Tibetan
་ འོད་ ཟེར་ གྱི་ དགྲ་ བོ་ ཁ་ ཕུང་ དུ་ གསོད་ པ་ ཞེས་ བྱ་ བའི་ ཏིང་ ངེ་ འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ལས་བཞེངས་ནས་བཀའ་བསྩལ་པ། །ཆོས་ཉིད་མ་ལ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། །རྩལ་སྣང་བུ་ལ་དགྲར་གཟུང་བའི། །རྩ་བ་འགོང་པོ་ང་བདག་ཡིན། །ཇོ་བོ་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་ཡིན། ། རྒྱབ་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡིན། །དམག་དཔོན་ལོག་མེན་ལམ་མཁན་དང་། །མི་བདེན་པ་ལ་བདེན་འཛིན་དང་ ། །མི་ བྱེད་ ལམ་ དུ་ བྱེད་ མི་ འཇུག །དེ་ གསུམ་ མུན་ པའི་ འཁོར་ སྒོ་ ཅན། །མི་ གསལ་ མི་ ཐར་ མི་ ཁོམ་ དང་། །འཁོར་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ཡིས། །མ་རིག་གཉིད་ལོག་གཟུང་འཛིན་གོས། །384ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀྱི་སྒྲོག་ཏུ་བཅུག །རེ་དོགས་ལྕགས་འབྲབ་ཁམས་གསུམ་འཁྱམ། །ཐར་པའི་དུས་མེད་འོ་དོད་འབོད། །སངས་པའི་དུས་མེད་མུན་ནག་གནས། །རྟོགས་པའི་དུས་མེད་སེམས་ཅན་ལ། །ང་བདག་འཛིན་པ་དགྲར་ལངས་པས། །དེ་ལྟའི་དགྲ་རྣམས་བསད་པའི་ཐབས། །སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུའི་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། གཅིག་ཤེས་ཀུན་གྲོལ་སློབ་མ་བཙལ། །ངང་དྭངས་ཆེན་པོའི་གྲུབ་བརྡ་སྟོན། །འགྱུར་མེད་དབྱིངས་ཀྱི་ཕུར་པ་ཐོབས། །རང་བྱུང་རང་སངས་དྲག་སྔགས་བཟླས། །འགྱུ་བ་རང་མདངས་ཟོར་འཕངས་པས། །འགོང་པོ་ང་བདག་སྙིང་ལ་བརྡེགས། །བདག་མེད་རང་གྲོལ་དབྱིངས་སུ་བསྒྲལ། །འགྱུར་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ཕུར་པ་ཡིས། །ཇོ་བོ་དུག་གསུམ་སྲོག་རྩ་གཅད། །སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཀློང་དུ་བསྒྲལ། །རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་ཐུན་སྔགས་བརྡེགས། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་བརླགས། །ཆགས་ཞེན་རྟག་འཛིན་ཐམས་ཅད་སངས། །མ་རིག་མི་གནས་ཀློང་དུ་བསྒྲལ། །དགྲ་ཡི་རྩ་བ་གཅིག་ཆོད་པས། །དགྲ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་སོད། །དེ་ལ་མཐུ་བོ་ཆེ་ཞེས་བྱ། །མཐུ་ནི་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་དེ། །ཆེ་བ་མ་སྤངས་མི་གནས་པ། །མཐུ་ནི་ཆོས་མཁན་བུ་ཡིན་ཏེ། །ཆེ་བ་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིས་ཆེ། །མ་འགགས་མི་དམིགས་མཐུ་བོ་ཆེ། །རྫོགས་ཆེན་སེམས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་ཉིད་མཐུར་བཀོད་པའི་ལེའུ་385༄༅། །སྟེ་སོགསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་ལ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་ཞུས་པ། །སེམས་ཀྱི་སེར་བ་ཇི་ལྟར་དབབ། །ཞེས་ཞུས་པས། དེ་ནས་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་དེ། སྙིང་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་ཀུན་ཏུ་འཕྲོ་ཞིང་ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་བསྡུ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ལས་བཞེངས་ནས་བཀའ་བསྩལ་པ། ། ཆོས་ཉིད་ངང་ལ་འགྱུར་མེད་ཀྱང་། །ཡན་ལག་བུ་ཡིས་སེར་ཆེན་ཕོབས
Chinese
名为“以光芒诛杀怨敌”之等持中入定。从彼起立后开示道：法性母虽无有分别，然于幻象之子执为敌，其根本乃鬼我执。主尊乃五毒烦恼，后盾乃八万四千，将领乃邪见道师，于非真实执为真实，不令行于非行之道。此三者乃黑暗之轮门，不显明、不解脱、不空闲，于轮回之境中安住，以无明昏睡、能取所取为衣，384置于贪嗔二者之牢狱中，于希忧铁钩中漂泊三界，无有解脱之时而哀嚎，无有成佛之时而处于黑暗，无有证悟之时而于有情，因我执而立为怨敌，如是诛杀怨敌之方便，乃以心要法身之上师，寻觅一知而万解脱之弟子，示现澄净大之成就手印，获得不变法界之橛，念诵自生自成之猛咒，以动摇自光之诛法抛掷，击中鬼我执之心，于无我自解脱之界中解脱，以不变法界之橛，斩断主尊三毒之命脉，于三身佛之界中解脱，击打自生大之诛法咒，一时消灭一切烦恼，清净一切贪执常执，于无明不住之界中解脱，因斩断怨敌之一根本，故一时诛杀一切怨敌。此名为大威力。威力乃一切显有，伟大乃不舍离不住。威力乃法之子，伟大乃法性母之伟大。无碍无缘乃大威力。大圆满心之威力乃大。如是说。心性安置于威力之品第385。三也。之后金刚萨埵又向导师普贤请问：如何降下心之冰雹？如是请问后，导师普贤，于心要宝之光芒普照，并摄集于法性界中之等持入定。从彼起立后开示道：法性之体性虽无有改变，然以支分之子降下大冰雹
English
Having entered into the Samadhi called "Killing the Enemy of Radiance." Having arisen from that, he spoke: Although the nature of Dharma is without distinction, the root of the demon of self-grasping is to regard the manifestations of skill as enemies. The lord is the five poisons of affliction. The support is eighty-four thousand. The general is the teacher of wrong paths, grasping at untruth as truth, and not allowing one to engage in non-action. These three are the gates of the wheel of darkness, unclear, unliberated, and without leisure, dwelling in the realm of Samsara, wearing the clothes of ignorance, sleep, grasping, and attachment. 384 Placed in the prison of attachment and aversion, wandering through the three realms with the iron hook of hope and doubt, crying out without the time of liberation, dwelling in darkness without the time of Buddhahood, and to sentient beings without the time of realization, standing as enemies due to self-grasping. The means to kill such enemies is to seek a disciple who knows one and liberates all through the master of the essential Dharmakaya, to show the mudra of great clarity, to obtain the phurba of the unchanging space, to recite the fierce mantra of self-arising and self-accomplishment, to throw the zor of self-radiance, to strike the heart of the demon of self-grasping, to liberate into the space of selflessness and self-liberation, to cut off the life force of the three poisons of the lord with the phurba of the unchanging Dharmadhatu, to liberate into the realm of the three Kayas of the Victorious Ones, to strike the fierce mantra of the great self-arising, to destroy all afflictions at once, to purify all attachments and clinging to permanence, to liberate into the realm of non-abiding ignorance. By cutting off one root of the enemy, all enemies are killed at once. This is called great power. Power is all that appears and exists, and greatness is not abandoning non-abiding. Power is the son of the Dharma teacher, and greatness is the greatness of the Dharma nature mother. Unobstructed and unconditioned is great power. The great power of the Dzogchen mind is great. Thus he spoke. Chapter 385 on arranging the mind itself as power. The third. Then Vajrasattva again asked the Teacher Kunsang: How does one descend the hail of the mind? Having asked thus, the Teacher Kunsang then entered into the Samadhi of radiating the light of the essence of the precious jewel in all directions and gathering into the realm of Dharma nature. Having arisen from that, he spoke: Although the nature of Dharma is unchanging, the branch son casts great hail.
Tibetan
།ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་ས་གཞི་ལ། །ཉོན་མོངས་དུག་ལྔའི་ལོ་ཐོག་རྒྱས། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་འཛིན་འབྲས་བུར་སྨིན། ། མ་རིག་ཞིང་བཟན་སྡུག་བསྔལ་དག །མ་རྟོགས་པ་ཡི་སེམས་ཅན་ལ། །རང་མདངས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས། །ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀྱི་ཐོད་པ་སྲ །ཡུལ་སེམས་གཟུང་འཛིན་བཙུགས་ནས་ཀྱང་། །སྙིང་པོར་རང་བྱུང་སྔགས་པ་ཡིས། །ཞེན་པ་རང་ལོག་ཕྲེང་བ་བགྲང་། ཁུགས་འབྱུང་རང་གྲོལ་དྲག་སྔགས་བཟླས།།ཐེག་ཆེན་སྤྱི་ཏིའི་གཉན་ས་མྲ །སྐུ་གསུམ་འགྱུར་མེད་སྒྱེད་པུ་བཙུགས། །མཁའ་ཀློང་རྣམ་དག་ཐོད་པ་མྲ །བལྟ་བྱ་བསྒོམ་བྱ་སྤྱོད་འབྲས་རྣམས། ཁྲག་ཏུ་བྱས་ཏེ་བསྐོལ་ནས་ནི། །ལྷ་མེད་སྒོམ་མེད་བྱར་མེད་ཐབས།།རང་བྱུང་ངང་དྭངས་ཁྲོ་ཐབས་སྤྲུགས། །ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཀློང་ཡངས་སུ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྤྲིན་ནག་གཏིབས། །འགགས་མེད་སྤྲུལ་སྐུའི་སེར་བ་ཕོབས། །དུག་ལྔའི་ལོ་ཏོག་གཉིས་འཛིན་བཅོམ། །མ་386རིག་མུན་མཐའ་ཐལ་བར་བརླགས། །ཡུལ་སེམས་དགག་སྒྲུབ་སྐྱོ་ངལ་མནན། །ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲིའི་ལོ་ཐོག་ལ། །དེ་སྣེད་ཆོས་སྐའི་སེར་ཆེན་ཕོབས། །ང་བདག་བདེན་གཉིས་འཛིན་པ་ལ། །ཆོས་་་རང་སེམས་ཆེན་པོར་ཕོབས། །མ་རིག་ཐིབས་པོའི་ལོ་ཐོག་ལ། །ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་སེར་ཆེན་ཕོབས། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །སེམས་ཉིད་སེར་ཐེ་ཕབ་པའི་ལེའུ་སྡེ་སོ་བཞི་རྨེཛོ།། ། ། ། །།དེ་ནརྨི་སྟོན་པ་ཀན་ཟློ་བཟང་པོ་དེརིན་པོ་ཆེ་བརྡའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་ཞུས་པ། །སྤྱི་ཏིའི་ཉམས་ལེན་ཇི་ལྟཇོ་བསྟན།། །ཞེས་ཞུས་པས། ཏིང་ཇི་འརྫིརྣི་ལཐོ་ཟིནིངས་ནས་རྣོ།།འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་བསྩལ་པ། །པ་ས་ཨ་ག་ཡ་ཡ། མཧྭ་སུ་ཁ་ཧོ། སྨི་ཏིའི་མན་ངག་བརྡས་བསྟན་པ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ལ་ཟུངས། །ནམ་མཁར་བྲོ་བརྔང་། རིམ་ཁར་སོས་ཐོབ། གངས་དཀར་ལ་མདུང་ཚུགས། ནམ་མཁར་ཡུལ་གྱིས། རྒྱ་མཚོར་ཁྱིམ་གྱིས། ལ་ཁར་དར་རྨྱོར། དབུས་ཀྱི་རི་བོ་ལ་མཁར་གྱིས། བར་སྣང་ལུས་ལ་གྱོན། ན་བུན་མགོ་ལ་རྒྱན། སྐར་རྨིདའ་སྐེད་ལ་ཆིངས། གཡས་ཟླུ་ཉི་མ།་སྒྲོགས།གཡོན་དུ་ཟླ་བ་ཐོགས། སྤྲིན་གྱིས་ལྷམ་གྱོན། འབྱུང་བ་ལྔའི་གཡོས་གྱིས། སྣང་བ་ཟས་སུ་ཟོ། སྲིད་པ་ལྟོ་རུ་ཆུགས། འཇའི་ ཚོན་རྒྱན་དུ་འཆོར། གཅིག་སོད། གཉིས་སྤོངས།། གསུམ་བརྟེན།། གཅིག་ཡུལ་ཧཱུཾང་།387༄༅། །གསུམ་སྙིང་དྲོངས། གཉིས་སྐེ་ཆོད། གཅིག་སོ་འཛིན་དུ་བཅུག །གསུམ་གྱི་དགྲ་དཔུང་ཆོམས། གཉི
Chinese
三界轮回的土地上，五毒烦恼的庄稼茂盛生长，能所二取的果实成熟。无明的田地带来痛苦，为了不觉悟的众生，以自性光明的金刚上师，内外二分的头颅献祭，将能所二取的执着树立起来。以自生本觉的瑜伽士为核心，念诵执着自解脱的念珠，念诵觉性生起自解脱的猛咒。大乘总体的险地，竖立起三身不变的基石，清净虚空的头颅献祭。所见所修所行的果，化为血后熬煮，无有本尊无有修持无有作为之方便，自生清净忿怒方便搅动。法性虚空的广阔中，圆满受用的乌云密布，降下无碍化身的冰雹，摧毁五毒的庄稼和二取执着，无明黑暗的边际化为灰烬。压制能所的破立和疲惫，对于八万四千烦恼的庄稼，降下如彼法身的猛烈冰雹。对于我执和二谛的执着，降下法性大自心。对于浓厚无明的庄稼，降下智慧光明的冰雹。如是说。心性降冰雹之章节第三十四结束。那时，热米敦巴·根洛桑波进入珍宝手印的等持。之后，金刚萨埵又向普贤王如来请问：总体的修持如何开示？如是请问后，定解脱后，从觉性中……对聚集的眷属开示道：巴萨 阿嘎雅雅，玛哈苏卡 吼。（藏文：པ་ས་ཨ་ག་ཡ་ཡ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：pāśa agaya ya，汉语字面意思：）大乐 吼。以手印开示总体的诀窍，金刚萨埵铭记于心。虚空中舞蹈，次第中获得苏，在白雪上竖立长矛，以虚空为国土，以大海为家，在山顶摇动经幡，以中央的山王为城堡，以虚空为衣服穿戴，以雾霭为头饰，以星光为腰带，右边佩戴太阳，左边佩戴月亮，以彩云为鞋子穿戴，以五大为饮食，以显现为食物吞食，以有为作为腹中之物，将彩虹的色彩作为装饰。杀一，舍二，依三。一境 吽。（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：）三刺中心，二断颈，一置于牙关，摧毁三之敌军，二
English
On the ground of the three realms of samsara, the crops of the five poisons of affliction grow luxuriantly, and the fruits of dualistic clinging ripen. The field of ignorance brings suffering. For sentient beings who do not realize, the Vajra Master of self-luminous essence offers the skull of inner and outer duality as a sacrifice, establishing the clinging of subject and object. At the core, the self-born yogi counts the rosary of self-liberation from attachment, recites the fierce mantra of self-liberation arising from awareness. The dangerous ground of the Great Vehicle's totality, erects the immutable foundation of the three bodies, offers the skull of pure space. The objects of seeing, meditation, and action, are boiled after being turned into blood. The means of no deity, no meditation, and no action, stirs the naturally pure wrathful means. In the vast expanse of the Dharma-nature sky, the dark clouds of perfect enjoyment gather, and the hailstorm of unceasing manifestation falls, destroying the crops of the five poisons and dualistic clinging, turning the edges of the darkness of ignorance into ashes. Suppressing the exhaustion of affirming and negating subject and object, upon the crops of eighty-four thousand afflictions, falls the great hailstorm of such Dharmakaya. Upon the clinging to self-grasping and the two truths, falls the Dharma-nature, the great self-mind. Upon the crops of dense ignorance, falls the hailstorm of clear wisdom. Thus it is said. The chapter on raining hailstones of mind-essence, the thirty-fourth section, is completed. Then, Remi Tönpa Ken Lozangpo entered the samadhi of the precious mudra. After that, Vajrasattva again asked Samantabhadra: How is the practice of the totality taught? After asking thus, after the liberation of certainty, from awareness... He taught to the assembled retinue: Pasa Agaya Ya, Mahasukha Ho. (Tibetan: པ་ས་ཨ་ག་ཡ་ཡ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: pāśa agaya ya, Literal Chinese meaning:) Great Bliss Ho. Explaining the essence of the totality with mudras, Vajrasattva kept it in mind. Dancing in the sky, obtaining Su in order, erecting a spear on the white snow, taking the sky as the country, the ocean as the home, waving prayer flags on the mountain pass, taking the central mountain king as the castle, wearing space as clothes, adorning the head with mist, tying the waist with starlight, wearing the sun on the right, wearing the moon on the left, wearing clouds as shoes, making food of the five elements, swallowing appearances as food, taking existence as the contents of the stomach, adorning with the colors of the rainbow. Kill one, abandon two, rely on three. One realm Hum. (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning:) Pierce the center of three, cut the necks of two, place one in the jaw, destroy the enemy forces of three, two