་བསྐྱང་བ་དང་། ནང་པའི་ཆོས་གཞི་བཅུ་ཕྲག་གཉིས་འཛུགས་པར་དགོངས་ནས་ཡུལ་དབུས་སུ་བྱོན། དཔལ་ན་ལེནྟྲ་གོ་མིའི་ཕྱི་མ་མཁན་པོ་རྒྱལ་བའི་ལྷ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་། མཚན་ཞི་བ་ལྷར་བཏགས། དེར་པརྙི་ཏ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ལས། ནང་དུ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཆོས་གསན་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བརྙེས། བསླབ་པ་ཀུན་ནས་བཏུས་དང་། མདོ་ཀུན་ནས་བཏུས་ལེགས་པར་བརྩམས་པས་མཁས་པའི་ཡང་རྩེར་སོན་པ་ཡིན་ཀྱང་། གཞན་ངོར་ཁ་ཟས་ཀྱང་བྲེའོ་ཆེ་ལྔ་ལྔ་གསོལ། ཉིན་མཚན་དུ་མནལ་ཞིང་། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པ་ལྟར་བྱུ་སུ་ཀུའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པས། དགེ་འདུན་རྣམས་ན་རེ། དད་རྫས་ཆུད་གསན་པར་བྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་གསུལ་པ་འདི་བསྐྲད་པར་འོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་མདོ་རེ་མོས་སུ་བཏོན་ལ་རང་བུད་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བགྲོས་ནས། ཆོ་འཕྲུལ་ཟླ་བ་ལ་གསུང་རང་རེ་མོས་ཀྱི་འདོན་པའི་སྐབས་སུ་འབྱོན་པ་ར་བསྐུལ་ལོ། །དེར་སློབ་དཔོ་ན་གྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཅི་ཡང་མི་91༄༅། །ཤེས་སོ་ཞེས་ལན་འགའ་བཅོམ་སྒྱུངས་ནའང་འདུ་བར་བྱས་པའི་དབུས་སུ་ཁྲི་ཆེན་པོ་བཤམས་སོ། །དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་ཉིད་བྱོན་ཏེ་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་བག་ཚ་བ་མེད་པར་བཞུགས་ནས། མདོ་སྔར་བྱུང་བ་ཞིག་འདོན་ནམ། འོན་ཏེ་སྔར་མ་གྲགས་པ་ཞིག་འདོན་གསུངསས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚོད་བགས་པ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་ནས་སྔར་མ་གྲགས་པ་ཞིག་འདོན་པར་བསྐུལ་ཏོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་གསུངས་ནས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མིན་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །ཅེས་པའི་ཚིག་མཚམས་ནས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་ཇེ་ཐོར་གཤེགས་ནས་སྐུ་ལུས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནའང་། ཚངས་པའི་དབྱངས་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་གཞུང་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདི་ནི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའོ་ཞེས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་སྒྲོག་པར་བྱེད་ཅིང་། པརྙི་ཏ་གཟུངས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ལ་བཟུང་བ་ན། ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ལ་ཤེ་་ཀ་སྟོང་ལྷག་པ་ཞིག་བྱུང་། མཆོད་བརྗོད་རང་གི་བློས་སྦྱར། ཡུལ་དབུས་པ་ཟེར་ཏེ་ཤར་
Chinese
劍剛從劍鞘中拔出，劍的力量使國王的一隻眼睛掉到地上。由於這個原因，國王和他的隨從都感到恐懼並尋求庇護。他再次將腐爛的眼睛粘上，對此非常感激。他們以財物和尊重供養他，並請求他留下，但他沒有答應，而是按照佛法管理國家，並打算建立二十個佛教中心，於是前往中部地區（今印度中部地區）。吉祥那爛陀寺的戈米的後任堪布，由國王的拉拉出家，被命名為寂天。他在那裡與班智達們住在一起，內心向聖者文殊菩薩聽法，獲得了無數的禪定之門。他精通《學處總集》和《經集》，成為學者的頂峰。但在別人看來，他每天吃五大碗食物，日夜睡覺，像比丘一樣，不做任何聞、思、修。僧人們說：「應該驅逐這個懷有浪費信財念頭的傢伙。」因此，他們商議說：「應該輪流念經，讓他自己離開。」於是在神變月（藏曆正月）請求他參加輪流念經的場合。那裡的老師說：「我們什麼都不懂。」幾次拒絕後，還是在聚集的中央設置了一個大寶座。那時，老師親自前來，毫不猶豫地坐在寶座上，說：「念誦以前念過的經，還是念誦以前沒聽過的經？」大家都想試探他，於是請求他念誦以前沒聽過的經。於是，他開始講授《入菩薩行論》，從「當事物和非事物，不在意識前顯現時」這句話開始，逐漸升入天空，身體消失不見。然而，伴隨著梵天的聲音，佛法的聲音一直沒有停止，直到經文結束。那時，他們異口同聲地宣稱：「這位聖人具有無盡的智慧！」那些獲得陀羅尼的班智達們將其記在心中。克什米爾人得到了一千多個頌歌，他們用自己的智慧創作了讚美之詞，並稱其為中部地區的人，向東方傳播。
English
As soon as the sword was drawn from its sheath, the power of the sword caused one of the king's eyes to fall to the ground. Because of this, the king and his entourage were terrified and sought refuge. He reattached the decayed eye, for which they were extremely grateful. They offered him wealth and respect and requested him to stay, but he did not agree, instead administering the kingdom according to the Dharma and intending to establish twenty Buddhist centers, so he went to the central region (now the central part of India). The successor Khenpo of Gomi of glorious Nalanda Monastery, ordained by the king's lha, was named Shantideva. There, he stayed with the panditas, inwardly listening to the Dharma from the noble Manjushri, and attained countless doors of samadhi. He mastered the Compendium of Trainings and the Compendium of Sutras, becoming the pinnacle of scholars. But to others, he ate five large bowls of food every day, slept day and night, and like a bhiksu, did not do any hearing, thinking, or meditation. The monks said, "This fellow who harbors the thought of wasting faith offerings should be expelled." Therefore, they deliberated, "We should take turns reciting sutras and let him leave on his own." So, in the month of miracles (Tibetan New Year), they urged him to attend the occasion of reciting sutras in turn. The teacher there said, "We don't understand anything." After refusing several times, a large throne was set up in the center of the gathering. At that time, the teacher himself came and sat on the throne without hesitation, saying, "Shall I recite a sutra that has been recited before, or shall I recite one that has not been heard before?" Everyone wanted to test him, so they requested him to recite one that had not been heard before. So, he began to teach the Bodhisattvacaryavatara, starting from the phrase, "When things and non-things do not appear before the mind," gradually ascending into the sky, his body disappearing. However, accompanied by the voice of Brahma, the sound of the Dharma did not cease until the text was finished. At that time, they proclaimed in unison, "This holy being has inexhaustible wisdom!" Those panditas who had obtained dharani memorized it. The Kashmiris obtained more than a thousand verses, they composed praises with their own wisdom, and called him a person from the central region, spreading it to the east.