Tibetan
ན་སེམས་ཅན་མེད།། སེམས་ཅན་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་མེད།། གཅིག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་ལ།། མ་རྟོགས་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཏེ།། རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས རྫོགས་པ་ཡིན།། གོང་གིས་མ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད།། ཕྱི་ནས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན།། དོན་གྱི་ངོ་བོ་འཕོ་འགྱུར་མེད།། རེ་ཞིག་གཉིས་སུ་བགྲངས་བ་ཙམ།། དེ་ཡང་འགྲོ་བས་རྟོགས་ཕྱིར།། འཁོར་འདས་ལྷན་ཅིག་མི གནས་ཏེ།། མ་རྟོགས་པའི་དུས་ཙམ་ན།། རྟོགས་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་མེད།། རེ་ཞིག་ཤེས་ཆེའི་སྒོ་ནས་སྨྲ།། མུན་པ་ཡོད་ན་སྣང་བ་མེད།། སྣང་བ་ཡོད་ན་མུན་པ་མེད།། རེ་ཞིག་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཙམ།། དེ་ཡང་རྟོགས པར་བྱ་ཕྱིར་རོ།། འོ་ན་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དེ།། བསམ་མི་ཁྱབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན།། སྣང་བ་དོའི་ཙམ་ན་སྟོང་ཡང་བདོའོ།། སྟོང་བདོ་ཙམ་དུ་སྣང་ཡང་བདོའོ།། སྨན་བདོ་ཙམ་ན་དུག་ཀྱང་བདོ།། དུག་བདོ་ཙམ་ན་སྨན་ཡང བདོ།། སེམས་ཅན་བདའོ་ན་སངས་རྒྱས་བདའོ།། ཉོན་མོངས་བདོའོ་ན་ཡེ་ཤེས་བདའོ།། གཅིག་དང་ཐ་དད་གྲོལ་བར་གསུངས།། དེ་བས་འཁོར་འདས་འགྲེལ་ཞིང་རྒྱ་མ་ཆད།། མཐའ་རྡོས་མཐའ་བྲལ་ཀུན་དང བྲལ།། དེ་བས་ཡང་དག་ལྟ་བ་གཟའ་གཏད་བྲལ།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ།། མ་རིག་རྐྱེན་གྱིས་འབྲེལ།། མ་རིག་རྐྱེན་གྱིས་ཐ་དད་པར་ཡང་གསུངས།། དེ་འདྲའི་དོན་འདི་སྐྱེས་བུ་སུ་འཆང་བ། དགེ་སྡིག་གཉི་ག་ཆེད་དུ་མི་བྱེད་དེ།། བྱས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད།། མི་གཡོ་མི་འགྱུར་ཡུལ་མེད་དབང་པོས་ཏེ།། རྟོགས་པའི་དུས་སུ་མངོན་སངས་རྒྱས།། ཐོབ་བྱའི་འདོད་ཆགས་ངང་གིས་བྲལ།། དེ མཐོང་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་བས།། དོགས་ཤིང་བག་ཚའི་ཞེ་སྡང་རྐ་ནས་ངག། ཤུགས་ཀྱིས་དགྲ་ཟིན་འདུ་ཤེས་ལྷོག་པར་སྣང།། ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་རང་གིས་དབྱིངས།། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་འབྱུང།། བྱ་བ ཐམས་ཅད་ངང་གིས་ལྡོག།དེ་འདྲའི་དྲོད་དང་ལྡན་ཙམ་ན།། བདུད་དུ་ཐུན་མོངས་དངོས་གྲུབ་ཆེ།། ཅི་འདྲའི་ནུས་པ་འབྱུང་འགྱུར་ཀྱང།། བདུད་དེ་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་བསྟིམ།། བར་དེར་ནན་ཏན་ཤིན་ཏུ་འབད། ཁ་ ཅིག་དེ་ལ་སྤྲོ་སྐྱེས་ནས།། ཟག་པ་ཟད་པར་མཐོང་བ་ན།། དེ་ཡང་བློ་ཆུང་འཁོར་བའི་རྒྱུ།། ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས།། འཁོར་འདས་འབྲེལ་པའི་དོན་གྱི་ཡི་གེ་སྟེ།། བཅུ་པའོ།།།། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ ཕྱག་འཚལ་ལོ།། སེམས་ཅན་སྐྱོན་གྱི་སྩ་བ་གཅིག་པུ་བ།། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དུག་ལྔ་རང་ལས་བྱུང།། སེམས་ཅན་ཞེས་ཀྱང་འཛིན་པས་བཏགས་པ་ཡིན།། ཉོན་མོངས་ཅི་སྙེད་ཐམས་
Chinese
若无有情，若有有情则无佛。唯一法性之中，未能证悟乃轮回之有情，证悟即是圆满之佛。先前未能证悟者，之后证悟亦是彼。意义之体性无有转变，仅仅暂时分为二。彼亦为令众生证悟故。轮回涅槃不共存，仅于未悟之时，无有言说证悟存在。暂且以大智慧之门宣说。若有黑暗则无光明，若有光明则无黑暗。暂且仅示现为一，彼亦为令证悟故。是则意义之体性，安住于不可思议之中。显现少许之时，空性亦存在。空性少许之时，显现亦存在。药物少许之时，毒药亦存在。毒药少许之时，药物亦存在。有情少许之时，佛陀亦存在。烦恼少许之时，智慧亦存在。已宣说一与异之解脱。因此轮回涅槃不分离，亦不断绝。以边际断绝边际，与一切分离。因此，正直之见远离执着。有情与佛陀本体之关联，乃由无明之缘而关联。亦宣说由无明之缘而有差别。如是之义，何人持之？不特意行善作恶，纵然行之，亦不离法性之自性。不摇不动，无有处所，以自在力，于证悟之时，现证菩提。自然远离可得之贪欲。彼所见一切皆为法身。疑虑与谨慎之嗔恨，从根而起。猛烈地征服敌人，显现为混乱之念。一切本体皆于自性之中。一切念头皆会耗尽。一切作为皆自然止息。仅具足如是暖相之时，魔亦成为共同之大成就。无论生起何种能力，皆将彼魔融入法性自性之中。期间需极其努力。有些人对此生起欢喜，若见烦恼已尽，彼亦是小智轮回之因。汝应如是知晓。轮回涅槃关联之意义文字，第十品。顶礼远离戏论之法身。有情过患之唯一根本，执着于我之五毒自生。有情之名亦由执着而安立。所有烦恼
English
If there are no sentient beings, if there are sentient beings, then there is no Buddha. In the one Dharma-nature, those who have not realized are sentient beings in samsara, realization is the complete Buddha. That which was not realized before, that which is realized later is also that. The essence of meaning does not change, it is only temporarily divided into two. That is also for the sake of sentient beings to realize. Samsara and Nirvana do not coexist, only at the time of non-realization, there is no saying that realization exists. For the time being, it is spoken through the door of great wisdom. If there is darkness, there is no light, if there is light, there is no darkness. For the time being, it is only shown as one, that is also for the sake of realization. Then the essence of meaning abides in the inconceivable. When a little appearance arises, emptiness also exists. When there is a little emptiness, appearance also exists. When there is a little medicine, poison also exists. When there is a little poison, medicine also exists. When there are a few sentient beings, the Buddha also exists. When there are a few afflictions, wisdom also exists. It has been said that one and different are liberated. Therefore, samsara and Nirvana are not separated and are not cut off. Cutting off the edge with the edge, separating from everything. Therefore, the correct view is free from attachment. The connection between sentient beings and the Buddha's essence is connected by the condition of ignorance. It is also said that there are differences due to the condition of ignorance. Whoever holds such a meaning, does not intentionally do good or evil, even if he does, he does not deviate from the nature of Dharma-nature. Unmoving and unchanging, without a place, with free power, at the time of realization, he attains enlightenment. Naturally free from the desire to be obtained. All that is seen is the Dharmakaya. Doubt and cautious hatred arise from the root. Fiercely conquering the enemy, it appears as a chaotic thought. All essences are in their own nature. All thoughts will be exhausted. All actions will naturally stop. Only when such warmth is possessed, the demon also becomes a common great achievement. No matter what kind of power arises, that demon is integrated into the self-nature of Dharma-nature. During this period, great efforts are required. Some people rejoice in this, if they see that the afflictions have been exhausted, that is also the cause of small wisdom and samsara. You should know this. The tenth chapter of the meaning of the connection between samsara and Nirvana. I prostrate to the Dharmakaya who is far away from elaboration. The only root of sentient beings' faults, the five poisons of attachment to self arise from themselves. The name of sentient beings is also established by attachment. All afflictions