Tibetan
མཔར་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་འགོག་པའིདོནབརྩམས་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་མཁས་པའི་ཚོགས་ལ་གྲིམས་སོ། །དེར་ཡབ་པརྙི་ཏས་ཡུན་རིང་དུ་བརྟགས་ཀྱང་བརྩོམ་པ་པོའི་མུ་སྟེགས་དེ་ནི་བརྡའ་སྤྲོད་པའི་དབང་ཕྱུགཅེས་བྱ་བ་ཀུན་གྱིས་ཐུབ་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པསསྒྲ་དོན་ཇི་བཞིན་པ་མ་འཚལ་ན། ལན་གདབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེར་ཡབ་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་བའི་ཤུལ་དུ་ཙནྟྲ་ལོ་བདུན་པ་དེས་དཀའ་བ་མེད་པར་ལན་བཏབ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་། མཆན་བུས་དོན་ཀྱང་དཀྲལ་ཏེ་བཞག་78གོ །དེ་ཕས་མཐོང་སྟེ་ཁྱིམ་དུ་སུ་ཞིག་ལྷགས་ཞེས་འདྲི་བ་ན། སུ་ཡང་མ་བྱུང་སྟེ་བུ་ལྐུགས་པས་ལྟ་ཞིང་བྲིས་སོ་སྨྲ། ཕས་བུ་ལ་དྲིས་པ་ན་མའི་གདོང་ལ་ལྟ་ཞིང་ཅང་མི་སྨྲའོ། །མས་བཟློས་ཤིག་བྱས་པས། འདི་ནི་བདག་གི་སྟེ་རྒོལ་བ་འདི་བཟློག་པ་ལ་དཀའ་བ་མེད་དོ་ཟེར། ནང་པར་བུ་ཙནདྲ་དང་མུ་སྟེགས་གཉིས་རྩོད་པས་ཙནདྲ་གོ་མི་རྒྱལ་ཏེ་བྱ་དགའ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་ཐོབ་བོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་དང་རྟོག་གེ་ལ་སོགས་པ་རིག་གནས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པ་ཞིག་བྱུང་བས་གྲགས་པའི་ཟླ་འོད་ཀྱང་ཀུན་ན་གསལ། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་ལས་མདོ་སྡེ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཕལ་མོ་ཆེ་ལན་ཅིག་ཉན་པ་ཙམ་གྱིས་མཁྱེན། རིག་པ་འཛིན་པ་མྱ་ངན་མེད་བྱ་བ་ལས་རིགས་སྔགས་ནོད་སྟེ་བསྒྲུབས་པས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། སྒྲོལ་མའི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས། མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏེ། སྨན་དཔྱད་དང་། སྡེབ་སྦྱོར་དང་། བཟོའི་གནས་ལ་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད་ཅིང་། ཁྱད་པར་སྒྲ་རག་པ་དང་སྟོབས་སུ་གྱུར་ནས་གཤད། བྷ་རེན་དྲའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཏའ་ར་ཞེས་བྱ་བ་བག་མར་བླངས་ཤིང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །ལན་ཅིག་དེའི་གཡོག་མོས་ཏྭ་ར་ཞེས་རྗེ་མོ་ལ་བོས་པས། ཡ་དམ་ད་་་མཚན་མཐུན་པ་ཁྱིམ་ཐབ་ཏུ་མི་རུང་བར་དགོངས་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བརྩམས་པ་རྒྱལ་པོས་ཤེས་ཏེ། ངའི་བུ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འདུག་ན་གདྷ་ལ་བསྒྱུར་ཅིག་79༄༅། །ཅེས་བསྐྱུར་བ་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་རྗེ་བཙུན་མར་གསོལ་བ་བཏབ་པས། འཕགས་མས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཟེར་གདྷ་དང་རྒྱ་མཚོ་ཕྲད་མཚམས་ཀྱི་གླིང་ཞིག་ཏུ་ཐོན། སློབ་དཔོན་དེར་བཞུགས་པས་གླིང་མིང་ཙནྟྲན་དི་པར་ཆགས། ད་ལྟའང་གྲོང་ཁྱེར་བདུན་སྟོང་ཙམ་་།ང་བ་ཡོད་སྐད། དེར་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། སྒྲོལ་མའི་རྡོ་སྐུ་བཞེངས། དང་པོར་ཉ་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བོ་གཞན་བྱུང་བས་གྲོང་བརྡལ་དུ་ཆགས། འཕགས་པས་བསྐུལ་བ་བཞིན་གོ་མིའི་དགེ་བསྙེན་མ
Chinese
于是他著书立说驳斥佛教的宗义，并将其呈给国王和学者们。当时，他的父亲博学之士（pa rnyi ta）长期研究，但作者外道自称是语法自在（vyākaraṇa-īśvara），大家都难以战胜，如果不了解词句的真正含义，更别提如何回答了。后来，父亲外出后，七岁的月亮（candra）毫不费力地回答了，写成了偈颂，并用注释解释了含义，放在那里。父亲看到后问道：“谁来过家里？”回答说：“没有人来，是哑巴儿子看着写的。”父亲问儿子，儿子看着母亲的脸，一言不发。母亲让他背诵，他说：“这是我的，反驳这个论敌毫不费力。”第二天，儿子月亮（candra）和外道辩论，月亮（candra）获胜，并获得了丰厚的奖赏。就这样，他自然而然地精通了语法和逻辑等学问，名声像月光一样远扬。从导师智慧坚定（blo gros brtan pa）那里，他仅仅听了一遍《经藏》和《论藏》的大部分内容就明白了。从持明者无忧（mya ngan med）那里接受了明咒，通过修持，亲眼见到了观世音（Avalokiteśvara）和度母（Tārā）的真容。他成为了伟大的智者，创作了许多关于医学、韵律和工艺学的论著，尤其精通语法，变得非常强大。他娶了巴伦德拉（bhārendra）国王的女儿塔拉（tā-ra）为妻，一起生活。有一次，她的女仆称呼她“塔拉（tā-ra）”，因为名字相同，他认为这在家庭中是不吉利的，于是打算去其他地方，国王知道后说：“如果不和我女儿一起住，就把你流放到嘎达（gadha）去。”于是，导师向圣救度母祈祷，圣母说这是她的化身，然后他到达了嘎达（gadha）和海洋交汇处的一个岛屿。导师住在那里，岛屿的名字变成了月亮洲（candran dīpa）。据说现在还有大约七千个城镇。他在那里建造了观世音（Avalokiteśvara）和度母（Tārā）的石像。起初，渔民们发现了这里，后来逐渐有其他人来，这里就变成了城镇。按照圣母的指示，成为了果弥（go mi）的在家居士。
English
Then he composed a treatise refuting the tenets of Buddhism and presented it to the king and assembly of scholars. There, his father, the erudite scholar (pa rnyi ta), investigated for a long time, but the author, a heretic, claimed to be the Lord of Grammar (vyākaraṇa-īśvara), whom everyone found difficult to defeat. If one did not understand the true meaning of the words, let alone how to answer. Later, after the father had gone out, the seven-year-old Moon (candra) effortlessly answered, composing verses and explaining the meaning with commentaries, and left it there. The father saw it and asked, "Who has come to the house?" The reply was, "No one has come; the mute son was watching and writing." The father asked the son, who looked at his mother's face and said nothing. The mother told him to recite it, and he said, "This is mine; it is effortless to refute this opponent." The next day, the son Moon (candra) debated with the heretic, and Moon (candra) was victorious and received a great reward. In this way, he naturally became proficient in grammar, logic, and other sciences, and his fame spread like moonlight. From the teacher Wisdom Steadfast (blo gros brtan pa), he understood most of the Sutra and Abhidharma Pitakas after listening to them only once. From the Knowledge Holder Sorrowless (mya ngan med), he received the mantra and, through practice, directly saw the faces of Avalokiteśvara and Tārā. He became a great master of knowledge, composing many treatises on medicine, prosody, and crafts, and he was especially proficient in grammar, becoming very powerful. He took the daughter of the king of Bhārendra, named Tā-ra, as his wife and lived with her. Once, her maid called her "Tā-ra," and because the names were the same, he thought it was inauspicious in the household and intended to go elsewhere. When the king learned of this, he said, "If you do not live with my daughter, I will exile you to Gadha." Then, the teacher prayed to the Holy Mother Tārā, who said that it was her emanation, and he arrived at an island where Gadha and the ocean met. The teacher stayed there, and the name of the island became Candran Dīpa. It is said that there are now about seven thousand towns. There, he built stone statues of Avalokiteśvara and Tārā. At first, the fishermen discovered the place, and gradually others came, and it became a town. As instructed by the Holy Mother, he became a lay devotee of Go Mi.
Tibetan
ཛད་པས་ཙནྟྲ་གོ་མིར་གྲགས། དེ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་དང་འགྲོགས་ཏེ་སིདྷ་ལའི་གླིང་དུ་བྱོན་ཡུལ་དེར་ཀླུ་ནད་དར་བ་ལ་འཕགས་པ་སེརྙེ་སྒྲའི་ལྷ་ཁང་བཞེངས་པས་རང་ཞི། བཟོ་དང་སྨན་དཔྱད་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་གནས་མང་པོ་སྤེལ། སྐྱེ་བོ་བླུན་པོ་རྣམས་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཏགས། ཡུལ་བདག་གནོད་སྤྱིན་ལས་ནོར་བླངས་ཏེ། ཆོས་གཞི་མང་དུ་བཙུགས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་བཤད། སླར་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན། བྲལ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ཀྱི་ལྷ་ཁང་ན། ཀླུ་ཤེ་ཥ་ལ་རང་གིས་སྒྲ་ཉན་པའི་བཀོད་པ་དང་། ཀླུས་བྱས་པའི་བཱ་ཁི་པའི་འགྲེལ་པ་འདུག་པ་གཟིགས་པས། ཚག་ཉུང་ལ་དོན་མང་བ། ཚང་ལ་མ་བཟློས་པ་ནི་འགྲེལ་པའི་ཡོད་ཏན་ཡིན་ན། ཀླུ་ནི་རབ་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། ཚིག་མང་བ། དོན་ཉུང་བ། ཟློས་པ། མ་རྫོགས་པ་ཞེས་སྨད་ནས། བཱ་80ནི་པའི་དོན་འགྲེལ་ཙན་དྲ་བྱ་ཀ་ར་ལེ་ལག་དང་བཅས་པ་མཛད་ནས་དེར། ཉུང་ངུ་རྣམས་གསལ་ཡང་དག་རྫོགས། ཞེས་ཀླུ་ལ་གཞུར་བརྟག་པའང་མཛད། དེའི་ཚེ་དཔལ་ནཱ་ལེནྟྲ་ཞེས་གཙུག་ལག་རྒྱ་མཚོས་བསྟེན་པའི་ཀུན་དགའ་ར་བར། གང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་རྩོད་པ་ལ་འཇིགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་མ་རྨད་པ་དེ་ནི་ལྕགས་རིའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཆོས་འཆད་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་སློབ་དཔོན་ཙནྟྲ་གོ་མི་ནཱ་ལེནྟྲར་སོང་བ་ན། དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ས་མརྙར་སྐུ་འཁྲུངས་ཤིང་ཆུང་ངུ་ཉིད་ནས་རིག་པའི་གནས་པའི་གནས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་མཐར་སོན་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྡེ་སྣོད་མཐའ་དག་གི་མཛོད་འཆང་བ། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱི་སློབ་མའི་ཚོགས་དང་། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་སློབ་མ་ཀ་མ་ལ་བུརྙི་ལས་ཤིང་རྟ་ཆེན་མོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གཞུང་དང་མན་ངག་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས་མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྱུར་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེན་པར་ཞེན་པ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་རྒྱས་ཐེབས་པས། རི་མོར་བྲིས་པའི་བ་མེན་ལས་འོ་མ་བཞོས་ཏེ་དགེ་བདུན་རྣམས་ལ་འོ་ཐུག་གིས་ཚིམས་པར་མཛད་པ་དང་། སྣང་བའི་བདེན་འཛིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞིག་པས་རྡོའི་ཀ་བ་ལ་ཕྱག་གིས་ཟང་ཐལ་རྩིག་པ་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་བཞུད་པ་ལ་སོགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མས་བརྒྱན་པ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་81༄༅། །ཞེས་སྙན་པའི་རོལ་མོ་ཕྱོགས་བྲལ་འགྲོ་བའི་རྣ་ལུང་དུ་དཔྱང་པ་དེ་ཉིད། དྲི་གཙང་ཁང་ཆེན་པོ་དེའི་མཁན་པོར་གྱུར་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཆོས་འཆད་ཅིང་ཡོད་པའི་ཚེ། སློབ
Chinese
因其行为而被称为旃扎·果弥。之后，他与商人们一同前往辛哈拉洲（斯里兰卡），在那里，由于龙病盛行，他建造了圣救度母（梵文：Aryatārā）的寺庙，从而平息了灾难。他还弘扬了工艺、医学等多种学问。他为愚笨的人们带来了巨大的利益。他从地方神灵夜叉那里获得了财富，并建立了许多佛法基础。他还稍微讲述了大乘佛法。之后，他再次前往瞻部洲的南方地区。在婆罗门至上爱的神庙里，他看到了龙王舍沙亲自聆听声音的景象，以及龙所著的《巴基帕》的注释。他批评说：“如果注释的优点是文字少而意义多，完整而不重复，那么龙王就非常愚蠢，因为他的注释文字多，意义少，重复，不完整。”于是，他创作了带有旃扎·迦卡拉·列拉格的《巴基帕》的意义注释，并在那里对龙王进行了考察，说：“少数内容清晰、正确、完整。”当时，在吉祥那烂陀寺，这是一座被学术海洋所尊崇的寺院，那些因害怕与外道辩论而采取非凡行为的人，只在铁栅栏外讲法，除此之外，他们什么也不是。当导师旃扎·果弥前往那烂陀寺时，那时，一位出生于南方萨玛尼亚，从小就精通所有学问，达到了知识海洋的彼岸，对如来教法出家，持有所有论藏的宝藏，是善财（梵文：Sudhana）的弟子群体，以及佛护（梵文：Buddhapālita）的弟子卡玛拉布尔尼，他从龙树（梵文：Nāgārjuna）的学说和口诀中学习得很好，成为一位伟大的智者。由于他对一切法的真实执着被扩展为如幻如梦的本质，他从画在墙上的母牛身上挤出牛奶，让七位僧人喝牛奶粥而感到满足。由于对显现的真实执着消失于平等性中，他用手穿透石柱，毫无阻碍地穿过墙壁等等，他以成就禅定的诸多功德而庄严，这位吉祥月称（梵文：Candrakīrti），他的美名如音乐般传遍四方，悬挂在众生的耳边。他成为了大净室的住持，并在外面讲法。
English
Due to his actions, he was known as Chandra Gomi. After that, he traveled with merchants to the island of Simhala (Sri Lanka), where, due to the prevalence of Naga diseases, he built a temple of the Holy Tara (Skt: Aryatārā), thus pacifying the disaster. He also propagated many fields of knowledge such as crafts and medicine. He bestowed great benefits upon foolish beings. He obtained wealth from the local spirit Yaksha and established many Dharma foundations. He also spoke a little about the Mahayana Dharma. After that, he went again to the southern region of Jambudvipa. In the temple of the Brahmin Supreme Desire, he saw the sight of the Naga Shesha personally listening to the sound, and the commentary on the Vākya-pada written by the Naga. He criticized, "If the merit of a commentary is that it is concise and meaningful, complete and not repetitive, then the Naga is very foolish, because his commentary is verbose, meaningless, repetitive, and incomplete." Then, he composed the meaning commentary on the Vākya-pada with Chandra, Kakara, and Lelaga, and there he examined the Naga, saying, "The few contents are clear, correct, and complete." At that time, in the auspicious Nālandā Monastery, a monastery revered by the ocean of learning, those who took extraordinary vows for fear of debating with heretics only taught the Dharma outside the iron fence, and were nothing more than that. When the teacher Chandra Gomi went to Nālandā, at that time, one born in the south in Samanya, who from a young age was proficient in all fields of knowledge, reaching the other shore of the ocean of knowledge, having renounced in the teachings of the Tathagata, holding the treasury of all the Tripitaka, was a group of disciples of Sudhana (Skt: Sudhana), and Kamala Burni, a disciple of Buddhapālita (Skt: Buddhapālita), having studied well the doctrines and instructions of Nāgārjuna (Skt: Nāgārjuna), became a great master of wisdom. Because his clinging to the truth of all dharmas was expanded into the nature of illusion and dream, he milked milk from a cow painted on the wall, satisfying the seven monks with milk porridge. Because the clinging to the truth of appearances vanished into equality, he pierced stone pillars with his hand, passed through walls without obstruction, and so on, adorned with many qualities of accomplished samadhi, this glorious Chandrakirti (Skt: Candrakīrti), whose fame like music spread in all directions, hanging in the ears of beings. He became the abbot of the great clean room and was teaching the Dharma outside.