Tibetan
ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། སྐབས་བཅུ་བཞི་པའོ།།།། ང་ནི་ལུང་སྟོན་པའི་སྐབས་འཆང་སྟེ། ལུང་ནི་རྣ་བ་ནས་རྣ་བར་བརྒྱུད་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་བཞག་པར་མི་ཆགས བས།། བརྟ་ཅི་རིག་པ་ཙམ་གཅིག་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།། གཅིག་སྟེ་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད།། རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་བྱ་ལམ་འདྲ།། ཞེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཅིག་སྟེ། རྣམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མིང་མེད་དོ།། དེ ལྟར་གླེང་གཞི་ཐམས་ཅད་བྲལ་བར་སྦྱོར་བས་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་བདེ་བ་ལ་རོལ་པ་ནི། ནམ་མཁའི་བྱ་ལམ་བཞིན་དུ་མི་ཆགས་མི་གནས་པའི་ ཕྱིར་རོ།། མ་བྱུང་མི་སྐྱེའི་སྙིང་པོ་ལ།། ཞེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ན་མ་བྱུང་བའོ།། བརྗོད་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྐྱེ་བ་མེད་པས། མཐའ་དང་དབུས་གཉིས་ག་ལ ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར།སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། སྨྲ་བ་དང་བསམ་པའི་ཡུལ་མེད་དེ། རང་བཞིན་ཆེ་བས་བདེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། སྒྲོས་བཏགས་ཆོས་ཀུན་ག་ལ་ཡོད།། ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ཕྱི་ཉིད་ ནང།། ཞེས་པ་ནི། ཕྱི་ནི་བརྩོལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སོ།། ནང་ནི་དེའི་བདེ་བ་ལ་གནས་པའོ།། བརྩོལ་བ་མེད་པ་ནི་བདག་མེད་པས་ཞི་བ་སྟེ་ནང་ངོ།། ནང་དེའི་བདེ་བ་ལ་གནས་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ གནས་པ།ཐོབ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་ཕྱིའོ།། དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ལ་ཐོབ་པའི་རེ་བ་ནི། ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་མི་འབྱུང་གི་ནང་ཉིད་དུ་བལྟས་པས། འཁྲུལ་པའི་ཕྱི་མ་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་དང་ནི་ནང་མ་དག་ པ་ལ་ཕྱི་རོལ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོལ་བའི་ནད་དོ།། ཟབ་མོའི་ཆ་ཤས་རྟོགས་ཡུལ་མེད།། ཞེས་པ་ནི། ཟབ་མོ་ནི་ཞི་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་སོ།། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངོན་བར་འཆར་བར་བྱེད པ་ནི་ཆ་ཤས་འཕྲ་བ་སྟེ།མི་དམིགས་པས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མེད་དོ།། སྲིད་པ་མིང་ཙམ་ལྡོག་པའི་སྟོབས།། ཞེས་པ་ནི། སྣང་བའི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཆེ་བ་ཉིད་དེ་མཉམ་པས་ཞི་བའོ།། དེ་ལ་ ཡང་འཁྲུལ་པས་ཆགས་པའི་ལྟ་བས།སྲིད་པ་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ།། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཟིན་པའི་ཆོས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང། དགོངས་པའི་དབང་དང། རྣམ་པར་དགོང་པ་དང། ཏིང་ངེ་འཛིན་ ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཐམས་ཅད་འཆིང་བ་སྟེ།དེ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་དང་བྲལ། ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལ་ཐ་ཚིག་ཕྱི་དང་ནང།། རང་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་བཞིན་གནས། ཞེས
Chinese
如是说。第十四品完。我乃宣讲预言之时，预言乃由耳入耳相传，不落于显现之境。仅略说坚定之觉知。一即无一切相。瑜伽如虚空鸟迹。如是说，真如唯一，无名相差别。如是远离一切言说之基而结合，故为瑜伽。又以不住之方式，享受普贤之乐，如虚空鸟迹般不执着不住。于未生不生之精华中。如是说，真如远离一切所依，故为未生。远离一切言说之边，故无生。以不居于边与中二者之故，是精华。非言说思虑之境，以自性广大而安住于乐故。一切虚构之法又于何处有？如是说。内外二者皆为外性内。如是说，外为勤作之菩提心。内为安住于彼之乐。无勤作即无我而寂静，是为内。内安住于彼之乐，即安住于无因之界，具获得之念，故为外。如是内外二者皆有获得之希望，不生于外境，而观于内性，则错乱之外相得以清净。此与不清净之内，于外修习乃勤作之病。深奥之分无所缘。如是说，深奥乃大寂静，即极清净之界。于彼显现菩提心，乃微细之分，以无所缘故，无所缘境。有为仅是遣除名称之力。如是说，此等显现之法皆为自性广大，以平等而寂静。又以错乱而执着之见，有为仅是名称，故流转。于一切圆满之法中，安住于平等，及意之自在，及极意，及三摩地等，一切幻化之解脱皆是束缚，故三摩地远离平等。如是说。彼之别名外与内。自性蕴界如是住。如是
English
Thus it is said. Fourteenth chapter completed. I am holding the time of prophecy, prophecy is transmitted from ear to ear, it does not fall into the realm of manifestation. Only briefly explain the firm awareness. One is without all forms. Yoga is like the path of a bird in the sky. Thus it is said, Suchness is one, without names, forms, or differences. Thus, it is yoga because it is combined by being separated from all grounds for discussion. Moreover, enjoying the bliss of Samantabhadra in a non-abiding manner is like the path of a bird in the sky, because it is not attached and does not abide. In the essence of the unborn and unarisen. Thus it is said, Suchness is unborn because it is separated from all dependencies. It is unborn because it is separated from all limits of expression. Because it does not dwell in either the extremes or the middle, it is the essence. It is not an object of speech or thought, because its nature is great and it abides in bliss. Where are all the fabricated dharmas? Thus it is said. Both outer and inner are outer nature inner. Thus it is said, outer is the Bodhicitta of effort. Inner is abiding in its bliss. Non-effort is selflessness and peace, which is inner. Inner abiding in its bliss is abiding in the causeless realm, possessing the thought of attainment, therefore it is outer. Thus, both outer and inner have the hope of attainment, not arising in the outer object, but looking at the inner nature, then the outer appearance of confusion becomes purified. This and the impure inner, practicing outwardly is the disease of effort. The part of the profound has no object of realization. Thus it is said, profound is great peace, which is the realm of complete purity. The manifestation of Bodhicitta in it is a subtle part, because there is no object of focus, there is no object of realization. Existence is only the power to reverse the name. Thus it is said, all these appearing dharmas are great by nature, and are peaceful by equality. Moreover, with the view of attachment due to confusion, existence is only a name, therefore it revolves. In all the complete dharmas, abiding in equality, and the power of intention, and complete intention, and samadhi, etc., all the illusory liberations are bonds, therefore samadhi is separated from equality. Thus it is said. Its other names are outer and inner. The nature aggregates and elements abide as they are. Thus
Tibetan
་འབྱུང་བ་ ནི།དེ་ལ་ཐ་ཚིག་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ས་དང། ཆུ་དང། མེ་དང། རླུང་དང། ནམ་མཁའ་སྟེ་འདི་ལྔའོ།། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་པོ་འདི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེ་བ་ཉིད་དེ། ཟབ་མོའི་ཐབས་ ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་གནས་ཏེ།ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆེ་བ་ཉིད་མི་གཏོང་བའི་དམ་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་སྐྱོང་ངོ།། དེ་ཡང་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཀུན་ལ་གསང་བའི་ཚུལ་གྱི་གནས་ཏེ། ཕུང་པོ་ ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་དོ།ཁམས་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེ་བའོ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དེའི་རྒྱུས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་རོལ་པའྀ་ཐབས་སོ།། དེ་བཞིན་ དུ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་དབང་མཛད་པས་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་དང་མི་འབྲལ་བས་བླངས་པ་དང།། དོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་ཏུ་བླང་བ་ཡང། དུས་གསུམ་དེ་དང་མི་འབྲས་བས།། ཐ ཚིགས་མང་དུ་བཏགས་པ་མེད།། ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། བམ་པོ་བཅོ་ལྔ་པའོ།།།། ད་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་སྐབས་འཆད་དེ། མི་རྩོལ་མི་སེམས་དཔས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་སྟོན ཏོ།། མི་གཡོ་བ་ནི་སྐུའི་རྒྱ།། མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། ཞེས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ནི། སྐུ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ།། དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ།། དེ་ལ་ལེན་པའི་བསམ་པ་དང། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མེད་པས། མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། ཤེས་པ་མེད་པའི་དབང་ཐོབ་པས་སོ།། མི་ལེན་པས་ན་བདག་མེད་ཅིང།། མི་འདོར་ཚིག་བྲལ་མཉམ་ཉིད་དོ།། ཞེས་པ་ནི། མི་ལོན་པ་ནི་བདག་མེད་པས་བླང་བའི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པས་ན། མིང་དང་ཚིག་དང་ཚིག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་གསལ་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འདོར་བའི་མཉམ་པ ཉིད་དོ།། གང་དང་གང་གི་གང་དུ་ཡང།། ཀུན་འཁོལ་ཀུན་སྤྱོད་བདག་ལས་འབྱུང།། ཞེས་པ་ནི། གང་དང་ཞེས་པ་ནི་འདས་པའོ།། གང་གི་ཞེས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱིའོ།། གང་དུ་ཞེས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་དོན་ཏེ། དེ རྣམས་ལ་མིང་གིས་བགྲང་བའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ཏེ།དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་ཇི་ཙམ་དུ་སྤྱོད་པ་དང། གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་འདྲ་བ་ར། རང་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ པའི་དུས་ན།རྣམ་པ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་སྤྱོད་པ་ཡང་མི་ཟད་པའི་གཏེར་བདག་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཀུན་འཁོལ་ཀུན་སྤྱོད་བདག་ལས་བྱུང་
Chinese
生起是这样的：其中，他词有五种形态。哪五种呢？即：地、水、火、风、空，这五种。这五大生起，是所有如来之伟大自性，以甚深之方便遍布于所有众生，所有众生亦皆依不舍弃伟大自性之誓言而行持。又，其为一切自性之处所中秘密之状态，蕴为平等性之五主尊之特征，界为普贤之嬉戏菩提之伟大，如是，生处等以彼之因，为嬉戏幻化等之方便。如是，如法王般行使权势，恒常安住于安乐且不分离，因此受持，亦因无舍弃故而受持誓言，三时与彼不分离，故无安立众多他词。如是生起。第十五品。现在宣说于平等性之法上行使权力的章节，展示不勤作、不思虑而任运成就之义。不动摇是身的印，不移动是智慧。此谓：一切法安住于无生灭之平等性，身如虚空般遍布一切，此乃大手印。其中，因无取舍之念及现观之境，故不移动是智慧，因获得无知之权势。因不取故无我，不舍弃，离言语，平等性。此谓：不获得，因无我故，无所取之境。因超越言说思虑，故无有分别名、词及词义等之差别，故为不舍弃之平等性。于何者与何者之何处，一切役使、一切受用皆从自性生。此谓：何者，是指过去。何者之，是指现在。何处，是指未来之义。彼等远离以名言数算之形态，譬如如意宝珠，显现时，无论使用多少，亦如向他人展示般，于具足自主之大智慧之时，即使受用百千形态亦不穷尽，因从不灭之宝藏中生起，一切役使、一切受用皆从自性生
English
The arising is like this: Among them, the other word has five forms. What are the five? Namely: earth, water, fire, wind, and space, these five. These five great elements are the greatness of all Tathagatas, pervading all sentient beings through profound means, and all sentient beings also act according to the vow of not abandoning the great nature. Moreover, it is a secret state in all places of all natures. The aggregates are the characteristics of the five main lords of equality. The realms are the greatness of the playful enlightenment of Samantabhadra. Likewise, the sense bases and so on, through their causes, are the means of playing with illusion and so on. Likewise, like a Dharma king, wielding power, constantly abiding in bliss and not separating, therefore holding, and also holding the vow because there is no abandonment, the three times are not separated from it, therefore there is no establishment of many other words. Thus it arises. Fifteenth chapter. Now, the chapter on wielding power over the Dharma of equality is explained, showing the meaning of spontaneous accomplishment without effort or thought. Immovability is the seal of the body, non-movement is wisdom. This means: All dharmas abide in the equality of no arising or ceasing, the body is like the sky, pervading everything, this is the great mudra. Among them, because there is no thought of taking and no object of direct perception, non-movement is wisdom, because the power of ignorance is obtained. Because of non-taking, there is no self, non-abandonment, beyond words, equality. This means: Not obtaining, because there is no self, there is no object to be taken. Because it transcends speech and thought, there is no distinction between names, words, and the meanings of words, therefore it is the equality of non-abandonment. In what and in what place, all servitude and all enjoyment arise from self-nature. This means: What, refers to the past. What of, refers to the present. Where, refers to the meaning of the future. They are free from the form of being counted by names, like a wish-fulfilling jewel, when it appears, no matter how much it is used, it is like showing it to others, at the time of possessing great wisdom of autonomy, even if a hundred thousand forms are enjoyed, it will not be exhausted, because it arises from an inexhaustible treasure, all servitude and all enjoyment arise from self-nature.