Tibetan
། དེ་ལྡན་གང་གིས་བརྟག་བྱ་བ།། མཚན་མར་མི་རྟོག་རང བཞིན་གྱིས།། ཟབ་མོའི་དོན་ཆེན་གོ་བ་ཡིན།། ངེས་པའི་དོན་གྱིས་ཐག་བཅད་དེ།། མཉམ་པའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གང་འདིར་ཇི་ལྟར་བལྟ།། དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ནམ་མི་སྣང ཡིན།། འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནམ་སངས་རྒྱས་མིན།། དེ་ལས་གཞན་ན་སངས་རྒྱས་ཡོད་དམ་མེད།། འདི་ལྟར་ཅིར་གཞག་གྲོས་ཀྱིས་ཆོད་པར་བྱ།། ཇི་བཞིན་རྟོགས་པའི་བརྟན་ཚིགས་དང།། ངང་གིས་མཐའ་དང བྲལ་ཕྱིར་དང།། རང་བཞིན་མ་ངེས་ཅིར་སྣང་དང།། སྣང་བ་མི་མཐུན་ཐེར་ཟུག་མེད།། མི་ལས་གྲུབ་པའི་གཏམ་ཚིག་མེད།། དེ་ཕྱིར་སྣང་བརྟགས་མཐའ་བྲལ་འདོད།། ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། གང གི་དགོངས་པ་དམ་པ་ནི།། སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཐེར་ཟུག་མིན།། དབུ་མར་མི་དམིགས་ཀུན་རིག་འགལ།། ཡོད་མེན་མེད་མིན་ལས་ཀྱང་འདས།། སྐྱེ་ཤི་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་བྲལ།། སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་མ་ངེས་པས།། ཇི ལྟར་བལྟས་པ་དེ་ལྟར་སྣང།། དངོས་མེད་ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཆགས་བཞིན།། གང་ལྟར་སྒྲུབས་པ་དེར་གྲུབ་ཕྱིར།། དངོས་པོ་བརྟན་པོ་བཞི་ལ་མེད།། དག་དང་མ་དག་སེམས་རྒྱུད་རྣམས།། རང་རང་རྟགས་སྣང་ཐ་དད ཕྱིར།། སྤྱི་ཡུལ་རང་རྒྱུད་ཡོད་མ་ཡིན།། མིང་ཙམ་སྣང་བའྀ+ི་ཆོས་སོ་ཅོག། རང་རང་མིང་ཙམ་དངོས་པོ་དེར།། ཡིན་གྱི་གྲུབ་པའི་བསྟན་ཚིགས་མེད།། དེ་ཕྱིར་སྐྱེ་བོས་མཐོང་མི་བདེན།། བདག་མེད་གཉིས་བྲལ་བདེ ཆེན་ཀློང།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདེ་བ་ཆེ།། ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས།། ཐིག་ལེ་ཆོས་ཉིད་ཡེ་འབྱམས་པས།། ཀུན་ཁྱབ་བརྡལ་བར་སྙིང་པོར་འདུས།། མི་དམིགས་སྤྲོས་བྲལ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཟབ་མོར སྣང་བའི་ངེས་པ་འདི།། མཁའ་ལ་དུད་འདྲར་གཏིང་དཔག་དཀའ།། མི་རྟག་བཞག་པའི་ཆོས་འདི་གང།། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན།། བསྟན་ཀྱང་གོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།། བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་གོ་བར་དཀའ།། ཚིག་གིས་རྗོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་ག་ལ་ཡོད།། མེད་པ་བསྟན་པའི་དམིགས་མི་ཕྱེད།། སྣ་ཚོགས་རིམ་གྱི་འཇུག་པ་ལ།། བསམ་མེད་བློའི་ནང་དུ་འགྱུར།། བསམ་མེད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི ལམ།། རིམ་གྱིས་པའི་དུག་ཆེན་ཡིན།། ཇི་ལྟར་ཞུམ་པའི་ཁེ་རྐང་གི། གྲགས་པ་འདོད་ཕྱིར་གདེང་མེད་པར།། གཡུལ་ཞུགས་སྟོབས་རིགས་འགྲན་འདས་ན།། གཞན་དབང་དེ་ཉིད་བརླག་པར་འགྱུར།། དེ་བཞིན དམ་པར་བཅོས་པ་ཡིས།ཁེ་དང་གྲགས་པ་རློམ་སེམས་ཀྱིས།། ལྟ་སྤྱོད་ལོག་པ་དྲང་ཐབས་ལ།། རྣལ་མར་སྒྲར་སྦྱང་ཉེས་པར་ངེས།། གདེང་མེད་བརྩོལ་བྲལ་སྒོམ་པའང་ལྟུང།། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲལ་རིམ་གྱིས་པ།། བློ་ཆུང་རྨོངས་པ་ཁྲིད་པའི་ཐབས།། མ་བཅོས་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ལ།། རྟེན་འབྲེལ་རྒྱུ་རྐྱེན་རིམ་གྱིས་མེད།། རྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི།། རྟོག་པ་ཅན་གྱིས་མི་རྟོགས་ཏེ།། གང་ཞིག་དེ་དོན་མི་རྟོགས་ཕྱིར།། གཡངས་སར་ལྟུང་བ་ཅི་ཆ་ཡོད།། གདོད་ནས་མ་མཐོང་ཤིན་ཏུ་དགེ། གང་ཞིག་རྩལ་གཞན་དེ་རྟོགས་པ།། གཡོར་མོའི་ཚུལ་དུ་བདག་བརྟགས་པས།། བརྟགས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།། དཔེར ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལ།། མིག་གི་དབང་པོས་རབ་བརྟག་ན།། དེ་བརྟགས་དོན་དེ་མི་དོན་ཡེ་ཤེས་དེར་སྦྱར།། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས།། སྒྱུ་མ་སྒྱུ་མ་ཡིན་སྤྱོད་པའོ།། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མར་ཀུན་གསལ་ཕྱིར།། ཡི གེ་འཁོར་ལོ་རྫོགས་ཆེན་ས།། སྒྱུ་མའི་ས་ལ་གནས་པ་ཡི།། རོལ་པ་བརྒྱན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལས།། སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གསུམ་པོ།། དམིགས་པའི་ཏིང་འཛིན་འདི་ལྟར་འདོད།། རྣམ་དག་དབྱིངས ཉིད་ཏིང་འཛིན་གྱིས།། ལྷའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ།། རང་བཞིན་ཡི་གེར་སྒྱུར་བྱས་ཏེ།། འོད་ཟེར་འབར་དང་བཅས་པ་ཡི།། ནམ་མཁའ་ཁམས་ཀྱིས་གང་ཁྱབ་པར།། འཕྲོ་འདུ་གསལ་བར་བསྐྱེད་པ་ལས།། ཆག་ཚད བསྒྱུར་དང་ནམ་མཁའ་གང།། རྫོགས་པའི་སྤྱིར་ཆིབས་ས་འདི་ལ།། བཅུའི་ཐ་མ་དང་པོ་ལས།། མཐར་རྫོགས་ཀུན་གྱི་རྟོག་ཡིན་ཏེ།། ཀློང་ཡངས་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ལ།། སྤྲིན་མེད་ཉི་མ་འབུམ་གྱི་བརྡལ།། ཅིར སྣང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ།། མི་སྐྱེ་མི་འགག་ངོ་བོ་ལ།། ཇི་ལྟར་ལྟས་དགུ་དེས་སྣང་བ།། ཐེག་མཆོག་སྤྱིར་རྒྱ་རླབས་ཀྱི་བཅད།། དེ་ཡང་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས།། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་དང།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ དང་ཀློང་ཡངས་ཆུབ།། གསུམ་རྫོགས་པར་འབྱུང་བརྡལ་པའོ།། བཅུ་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཡི།། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་གསུམ།། ལྷའི་ཏིང་འཛིན་འདི་ལྟར་འདོད།། ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་དང།། སྣང་གསལ་ཡེ་འཕྱོའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས།། ལྷའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ།། རང་བཞིན་ཡི་གེར་བསྒྱུར་བྱས་ཏེ།། འོད་ཟེར་འབར་དང་བཅས་པ་ཡིས།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐའ་ཀླས་པར།། འཕྲོ་འདུ་གསལ་བར་གྱུར་པ ལས།། སྐུའི་ཁྱོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐའ་ཀླས་པར།། སྐུའི་ཁྱོན་གྱིས་གང་བའོ།། རྣལ་འབྱོར་ལྔ་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ།། ཚོམ་བུ་སེམས་སྐབས་དེ་བཞིན་འགྱུར།། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི ལམ།། རྣལ་འབྱོར་སྤྱན་གྱིས་བསྒྲོད་
Chinese
具有此者当以何观察？ 不以相状而以自性。 乃是了悟甚深之大义。 以决定之义而作决断， 于平等之义而生信解后， 于如是性此中当如何观？ 彼性显现耶抑或不显现耶？ 抑或是佛陀耶抑或非佛陀耶？ 除彼之外有佛陀耶抑或无耶？ 如是当如何安立以讨论作决定。 如实了悟之稳固语， 以及自然远离边故， 自性不定显现为何， 显现不符无有恒常。 无有由人造作之言词， 是故欲求显现观察离边。 一切心髓菩提心， 何者之殊胜密意乃是， 非是空性亦非恒常。 于中观不缘一切智相违， 超脱有无非有非无等， 远离生灭常断等。 以心髓之自性不定故， 如何观待即如何显现。 如无实物如何观察如执著， 无论如何修即于彼成就故， 实事物无有稳固四边。 清净与不清净心续等， 以各自相状显现各异故， 总境自续非有。 唯名显现之诸法， 于各自唯名之事物彼处， 无有是之成立之教言。 是故凡夫所见非真实， 无我二取分离大乐界， 一切佛陀之大乐。 本来自成无为造作， 明点法性本初广大故， 周遍广大而于心髓中集聚。 无缘离戏菩提心， 于甚深中显现之此决定， 如空中烟雾般深不可测。 何者是安立为无常之法？ 我未曾向孩童们开示， 纵然开示亦不会理解， 不可开示且难以理解。 远离一切言词表达， 此为何物如何能指示？ 不辨指示无有之目标， 于种种次第之行持上， 于无思之心中转变。 无思圆满之道， 乃是次第之大毒。 如若怯懦之辈为求， 名声之故不具胆量， 投入战场力种超胜争斗， 则彼自在即会丧失。 如是，以虚伪之圣法，为求利养与名声之傲慢心，以邪见之见行矫正之方便，于真实中勤修音声乃是过患。
English
By what should one examine that which possesses it? Not by characteristics, but by its own nature. It is understanding the profound great meaning. Having decided with definitive meaning, And having believed in the meaning of equality, How should one look at suchness here? Is that suchness apparent or not apparent? Or is it Buddha or not Buddha? Other than that, is there a Buddha or not? Thus, how should it be established, let it be decided by discussion. With the firm words of realizing as it is, And because it is naturally free from extremes, Since its own nature is uncertain, whatever appears, Appearances are inconsistent, there is no permanence. There are no words made by humans, Therefore, one desires to examine appearances free from extremes. The essence of everything is Bodhicitta, Whose sacred intention is, It is not emptiness, nor is it permanent. In the Middle Way, it does not focus, it contradicts omniscience, Transcending existence and non-existence, neither existence nor non-existence, Free from birth and death, permanence and annihilation, and so on. Because the essence of the heart is uncertain, However it is viewed, that is how it appears. Like examining non-existent things as if attached, Since it is accomplished wherever it is practiced, Material things do not have four stable sides. The pure and impure mindstreams, Because their respective characteristics appear differently, General objects and self-streams do not exist. All phenomena that appear as mere names, In their respective mere names, in those things, There is no teaching that establishes that they are. Therefore, what ordinary people see is not true, The realm of great bliss, free from self and duality, The great bliss of all Buddhas. Primordially spontaneously accomplished, uncompounded, Since the essence of the thigle is primordially vast, It pervades everything and gathers in the heart. Bodhicitta, free from focus and elaboration, This certainty that appears in the profound, Like smoke in the sky, its depth is difficult to fathom. What is this dharma that is established as impermanent? I have not taught it to children, Even if taught, they would not understand, It is impossible to teach and difficult to understand. Free from all verbal expressions, How can one point to what this is? One cannot distinguish the aim of pointing to non-existence, In the practice of various stages, It transforms into a thoughtless mind. The path of complete thoughtlessness, Is a great poison of gradualism. Like those who are timid, for the sake of, Desiring fame, without confidence, If one enters the battlefield and surpasses the competition of strength and lineage, Then that very independence will be lost. Likewise, with fabricated sacred dharma, with arrogance for profit and fame, with expedient means to correct wrong views and practices, diligently practicing sound in reality is a fault.
Chinese
耶！無有自信離勤修亦墮落，因緣相依次第生，乃是引導小心愚者之方便。於此無作本然之中，無有相依因緣次第生。恆常無有之諸法，有分別者不能悟解，以其不能悟解彼義故，有何墮落懸崖之可言？從初未見極為善妙，若能悟解其他方便，如愚者般觀察自性，雖觀察亦不能悟解。譬如於日之精華，若以眼根善加觀察，以彼觀察之義與非義之智慧相合。一切所應知者皆圓滿，幻化即是幻化之行持。以智慧於幻化中皆明故，字母輪圓滿大界，安住於幻化之地上，從嬉戲莊嚴之瑜伽中，以及其他三種瑜伽，如是希求所緣之三摩地。以清淨法界自性之三摩地，將諸天之種子，轉變為自性字母，以具足熾燃之光芒，於充滿遍佈虛空界中，從光芒之舒放與收攝中明晰生起，減損增益與虛空充滿。於此圓滿之總體乘座上，從十之最後至第一，乃是究竟圓滿一切之分別念。於廣闊虛空之精華中，無雲百千日光之照耀，於何顯現亦非任何事物，於不生不滅之本質中，如何以九相而顯現？於最勝乘中如海浪之阻隔，彼亦以見地之差別，大自在之瑜伽與，任運成就及廣闊覺悟，三者圓滿而生起照耀。安住於第十地之，大自在等三者，如是希求諸天之三摩地。以一切圓滿之三摩地與，顯明覺性之三摩地，將諸天之種子，轉變為自性字母，以具足熾燃之光芒，於法界無邊際中，從光芒之舒放與收攝中明晰生起，身之量之差別亦，於法界無邊際中，以身之量而充滿。乃是第五瑜伽之差別，群聚心之狀態亦如是轉變，此乃瑜伽行者之道，以瑜伽之眼而行
English
Yes! Meditating without confidence and without effort also leads to falling. Causes and conditions, dependent arising, are gradual. It is a method to lead the small-minded and ignorant. In this uncorrected Suchness, there is no gradual dependent arising of causes and conditions. Dharmas that are always non-existent are not understood by those with conceptualization. Because one does not understand that meaning, what is there to say about falling into a precipice? It is very good to not have seen it from the beginning. If one understands other skills, examining oneself in the manner of a fool, even if examined, it will not be understood. For example, if one thoroughly examines the essence of the sun with the eye faculty, combine the meaning of that examination with the wisdom of non-meaning. All that needs to be known is complete. Illusion is the practice of illusion. Because wisdom is completely clear in illusion, the letter wheel is the ground of Great Perfection. Abiding on the ground of illusion, from the yoga of playful adornment, as well as the other three yogas, one desires the samadhi of focus in this way. With the samadhi of the pure realm itself, transform whatever seed of the deities there is into a self-nature letter. With blazing rays of light, filling and pervading the expanse of space, from the clear arising of radiating and gathering, diminishing, increasing, and filling space. On this seat of the general vehicle of completion, from the last of the ten to the first, it is the conceptualization of the ultimate completion of all. In the essence of the vast expanse of space, the radiance of hundreds of thousands of suns without clouds, whatever appears is nothing at all. In the essence of non-arising and non-ceasing, how does it appear with the nine aspects? In the supreme vehicle, like the division of ocean waves, that also depends on the difference in view. The yoga of the great self, spontaneous accomplishment, and vast awakening, the three arise completely and radiantly. Abiding on the tenth ground, the great self and the others, one desires the samadhi of the deities in this way. With the samadhi of complete perfection and the samadhi of clear appearance and primordial purity, transform whatever seed of the deities there is into a self-nature letter. With blazing rays of light, in the boundless expanse of the Dharmadhatu, from the clear arising of radiating and gathering, even the difference in the extent of the body, in the boundless expanse of the Dharmadhatu, is filled with the extent of the body. It is the difference of the fifth yoga. The state of the clustered mind also transforms in that way. This is the path of the yogic practitioner, traversing with the eye of yoga.