Tibetan
་དཀྱིལ་ཡིན་ཏེ། །འཕྲོ་འདུ་མང་པོའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར། །མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ཉིད་ནི། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་623༄༅། །ཚུལ་དུ་གནས། །འཁོར་ཕྲ་མེན་ཚིམ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། བདག་ཉིད་འདུལ་བའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་མམ་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ། །འཁོར་གྱིས་ཁྲོ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཏེ། །མདོག་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་དང་། །ནུབསྔགས་མཆོག་དམ་པ་མ་ལུས་གདོན། །དེ་ནས་ཕྲ་མེན་འཁོར་བསྡུས་ནས། །སོ་སོའི་ལས་དང་མཐུན་བྱས་ཏེ། །སོ་སོའི་གནས་སུ་བཞག་པར་བྱ། །དབང་དུ་བསྡུས་ནས་སྒོམ་པའི་ཐབས ཇི་ལྟར་མཚམས་པ་བཞིན་དུ་བྱ། །མ་ལུས་ཐམས་ཅད་བྱོས་ཤིག་པར། །ལྷག་མ་བྱིན་ནས་དབང་ཡང་བསྐུར། །གཞན་ཡང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ། །འདོདཡོན་ལྔ་ཡི་སྦྱིན་པ་བཏང་། །དེ་ནས་ལས་རྣམས་རྫོགས་བྱས་ནས། །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་གནས་བསྟན་ནས། །རིགས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས། །འཁོར་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ། །བདག་ལ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ངང་འཆར་བ། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གཉིས་རིགས་བྱས་ནས། །རིག་པ་འཛིན་པའི་ས་ལ་གནས། །ཐེག་དམན་སྤྱོད་པར་ཡོང་མིའགྱུར། མི་ཁོམ་གནས་སུ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་གཡུང་དྲུང་ཐོབ། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཡང་སྦྱོང་བར་བྱེད། །ངན་སོང་གནས་རྣམས་སྟོངས་པར་བྱེད། །ཡང་དག་མཆོག་གིས་སྙིང་པོ་འགྲུབ། །ཨ་དམ་ཚིག་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་དགུ་པའོ།། །།སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་འཕྲིན་ལས་རྨད་བྱུང་ཀུན་624གྲགས་པ། །གཞན་ནས་ཡོད་འོངས་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་དེ། །མཐོ་དམན་ཀུན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དང་། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྐུར་སྣང་བ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །སྣ་ཚོགས་ཁ་དོག་དབྱིངས་སུ་སྣང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རྣམས་ནི། །སྒྲ་དང་མིང་ཚིག་ཀུན་ལས་འདས། །བརྗོད་མེད་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་གོ །ཉོན་མོངས་མེད་བབླམེད་སྒྲ། །མ་བརྗོད་སྟོང་གསུམ་གྲགས་པ་ཡིསགསུམ་བརྗོད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། །བརྗོད་པ་ཉིད་དང་སྟོང་གསུམ་མེད། །དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་བརྗོད་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་དང་ལྡན། །ཡང་དག་རྟོགས་ཡང་རབ་བརྟན་ན།། གཞི་རྩ་མེད་དབྱིངས་སྐད་ཅིག་མ། །མཐའ་དང་དབུས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་མེད། །དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ། །སུས་ཀྱང་མ་བཅོས་མ་བྱས་པ། །བདག་གིས་ཀྱང་ནི་དམིགས་མི་འགྱུར། ། དངོས་མེད་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ། །སྐུ་གསུམ་ཡང་དག་ལྡན་གྱུར་ན། །ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །མི་འགྱུར་སངས་རྒྱས
Chinese
是坛城。众多眷属围绕。大平等之自性，如是安住。名为“令眷属微细者满足”之誓言是：自身为调伏之自在主，恒常平等或忿怒之相。眷属之忿怒者亦如是，颜色与手印皆同，殊胜秘密咒语无余尽除。之后，摄集微细眷属，各自随其业而行，安置于各自之位。摄为己用后，如理如法地修持。无余一切皆应作，赐予剩余并再次灌顶。此外，对于一切众生，布施五妙欲。之后，圆满诸事业，大自在主开示处所，五部、五智慧等，眷属之坛城无余，皆应摄集于我。如是修持之相显现，以智慧资粮二者为因，安住于持明者之地。不会行持下乘之行，不会生于无暇之处。获得无生无死之长寿。亦可清净佛土，使恶趣之境空尽。以真实殊胜之精要成就。阿达玛句义分别解说品第二十九竟。身语意与功德及事业，稀有普遍之名声，非从他处而来，乃是自生智慧无处不在，高低一切之影像，显现为无上菩提之身，如镜子般，种种颜色显现于虚空。如来之语，超越声音、名言与词句，不可言说之自性普遍通达。无烦恼之无上语，未言说之三千世界所称扬，言说不可思议。言说即是与三千世界无别。彼即是种种言说。具足一切智之意，真实觉悟，极其稳固。无根之虚空，刹那间，无始无终亦无中。彼即是种种生起之因。谁亦未造未作，我亦不能缘及。于无实有者皆能自在，若能真实具足三身，功德等同虚空之边际。不变之佛陀
English
It is the mandala. Surrounded by a multitude of attendants. The very nature of great equanimity, thus it abides. The samaya called "satisfying the subtle attendants" is: oneself as the lord of discipline, constantly in equanimity or wrathful form. The wrathful ones of the retinue are also the same, with the same color and mudras, and all the supreme secret mantras are completely eliminated. Then, gather the subtle retinue, act according to their respective actions, and place them in their respective positions. After taking them into one's power, practice as is appropriate. Do everything without exception, give the remainder and empower again. Furthermore, to all beings, give the offering of the five desirable qualities. Then, having completed all the actions, the great lord shows the place, the five families, the five wisdoms, etc., the mandala of the retinue without exception, all should be gathered into me. Thus, the appearance of practice arises, with the two accumulations of wisdom as the cause, one abides in the land of the vidyadhara. One will not practice the inferior vehicle, one will not be born in a place without leisure. Obtain the longevity of no birth and no death. One can also purify the Buddha-field, and empty the realms of the evil destinies. Accomplish the essence with the true supreme. The end of the twenty-ninth chapter, the explanation of the meaning of the Adama verse. Body, speech, mind, qualities, and activities, the wonderful and universal fame, do not come from elsewhere, but are self-born wisdom, omnipresent, the image of all high and low, appearing as the body of unsurpassed enlightenment, like a mirror, various colors appearing in space. The speech of the Tathagatas, transcends all sounds, names, and words, the inexpressible nature is universally understood. The unsurpassed speech without afflictions, the unsaid is praised by the three thousand worlds, speech is inconceivable. Speech itself is inseparable from the three thousand worlds. That is the variety of speech. Possessing the mind of all-knowing, truly awakened, extremely stable. The rootless void, in an instant, without beginning or end, nor middle. That is the cause of various arising. Unmade and uncreated by anyone, I also cannot focus on it. Being able to have power over all unreal things, if one can truly possess the three bodies, the qualities are equal to the edge of the sky. The unchanging Buddha.
Tibetan
་ཞིང་དུ་འུབ། །སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་། །མི་ཟད་རིན་ཆེན་གཏེར་ཆེན་འགྲུ། །གཞན་གྱི་དབྲོག་ཏུ་མེད་པ་ཡིས། །བོ་དེའི་དཀོར་ནི་རིན་པོ་ཆེ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །བྱ་བྱེད་མེད་པར་དཀྱིལ་འཁོར་མཛད། །མཛད་དང་མཛད་པར་བྱ་བ་མེད། །སྒྱུ་མའི་ཚུལ་དུ་ཀུན་ལ་སྤྱོད།625༄༅། །སྤྱོད་མེད་ངང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །ཆགས་མེད་ཚུལ་དུ་རྣམ་པར་རོལ། །བྱ་བྱེད་རྣམ་པ་སྣ་ཅོ་ཀྱང་། །བྱེད་པ་ཉིད་ན་ཆུ་ཟླའི་ཚུལ། །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྩ་བ་ལྔ་ཞེས་བརྗོད་མེད་ཀྱི། །བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོང་མེད་དེ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་གནས་པ་ལ། །དེནེརིགཔ་རང་དབང་སྒྱུར། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །དབང་པོ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཀུན། །ཡུལ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད། །དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་བར་སྣང་སྟེང་། །སྣང་ངོས་པོ་རྣམ་གཞིག་ན། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་བཤིག་ན། །བཤིག་ན་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་ཞ། །ནམ་མཁའི་དེ་ཉིད་ལྔས་བཤིག་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱིས་འབྱུང་བའོ། །གཞི་རྩ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་མ། །སྣང་བ་མི་འགོག་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཉིད། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །ཀུན་གཞི་ཉིད་སྣང་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །ང་དང་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག །བདེ་སྡུག་མཚན་མར་སོ་སོར་འཛིན། །ཀུན་གཞི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། །བག་ཆགས་སོགས་པའི་གནས་མེད་དོ། །སྣང་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བློ་ཡིས་བླང་དུ་མེད། །བསྒོ་དང་བསྒོ་བར་བྱ་བ་མེད། །དེ་ལྟར་སྒོ་བྱེད་དངོས་པོ་མེད། །མེད་བཞིན་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་མིན། །དེ་བཞིན་626སེམས་ཀྱིས་ལོག་བརྟགས་པས། ཁམས་གསུམ་བཙོན་རར་རྟག་པར་འཁོར། །ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །སྣང་དང་མི་སྣང་གཉིས་ཀ་ལ། །སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་རྟོག་པ་ཡིན། །རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན། །ཡུལ་གྱིས་དངོས་པོ་ག་ལ་འགྲུབ། །ཡིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་རྒྱུད་ཉིད་ནི། །སྔ་མ་འདས་ཤིང་མི་དམིགས་པ། །ཕྱི་མ་མ་བྱུང་རྟག་ཏུ་མེད། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད། །ཙྭ་ཤིང་ཁ་ན་རླུང་འཕྲོ་འདྲ། །རྒྱུན་ནི་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ། །འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ནི། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམས་དངོས་པོ་མེད། །ཆུ་དང་རླུད་དང་རླབས་འདྲ་བ། །དེ་གསུམ་གཅིག་དང་སོ་སོར་མིན། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་ཉོན་མོངས་ཡིན། །གཅི
Chinese
于净土中充满。 所有一切行境， 如所缘般而生起。 无尽珍宝大藏成， 以他人无法夺取之， 菩提之财乃珍宝。 以大悲之加持力， 无作而作坛城。 无作亦无所作， 如幻化般周遍运用。625 无用之状态中于坛城， 无执之状态中而游舞。 虽有种种作用之相， 然于作时如水中月。 离能取所取之智慧， 虽说五根然不可说， 说之体性全无有， 无体性而现种种相。 彼即一切遍知者， 周遍且安住于一切， དེནེརིགཔ་རང་དབང་སྒྱུར། 不可思议周遍一切。 根于境中显现之所有， 境等并非实有也。 阿赖耶识即是， 种种事物虚空上， 显现事物若分析， 各自体性若分析， 分析则息于虚空性。 虚空之彼性以五分析， 则融入无体性之界。 一切皆由一切生。 无根刹那间， 显现不遮即是方便， 无自性即是智慧。 烦恼之分别识， 阿赖耶识显现行境上， 分别我与我所。 于乐苦之相各自分别执， 阿赖耶识无事物， 习气等亦无处所。 显现无事物上， 烦恼心亦不可取。 无教诫与所教诫， 如是无能教事物。 虽无然非心之作用， 如是626心之邪分别，于三界牢狱中恒常流转。 意之分别识， 于显与不显二者， 刹那顷刻而分别。 分别本身亦不成立， 境之事物又如何成立？ 意之如是相续性， 前已逝去不可得， 后未生起恒常无， 如是自性不可得。 如茨树口中风动， 相续乃完全不断绝， 此乃周遍生起者， 如是诸义无事物。 如水与潮与浪， 彼三一与各异非， 如是阿赖耶识烦恼是， 一
English
Filling the pure lands. All experiences, arise as they are envisioned. An inexhaustible treasure of jewels is accomplished, with what cannot be stolen by others. The wealth of enlightenment is a jewel. Through the blessings of great compassion, the mandala is created without action. There is no creating or what is to be created. It is used everywhere like an illusion.625 In a state of non-use, in the mandala, playing in a state of non-attachment. Although there are various aspects of action, when acting, it is like the moon in water. The wisdom free from grasping and being grasped, although called the five roots, is inexpressible, the characteristic of expression is completely absent, without characteristics, various appearances arise. That itself is the all-knowing one, pervading and abiding in everything. དེནེརིགཔ་རང་དབང་སྒྱུར། Inconceivable, pervading everything. All appearances of the senses in the objects, the objects are not real. The alaya consciousness itself, various things on the sky, if the appearing things are analyzed, if the individual characteristics are analyzed, if analyzed, it rests in the nature of the sky. If that nature of the sky is analyzed with five, it dissolves into the realm of no characteristics. Everything arises from everything. Without root, in an instant, not preventing appearance is the means, without self-nature is wisdom itself. The afflictive consciousness, the alaya consciousness itself appears on the field of experience, discriminating between self and what belongs to self. Separately grasping the characteristics of pleasure and pain, in the alaya consciousness without things, there is no place for habits and so on. On the appearance without things, afflictions cannot be taken by the mind. There is no instruction and what is to be instructed, thus there is no instructing thing. Although there is nothing, it is not the activity of the mind, thus,626 through the mind's wrong thoughts, it constantly revolves in the prison of the three realms. The consciousness of the mind, on both appearance and non-appearance, it is discrimination for a moment. If discrimination itself is not established, how can the things of the object be established? The continuum of the mind's suchness, the former has passed and cannot be found, the latter has not arisen and is always absent, thus self-nature is not found. Like the wind blowing in the mouth of a thorn tree, the continuity is completely uninterrupted, this is what arises everywhere, thus all meanings are without things. Like water and tide and waves, those three are not one and separate, thus the alaya consciousness is affliction, one