Tibetan
ཟད་རྡུལ་ཕྲན་སྙེད། །རྟོག་འདུལ་གཉེན་པོ་བསམ་མི་ཁྱབ། །འདུལ་བའི་སྡོམ་པ་བསམ་ཡས་དང་། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་མཆོག་མང་པོ་ཀུན། །ཉིད་ལས་གཡོས་ཤིང་སྤྲོས་མེད་ཀྱང་། །རང་རིག་འཁྲུལ་པའི་རྟོགས་པ་ཡིས། །ལྟ་བ་མཐོ་དམན་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་འདུལ་དོན་ཕྱིར་འཚམས་པར་སྟོན། །ཡང་དག་ཉིད་དང་ལོག་རྟོག་ཉིད། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་གྱུར་ན། །དེ་ལ་བཅོས་ཤིང་བསྒར་དུ་མེད། །ཡེ་ནས་ངོ་བོ་ཡོད་ཡིན་ལ། །ཉོན་མོངས་སྤངས་ཤིང་བྱ་སྒྲུབ་མེད། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་རོ་གཅིག་འགྱུར། །ཀུན་རྫོབ་ཆུ་ཟླ་ལྟར་མིན་པས། །ཅིར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་ཅིར་ཡང་འགྲུབ། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་རྙིགས་པ་ཡིས། །དོན་དམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་སྟེ། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཅིར་ཡང་འགྲུབ། །གནས་ངན་དུས་ན་ལོག་རྟོག་ཉིད། །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བ་ཉིད་རྟོག་ན། །བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་ཉིད། །སྙིང་རྗེ་ཐབས་མཁས་ཏིང་འཛིན་གྱི། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་འགྲུབ། །སོ་སོའི་རང་བཞིན་ངེས་ཤེས་ན། །ཡང་དག་ལམ་གྱིས་བཅོས་སུ་མེད། །དེ་བས་ཡང་དག་བློ་ཅན་གྱིས། །ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་བཤད། །དཔེར་ན་དུག་557༄༅། །གིས་རིག་ཤེས་པས། །དུག་གིས་མི་ཚུགས་བཞིན་དུ་སྣང་། །ཧ་ལ་ཧ་ལའི་དུག་རྣམས་དང་། །སྒྲུབ་ན་ར་ས་ཡ་ནའི་སྨན། །བདུད་རྩིར་འགྱུར་ཞིང་ཚེ་རིང་འགྲུབ། །ཉོན་མོངས་རང་དང་སྤྱི་བསྟན་པ། །མཚན་ཉིད་མ་ནོར་དོན་རྟོགས་ན། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་། །གང་ནའང་མེད་དེ་དེ་ཉིད་ཡིན། །ནང་གི་ཆེན་པོ་ལྔ་ཉིད་ཀྱང་། །རང་དང་སྣྲི་ཡི་དོན་རྟོགས་ན། །མཚན་མ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག །སོ་སོའི་རྩལ་རྣམས་འཛིན་གྱུར་པས། །ཐབས་ཆེན་དུ་ནི་རྣམ་པར་འཕྲོ། །མཚན་རྣམས་རང་བཞིན་མི་གནས་པས། ཁྲེས་རབ་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་སྦྱོར། །གཏེ་མུག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པར་ཡང་། །མ་རིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། །གཉིས་མེད་དོན་གཅིག་ཡིན་པར་བཤད། །རང་གིས་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །ཆོས་དང་བདག་དང་དངོས་པོ་རྣམས། །ངོ་བོ་ཡོད་ལ་སོ་གས་པ་བྱ། །རྟོག་པའི་སྒྱུ་མའི་རླུད་གྱུར་ཏེ། །ལོག་རྟོག་སྤྲོས་པའི་རྒྱུན་ཡིན་ལ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་རོ་གཅིག་སྟེ། །བཟོད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཅིག་ཅར་ཡིན། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །མ་རིག་པ་ནི་ཡང་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད། །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་རོ་ཅིག་ཐིམ། །སྒྱུ་མའི་དངོས་པོར་རྟོག་པ་ནི། །སྒྱུ་མར་རྟོག་ཉིད་མི་དམིགས་པས། །མི་དམིགས་དེ་
Chinese
穷尽微尘数。 调伏分别之对治不可思议。 调伏之律仪不可思议， 金刚乘殊胜众多皆， 从彼而动且无戏论然， 自明迷惑之觉悟所， 见解高低不可思议， 为调彼故示现相宜。 真实性与邪分别， 自性之性若转变， 则于彼无有可修改与增补。 本来自性即存在， 烦恼已断且无作修。 一切无余成一味。 世俗非如水中月， 故可转为任何且可成就任何。 瑜伽彼性之垢染所， 胜义无生灭也， 世俗幻化可成就任何。 恶劣处时邪分别， 若分别离能所取， 无我智慧自明性， 慈悲方便定之， 如其所缘如是成就。 若能确定各自之自性， 则无有可用正道修改。 是故具足正念者， 说一切无有事物。 譬如毒药557༄༅། 以知觉识知故， 如毒药不能立足般显现。 哈啦哈啦之诸毒药与， 修持则为长生药， 转为甘露且成就长寿。 烦恼自与总示现， 若能无误解特征， 则转为清净之道。 身语意之成就也， 何处亦无即是彼性。 内在之五大性也， 若能解自与声之义， 则无相清净。 各自之能力若执持， 则于大方便中显现， 相之自性不住故， 于法界中调和。 说为愚昧也， 乃是无明之异名， 说是无二义一。 自说特征者， 法与我与事物等， 于有自性上分别。 成分别幻化之残余， 是邪分别戏论之流， 一切法界一味性， 忍耐之法性一时也。 总说特征者， 无常痛苦空无我， 无明不能真实成就。 一切于法界中融为一味， 分别幻化事物者， 于幻化分别不可得， 不可得彼
English
Exhausting the number of atoms. The antidote to subdue conceptualization is inconceivable. The vows of discipline are immeasurable, And all the supreme Vajrayana vehicles, Although they arise from it and are without elaboration, Due to the realization of self-awareness's delusion, The views of high and low are inconceivable. Therefore, it is shown to be appropriate for the purpose of subduing that. Reality itself and false conceptualization itself, If the nature of essence transforms, Then there is nothing to be corrected or added to it. From the beginning, the essence exists, Afflictions are abandoned, and there is no action or accomplishment. Everything, without exception, becomes one taste. Since conventionality is not like a moon in water, It can transform into anything and accomplish anything. That very yoga, due to its impurities, The ultimate truth is without arising or ceasing, Conventional illusion can accomplish anything. In times of bad circumstances, false conceptualization itself, If one conceptualizes the absence of grasping and holding, Selfless wisdom is self-awareness itself, Compassion, skillful means, and concentration, Accomplish as intended. If one knows the distinct nature of each, Then there is nothing to be corrected by the true path. Therefore, those with true minds, Explain that all things are without substance. For example, poison 557༄༅། Because of knowing with discriminating awareness, It appears as if poison cannot stand. All the poisons of hala hala, And if practiced, the medicine of rasayana, Transforms into nectar and accomplishes longevity. The afflictions, self and general, are shown, If one understands the characteristics without error, Then it transforms into the path of purification. The accomplishments of body, speech, and mind also, Are nowhere else, they are that very nature. The five great elements within also, If one understands the meaning of self and sound, Then the signs are without impurity. If one holds onto the abilities of each, Then it manifests in great skillful means, Since the nature of signs does not abide, It harmonizes in the realm of reality. To say "ignorance" also, Is a synonym for ignorance, It is said to be non-dual, one meaning. Those who describe characteristics themselves, Laws, self, and things, Discriminate on the basis of existing essence. Becoming the residue of conceptual illusion, It is the stream of false conceptualization's elaboration, All of reality is of one taste in the dharmadhatu, The nature of patience is all at once. Those who describe general characteristics, Impermanence, suffering, emptiness, selflessness, Ignorance cannot be truly accomplished. Everything dissolves into one taste in the realm of reality, Those who conceptualize illusory things, Because conceptualizing illusion is unattainable, That unattainable
Tibetan
ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་ཆོས་གཅིག་སྟེ། །དབྱིངས་558ཉིད་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །མི་དམིགས་སྒྱུ་མར་དངོས་པོ་ལ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་ཉིད་ཀྱང་། །ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་ཡེ་ནས་དག །སྒྱུ་མ་མི་དམིགས་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དབང་བསྒྱུར་ན། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ། །མི་དམིགས་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མར་སྤྲོ། །གདུལ་བྱའི་བྱ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྔར་གཏི་མུག་སྤང་དུ་མེད། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྒྱ་ཆེན་ཡིན། །ཞེ་སྡང་རང་དང་ཅི་བསྟན་པ། །ཀུན་ནས་མནར་སེམས་རྟོགས་པ་ཡིས། །སྒ་མའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། །འཇིག་པར་མོས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །ཞེ་སྡང་སྙིང་རྗེ་སྤང་སྒྲུབ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཕྱིར།་།སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་མནར་སེམས་པདངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟོག་ན། །སྒྱུ་མར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་གཞན་ཏེ། །མི་དམིགས་པ་ཉིད་སྒྱུ་མར་སྐྱེས། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད། །བདག་དང་གསོ་བའི་རང་བཞིན་མེད། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །མནར་སེམས་སྒྱུ་མ་ཆོས་ཉིད་རོ་ཅིག་སྟེ། །ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས། །ཀུན་ཀྱང་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །མི་དམིགས་སྒྱུ་559༄༅། །མ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་དང་། །རྟོག་པའི་ཡུལ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་མི་དམིགས་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་རོ་ཅིག་སྟེ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དབང་སྒྱུར་ན། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །མི་དམིགས་སྒ་མ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ། །གདུལ་བྱའི་བྱ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེ་སྡང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཡང་དག་ཉིད་ཀྱི་རབ་བརྟགས་ན། །རྣམ་པར་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་རྨི་དམིགས་སྤང་དུ་མེད། །ང་རྒྱལ་མཚན་ཉིད་་ཤད་པ་ནི། ཁོང་ནས་འགྱིང་ཞིང་སེམས་ཁེངས་པ། །ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱི་གནོན་པར་བྱེད། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །ང་རྒྱལ་སྤང་ནས་ཞི་སྒྲུབ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་ཅིག་པས། །ཀུན་རྫོབ་སྒ་མར་ཁོང་བགྱིད་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མི་གཞན་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་སྒྱུ་མ་འགྱི
Chinese
自性种种显现，出生之时即一法，界（དབྱིངས།）性不可得，即是如是性。彼即法身大印，不可得如幻之事物，思虑之境之事物亦然，法性不可得，本来清净。如幻不可得，无分别之故，有无二者无分别故，若以禅定而掌控，即是意之大印。法性无所缘，于不可得中如幻显现，所化众生之事业不可思议，是语之大印。于彼五者，愚痴无须断除，乃广大遍照。嗔恨自与所显现，以一切苦恼之心之领悟，于嘎玛之事物一切，具有坏灭之意乐自性。宣说共同之体性，乃无常、痛苦、空、无我。嗔恨、慈悲无须断除与修持，于法界中一味故。如幻之自性，苦恼心，若思一切事物皆坏灭，一切如幻之显现亦然，不异于法界，不可得性即生为如幻。诸法之自性，无有我与养育之自性，一切显现皆无我，法界。苦恼、如幻、法性乃一味，一切皆不可得，是如是性故，一切皆无别，是法身之印。不可得如幻，一切苦恼，于思虑之境一切苦恼，法性如幻不可得，无分别故。胜义世俗乃一味，若以禅定而掌控，即是意之大印。不可得嘎玛一切苦恼者，所化众生之事业不可思议，是语之大印。嗔恨共同之体性，若以真实性而善观察，乃种种生起之体性。法性不可得，无须断除。我慢之体性，乃内心傲慢且心怀骄傲，压制他者之威势。宣说共同之体性，乃无常、痛苦、空、无我。我慢断除后，无须寂静与修持，于法界中一味故。世俗嘎玛内心之傲慢，不异于如是性，法性不可得，如幻傲
English
The nature of things appears in various ways. At the moment of birth, there is only one dharma. The realm (དབྱིངས།) itself is unattainable, and that is suchness. That itself is the great seal of the Dharmakaya. In the unattainable illusion, even the reality of the object of thought, the nature of reality is unattainable, and it is pure from the beginning. Because illusion is unattainable and without distinction, there is no distinction between existence and non-existence. If one controls it with samadhi, it is the great seal of the mind. The nature of reality has no object of focus. In the unattainable, it manifests as illusion. The activities of those to be tamed are inconceivable. It is the great seal of speech. In those five, ignorance need not be abandoned. It is the great, all-illuminating one. Anger itself and whatever is shown, with the realization of all tormented minds, in all things of kama, has the nature of delighting in destruction. The common characteristic is said to be impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Anger and compassion need not be abandoned or cultivated, because they are of one taste in the realm of dharma. The nature of illusion, the tormented mind, if one thinks that all things are destroyed, then all illusory appearances are also not different from the realm of dharma. The unattainable nature is born as illusion. The nature of all dharmas has no nature of self or nourishment. All appearances are selfless, the realm of dharma. Torment, illusion, and the nature of reality are of one taste. Since all are unattainable, it is suchness. Therefore, all are without distinction, it is the seal of the Dharmakaya. Unattainable illusion, all torment, in the realm of thought, all torment. The nature of reality is unattainable as illusion, because there is no distinction. Ultimate and relative are of one taste. If one controls it with samadhi, it is the great seal of the mind. Unattainable kama, all tormented ones, the activities of those to be tamed are inconceivable. It is the great seal of speech. The common characteristic of anger, if one examines it well with reality, is the characteristic of various arising. The nature of reality is unattainable, there is no need to abandon it. The characteristic of pride is that it is arrogant and proud in the heart, suppressing the power of others. The common characteristic is said to be impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. After pride is abandoned, there is no need for peace and cultivation, because it is of one taste in the realm of dharma. The arrogance of the relative kama in the heart is not different from suchness. The nature of reality is unattainable, illusory arro