Tibetan
་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཆེན་པོ་བཞི་ཞེས་གྲགས་པའི་ཡ་གྱལ་དྷརྨ་བཱ་ལའམ་ཆོས་སྐྱོང་ནི། རྒྱལ་པོ་སེརྙེ་དང་། བྷར་ཤས་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོང་བའི་དུས་སློབ་དཔོན་ཙཎྜ་གོ་མི་སོགས་དུས་མཉམ་པ་ཙམ་ན། སྙན་ངག་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་ཞཁྲུངས། དགེ་བསྙེན་དུ་གནས་པའི་དུས་ནས་རིགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ཕྱི་ནང་གི་གཞུང་ལུགས་ཕལ་མོ་ཆེ་མཁྱེན། སློབ་དཔོན་ཆོས་འབངས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་འདུལ་བ་ཉན། སླར་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལས་སྡེ་སྣོད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཉན་པས་མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར། མདོ་སྡེ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཞལ་འདོན་དུ་བགྱིད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་བྱོན་ནས་ལྷག་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་བསྟོད་པ་མང་པོ་87༄༅། །མཛད། འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙངང་པོ་བསྒྲུབས་པས་བྱང་ཆུབ་ཤངང་རྩ་་མོ་ལ་བྱོན་པ་གཟངགས། ད་ཕྱངན་ཆད་ནས་རྟག་ཏུ་འཕགས་པ་ལ་ཆོས་ཉན་པར་ནུས་ཤངང་། སློབ་མའི་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ་ཀུན་ལའང་དངོས་སམ། རྨི་ལམ་གང་ཡང་རུང་བར་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའ་མདུན་དུ་ལྟུང་བ་བཤགས་སུ་འཇུག་ནས། རང་ཉངད་དགེ་བདུན་དང་བཅས་པའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱང་སྦྱངན་བདག་ལ་མང་འཚལ་བར་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལས་བླང་པས་ཆོག་པར་གྲགས། ཟླ་བ་གྲགས་པའི་རྗས་སུ་དཔལ་ནཱ་ལེནདྲའི་མཁན་པོ་མཛད། མུ་སྟགས་ཀྱའ་རྒོལ་བ་རྣམས་ཁྲོ་རྒྱལ་དབྱུག་པ་རྣོན་པོའི་མཐུས་སྡིགས་ནས་ངག་གནོད་པར་བྱད་པ་ཞངག་བྱུང་། དབུ་མ་བཞང་བརྒྱ་པ་རྣམ་རག་ཏུ་བཀྲལ་བའི་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མཛད། སྐུ་ཚའི་མཐར་ལྷོ་ཕྱོགས་གསེར་གླངང་དུ་བྱོན། བཅུད་ཀྱང་ལེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཉ་་བར་བསྒྲུབས་ཏ་། ལེགས་བྲའས་ཀྱའ་གནས་ག་ལ་བར་བཞུད་ད་ཞེས་གྲགས་སོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྐྱས་བུ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་ཤཱརྙ་དེ་བའམ་ཞང་བའི་ལྷ་ནི། ལྷོ་ཕྱོགས་སེ་ར་་མངའི་བདག་པོ་འཇམ་དཔལ་གོ་ཆ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་སུ་སྐྱེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་བཟུང་ཏོ། །དར་ནི་བཀུར་བར་འོས་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་གུས་པའི་ཤིང་རྟ་བརྟན་ཅིང་། འཕོངས་པ་དང་མགོན་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་དེ་ཙམ་ནས་ཐེག་པ་88ཆེན་པོའི་རིགས་སད་པ་ཞིག་གོ །སྔོན་གྱི་ལས་འཕྲོའི་མཐུས་གཞོན་ནུ་ནས་མནལ་ལམ་ན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཞལ་གཟིགས། བསྟན་བཅོས་དང་སྒྱུ་རྩལ་མང་པོ་མཁས་པར་གྱུར། རེ་ཞིག་ན་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཁྲི་བཤམས་པ་ན། རྨི་ལམ་དུ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ནས། བུ་གཅིག་འདི་ནི་ང་ཡི་སྟན་ཡིན་སྟེ། ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན། །ཁྱོད་དང་ང་གཉིས་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པ། །འདི་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་པོར་དབང་བསྐུར་བའི་དོན་གྱི་གནང་བ་བྱིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མས་རང་གི་མའི་ཚུལ་བཟུང་ནས། ཁྲུས་ཀྱི་ཕྱིར་ཆུ་ཚན་སྤྱི་བོ་ནས་བླུགས་པས། དེའི་ཚ་བའི་རེག་བྱ་ལ་དྲིས་པ་ན། བུ་རྒྱལ་སྲིད་ནི་དམྱལ་བའི་ཆུ་ཚན་མི་བཟད་པ་ཉིད་དེ། དེས་ཁྱོད་ལ་དབང་བསྐུར་བར་ཉེའོ། །གསུངས་པས་འདི་སྙམ་དུ།ཀྱེ་མ་རྒྱལ་སྲིད་ནི་དུག་གི་སྡོང་བུ་བཞིན་ཏེ། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྲོག་གི་གཤེད་མ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རུང་ངོ་དགོངས་ནས་ནང་པར་རྒྱལ་བར་བསྐོ་བ་ལ་ཉེ་བའི་ནུབ་མོ་བྲོས་སོ། །དེར་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་སྐོམ་པས་གདུངས་ཏེ་ནགས་ཀྱི་རྩ་བའི་ཆུ་མིག་ལ་འཐུང་བར་བརྩམས་པ་ན། བུ་མོ་ཞིག་བྱུང་ནས་དེ་ནི་དུག་གི་ཆུ་སྟེ་བཏུང་བར་མི་འོས་སོ། །ཞེས་ལྡོག་ནས་ཆུ་ཞིམ་པོ་ནགས་ཀྱི་ཕུག་ན་89༄༅། །རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་འདུག་པའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དོ། །དེ་ནི་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཏེ། ས་མཁན་གྱི་བུད་མེད་ནི་སྒྲོལ་མའོ། །དེར་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དུལ་ཞིང་ཟབ་པའི་གནས་ལ་མོས་གུས་ཀྱི་ལང་ཚོ་ཤིན་ཏུ་བརྟས་པར་གྱུར་ནས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་ཞུས་པས། དབང་བསྐུར་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་བྱིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བརྙེས་སོ། །དུས་དེ་སྙེད་ནས་འཕགས་པའི་སྣང་བ་དང་རྟག་ཏུ་འགྲོགས་པས་ཤིང་གི་རལ་གྲི་ཤུབས་དང་བཅས་པ་གཅིག་བཅངས་ཏེ་རྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལས། རྒྱལ་པོ་སེརྙེ་ལྔ་པའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས། སྒྱུ་རྩལ་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་ཤིང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོར་འདུག་ནས་ལྷའི་སྐུ་སྲུང་ཉིད་དུ་ཞལ་འཆེས་སོ། །དེར་བཟོའི་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དར་བར་མཛད། རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་དུ་སྐྱོང་དུ་བཅུག་པས། བློན་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲག་དོག་བྱས་ཏེ། ལྷ་གཟིགས་སུ་གསོལ། འདི་ནི་གཡོ་ཅན་ཞིག་སྟེ། རལ་གྲི་ཡང་ཤིང་ལས་མེད་ན་ལྷའི་སྐུ་སྲུང་ནུས་མིན་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅད་ནས། རིམ་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚོན་ཆ་རྒྱལ་པོའི་སྤྱན་སྔར་སྟོན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་བདག་གིས་རལ་གྲི་ནི་བལྟ་བར་མི་བཟོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཀྱང་ནན་གྱི་བསྐུལ་ལོ། །འོ་ན་མིག་ཡ་གཅིག་བཀབ་ལ་ལྟོས་ཤིག་གསུངས་ནས་དམ་ཚིག་གི་
Chinese
成为了行为。被称为四大之一的达磨波罗或护法，在国王塞涅和巴尔沙统治时期，与恰达郭弥论师等同时代，出身于诗人的种族，在南方出生。作为居士时，就了解了种族的功德和内外的大部分论典。从秋邦论师处出家并听闻律藏。之后从东方象处听闻了包括分支在内的论藏，成为了大学者。念诵一百零八部经，前往金刚座后，对殊胜本尊们做了许多赞颂。修持圣虚空藏后，清楚地看到前往菩提树根。此后能够经常听闻圣者的法。弟子众中，凡是出现菩萨根本堕罪者，无论是真实还是梦中，都让他们在圣虚空藏面前忏悔堕罪。据说自己和包括七善在内的生活用品，从虚空藏中取用即可。在月称之后，担任那烂陀寺的住持。凭借忿怒明王手杖的威力，威胁外道论敌，使其语言受损的情况也曾发生。还著有解释《中观四百论》等的论著。晚年前往南方金洲（苏门答腊岛）。据说修持了摄取精华的成就，前往了善逝的处所。极其稀有的大士夏拉德瓦论师或祥瓦拉，是南方塞拉地区的领主，名为文殊铠甲之子的转世化身。因为对一切值得尊敬之处都怀有恭敬之车，并且对贫穷者和无依无靠者都怀有极大的慈悲心，所以从那时起就唤醒了大乘种姓。由于前世业力的影响，从小就在梦中见到圣文殊。精通许多论典和艺术。一段时间后，当摆设了灌顶王位的宝座时，梦中文殊菩萨坐在宝座上说：‘唯一的孩子，这是我的座位’
English
Became the conduct. Dharmapala or Protector of the Dharma, one of the so-called Four Great Ones, was a contemporary of Acharya Chandragomin and others during the reign of King Sernye and Bharsha. He was born into a family of poets in the south. From the time he was a lay practitioner, he understood the virtues of his lineage and most of the inner and outer doctrines. He was ordained by Acharya Chökyi Wangchuk and listened to the Vinaya. Later, he listened to the Tripitaka, including its branches, from the Elephant of the East, and became a great scholar. He recited one hundred and eight sutras and, after going to Bodh Gaya, composed many praises to the superior deities. After practicing the Noble Akashagarbha, he clearly saw himself going to the root of the Bodhi tree. From then on, he was able to constantly listen to the Dharma from the Noble One. Among the assembly of disciples, whenever there was a root downfall of a Bodhisattva, whether in reality or in a dream, he would have them confess their downfall before the Noble Akashagarbha. It is said that he and his necessities of life, including the seven virtues, were sufficient to be taken from the Akashagarbha. After Chandrakirti, he served as the abbot of glorious Nalanda Monastery. It is said that he threatened the heretical opponents with the power of the wrathful king's staff, causing their speech to be impaired. He also composed treatises such as the commentary on the "Four Hundred Verses on the Middle Way," which explains them in detail. At the end of his life, he went to Golden Island (Sumatra) in the south. It is said that he practiced the accomplishment of extracting the essence and went to the place of the Sugata. The extraordinarily great being, Acharya Sharadeva or Zhangzhung Lha, was born as the son of Jampal Gocha, the lord of Sera in the south, taking the form of a tree of life. Because he had a firm chariot of respect for all places worthy of respect, and because he had great compassion for all the poor and helpless, from that moment on, he awakened the Mahayana lineage. Due to the power of past karma, he saw the Noble Manjushri in his dreams from a young age. He became proficient in many treatises and arts. After a while, when the throne for the empowerment of kingship was set up, the Noble Manjushri appeared in a dream, sitting on the throne, and said, 'This only child, this is my seat.'
Chinese
诶！我是你的善知识。你和我两人坐同一张垫子，这在任何方面都是不合适的。这样，圣者文殊就赐予了关于以大法王位灌顶的意义的许可。同样，圣母度母也显现出自己母亲的形象，为了沐浴，从头顶灌下热水，询问感受时说：孩子，王位就是地狱般无法忍受的热水，它将要给你灌顶了。他心想：唉！王位就像毒树一样，是解脱和一切智的命根子。这太不好了，心想，就在第二天要被立为国王的前夜逃走了。在那里走了二十一天，因口渴难耐，开始喝森林根部的泉水时，一个女孩出现了，说那是毒水，不适合饮用。说完，就把他带到森林深处89༄༅།一位瑜伽士的住所。那位瑜伽士就是寂静金刚，卖土的妇女就是度母。在那里，他对那位瑜伽士的身语意的解脱，调柔而深奥的境界生起了极大的敬仰之情，请求摄受。赐予灌顶和随许，获得了无数的禅定和智慧之门。从那时起，他总是与圣者的显现相伴，带着一把带鞘的木剑，以苦行的方式，进入了第五塞涅国王的朝廷中。精通所有的艺术，以大智慧安住，发誓成为天神的护卫。在那里，他也使所有的工艺都得到了发展。让国王如法治理国家，其他的臣子们嫉妒了，禀告国王说：这是一个狡猾的人，剑也是木头做的，能否成为天神的护卫，应该检验。于是依次开始在国王面前展示所有的武器时，导师说我的剑是不能看的。虽然这样说，但还是被强烈要求。那么就遮住一只眼睛看吧，说完就发了誓言的
English
Eh! I am your virtuous friend. You and I sitting on the same mat, this is not appropriate in any way. Thus, the noble Manjushri granted permission regarding the meaning of empowerment into the great kingship of Dharma. Similarly, the noble Tara also assumed the form of her own mother, and for the sake of bathing, poured hot water from the crown of his head. When asked about the feeling of the heat, she said: Son, kingship is like the unbearable hot water of hell, it is about to empower you. He thought: Alas! Kingship is like a poisonous tree, it is the life-threatening enemy of liberation and omniscience. This is very bad, he thought, and fled on the night before he was to be installed as king the next day. After traveling there for twenty-one days, he was tormented by thirst and began to drink from the spring at the root of the forest. Then a girl appeared and said that it was poisonous water and not suitable for drinking. Having said that, she led him to the presence of a yogi in the depths of the forest. 89༄༅། That yogi was Peaceful Vajra, and the woman who sold earth was Tara. There, he developed great admiration for the liberation of that yogi's body, speech, and mind, the state of being gentle and profound, and requested to be accepted. He was granted empowerment and subsequent permission, and attained countless gates of samadhi and wisdom. From that time on, he was always accompanied by the appearance of the noble one, carrying a wooden sword with a scabbard, and through the conduct of asceticism, he entered the court of King Sernye the Fifth. He became extremely skilled in all the arts, resided with great wisdom, and vowed to be the guardian of the gods. There, he also caused all the crafts to flourish. He allowed the king to rule the country according to Dharma, and the other ministers became jealous and reported to the king: This is a cunning person, and even his sword is made of wood. It should be tested whether he can be the guardian of the gods. So, one by one, they began to present all the weapons before the king. The teacher said that my sword is unbearable to look at. Although he said this, he was strongly urged. Then look with one eye covered, he said, and made a vow of