Tibetan
་ཡུལ་མེད་པས། མི་བསྐྱོད་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཤེས་པ་མེད་པའི་དབང་ཐོབ་པས་སོ།། མི་ལེན་པས་ན་བདག་མེད་ཅིང་མི་འདོར་ཚིག་བྲལ་མཉམ་ཉིད་དོ།། ཞེས་པ་ ནི།མི་ལེན་པ་ནི་བདག་མེད་པས། བླང་བའི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པས་ན། ཚིག་དང་ཡི་གེའི་དོན་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བསལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། མི་འདོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ།། གང་དང་ གང་གི་གང་དུ་ཡང།། ཀུན་འཁོལ་ཀུན་སྤྱོད་བདག་ལས་བྱུང། ཞེས་པ་ནི། གང་དང་ཞེས་པ་ནི་འདས་པའི། གང་གི་ཞེས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི། གང་དུ་ཞེས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་མིང་གིས་བགྲང་བའི རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ།དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། ཅི་ཙམ་དུ་སྤྱོད་པ་དང། གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་འདྲ་བར།། རང་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་དུས་ན། རྣམ་པ་བརྒྱ་ སྟོང་དུ་སྤྱོད་ན་ཡང།མི་ཟད་པའི་གཏེར་བདག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར།། ཀུན་འཁོལ་ཀུན་སྤྱོད་བདག་ལས་བྱུང།། ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མི་མཐུན་བའི་དབྱིངས་མ་ཡིན་པ་དང། ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་ཅིག་པ་དང།ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཐབས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རོལ་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཞེས། མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་ཡོང་མ་གསུངས། ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། ད་ནི་དངོས་གྲུབ་ ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ལེན་པ་དང།ཆགས་པ་སྤོང་བའི་སྐབས་འཆད་དེ།། དེའི་ཞོར་ལ་དཀའ་ཐུབ་ལས་ཆོས་མི་འབྱུང་བ་དང། སེམས་མི་གདུང་བ་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དབྱེར་མེད་པའི་ དོན་སྟོན་ཏོ།། འདི་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་དྲག་ཤུལ་གྱིས།། གནས་སུ་བྱ་བ་མིང་མེད་དེ། ཞེས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དང། བླ་འོག་གི་མཆོག་གི་ཐབས་ཀྱིས་དབྱིངས་ལ་རོལ་པའོ།། དཀའ ཐུབ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལེན་པ་དང།སེམས་གདུང་བ་སྟེ་འཁྲུལ་པའི་ནད་དོ།། དེ་བས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ནི་བརྗོད་པར་ཡང་མི་བྱའོ།། དེ་ལ་མཚན་མ་མེད་པའི་དབང་གིས་ཐབས་གང་དུ་རོལ་ཀྱང་བདེ་བ་འབྱུང་ བ་དང།སྒྱུ་མ་ལྟར་གང་དུ་བསྐྱེད་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས། དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་དང། དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་དམིགས་པས་སྟོན་ཏེ། དེ་ནི་འཆིང་བའོ།། ཨ་དང་པར་ནི་རྣམ་ལྡན་བས། སྒྱུ་མའི་ བདེ་བ་སྐྱེ་བར་འདོད།ཞེས་པ་ནི། ཨ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་དོ།། པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་བདག་ཉིད་པད་མོའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐབས་དང
Chinese
由于没有处所，不动摇即是智慧，因为获得了无知的力量。不取故无我，不舍离言语平等性。 意思是：不取是因为无我，因为没有可取之处。因为超离言语思虑，所以没有分别词语和文字的意义等等。不舍弃的平等性。 无论何处，一切显现一切受用皆从我生。 意思是：无论何处，何处是指过去，何处是指现在，何处是指未来，这些都脱离了以名称来计数的形态。譬如如意宝显现时，无论如何受用，都像向他人展示一样。当具有自主的伟大智慧时，即使显现百千种形态，也因为是从不竭的宝藏之主所生，所以说：一切显现一切受用皆从我生。 同样，因为不是不相同的出生的界，一切法也是唯一的，并且普贤王如来的方便在一切世间都平等受用，所以说：对此，没有男人女人之分，平等之王没有这样说过。 现在讲述获得大成就，领受一切安乐，舍弃贪执的时刻。 顺便说明苦行不能生出佛法，心不痛苦，菩提心与心无别的意义。 对此，以猛烈的苦行，在何处行事都没有名称。 意思是：法性普贤王如来具有极大的安乐，以上下至上的方便受用于法界。 苦行是领受烦恼，心痛苦，是错乱的疾病。 因此，苦行之处也不应提及。 因为无相的力量，无论以何种方便受用都会产生安乐，像幻化一样无论显现何处，方便的力量都不可思议。 同样地，以变化，同样地，以显现的目标来指示，那就是束缚。 阿和帕具有圆满的形态，希望生起幻化的安乐。 意思是：阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）是诸法不生的自性，如前所述。 帕是生起一切法的自性，莲花的自性，像这样方便和
English
Since there is no place, immovability itself is wisdom, because one has obtained the power of non-knowing. Since one does not take, there is no self, and one does not abandon the equality of being beyond words. That is to say, not taking is because there is no self, because there is no object to be taken. Because it transcends speech and thought, there is no distinction between the meaning of words and letters, and so on. The equality of not abandoning. Wherever, whatever, wherever, all appearances and all uses arise from the self. That is to say, wherever, wherever refers to the past, wherever refers to the present, wherever refers to the future, these are all free from the form of being counted by names. For example, when the wish-fulfilling jewel manifests, no matter how much it is used, it is like showing it to others. When one possesses the great wisdom of self-mastery, even if a hundred thousand forms appear, it is said that all appearances and all uses arise from the self, because it arises from the lord of the inexhaustible treasure. Similarly, because it is not a different realm of birth, all dharmas are also unique, and the means of Samantabhadra are equally enjoyed in all worlds, therefore it is said: In this, there is no distinction between men and women, the king of equality has not said this. Now I will explain the moment of attaining great accomplishment, receiving all happiness, and abandoning attachment. By the way, it is explained that asceticism cannot produce Dharma, the mind does not suffer, and there is no difference between Bodhicitta and the mind. In this regard, with fierce asceticism, there is no name for acting in any place. That is to say, the nature of Dharma, Samantabhadra, has great happiness, and enjoys the realm with the supreme means of upper and lower. Asceticism is receiving afflictions, and the mind is suffering, which is the disease of delusion. Therefore, the place of asceticism should not even be mentioned. Because of the power of no characteristics, happiness arises no matter what means are used, and like illusion, no matter where it manifests, the power of means is inconceivable. Similarly, with change, similarly, it is indicated by the target of appearance, which is bondage. A and Pa have a complete form, hoping to generate the happiness of illusion. That is to say, A (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) is the unborn nature of all dharmas, as mentioned above. Pa is the nature of generating all dharmas, the nature of the lotus, like this means and
Tibetan
་ཤེས་རབ་ཏུ་ ལྡན་པས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་གང་འདོད་པ་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་ནི་ཟིན་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། རང་བཞིན་གཅིག་དུ་མ་ངེས་པས།། ཇི་ལྟར་བལྟས པ་དེར་སྣང་སྟེ།ཞེས་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཅིག་དུ་མ་ངེས་ལ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས།། བལྟས་པར་གྱུར་པའི་སྐྱོན་སྣང་བ་སྟེ།། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ནི་ འགྱུར་པ་ཡིན་ལ།། མིང་འདོད་པས་བསྐལ་པའི་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་འདོད་ཅིང་རྩོལ་བ་ནི།། སངས་རྒྱས་སུ་བཙལ་ན་ཡང་སྐྱོན་ནོ།། སེམས་དེའི་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བུས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འཁྲུལ་པ ཡིན་པས།སྣང་འདོད་རྩོལ་སེམས་བདེ་བ་ཡང།། དེ་ནི་དེ་སྒྲིབ་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན།། ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཀུན་ཀྱི་སྒོ། ཆུ་ལུགས་སྒོམ་པ་ཆུ་ཟླ་བཞིན། ཞེས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ས་བཅུ་བགྲོད་ པ་དང།ཐབས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང། ཡི་གེ་འབྲུས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆ་ལུགས་ཇི་བཞིན་བར་འཛིན་ཅིང། ཆུ་ཟླ་དང་འདྲ་བར་འབྱུང་ཡང་བྱ་བ་དང་མ་བྲལ་བའི་མཐའོ།། དེ་བས་ན། མ་ཆགས་མ་གོས་འབྱུང་འགྱུར་ཡང། སྒོམ་པས་བྱས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བཞིན། ཞེས་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེ་བའི་སྐུ། དམིགས་སུ་མེད་པ་མངོན་དུ་འཆར་ཏེ་འབྱུང་བ་ཡང། བསྒོམས་པ་དང་རེ་བའི་མཐུ་ལས་གྱུར་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་ཆེན་པོ ཡིན་ཏེ།བསླད་པའི་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བཞིན་ནོ།། དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲོ་གཉེར་ཆ་ལུགས་ཀྱིས། ཁྲོ་བདག་ཆེན་པོའི་ལུགས་བཟུང་ནས།། ཡི་གེ་མངོན་དུ་བྱུང་ན་ཡང། ཞེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་གོང་མ་ལྟར་སྒོམ་པ་ དང་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་མཐུས།། ཁྲོ་བོའི་སྐུ་ཡི་རང་བཞིན་ཡི་གེའི་ཆ་ལུགས་མངོན་དུ་བྱུང་ན་ཡང།། སྒོམ་པ་དང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱོན་རེ། ཞི་བ་དེ བཞིན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཞི་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ་མིན།། ཞེས་གསུངས་པ་མིན་ནོ།། ཏ་ལའི་མགོ་བོ་བཅད་པ་དང། ས་བོན་མེ་ཡི་བསྲེགས་པ་བཞིན། ཞེས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བ ཆེན་པོར་མི་འགྱུར་བའི་ཐབས་བསྟན་པ།ཡན་ལག་དུ་སྒོམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་སྐབས་འདིས་སྟོན་ཏེ། རྣམ་གྲངས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ཡས་པ། གང་ལྟར་བསྐྱེད་ཀྱང་མི་ཏོག་སྐྱེ། ཞེས་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་དང་དངོས་གྲུབ་རྩོལ་བ་ ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།ངེས་པའི་ལུང་དང་རང་བཞིན་ནོ།།
Chinese
智慧具足者，如欲幻化自性之乐，皆能生之。此乃执著之过患，因非自性所生之生故。自性非一亦非多，故如何观视即显现。何以故？自性非一亦非多，且因未舍弃能取与所取故生。观视所成之过患显现，法性之错谬乃变化。欲求名相，以劫海之波浪普皆显现而欲求努力，若于佛陀处寻觅亦有过患。心安住于彼乐，乃愚者之行境错谬。显现欲求勤奋心之乐，彼乃彼障大过患。如是说。菩提支分一切之门，如水流般修习如水中之月。菩提道行经十地，以及方便之精要，以字句如实执持菩提之分，虽如水中之月般显现，然乃与事业不离之边。是故，不著不染而生变，如修习所成之行境。如是说。如是菩提之大身，无所缘而显现，然亦因修习与期望之力所致，乃大过患，如欺骗孩童之行境。以坛城忿怒相之姿态，执持大忿怒尊之仪轨，纵然字句显现。如是，如前所说，以修习与成就之支分，从口中所说之坛城成就力，纵然忿怒尊之身自性字句显现，然乃修习与显现之过患。寂静非如是之体性故。寂静非见如是之体性。如是说。如砍断棕榈树头，如以火焚烧种子。如是说。所示乃不为烦恼所控而转为大轮回之方便。此乃以支分修习之方便之场合所宣说。纵然生起百千万亿之种类，亦不生花朵。如是说。成就与悉地之努力亦有两种，即决定之教证与自性。
English
Those endowed with wisdom can manifest the bliss of illusion's nature as they desire. This is the fault of grasping, because it is a birth that is not born from its own nature. Because nature is neither one nor many, it appears as it is viewed. Why? Because nature is neither one nor many, and because it is born from not abandoning the apprehended and the apprehender. The fault of what is viewed appears, and the delusion of the Dharma nature is change. Wanting names, desiring and striving for all to appear through the waves of the ocean of eons, is also a fault if sought in the Buddha. Abiding in the bliss of that mind is the mistaken realm of activity of the foolish. The bliss of wanting to appear, striving, and thinking, is a great fault that obscures that. Thus it appears. The door of all the limbs of enlightenment, meditating on the flow of water like the moon in water. This means that the path of enlightenment goes through the ten grounds, and the essence of skillful means, and holding the aspects of enlightenment as they are with letters and syllables, and although it appears like the moon in water, it is the extreme of not being separated from activity. Therefore, even though it arises and changes without attachment or defilement, it is like the realm of activity done by meditation. Thus it appears. Likewise, the great body of enlightenment, appearing manifestly without an object of focus, is also a great fault because it is transformed by the power of meditation and hope, like the realm of activity of a spoiled child. With the appearance of a wrathful expression in the mandala, holding the manner of the great wrathful lord, even if letters appear manifestly. Likewise, as above, through the power of accomplishing the mandala spoken from the mouth of the limbs of meditation and accomplishment, even if the nature of the body of the wrathful one, the form of letters, appears manifestly, it is a fault of meditation and manifestation. Because peace is not suchness. Peace is not seeing suchness. Thus it is said. Like cutting off the head of a palm tree, like burning seeds with fire. This means that the method of not being controlled by afflictions and turning into a great cycle is shown. This is taught in the context of the method of meditating on the limbs. Even if hundreds of thousands of varieties are generated, flowers will not grow. This means that there are also two aspects to the effort of accomplishment and siddhi: definitive scriptures and nature.