Tibetan
་གྱི་གཞུང་འགྲེལ་དང་། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་བཤད་པ་པྲ་ཀ་ར་ཎ་སྡེ་བརྒྱད་རང་རྐང་དང་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་མང་དུ་མཛད། མཐའ་འཁོབ་ཐག་རིང་པོ་རྣམས་སུའང་གཤེགས་ཤིང་ཕལ་ཆེར་མ་ག་དྷ་ཉིད་དུ་བཞུགས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་གཞིའང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཙུགས། ལན་ཅིག་ཤར་ཕྱོགས་གོ་རའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་མདོ་སྡེ་གསུངས་པས། ལྷས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་པ་གསེར་དུ་ཕབ། མུ་ཏོ་བ་རེ་རེས་ཀྱང་། གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་བྲེ་བོ་ཆེ་ཙམ་རེ་རྙེད་པ་བྱུང་། ཡུལ་དེར་ཡང་ཆོས་གཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཙུགས། ཨོ་ཎྜ་བི་ཤར་བྲམ་ཟེ་མ་ཁྱི་ཀ་ཞེས་བྱ་བས་སྤྱན་དྲངས། ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་བདུན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་དུས་སྟོན་བྱས་པས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་དུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྔའ་འབྱུང་ཁུངས་བརྡོལ།རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་དད་པར་བྱས་ནས་དེར་ཡང་ཆོས་གཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཙུགས། ལྷོ་ཕྱོགས་ལ་ས་གས་པའི་ཡུལ་གཞན་མང་པོར་ཡང་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་བསྒོས་ནས་བཙུགས་པའི་ཆོས་གཞི་རྣམས་སྡོམས་ན་དེ་དང་མཉམ་པར་ཡོད་ཅེས་གྲགས། དེའི་དབང་ལས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་སློང་སྡོམས་ན་དྲུག་ཁྲིར་ལོངས་པ་ཙམ་ཡོད་པས་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ། མདོར་ན་གང་དུ་བཞུགས་པར་མི་མ་ཡིན་68གྱིས་མཆོད་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ཁུངས་བརྡོལ་བ། མངོན་ཤེས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེའི་གནས་གསལ་པོར་སྟོན་པ། ནད་རིམས་དང་འབྱུང་བའི་གནོད་པ་བདེན་སྟོབས་བརྗོད་པས་ཞི་ནུས་པ། རིག་སྔགས་ཀྱི་མཐུས་སྐུ་ཚེ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་མངའ། མཐར་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་མང་དུ་ཐོས་པ་སྟོང་གིས་བསྐོར་ནས་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན། དེར་ཡང་ཆོས་གཞི་དང་དགེ་འདུན་མང་པོ་སྤེལ། བལ་པོ་ཧ་དུ་ཞེས་པ་རབ་བྱུང་གི་ཆ་བྱད་ལ་སྡོམ་ཁྲིམས་མེད་པས་ཆོས་གོས་དང་བཅས་ཏེ་ཞིང་རྨོད་པ་གཟིགས་པས། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཉམས་སོ་ཞེས་ཐུགས་རབ་ཏུ་སྐྱོ་ནས། གཙུག་ཏོར་རྣམ་རྒྱལ་མའི་གཟུངས་བཟློག་སྟེ་བཏོན་པས། དེ་ཉིད་སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདས། སློབ་དཔོན་འདི་དང་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལྷ་ཐོ་ཐོ་རི་གཉན་བཙན་ཐོག་མཉམ་པར་གྲགས་སོ། །ཆེན་པོ་བཞིའི་ཡ་གྱལ་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ནི། རྒྱལ་པོ་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་མི་རྟག་པར་གྱུར་ནས། ནུབ་ཕྱོགས་མ་རུའི་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོ་ཤི་ཧསྐོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་དབང་ཤིན་ཏུ་བཙན་པ་ཞིག་བྱུང་ནས། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ལ་ལུང་བཏང་། དེའི་ཚེ་ན་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ཡུལ་བཅོམ་རླག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལས་ལང་ཚོའི་མེ་ཏོག་གསལ་ཏོ། །དེར་རིགས་ཀྱི་ཆོས་རིག་བྱེད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་ལེགས་པར་བྱང་བའི་དུས་ཞིག་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་69༄༅། །རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དབྱིག་གཉེན་ལས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དུ་མ་ལ་སྦྱངས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན། སྡེ་པ་ཐ་དད་པའི་འདུལ་བ་བསྟན་བཅོས་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་ལ་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་དང་ལྡན། རྟག་ཏུ་འདུལ་བ་འབུམ་སྡེ་ཐུགས་ལ་འདོན་པར་མཛད་ཅིང་། ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཡོད་པའང་མ་བསྡམས་པའི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་ཙམ་དང་ཡང་འཛའ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་། གལ་ཏེ་བྱུང་སྲིད་ནའང་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སོར་ཆུད་པར་བྱེད་པས་སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྐྱོང་བའི་དུས་བཞིན་དུ་ཡུལ་བཅོམ་རླག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ཨ་གྲ་པུ་རི་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱན་དམ་པར་མཛེས་པ་ཉིད་དོ། །དེར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་བདེན་པ་ནི་མངོན་ཚད་མེད་པ་ཞིག་པས་ཀླ་ཀླེའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་འབར་བ་ཆེན་པོ་མེའི་ཀློང་དུ་རེ་ཞིག་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཤུགས་ཅན་ཤི་ཧརྙས། བློན་པོ་མ་ཏང་ག་ར་ཛ་ཆད་པས་བཅད་དེ་མིག་ཕྱུང་བ་ཡང་སློབ་དཔོན་འདིའི་སྨོན་ལམ་གྱི་བདེན་པས་སོར་ཆུད་པར་མཛད། རྒྱལ་པོ་དེའི་བླ་མར་གྱུར་པས་ཉིན་རེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འདུ་བརྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱོར་ཡང་། གང་ཞིག་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པ་ནི། ཟས་ཀྱི་གསུམ་གོས་ཀྱི་གསུམ། གནས་ཁང་གི་ལྔ། འདུག་སྟངས་ཀྱི་གཅིག་སྟེ།70སྟོན་པས་ལེགས་པར་བཅས་པའི་གནས་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་མ་ཐག་དགེ་བའི་གྲོ་ང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ག་ལ་བ་དེར་དམིགས་པ་མེད་པར་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་གཞལ་བར་དཀའ་བ་ཞིག་གོ །འཛམ་བུའི་གླིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་གཞུང་བྱེད་པ་པོ་སྨྲ་བའི་སེརྙེ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ནི། རྒྱལ་རིགས་སུ་སྨྲ་བའང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདིར་རྒྱ་གར་བའི་གཏམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ལྷོ་་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲོ་ང་ཁྱེར་སིསྐོ་བཀྟ་ཅེས་བྱ་བ་ཀ་ཀེའི་ཡུལ་དང་ཉེ་བར་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་འཁྲུངས། ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ལེགས་པར་བྱང་ཞིང་ཉན་ཐོས་གནས་མ་བུའི་སྡེ་པའི་མཁན་པོར་གྱུར་པ་གླང་པོ་བྱིན་ནམ། ཁ་ཅིག་ཏུ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་། ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོ་ད་ཐམ
Chinese
的论疏，以及将最后法轮解释为究竟意义的《事理品》八部自著，以及许多经和论的注释。也曾前往边远地区，主要住在摩揭陀，建立了108座大乘佛法中心。有一次，他前往东方高拉地区，为无数众生宣讲经藏，天神降下花雨，化为黄金。每个穆托巴都得到了大约一大布袋的金花。也在那个地方建立了108座佛法中心。奥达比夏的婆罗门玛克亚卡邀请了他，为一万两千名大乘僧侣举办了三个月的节日，婆罗门家中涌现了五种珍宝的源泉。国王等所有人都产生了信仰，也在那里建立了108座佛法中心。据说，在南方其他许多土地崩裂的地方，他亲自下令建立的佛法中心加起来也和他建立的一样多。因此，所有地方的大乘比丘加起来大约有六万人，佛法非常兴盛。总之，无论他住在哪里，非人都会供养，珍宝的源泉会涌现，能清晰地显示善与非善的预知能力，能通过说真实语来平息疾病和自然灾害，以及通过咒语的力量获得对寿命的控制等等。最后，他与一千名持戒且博学的比丘一同前往尼泊尔，在那里也发展了许多佛法中心和僧团。当他看到一位名叫尼泊尔哈杜的出家人，没有受戒律，穿着僧衣耕田时，他非常悲伤，认为佛陀的教法衰败了，于是念诵了尊胜佛母的陀罗尼，那个人当即去世。据说这位论师和吐蕃的国王拉托托日年赞是同时代的人。四大论师之一的论师功德光，由于国王扎莫的政权变得不稳定，在西方玛茹地区出现了一位名叫国王希哈斯科，权力非常强大的国王，统治了西方国家。那时，论
English
of treatises and commentaries, and eight independent Prakaraṇa sections explaining the final turning of the wheel as definitive meaning, as well as many commentaries on the words of the Buddha and treatises. He also traveled to remote border regions and mostly resided in Magadha, where he established one hundred and eight Mahāyāna Dharma centers. Once, he went to the land of Gora in the east and preached the sutras to countless beings, whereupon the gods rained down a shower of flowers that turned into gold. Each muto-ba received about a large sack of golden flowers. He also established one hundred and eight Dharma centers in that place. The Brahmin Makhika of Oḍabisha invited him, and he held a three-month festival for twelve thousand Mahāyāna monks, whereupon a source of the five precious substances sprang forth in the Brahmin's house. The king and all others developed faith, and he also established one hundred and eight Dharma centers there. It is said that the Dharma centers he personally ordered to be established in many other lands that cracked in the south, when added together, were equal to those he had established. As a result, the total number of Mahāyāna monks in all places was about sixty thousand, and the teachings were very widespread. In short, wherever he resided, non-human beings would make offerings, a source of jewels would spring forth, he would clearly show the state of good and non-good with clairvoyance, he could pacify diseases and natural disasters by speaking the truth, and he had control over his lifespan through the power of mantras, and so on. Finally, he traveled to Nepal with a thousand monks who were disciplined and learned, and there he also developed many Dharma centers and sanghas. When he saw a Nepalese man named Hādu, who was a renunciate but had no vows, plowing a field while wearing monastic robes, he was very saddened, thinking that the Buddha's teachings were declining, and he recited the dhāraṇī of Uṣṇīṣavijayā, whereupon that person immediately passed away. It is said that this teacher and the Tibetan king Lha Thotho Ri Nyentsen were contemporaries. The teacher Yönten Ö, one of the four great ones, when the kingdom of Zamo became unstable, a king named Shihasko arose in the land of Maru in the west, who was very powerful and ruled the western lands. At that time, the teacher
Chinese
功德光在名叫被摧毁之地的国家，从婆罗门种姓的幼苗中，显现出青春的鲜花。在那里，精通种姓的吠陀等所有分支，当时间成熟时，在那里的寺院中，受沙弥戒并受比丘戒。从大学者世亲那里，学习了三藏和许多大乘经藏，造诣精深。对于不同部派的律藏及其论著，具有智慧之眼。总是背诵十万部律藏于心中。与他一起居住的五千比丘，即使是未约束的微小过错也不容忍，如果发生，也会立即改正，恢复原状，如同过去阿罗汉们守护教法之时一样，被摧毁之地的寺院，以名为阿格拉普里的装饰而庄严。在那里，由于戒律清净的真谛是显而易见的，所以十二万持有外道见解的人，一度在火中兴盛的强大国王希哈尔尼亚斯，被大臣马唐嘎拉扎砍断并挖出的眼睛，也因这位学者的祈愿真谛而恢复。由于他成为国王的上师，每天都获得大量的享用，但他安住于所学的十二种功德，即食物的三分，衣服的三分，住所的五分，行为的一个方面，不超越世尊所制定的规矩，因此立即毫不犹豫地在那里的善行大城市嘎拉瓦中兴盛，等等功德难以衡量。庄严赡部洲的装饰论著作者，雄辩的狮子，方向之象，虽然也有说是刹帝利种姓，但在这里跟随印度人的说法，出生在南方靠近卡凯地区的名为斯阔巴克塔的大城市，是婆罗门种姓。精通外道见解，成为声闻住于母部的堪布，从象施或有些人说是胜王那里受沙弥戒。所有小乘的藏
English
In the land called the land of destruction, the flower of youth appeared from the sprout of the Brahmin caste. There, being well versed in the caste's Dharma, the Vedas and all their branches, when the time was ripe, in that very monastery, he took the vows of a novice and was fully ordained. From the great scholar Vasubandhu, he studied the three baskets and many Mahayana sutras, excelling in his studies. He possessed the eye of wisdom for all the Vinaya texts and treatises of the various schools. He always recited a hundred thousand sections of the Vinaya by heart. The five thousand monks who lived with him did not tolerate even the slightest unconstrained misdeeds, and if they occurred, they would immediately correct them and restore them to their original state, just as in the time when the Arhats of the past protected the teachings, the monastery in the land of destruction was adorned with the excellent ornament called Agra Puri. There, because the truth of pure morality was manifest and immeasurable, twelve thousand holders of non-Buddhist views, the powerful king Shi Harnya, who for a time flourished in the great expanse of fire, had his eyes cut out and gouged out by the minister Matangagaraja, but they were restored by the truth of this scholar's prayers. Because he became the king's guru, he received a great abundance of enjoyments every day, but he abided by the twelve qualities he had learned, namely, three parts for food, three parts for clothing, five parts for lodging, and one aspect for conduct, not transgressing the rules well established by the Buddha, so he immediately flourished without hesitation in the great city of virtue, Galava, and so on, qualities that are difficult to measure. The author of the treatise that adorns Jambudvipa, the eloquent lion, the elephant of direction, although some say he was of the Kshatriya caste, here following the Indian account, he was born in the Brahmin caste in the great city of Sko Bakta in the south near the Kake region. He was well versed in non-Buddhist views and became the Khenpo of the Sravaka Sthavira school, taking the vows of a novice from Elephant Gift or some say from King Victory. All the Hinayana pitakas