Tibetan
་བདོ་བ་དང་། གཏི་མུག་503༄༅། །བདོ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་བདོ་བ་དང་། ཕྲ་དོག་བདོ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་བདོ་བ་རྣམས་འདུལ་བའི་ཐབས་དང་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པ་དག་གི་འདུལ་བ་ནི་ཉེས་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་།སྟོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ནི་ལེགས་པར་བསྟན་པ། ངེས་པར་བྱུང་བ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ། མི་མཐུན་པ་མེད་ཅིང་འདུས་པ་དང་ལྡན་པ། རྟེན་པ་ཡོད་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བགྲངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་གི་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ཚིག་འབྲུ་བཟང་མིན་དོན་བཟང་མིན། །གྲོལ་དང་རིགས་པའི་ཐབས་མ་ཡིན། །སྔ་མ་ཕྱི་མ་འགལབ་ཡིན། །དེ་བཞིན་བསྡུ་བ་བཞི་དང་ནི། །བསྟན་པ་བཞི་དག་སྤངས་པ་དང་། །སྟོན་པའང་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད། །དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང་། །སློང་མ་བསྟན་པ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། །ཞེས་པས་གང་གི་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་དང་། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བའོ། །གསུམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ504ལ་ལྔ་སྟེ། བརྗོད་བྱ་དང་། རྫོད་བྱེད་དང་། གཉེན་པོ་དང་། གདུལ་བྱ་དང་། བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་སོ་སོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། བདེན་པ་གཉིས་སྟེ། རྩ་ཤེར་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བསྟན། །ཞེས་སོ། དེ་ཉིད་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ན། དྲང་ངེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པར། ཀུན་རྫོབ་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་དྲང་པའི་དོན་ཏོ། །དོན་དམ་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། གཉིས་པ་རྗོད་བྱའི་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་པ་སྙིང་པོ་མཆོག་ལས། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང་། །ཚིག་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླེང་གཞི་དང་། །རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྷ་བུ་བྱུང་དང་། །སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཞེས་པས་མདོའི་སྡེ་ནི་ཚིགས་བཅད་ལྷུག་གི་མདོ་མདོར་སྨོས་ནས། རྣམ་པར་བཞག་སླ་བ་དང་། བཤད་སླ
Chinese
骄慢和，愚痴。骄慢和，我慢骄慢和，嫉妒骄慢和，一切骄慢都调伏的方法和功德，完全显示的唯独是这个。外道们的调伏，以指责过失本身就没有好好宣说，而且以不会趋向圆满菩提本身就不是必然产生，而且以不具备调伏本身就不和谐，而且以不是导师如来等本身就没有依靠。因此，世尊好好宣说的法和调伏，是好好显示的，必然产生的，能趋向圆满菩提的，没有不和谐而且具有聚集的，具有依靠的，这样列举了差别的法。与此相异的其他宗派，学问僧天亲说：词句好不好，意义好不好，解脱和理性的方法不是，前后矛盾。同样，四种摄和，四种教法都舍弃，导师也没有导师的特征。这样，其他的论典和，乞求的教法是有过失的。这样，哪位导师的导师和，他所教导的法的功德，与其他区分开来。第三、详细区分有五种，所说和，能说和，对治和，所化和，自缘的方面各自区分。第一、从所说的方面区分，有两种真谛。在《中观根本慧论》中说：诸佛所说法，依于二谛说。就是这样。那本身如果简略地说，安住于正说和了义的体性。在《圣无尽意经》中说：显示世俗谛的安立是正说之义。显示胜义谛的安立是了义之义。就是这样。第二、从能说的方面区分，有十二部经。在《八千颂般若释·精华》中说：契经、应颂与授记，讽颂、自说与因缘，譬喻、本事及本生，方广、希法与论议，是为十二部经典。这样，经部是偈颂和散文的经，简略地说，容易安立和，容易解
English
Arrogance and, ignorance. Arrogance and, self-arrogance arrogance and, jealousy arrogance and, all arrogance are the methods and merits of subduing, only this is completely shown. The subduing of outsiders, by pointing out faults itself is not well spoken, and by not tending towards perfect enlightenment itself is not necessarily produced, and by not possessing subduing itself is not harmonious, and by not being a teacher such as the Tathagata itself has no reliance. Therefore, the Dharma and discipline well spoken by the Blessed One are well shown, necessarily produced, able to tend towards perfect enlightenment, without disharmony and possessing gathering, possessing reliance, thus enumerating the Dharma of difference. Other schools that are different from this, the scholar Vasubandhu said: Are the words and sentences good or not, is the meaning good or not, the methods of liberation and reason are not, the former and the latter contradict. Similarly, the four ways of gathering and, the four teachings are abandoned, the teacher also does not have the characteristics of a teacher. Thus, other treatises and, the teachings of begging are faulty. Thus, the teacher of which teacher and, the merits of the Dharma he taught, are distinguished from others. Third, there are five types of detailed distinctions: what is said, what can be said, the antidote, what can be tamed, and the aspects of self-cause are distinguished separately. First, distinguishing from the aspect of what is said, there are two truths. In the Root Wisdom Treatise, it says: The Dharma taught by the Buddhas, is truly taught based on the two truths. That's how it is. If that itself is briefly said, it abides in the nature of the provisional and the definitive. In the Holy Inexhaustible Intelligence Sutra, it says: Showing the establishment of the conventional truth is the meaning of the provisional. Showing the establishment of the ultimate truth is the meaning of the definitive. That's how it is. Second, distinguishing from the aspect of what can be said, there are twelve parts of scripture. In the Essence of the Eight Thousand Verse Commentary, it says: Sutras, songs, prophecies, verses, self-statements, and causes, metaphors, deeds, and jatakas, extensive, wonderful, and definitive sections, are the twelve parts of scripture. Thus, the Sutra section is the Sutra of verses and prose, briefly speaking, it is easy to establish and, easy to explain.
Tibetan
་བ་དང་། གཟུང་སླ་བ་དང་། ཆོས་ལ་གུས་པས་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་དང་། ཆོས་དང་དགེ་བདུན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་དང་། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་མཆོག་ལ་རེག་པ་དང་། འབེལ་གཏན་གྱི་གཏན་ལ་505༄༅ འབེབས་པས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང་། མཁས་པ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་གཟིགས་ནས་མདོར་གསུངས་པའོ། །དབྱངས་ཀྱི་བསྙད་པའི་སྡེ་ནི།བཤད་བྱ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བར་དང་མཐའ་མ་དག་ཏུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའམ། བརྟག་པར་བྱ་བའི་གནས་གཞན་ད་དུང་ཡོད་པས་དྲང་བའི་དོན་དུ་གསུང་བའི་མདོ་སྡེ་གང་ཡིན་པའོ། །ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་ནི། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་བྱུང་དང་འབྱུང་འགྱུར་རྣམས་ལུང་དུ་སྟོན་པ་གཙོ་བོར་སྨོས་པའམ། དགོངས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ངེས་པའི་དོན་དུ་གསུང་བ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་ནི། གང་ཞིག་རྐང་པ་གཉིས་པའམ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་རྐང་པ་དྲུག་པའི་བར་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པར་སྡེབས་ནས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་ནི། གཞན་གྱིས་ཞུ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བསྟན་པ་གནས་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་བཞེངས་ཏེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གླེང་གཞིའི་སྡེ་ནི། འགའ་དང་འགའ་ལ་ཆེད་དུ་གསུངས་པའམ། གཞི་འདི་དང་། སྐབས་འདི་དང་། བྱུང་བ་འདིའི་ཚ་བསླབ་པ་འདི་ལྟར་བཅས་པ་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་སྟེ། སྒྲ་སྦྱོར་བམ་པོ་གཉིས་པ་ལས506མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོག་མ་ཅི་ལས་བྱུང་གླེངས་ཏེ་བཤད་པ་དང་། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་ནི། ཉན་པ་པོས་དོན་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་གོ་ཞིང་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་རབས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱུད་གཞན་ལ་བརྩམས་པའི་དཔེས་ཆོས་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་བཟུང་བ་དང་། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅི་དང་ཅི་མཛད་པ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། ཁེན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ནི། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ
Chinese
容易进入，容易理解，以对佛法的恭敬来圆满积聚，迅速证悟法性，认识佛陀后获得信仰，认识佛法和七圣财后获得信仰，触及在可见之法中安乐住之殊胜，以决定性的决定使圣者们的心欢喜，见到进入智者智者之列的十种利益后，简略地宣说了。音韵部的解释是：所要解释的那个本身，在中间和结尾没有完全用诗歌的音韵来表达，或者因为还有其他需要考察的地方，所以用委婉的方式来说明的经部是什么。授记部的解释是：主要讲述对过去和未来等已发生和将要发生的事物进行授记，或者通过对意义进行区分来授记，以确定性的意义来说明的经部是什么。偈颂部的解释是：凡是以两句或三句等，直到六句的偈颂形式来讲述的，都是偈颂部。自说部的解释是：不依赖于他人的请求，仅仅为了教法的住世，世尊从入定中起身，对僧众们说“这个是自说”等。本事部的解释是：对某些人和事特别宣说，或者像“以此为基础，以此为缘起，以此事而制定此戒律”等，如《声律》第二卷所说“经部和律部等最初是如何产生的，讲述其缘起”等所代表的。譬喻部的解释是：为了让听者彻底理解意义并证悟其特征，用改编自古代故事的例子来清晰地展示佛法的意义。本生部的解释是：世尊往昔菩萨行入于大海之时，在何处受生，持何种苗，以及做了何种苦行等。方广部的解释是：大丈夫之道，菩萨藏的土地和波罗蜜多等非常广大的。
English
Easy to enter, easy to understand, perfecting accumulation with reverence for the Dharma, quickly realizing the nature of reality, gaining faith after knowing the Buddha, gaining faith after knowing the Dharma and the seven noble riches, touching the supreme of dwelling in bliss in the visible Dharma, pleasing the minds of the noble ones with decisive determination, and briefly proclaiming after seeing the ten benefits of entering the ranks of the wise. The explanation of the section on intonation is: that which is to be explained itself, not fully expressed in the middle and at the end with the intonation of poetry, or because there are still other places to be examined, the sutra section that is explained in an indirect way. The explanation of the section on prophecy is: mainly speaking of prophesying things that have happened and will happen, such as the past and the future, or prophesying by distinguishing the meanings, what is the sutra section that is explained with a definite meaning. The explanation of the section on verses is: whatever is spoken in the form of verses of two or three lines, up to six lines, is the section on verses. The explanation of the section on self-utterances is: not relying on the request of others, but only for the sake of the abiding of the teachings, the Bhagavan arose from meditation and said to the Sangha, "This is a self-utterance," and so on. The explanation of the section on the basis is: specially speaking to certain people and events, or like "Based on this, arising from this, this precept is established because of this event," etc., as stated in the second volume of the "Sound Law," "How did the Sutra Pitaka and the Vinaya Pitaka, etc., first arise? Explaining their origin," etc. The explanation of the section on realization is: in order for the listener to fully understand the meaning and realize its characteristics, the meaning of the Dharma is clearly shown by examples adapted from ancient stories. The explanation of the section on the past lives is: when the Bhagavan's past Bodhisattva conduct entered the ocean, where and where he was born, what kind of sprouts he held, and what kind of ascetic practices he did, etc. The explanation of the Vaipulya section is: the path of the great man, the land of the Bodhisattva Pitaka and the Paramitas, etc., are extremely vast.