Tibetan
སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་ནི་རྗོད་བྱེད་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང་བརྗོད་བྱ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནམ། མཐོ་རིས་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ་སོགས་པའི་དོན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ཚིག་དོན་ལ་བློ་བྱང་བར་བྱེད་དོ། །འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་དགུ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་སྤྲོ་བས་ན། གང་དུ་ཚོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་དང་། དེ་དག་གི་བརྗོད་དོན་མངོན་སུམ་514དུ་བྱེད་པའོ། །མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་བཟོད་པར་བསྒྲུབ་ནས་ཆོས་དང་དོན་རྣམས་གཞན་དུ་མི་འཁྲུལ་བ་ཉིད་དུ་ལེགས་པར་འདོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུའང་ཐོས་པ་མང་པོ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། མདོ་སྡེས་ནི་ཆོས་དང་དོན་བཤད་དོ། །འདུལ་བས་ནི་ཆོས་དང་དོན་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པས་དེ་གཉིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པས་ནི། འབེལ་བའི་གཏམ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་གྲོལ་ན། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་ལ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་བག་ཆགས་འཇོག །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དེ་དང་དེའི་དོན་སྒྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གྱི་ཐོས་བསམ་གྱི་དོན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་སྦྱོར་བས་ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད། དེས་སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བར་བྱེད་ཅིང་། ལྷག་མཐོང་གི་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་དེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། མདོ་དང་ཆོས་མངོན་འདུལ་བ་དང་། །མདོར་ན་དོན་ནི་རྣམ་བཞིར་འདོད། །བློ་དང་ལྡན་པས་དེ་ཤེས་ན། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་གདུལ་བྱའི་515༄༅། །སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ནི། སྡེ་སྣོད་བཞིར་སྤྲོ་བ་དང་། གཉིས་སུ་བསྡུ་བའང་ཡོད་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་ཏེ། དང་པོའི་དབང་གིས་སྡེ་སྣོད་བཞིར་བྱེད་ན། མཚན་གཞི་ནི་རིག་པ་འ
Chinese
分为三藏，即如此，经藏以能诠之名词、语句、文字的体性之法和所诠之蕴、界等体性之义，或成就高处的因，十善业等之法，以及成就涅槃之因，菩提分法三十七等之义，以宣说之门使词义之智慧明晰。律藏以贪欲等烦恼，修不净观九想等之门，对调伏烦恼极为欢喜，于何处集会的法之能诠，以及彼等之所诠义显现514。论藏以诸法之体性，极易堪能观察而成立，从而使法与义不混淆地善加衡量。如是，多闻功德贤说：“经藏诠释法与义，律藏成办法与义，以极力精进于调伏烦恼故，为通达彼二者之故。法论则善于分别决定明晰之语。”如是三藏之法，能从彼等生起智慧之解脱。如何解脱？听闻之智慧于法界清净大平等中安立顺同之习气。思惟之智慧以彼和彼之义如幻而了知。修习之智慧以听闻思惟之义一心专注，从而于自续中生起观之因寂止之等持。彼能寂灭心之烦恼，并且以观之法性如实证悟胜义谛而解脱，如《经庄严论》云：“经与法论及律藏，总而言之义为四种，具慧者若知彼，则得一切种智。”如是。第四，从所化515众生之门而分者，有展开为四藏，以及摄为二藏，故不决定。初者之角度而言，分为四藏，名称之基为明
English
They are divided into three pitakas. Thus, the Sutra Pitaka clarifies the wisdom of words and meanings through the expression of the characteristics of names, words, and letters, and the meanings of the characteristics of the objects to be expressed, such as aggregates and realms, or the causes for achieving higher realms, such as the ten virtuous actions, and the causes for achieving Nirvana, such as the thirty-seven factors of enlightenment. The Vinaya Pitaka takes great delight in subduing afflictions through methods such as contemplating the nine aspects of ugliness towards afflictions such as attachment. It explicitly reveals the expressions of the Dharma that are assembled in any place, and the meanings of those expressions. The Abhidhamma Pitaka establishes the characteristics of all phenomena as extremely amenable to investigation, and thus thoroughly measures phenomena and meanings without confusion. As the learned Vasubandhu said, "The Sutra explains Dharma and meaning. The Vinaya accomplishes Dharma and meaning, because it strives diligently to subdue afflictions, and thus to understand those two. The Abhidhamma is skilled in thoroughly determining clear speech." Thus, the wisdom arising from the Dharma of the three pitakas brings about liberation. How is liberation achieved? The wisdom of hearing establishes concordant habitual tendencies in the pure, great, equal realm of Dharma. The wisdom of contemplation understands the meaning of this and that as illusory. The wisdom of meditation, by focusing single-pointedly on the meaning of hearing and contemplation, generates the Samatha-Vipassana meditation, the cause of insight, in one's own continuum. This pacifies the afflictions of the mind, and through the Dharma-nature of insight, one realizes the ultimate truth as it is, and is liberated. As the Ornament of the Sutras says, "Sutra, Abhidhamma, and Vinaya, in short, the meaning is considered fourfold. If the wise know this, they will attain omniscience." Thus it is. Fourth, the division from the perspective of those to be trained515 is that there are expansions into four pitakas and contractions into two, so it is not definitive. From the perspective of the former, if it is divided into four pitakas, the basis of the name is knowledg
Tibetan
ཛིན་པ་སྔགས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཨ་བྷ་ཡུ་ཀ་རས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་ཀ་སྟོན་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཀའོ་ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཤཱརྙི་པས་ཟབ་མོའི་དོན་བསྡུས་ནས་སྟོན་པས་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ལ། རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་དང་། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པའི་མཚན་གཞིའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་དངོས་བསྟན་ཉིད་དུ་གྲུབ་མོད། འདིར་སློབ་དཔོན་ཨརུ་དེ་བས་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་དོ་ཞེས་ལོགས་སུ་བྱ་བ་སྡེ་སྣོད་བཞི་པར་ཕྱེ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་ཏེ། དག་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་དང་། ཐབས་མང་བ་དང་། དཀའ་བ་ཉུང་བ་དང་། དབང་པོ་རྣོན་པོའི་སླད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ལུང་གང་གིས་སྟོན་ན། མདོ་སྡེ་གདམས་ངག་འབོགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས། །འདྲེན་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག །བཅོམ་ལྡན་ངེས་པར་གསུངས་ལགས་ན། །རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་དུ་སྤྱོད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མི་འཚོལ་བའི ངེས་པའི་ཐེག་པ་ཅིས་མ་གསུངས། །ཞེས་དང་། རྒྱུ་ལ་མོས་དང་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི། །འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བྱས་ན། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཉེལ་མ་ཞིག །མ་འོངས་དུས་ན་འབྱུང་བར་འཀྱུར། །ཅེས་བསྟན་516པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཉིས་སུ་བསྡུ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྒྱན་ལས། གཉིས་ཀྱང་རུང་ཞེས་པས་གདུལ་བྱའི་གང་ཟག་ལ་ལྟོས་ནས་སྡེ་སྣོད་གཉིས་སུ་བཞག་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ནི། གདུལ་བྱ་བློ་དམན་པ། ལམ་རྒྱ་ཆུང་ངུ་ལ་མོས་པའི་དོན་དུའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ནི། གང་ཟག་བློ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པེའི་དོན་དུའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡཕ་སྟེ།སྣོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐེག་ཐོ་དདྨ་ན་པའི་ལུགས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དང་། བསྟན་བཅོས་མོངོན་པ་སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ལ།དེ་དག་ལ་མ་གྲགས་པའི་ཤེས་རབག་ཀྱེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དེ། ཕྱི་མའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ནི་ལདྷར་གཤེགས་པ་ལས། ཆོས་ལྔ་དག་དང་རང་བཞིན་གསུམ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཉིད་དང་། །བདག་མེད་གཉིས་་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་འདུས། །ཞེས་སོ། ཡང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མགོན་པོ་བྱམས་པས། དམིགས་པ་ཆེ་བ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་
Chinese
被称为执明咒的藏经。对此，阿巴雅卡拉论师说，因为阐述了三种学说，所以是三个藏经；夏尔尼巴论师说，因为浓缩了甚深之义进行阐述，所以是经藏。虽然以金刚摧破和经集部的名称为基础，但也成立了直接阐述。此处阿汝德瓦论师将明咒藏单独列为第四藏，是追随了这种划分，因为是为了对清净的所化众生宣说其意义，且方法众多，困难少，以及为了根器锐利者而宣说。那么以哪部经文来证明呢？在《经集部·窍诀灌顶之王》中说：引导的三种乘，世尊您已确定宣说了。既然因果任运成就，且不从其他佛陀处寻觅的，确定的乘为何不宣说？以及，如果对因生起信心，并转动因之法的法轮，那么金刚乘的污垢将息灭，未来时将会出现。因此进行了阐述。又，如果从归纳为二的角度来说，在《庄严经论》中说：两种也可以，因此是根据所化众生的根器而安立为两个藏经，即声闻藏和菩萨藏。其中，声闻藏是为了所化众生根器低下，对狭小之道感兴趣的缘故。菩萨藏是为了众生根器殊胜，对广大之道感兴趣的缘故。这两者的差别在于，如果从藏的角度来说，随顺胜论派的十二部经典和论书《阿毗达磨》七部等是声闻藏，而那些未被提及的智慧到彼岸和《华严经》等广大的藏经则是菩萨藏。后者的差别之法在《入楞伽经》中说：五法以及三种自性，八识以及二无我之体性中，包含了一切大乘。又，如果从道和果的角度来说，慈氏怙主说：所缘广大以及如是修持
English
It is called the Vinaya of Mantras. Regarding this, Master Abhayakaragupta said that since it explains all three trainings, it is the three Pitakas; Master Sharnipa said that since it summarizes and explains the profound meaning, it is the Sutra Pitaka. Although based on the names Vajracchedika and Sutrasamuccaya, it is established as directly taught. Here, Master Arudevadeva separately classifies the Vidyadhara Pitaka as the fourth Pitaka, following this division, because it is for the sake of explaining the meaning to pure disciples, with many methods, few difficulties, and for the sake of those with sharp faculties. Which scripture demonstrates this? In the Sutrasamuccaya-Abhisheka Raja, it says: The three vehicles of guidance, O Bhagavan, you have certainly spoken. Since cause and effect are spontaneously accomplished, and one does not seek enlightenment from other Buddhas, why not speak of the definitive vehicle? And, if one generates faith in the cause and turns the wheel of the Dharma of the cause, then the defilements of the Vajrayana will be pacified, and it will arise in the future. Therefore, it is explained. Furthermore, if considered from the perspective of summarizing into two, in the Ornament it says: Two are also acceptable, thus it is established as two Pitakas based on the disposition of the disciples, namely the Shravaka Pitaka and the Bodhisattva Pitaka. Among these, the Shravaka Pitaka is for the sake of disciples with inferior intellect who are interested in the narrow path. The Bodhisattva Pitaka is for the sake of beings with superior intellect who are interested in the vast path. The difference between these two is that, if considered from the perspective of the Pitaka, the twelve scriptures of the Vaibhashika school and the seven Abhidharma treatises, etc., are the Shravaka Pitaka, while those unmentioned Prajnaparamita and Avatamsaka Sutra, etc., are the vast Pitakas of the Bodhisattva Pitaka. The distinguishing Dharma of the latter is stated in the Lankavatara Sutra: The five Dharmas and the three natures, the eight consciousnesses and the nature of the two selflessnesses, encompass all of the Mahayana. Furthermore, if considered from the perspective of the path and the result, Lord Maitreya said: The vast object and likewise the practice