Tibetan
་དང་། ཟབ་པའི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི། གང་ལས་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། བྱིན་བརླབས་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟོན་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྒོ་ནས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། ། གསུམ་པ་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཏེ། སྤྱིའི་ངེས་ཚིག་དང་། སོ་སོའིརངབཞིན དང། སྡེསྣོད་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། Volume 57 Page 621 View PL 507༄༅། །ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་པི་ཊ་ཀ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་བསྒྱུར་ན་གོང་བུའམ། བསྡུས་པའི་དོན་ལ་འཇུག་སྟེ། ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སམ། བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་བྱ་འདི་ཉིད་དུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་སྡེ་སྣོད་དེ། དཔེར་ན་གྲོང་ཁྱེར་མ་གདྷའི་བྲེ་བོ་ཆེའི་ནང་དུ། བྲེའུ་ཆུང་མང་པོ་འདུས་པའམ། ཆུད་པའི་དོན་གྱིས་སྣོད་དུ་མིང་གིས་འགྲུབ་པ་ལྟར། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་འདིར་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་མ་འདུས་པ་མེད་པས་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལ་སྦྱར་ན། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ཡང་ན་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་བར་གྱི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་དེའི་ཕྱིར་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྡུ་ན། དང་པོ་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། བར་པ་གསུམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བ་སྟེ། དེའི་ཡང་གླེང་གཞིའི་སྡེ་ནི་ལྟུང་བ་བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ན་གཙོ་བོའི་ཚུལ་དང་། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི་དེའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་འདོད་པའོ། །ཐ་མ་བཞི་ལས། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་འཁོར་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གཉིས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་།508གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་སྡེ་སྣོད་ལོགས་སུ་གྱུར་པ་མེད་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་སོ་
Chinese
和甚深之相作显示的那些。奇特的部类是：从何处声闻和菩萨，以及圆满正等觉的智慧和神通，以及加持等等，显示稀有奇特的法。决定的部类是：从以自相和共相决定一切法的角度，如实显示经部等的意义的那些。第三，从对治的角度分有三藏，即共同的定义，各自的自性，以及安立为三藏的理由。第一是： 第五十七卷 第六百二十一页 阅览 PL 507 梵语叫作毕达迦。如果翻译成汉语，则有堆积或汇集之意。因为应知之法或应学之法全部都汇集于此言说对象之中，所以是藏。譬如摩揭陀城的大斛中，聚集了很多小斛，或者以容纳之义而以器皿立名一样，这三藏中没有不汇集十二部经的意义和词句之集合的，所以叫做藏。如是就所依和能依结合而言，导师无著说：或者从蕴、界、处之法，到身和智慧等之间的应知之义全部汇集，因此叫做藏。如何汇集呢？最初五个是声闻的经藏，中间三个是声闻的律藏，其中论事部，因为显示堕罪和学处等，所以是主要的体性，证悟述说部和如是发生部，因为是它的助伴，所以被认为是眷属的体性。最后四个中，本生部是菩萨的律藏之眷属，甚广大的和奇特的两个是菩萨的经藏，508决定部是声闻和菩萨二者的共同部分，被安立为法相论藏，而对于独觉来说，没有单独的藏，是针对声闻的藏的。
English
and those that show the aspect of profundity. The division of the marvelous is: from where the hearers and bodhisattvas, and the knowledge and magical powers of the fully enlightened Buddha, and blessings, etc., show the wonderful and marvelous dharmas. The division of determination is: from the perspective of determining all dharmas by their own and common characteristics, those that truly show the meaning of the sutras, etc. Third, from the perspective of antidote, there are three pitakas, namely, the common definition, the individual characteristics, and the reason for establishing the three pitakas. The first is: Volume 57 Page 621 View PL 507 In Sanskrit, it is called Piṭaka. If translated, it means a pile or collection. Because all the dharmas to be known or learned are collected in this object of expression, it is a pitaka. For example, in the large bushel of the city of Magadha, many small bushels are gathered, or like a vessel named by the meaning of containing, in these three pitakas, there is nothing that does not gather the meaning and collection of words of the twelve scriptures, so it is called a pitaka. Thus, in relation to the support and the supported, the teacher Asanga said: Or, from the dharmas of the aggregates, elements, and sources, to all the meanings to be known between the body and wisdom, etc., are gathered, therefore it is called a pitaka. How are they gathered? The first five are the sutra pitaka of the hearers, the middle three are the vinaya of the hearers, among which the division of the basic matter, because it shows the transgressions and precepts, etc., is the main nature, and the division of the statement of realization and the division of such occurrences, because they are its companions, are considered to be the nature of the retinue. Among the last four, the jataka division is the retinue of the bodhisattva's vinaya pitaka, the two of the very extensive and the marvelous are the bodhisattva's sutra pitaka, 508 the determination division is the common part of both the hearers and bodhisattvas, and is established as the abhidharma pitaka, but for the pratyekabuddhas, there is no separate pitaka, it is directed towards the pitaka of the hearers. Second, the individual
Tibetan
སོའི་རང་བཞིན་ལ། །མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་གཞི་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་གསུམ་ལས་དང་པོ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ནི། ཤེར་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་སྲུ་ཏྲ་ཞེས་བོད་སྐད་དུ་མདོར་སྨོས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཆོས་དོན་སྨོས་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ས་ཡུལ་གང་དུ་བཤད་པ་དང་། །གང་གིས་བཤད་པ་དང་།གང་གིས་ཕྱིར་གསུངས་པ་དང་། སྨོས་པའི་ཕྱིར་གནས་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྨོས་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའི་དོན་སྨོས་པའི་ཕྱིར་དོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པའི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མདོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་509༄༅། །ནོ། །གཉིས་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལའང་གསུམ། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྨོས་པའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ནི། མངོན་པ་སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་ཨ་སྟི་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཨ་སྟི་མུ་ཁྱ་ཞེས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། ཨ་སྟི་ཀྟ་ན་ཞེས་པ་ཡང་ཡང་དང་། ཨ་སྟི་བྱུ་ཞེས་པ་ཟིལ་གནོན་དང་། ཨ་སྟི་ས་མ་ཡ་ཞེས་པ་རྟོགས་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། མངོན་དུ་ཕྱིར་དང་ཡང་ཡང་དང་། །ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས། །ཞེས་པས་ཞི་བ་དམ་པ་མྱང་འདས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཆོས་བྱང་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་མངོན་དུ་བ་དང་། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རེ་རེ་ལའང་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང་། བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡང་དང་། བརྩད་པ་དང་བརྩད་བྱའི་གཞི་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་ལ་རྣམ་པར་ངེས་པས་ཕས་རྒོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་ཟིལ་གནོན་དང་། ཇི་སྙེད་པའི་མདོ་སྡེའི་ཤེས་བྱའི་དོན་ནོར་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་སྡེ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ
Chinese
关于各自的自性，有体性、所依和决定义三种。首先，经藏的体性是：主要阐述增上心学的教典之部。第二，所依是：《十万颂般若》等。第三，决定义是：在梵语中称为“苏扎”（梵文天城体：सूत्र，梵文罗马拟音：sūtra，汉语字面意思：线），藏语简称为“经”。如《经庄严论》中所说：“以处及自性，法义说故经。”意思是说，因为宣说在哪处所，由谁宣说，为了什么而宣说，所以是处所；因为宣说二谛的自性，所以是自性；因为宣说蕴、界、处和缘起等，所以是法；因为宣说这些的意趣之义，所以是义。总而言之，因为以集合的方式宣说，所以称为“经”。因为是宣说这些的教典之集合，所以称为“藏”。第二，论藏也有三种。第一，体性是：主要阐述增上慧学的教典之部。第二，所依是：《论藏七论》等。第三，决定义是：在梵语中称为“阿毗”（梵文天城体：अभि，梵文罗马拟音：abhi，汉语字面意思：面对），即“阿毗目佉”（梵文天城体：अभिमुख，梵文罗马拟音：abhimukha，汉语字面意思：趋向于现前），意为趋向于现前；“阿毗克塔那”（梵文天城体：अभिकर्तन，梵文罗马拟音：abhikartana，汉语字面意思：切断），意为再三；“阿毗殊”（梵文天城体：अभिशु，梵文罗马拟音：abhiśu，汉语字面意思：光芒），意为胜伏；“阿毗萨摩耶”（梵文天城体：अभिसमय，梵文罗马拟音：abhisamaya，汉语字面意思：现观），意为证悟。如《庄严论》中所说：“现前及再三，胜伏证悟故，是为对法教。”意思是说，趋向于寂静殊胜的涅槃之法，与菩提道分相符，并且宣说解脱之门等，所以是现前；对于蕴、界、处等法，每一个都既有可说之处，也有不可说之处，因此再三宣说诸多差别，所以是再三；因为对于辩论和辩论的基础等言说具有决定性，所以能够胜伏他宗，因此是胜伏；因为能够成为无误地证悟如所有经藏所知之义的因，所以是证悟。因此，论藏是包含这四种意义的藏。第三，
English
Regarding their respective natures, there are three: essence, basis, and definitive word. First, the essence of the Sutra Pitaka is: the collection of scriptures that primarily expound the training in higher mind. Second, the basis is: the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita, and so forth. Third, the definitive word is: in Sanskrit, it is called "Sutra" (梵文天城体：सूत्र，梵文罗马拟音：sūtra，汉语字面意思：thread), which is abbreviated as "Do" in Tibetan. As stated in the Ornament of the Sutras: "Because of stating the places, characteristics, Dharma, and meaning, it is a Sutra." This means that because it explains where it is taught, by whom it is taught, and for what purpose it is taught, it is a place; because it explains the characteristics of the two truths, it is a characteristic; because it explains the aggregates, elements, sense bases, and dependent origination, it is Dharma; and because it explains the meaning of these intentions, it is meaning. In short, because it is taught in a collective manner, it is called "Sutra." Because it is a collection of scriptures that teach these, it is called "Pitaka." Second, the Abhidharma Pitaka also has three. First, the essence is: the collection of scriptures that primarily expound the training in higher wisdom. Second, the basis is: the Seven Treatises of Abhidharma, and so forth. Third, the definitive word is: in Sanskrit, it appears as "Abhi" (梵文天城体：अभि，梵文罗马拟音：abhi，汉语字面意思：towards), which is "Abhimukha" (梵文天城体：अभिमुख，梵文罗马拟音：abhimukha，汉语字面意思：facing towards), meaning facing towards the present; "Abhikartana" (梵文天城体：अभिकर्तन，梵文罗马拟音：abhikartana，汉语字面意思：cutting off), meaning repeatedly; "Abhishu" (梵文天城体：अभिशु，梵文罗马拟音：abhiśu，汉语字面意思：ray), meaning overpowering; "Abhisamaya" (梵文天城体：अभिसमय，梵文罗马拟音：abhisamaya，汉语字面意思：direct realization), meaning realization. As stated in the Ornament of the Sutras: "Because of facing towards, repeatedly, overpowering, and realizing, it is the Abhidharma." This means that the Dharma that faces towards the peaceful and supreme Nirvana, is in accordance with the Bodhipakshika Dharmas, and explains the gates of liberation, so it is facing towards the present; for each of the Dharmas such as aggregates, elements, and sense bases, there are both things that can be said and things that cannot be said, so it repeatedly explains many differences, so it is repeatedly; because it has certainty in speaking about debates and the basis of debates, it can overpower opponents, so it is overpowering; because it can become the cause for unerringly realizing the meaning of all knowable things in the Sutra Pitaka, it is realization. Therefore, the Abhidharma Pitaka is the pitaka that encompasses these four meanings. Third,