Tibetan
་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་མི་བསམ་ན་གྱི་ནར་འཕྱན་པའི་ཚུལ། ལི་ཙྭ་བྲིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། མང་པོ་ཡང་ཉུང་ངུར་རེག་པར་བྱ་སྟེ། །ཀུན་མཁྱེན་དུ་མ་བསྔོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་དམ་པ་གསུམ་གྱི་ཟིན་པ་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། མ་ཟིན་ན་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཞེས་བྱ་སྟེ་འབྲས་བུ་དམན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། གང་ཞིག་བསྔོ་བྱ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁྱད་པར། གང་དུ་བསྔོ་བ་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར། ཇི་ལྟར་བསྔོ་བ་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། དུག་གསུམ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ།རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། མ་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བའོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་།ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་དང་། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྟེ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ལས། དེང་འདིར་སྐབས་སུ་བབ་པ་ནི་662སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། དེ་ལ་དབྱེ་ན། ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་ཆོས་དང་བྱམས། །སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྤྱིན། །ཞེས་པ་ལས་དང་པོ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྤྱིན་ན། འདི་སྐད་དུ། དུས་སུ་སྦྱིན་དང་འཀྱོད་པ་མེད་པ་དང་། །ཡིད་འོང་སྤྱིན་དང་རྣམ་སྨིན་མི་རེ་བ། །ཞེས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་ཚང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་བསྔོ་བར་མི་རུང་བ་མེད་ལ། སྤྱིར་ལེགས་བྱས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདིའི་ཁོང་དུ་སྤྱིན་པ་བཞི་ཀའི་རྣམ་གཞག་ཚང་བར་སྨོས་སུ་ཡོད་པའང་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་། བསྡུས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པ་བཞིན་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྲངས་མེད་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཏུ་དུས་གསུམ་དུ་གཤེགས་ཤིང་བྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ནས། མཐར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་བརྩམས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་སློབ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་ལྷ་མི་ལ་སོགས་པས་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་དག་བསྐྲུན་པ་རྣམས་ཀྱང་བློ་གྲོས་ཆེན་
Chinese
如果不朝向那个方向思考，就会像在旷野中游荡一样。在李扎写定的经文中说： 许多也要少量地接触，因为没有回向给一切智智。 像这样，如果被三殊胜所摄持，就是顺解脱分的善根，如果没有被摄持，就叫做顺福德分，果报就会低下。 第二，详细解释自性差别，有三种： 什么是回向的对境，福德的差别；在哪里回向，处所的差别；如何回向，道路的差别。 第一是：没有三种毒的心的，从各方面所摄取的，三门的一切善根之根本。宝鬘论中说： 没有贪嗔痴，由此产生的业就是善。 这也从福德之事的角度来分，有布施所生、持戒所生、修定所生的福德之事三种。现在这里正当其时的是布施所生的福德之事。对此进行
English
If one does not think in that direction, it is like wandering in the wilderness. In the sutra written by Li Tsa, it says: Many should also be touched in small amounts, because they are not dedicated to omniscient wisdom. Like this, if one is seized by the three supremes, it is a root of virtue in accordance with liberation, and if one is not seized, it is called a root of merit in accordance with merit, and the result will be inferior. Second, explaining the specific nature in detail, there are three: What is the object of dedication, the difference of merit; where to dedicate, the difference of place; how to dedicate, the difference of path. The first is: the root of all virtues of the three doors, taken from all aspects by the mind without the three poisons. The Jewel Garland says: There is no attachment, hatred, or ignorance, and the action generated by it is virtue. This is also divided from the perspective of the object of merit, there are three types of objects of merit: those arising from generosity, those arising from discipline, and those arising from meditation. What is relevant here today is the object of merit arising from generosity. Classifying it: Material things, fearlessness, Dharma, and love, four types of generosity are constantly given. The first of these is the main one. How to give? It is said: Giving in time and without regret, pleasing giving and not expecting fruition. Having the four characteristics mentioned, there is nothing that cannot be dedicated to the cause of Buddhahood. In general, in this collection of good deeds, it can be mentioned that the classification of the four types of generosity is complete. Furthermore, just as the extremely vast Vinaya Pitaka, the brief verses, the intentions of the Three Skandhas Sutra, etc., in the realms of the ten directions, there are countless three-thousand-great-thousand worlds. In those worlds, the Buddhas, Bhagavan, of the past, present, and future, from the initial generation of the supreme Bodhicitta, until the final manifestation of enlightenment, and the roots of virtue starting from the six perfections, as well as Bodhisattvas, Pratyekabuddhas, Sravaka learners, non-learners, and all the defiled and undefiled roots of virtue created by gods and humans, etc., who have been tamed by the teachings of the Buddhas,