Tibetan
སློང་མང་དུ་ཐོས་པ་འགའ་ཡང་བསད་པ་སོགས། མདོར་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡུལ་དབུས་སུ་བསྟན་པ་52སྐྱོང་བ་ཡན་ཆད་ལྷ་ཁང་བཞེངས་པ་ལ་སོགས་ཇེ་མང་དུ་སོང་བས་ཡར་འཕེལ་དང་། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ན་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་ཙམ་ནས་འགྲིབས་པའི་ཐོག་མ་བརྩམས་པ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ལ་དགྲ་ལན་གསུམ་བྱུང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་རབ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་པ་ཆ་བཙྭ་ལྔར་བཏང་བའི་ཆ་དགུ་མེའི་གནོད་པས་སྦྱངས། ཆ་བཞི་དམག་གི་བྱ་བས་བརླག །ཆ་གཅིག་རང་བཞིན་གྱིས་ནུབ་པས། ཆ་གཅིག་ལས་མ་ལུས་པར་གྲགས། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཙམ་ལས་ཀྱང་མདོ་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་པའི་དཔེ་ཡུལ་ཁོལ་བུ་ནས་ལྷགས་པའམ། བས་མཐར་ལྟར་མི་མངོན་པའི་རིག་པ་འཛིན་པ་དག་གིས་རང་གི་རྒྱུད་དམ། ཡི་གེའི་སྲོག་ཏུ་བཟུང་བ་ལས་བོད་ཡུལ་ལ་སོགས་པར་འཆེད་པའང་ཡོད་དེ། ཕྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་ཆུང་རེའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མཐོང་བ་དག་གིས་རྒྱ་གར་ན་དེའི་ཕྱི་མོ་ཡོད་མེད་ངེས་ངེས་ལྟར་སྒྲགས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བར་ཞུགས་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དེ། དེ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ལ་དགྲ་བྱུང་བའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་འཐད་ཀྱང་རྒྱུད་ལ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པར། གསང་སྔགས་མདོ་སྡེའི་ཚུལ་དུ་བཤད་ཀྱི་ཉོན། །ཞེས་པ་རིག་པ་འཛིན་པའི་རྒྱུད་སྡེ་སྣོད་བཞི་པར་བཞག་པ་དེས་ཀྱང་ཤེས་པར་གྱུར་ལ། དེར་མ་ལྟོས་པ་འདིར་ནི་རཏྣ་ད་དྷི་ཞེས་པའི་སྟེང་ཁང་གི་གླེགས་བམ་ལས་ཆུ་རྒྱུན་གྱི་མཐུས་མ་ཚིག་པ་ནང་རྒྱུད་སྡེ་ལྔ་དང་གསང་བ་53༄༅། །འདུས་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་ཅིས་སྙོན། ལར་གསང་སྔགས་བྱིངས་ཆེ་བྱུང་བའི་དུས་ཚོད་འདི་ཙམ་ནའོ། ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་དཀའ་ནའང་། སྔོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དར་བ་ནས་མི་རིང་བར་རིག་པ་འཛིན་པ་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་དང་། ཨོ་ཞི་ཡ་ནའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་ཐོབ་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་ལ་བསྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པས་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ལ་ཞལ་ཅིག་ཅར་དུ་བསྟན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད། དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཇའ་ལུས་སུ་དེངས་པས་རྗེས་སུ་གདམས་པ་བཞག་པ་ཆེར་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས། སློབ་མ་ལ་ཚིག་རྒྱུད་བྲེང་ཆགས་སུ་གདམས་ཤིང་ལ་ལ་འདས་རྗེས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གདམས་པས་མན་ངག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་བྱུང་ངོ་། །འདི་ལྟར་སྔོན་གྱི་དམ་པ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་སྒམ་ཞིང་གསང་བ་བསྲུང་བ་ལ་མཁས་པས་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སུས་ཀྱང་
Chinese
杀害了一些听闻广博之人等。总之，龙树在中土（印度中部）护持佛法直到52岁，建造寺庙等越来越兴盛，因此得以发展。在南方一带，仅仅是利益众生就开始衰退。圣法现观（指《现观庄严论》）遭遇了三次敌对，大乘的经典总的和个别的被分为五份，九份被火灾焚毁，四份被战争摧毁，一份自然消失，据说只剩下一份。不仅仅是这些原因，各种经续的范本从边远地区传来，或者像在边境一样，不显现的持明者们将之视为自己的命脉，或者视为文字的生命，因此也在藏地等地传播。后来，看到小寺庙里的一些法类，就断定在印度是否存在其原本，从而开始舍弃圣法，这是没有意义的。因为有圣法现观遭遇敌对的说法，所以那样说是可以理解的，但如果认为密续不是这样，那么，勇猛菩萨请问说：‘秘密真言以经部的形式宣说，听闻。’将持明者的密续置于第四藏，由此也可以得知。如果不考虑这些，那么这里在名为Ratnadadhi的楼上的经书中，因水流的力量而未被烧毁的，其中有内续五部和秘密集会，对此有何可怀疑的呢？总的来说，密法兴盛的时期大约就是这个时候。虽然难以用逻辑来证明，但从以前大乘佛法兴盛开始不久，就有十万持明者，并且乌仗那（Oḍḍiyāna）的人们大多通过持明者的地位来依止无上瑜伽。像这样，秘密主等对很多有缘者同时显现，宣说了密咒的法门。他们全部都虹化了，所以没有留下太多的教诲。然而，噶饶多吉（Garab Dorje）等，对弟子以口耳相传的方式进行教导，有些人以死后追授的方式进行教导，因此出现了大圆满等法。像这样，以前的圣者们非常谨慎，并且擅长保密，所以在没有获得成就之前，谁也
English
Some were killed, including those who had heard much. In short, Nāgārjuna protected the teachings in Central India until the age of 52, and the construction of temples and so on became more and more prosperous, thus developing. In the southern regions, decline began as soon as the work of benefiting beings started. The Holy Dharma Abhisamaya (referring to the Abhisamayālaṃkāra) encountered three hostilities, and the Mahāyāna scriptures, both general and specific, were divided into five parts, nine parts were burned by fire, four parts were destroyed by war, and one part disappeared naturally, it is said that only one part remained. Not only for these reasons, but also because various Sūtra and Tantra exemplars came from remote areas, or like on the border, the Vidyādharas who did not appear regarded them as their own lifeline, or as the life of the letters, and thus they were also spread in Tibet and other places. Later, seeing some Dharma categories in small temples, they determined whether or not there was an original in India, and thus began to abandon the Holy Dharma, which is meaningless. Because there is a saying that the Holy Dharma Abhisamaya encountered hostility, it is understandable to say so, but if one thinks that the Tantras are not like this, then, the courageous Bodhisattva asked: 'Secret Mantras are taught and heard in the form of Sūtras.' Placing the Vidyādhara's Tantras in the fourth basket, one can also know this. If we do not consider these, then here in the books on the upper floor called Ratnadadhi, which were not burned by the power of the water flow, there are the five inner Tantras and the Guhyasamāja, what is there to doubt about this? In general, the time when the Secret Dharma became most prevalent was around this time. Although it is difficult to prove with logic, not long after the flourishing of the Great Vehicle Dharma, there were one hundred thousand Vidyādharas, and most of the people of Oḍḍiyāna attained the position of Vidyādhara by relying on Anuttarayoga. In this way, the Lord of Secrets and others simultaneously appeared to many fortunate ones and taught the Mantrayāna. All of them dissolved into rainbow bodies, so not many instructions were left behind. However, Garab Dorje and others taught the disciples in the form of oral transmission, and some taught in the form of posthumous transmission, thus the Great Perfection and other Dharmas appeared. In this way, the former Holy Ones were very cautious and skilled at keeping secrets, so until they had not attained Siddhi, no one
Tibetan
གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་མི་ཤེས་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་ནཱ་ག་རྫུ་ན་བཞིན་ཏོ། །གང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་མི་སྣང་བར་གྱུར་པའམ།རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་བཤམས་པ་དེའི་ཚེ། ཨ་ལ་ལ་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅན་ཏོ་ཞེས་སླད་ནས་རིག་པར་གྱུར་པ་ཤ་སྟག་གོ །རྒྱུ་དེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་བྲེང་ཆགས་མངོན་ཚན་54ཅན་དུ་གདམས་པའི་གནས་དུས་དང་ཐོག་མཉམ་འདི་ལྟའོ་ཞེས་མཚན་ཉིད་དཔག་པར་ནུས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པས་འདས་གྲོངས་ཀྱིས་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་ཡང། བལྟར་མངོན་པ་དང་། མི་མངོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡ་མ་ཟུང་ལ་མ་བརྙེས་པ་དག་ལ། དུས་བསྒྲིག་པ་དང་། བརྒྱུད་ཐག་ཉེ་འགྱང་ཁོ་ན་བསམ་པ་ནི་བྱིས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གང་དུ་ཆོས་དེའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་མཆིས་ན་དེའི་ཐད་ཀར་རང་ཞལ་བསྟན་ཏེ་རྗེས་སུ་གདམ་པའང་ཡོད་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་གཏམ་དང་། དེ་ལ་དེར་བསྟེན་གྱི་ཐོག་དང་སྔ་ཕྱི་སྒྲིག་པ་སོགས་བློ་གྲོས་ཕུར་ཁུང་ཐུག་པའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ས་ར་ཧ་པ་དང་། ཀླ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དང་།ཤ་ཝ་རི་པའི་བར་དུ་བརྒྱུད་པ་ནས་བརྒྱུད་པར་འདོམས་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འེབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་ནི་མངོན་ཚན་དུ་སྤྱོད་པ་ཆེར་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་སྔོན་ལས་ཆེས་དར་བར་གྱུར་པས་གྲུབ་ཐོབ་གྲགས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱང་དུས་འདི་ཙམ་ནས་བྱོན་ལ། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ནི་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་མངོན་ཚན་དུ་སྤྱོད་པར་ཤིན་ཏུ་དར་རོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་མཛས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་གྱི་དམ་པར་གྱུར་པ། ཤིང་རྟ་ཆེན་མོའི་ལམ་སྲོལ་འབྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་དང་། དེའི་གཅུང་དབྱིག་གཉེན་ནི། རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ཀྱི་བུ་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་སྡེ་55༄༅། །སྣོད་གསུམ་པ་ཞིག་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བུད་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་བཟུང་བ་བྲམ་ཟེ་མོ་པྲ་ཀྭ་པ་ཤི་ལ་ཞེས་བྱ་བ། སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ལས་བསྟན་པ་ལ་དད་ཅིང་བློ་གྲོས་རྣོ་བ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོབས་ཆེ་བ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་འདི་སྙམ་དུ། ཀྱེ་མ་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཉམས་དམས་པ་བདག་ཅག་ནི་བུད་མེད་དུ་གྱུར་པས་ཅི་བྱར་ཡོད་ཀྱིས། ལུས་ལས་ཁྱིའུ་བསྐྱེད་དེ། དེ་བསྟན་པ་ལ་སྲི་ཞུ་བསྐྱེད་དུ་གཞུག་གོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་རིགས་དང་འདུས་པ་ལས་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་དང་། བྲམ་ཟེའི་རིགས་དང་འདུས་པ་ལས་དབྱིག་གཉེན་འ
Chinese
不了解是密咒行，例如像圣者龙树一样。何时以大神通隐没，或展示大神通的景象时，事后才知道啊啦啦那是持咒者。因此，导师向弟子传授的次第，是否能以具有五十四种显明次第的传承来衡量，并非仅能衡量其处所、时间与最初同时，而是因为具有智慧身，所以没有忘失，然而对于未能证得可见与不可见的瑜伽行者，仅思量时间安排与传承远近，是孩童的想法，无论何处有成为该法器者，都会直接显现自身，若有随之教导者，则是广为人知的事迹，对于此事，安排依止的先后等，是智慧的尽头。即便如此，萨ra哈巴与卡拉成就父子和夏瓦里巴之间也有传承相传，因此，无上瑜伽虽然没有太多显明地修行，但自性上由于往昔的业力而非常兴盛，所以著名的成就者们也大多是从这个时候出现的，而事行部的咒续等，据说在两百年左右的时间里，显明地修行非常兴盛。庄严赡部洲的珍宝，开创广大车轨道的导师无著及其弟世亲，国王名为“佛护子甚深方”者在执政时，比丘僧团55，一个三类器者由于傲慢的成熟而转生为女子，名为婆罗门女扎嘎巴希拉，由于往昔的习气，对教法具有信心且智慧敏锐，具有广大的菩提心，她心想：唉，教法如此衰败，我们身为女子又能做什么呢？不如从身体里生出一个犬子，让他为教法服务，于是与刹帝利种姓结合生下了导师无著，与婆罗门种姓结合生下了世亲。
English
It is not understood to be the practice of secret mantras, for example, like the noble Nagarjuna. When he becomes invisible with great miracles, or when he displays great miraculous displays, only afterwards is it known that, ah, that is a mantra practitioner. Therefore, whether the order of transmission from the teacher to the disciple can be measured by a lineage with 54 manifest stages, it is not only possible to measure its place, time, and initial simultaneity, but because it has a wisdom body, there is no forgetting, but for those who have not attained the visible and invisible yogic conduct, merely thinking about the arrangement of time and the distance of the lineage is a child's thought, wherever there is one who has become a vessel for that Dharma, he will directly show himself, and if there is one who teaches accordingly, it is a well-known story, and for this matter, arranging the order of reliance, etc., is the end of wisdom. Even so, there is also a lineage transmitted between Saraha and Kala Siddha father and son and Shavari, therefore, although the Unsurpassed Yoga does not have much manifest practice, it is naturally very prosperous due to past karma, so most of the famous accomplished ones also appeared from this time, and the Kriya and Charya tantras, etc., are said to have been very prosperous in manifest practice for about two hundred years. The jewel that adorns the Jambudvipa, the teacher Asanga who opened the path of the great chariot, and his brother Vasubandhu, when the king named "Buddharakshita's Son Profound Side" was in power, the monastic community of monks 55, a vessel of three kinds, due to the maturation of arrogance, was reborn as a woman, named the Brahmin woman Prakvakapashila, due to the power of past habits, she had faith in the teachings and was sharp-witted, and had a great Bodhicitta, she thought: Alas, the teachings are so declining, what can we do as women? It is better to give birth to a puppy from the body and let him serve the teachings, so she gave birth to the teacher Asanga by combining with the Kshatriya caste, and gave birth to Vasubandhu by combining with the Brahmin caste.