Tibetan
ན་དྲི། །ང་ནི་རིག་པ་སེམས་ཀྱི་བུ་ཡིན་བྱ། །ཁྱོད་ཀྱི་སྟོད་ཀྱི་ལུས་འདི་ཅི་ཡིན་དྲི། །སྟོད་ནི་གཅེར་བུ་སྨད་ནི་གོས་ཡོད་ཟེར། །དེ་བཞིན་སེམས་ཉིད་འདི་ཡང་ཤེས་པར་གྱིས། །ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་གོས་བྱུང་སྣང་བ་འདི། །སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བར་ཤེས་པའི་བརྡ། །གོས་ཀྱིས་གཏུམས་པས་ལུས་འདི་མི་མཐོང་བཞིན། །སེམས་ཉིད་སྣང་བས་འཁྲུལ་པས་སེམས་མ་མཐོང་། །གོས་ཕུད་ལུས་དེ་གང་ ཡིན་མཐོང་བ་བཞིན། །སྣང་བ་གང་དག་དེ་རུ་སེམས་ཉིད་མཐོང་། །དེ་ལྟར་བརྡ་བསྟན་དབང་བསྐུར་བྱ་བ་ནི། །ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། སྣང་བ་ལོངས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཛེས་པ་རུ། །གསལ་བ་འཛིན་མེད་ཤེལ་འོད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་མཆོག །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ཞེས་པས་སྤྲོས་མེད་བརྡ་ཡིས་དབང་བསྐུར་ལ། །སློབ་མས་ཡོན་དབུལ་ཉམས་མྱོང་དགའ་སྟོན་བྱ། །སྣང་བ་སྟོང་པར་རྟོགས་ཕྱིར་བླ་མ་ལ། །བུ་དང་ཆུང་མ་ཉེ་འཁོར་ཚོགས་རྣམས་དབུལ། །མི་མཆོག་ཕུལ་བས་དོན་མཆོག་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །གང་ཟག་འབྲིང་པོ་བརྡ་ཡིས་མ་གྲོལ་ན། །བསྒོམ་པ་ཆིག་ཆོད་གནད་ཀྱི་མན་ངག་ནི། །སྟངས་གསུམ་སྔོན་བཞིན་བྱས་པའི་མིག་གིས་བལྟ། །ལོངས་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས་ཐད་ཀའི་དབྱིངས་ལ་བལྟ། །དབྱིངས་རིག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་ལ། །མ་ཡེངས་ཁྲེལ་ལེ་གནས་ལུགས་རང་སར་གཞག །སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་ནས་སུ། །མངོན་ཤེས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་དུ། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་རང་དྭངས་ཉམས་སྣང་དུ། །འོད་དང་འོད་ཁྱིམ་འཇའ་འོད་སྣང་བར་འཆར། །ཉམས་སྣང་དེ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ། །ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་རྩིབས་ཤར་གྱེན་འགྲེང་དང་། །ཐིག་ལེའི་ནང་དུ་སྐུ་དང་འོད་ཀོར་འཆར། །ཤར་ཡང་སྣང་བ་ཙམ་ལ་དངོས་པོ་མེད། །དེ་ཉིད་ཡུན་དུ་བརྐྱངས་པས་ཟག་བཅས་ཀྱི། །སྣང་བ་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་སྣང་བར་འཆར། །འཇའ་འོད་ལ་སོགས་མཐོང་སྣང་ཐམས་ཅད་ལ། །འཛིན་པ་མེད་པར་གྲོལ་ནས་སྟོང་གསལ་དུ། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བར་ལམ་མེ་ཞེན་པ་ཞེན། །རང་སྣང་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ལ་རིག་པའི་ངང་། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཚུལ་འཆང་རྟོག་མེད་ཉམས། །གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་སྣང་། །སྣང་བ་ཙམ་ལས་འཛིན་མེད་ནམ་མཁའི་ངང་། །གསལ་འགྲིབ་མེད་པས་དབྱིངས་རིག་འདྲེས་པ་སྟེ། །རང་སེམས་སྣང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད། །སྒོམ་རྒྱུ་མེད་པ་དམིགས་མེད་དོན་གྱི་སྒོམ། །སྒོམ་རྒྱུ་ཅན་ནི་
Chinese
提问：我是觉性心之子，请问你的上半身是什么？回答：上半身赤裸，下半身有衣。同样，也要了解心性。身体依靠衣服而显现，这是了知依靠心而显现的象征。如同衣服遮蔽身体使人看不见一样，心性被显现所迷惑而看不见。脱掉衣服，就能看见身体是什么。同样，显现的任何事物中，都能看见心性。如此这般以象征指示，进行灌顶。吽 吽 吽 (藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)。显现为报身坛城之美，以无执的清澈彩虹光芒，成为身与智慧空性的殊胜明灯，祈愿证悟心性本无生。以此无造作的象征进行灌顶，弟子献上供养，举行体验的喜宴。为了证悟显现为空性，向喇嘛献上儿女、妻妾、近亲眷属等。献上最殊胜的人，将成就最殊胜的意义。如果中等根器者无法通过象征解脱，那么决定性的禅修要诀是：如前一样做好三种姿势，用眼睛观看。以报身的观看方式，直视法界。在法界与觉性无二的显现中，不散乱，坦然地安住于本然状态。心性于空性中解脱之后，所有显现的明觉都变为无实有，法性空性的自明清澈成为体验。光和光环，虹光显现。这种体验会越来越增长。明点、细微明点、光芒四射、向上竖立，明点中显现身像和光圈。即使显现，也只是显现而已，没有实体。如果将此持续延长，则有漏的显现消失，智慧显现出现。对于虹光等所有所见之相，不执着而解脱，成为空明。智慧显现变得明亮，产生执着。自显空性的法界中，处于觉性的状态。体验到智慧无二的行持和无分别的境界。无论做什么，都同样显现。只是显现而已，没有执着，处于虚空状态。由于没有明暗，因此法界与觉性融合，自心显现解脱为空性。空性之中，没有任何需要禅修的。没有需要禅修的，是无所缘的意义之禅修。有需要禅修的，是
English
Question: I am the son of awareness-mind, what is your upper body? Answer: The upper body is naked, the lower body is clothed. Likewise, understand this very nature of mind. This appearance of clothes arising dependent on the body, is a symbol of knowing that it arises dependent on the mind. Just as the body is not seen because it is covered by clothes, the mind is not seen because it is deluded by appearances. Just as when clothes are removed, what the body is is seen, likewise, in whatever appearances there are, the very nature of mind is seen. In this way, the empowerment is done by showing symbols. Hūṃ Hūṃ Hūṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum). In the beautiful maṇḍala of appearance as the Sambhogakāya, with the clear, ungrasping, various rainbow lights, may the mind itself be blessed to realize the unborn, the supreme lamp of emptiness of body and wisdom. Thus, the empowerment is given through uncontrived symbols, and the students offer gifts and perform a feast of experience. In order to realize appearance as emptiness, offer sons, wives, relatives, and assemblies to the lama. By offering the supreme person, the supreme meaning will be accomplished. If a middling person is not liberated by symbols, then the crucial instruction of decisive meditation is: do the three postures as before, and look with the eyes. Look at the realm of reality directly with the gaze of the Sambhogakāya. In the direct experience of the indivisibility of realm and awareness, without distraction, rest naturally in the natural state. After the very nature of mind is liberated into emptiness, all manifest awareness becomes unreal, and the self-luminous clarity of the nature of reality becomes an experience. Light and light circles, rainbow lights appear. That experience itself increases more and more. Bindus, tiny bindus, radiating rays, standing upright, and in the bindus appear forms and light circles. Even when they appear, they are only appearances, without substance. If that is prolonged continuously, then contaminated appearances disappear, and wisdom appearances arise. In all visible appearances such as rainbows and lights, without grasping, liberate into emptiness-clarity. The wisdom appearances become luminous, and attachment arises. In the realm of self-appearance emptiness, in the state of awareness, experience the conduct of non-dual wisdom and non-conceptual state. Whatever is done, it appears the same in every way. It is only appearance, without grasping, in the state of sky. Since there is no clarity or obscurity, realm and awareness are mixed, and one's own mind appearance is liberated into emptiness. In emptiness itself, there is nothing to meditate on. That which has nothing to meditate on is the meditation on the meaning of objectlessness. That which has something to meditate on is
Tibetan
དམིགས་གཏད་མཚན་མའི་ཆོས། །བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ ཡིན། །དམིགས་གཏད་མཚན་མ་མེད་པའི་ངང་བསྒོམ་དེ། །འོད་གསལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ལོངས་སྐུ་ཡིན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་མངོན་གྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་རྟགས་ཚད་ནི། །དངོས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ། །རང་བཞིན་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བར་ལུས་པོ་ཡང་། །ངག་ནི་གསོང་པོར་མ་བསླབས་ཆོས་སྐད་འོང་། །ཡིད་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོགས་རེ་འཆར། །བླ་མའི་མོས་གུས་ལྷག་པར་ཆེ་བ་འོད། །ཉམས་ཀྱི་རྟགས་སུ་རང་ལུས་འོད་དུ་འགྲོ། །རང་གི་སྒྲ་རྣམས་བྲག་ཆ་ལྟ་བུར་འཆར། །སེམས་ནི་འོད་གསལ་གྱུར་ནས་ལུས་ནི་སྣང་། །ཉམས་སྣང་སྟོང་པ་དོན་ཐོག་གྲོལ་བའི་ཚད། །སྣང་བའི་འཕེལ་ཉམས་དངོས་པོར་མི་སྣང་བར། །འོད་སྣང་འབའ་ཞིག་ངང་དུ་མཐོང་བ་ཚད། །ཅིར་ཡང་འཛིན་མེད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དུ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་སར་གྲོལ་བར་རྟོགས། །ཉིན་མཚན་མེད་དེ་རྨི་ལམ་དུ་ཟིན་ན། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པར་ཉམས་ཀྱི་ཚད་ལ་ཕེབས། །དེ་ཉིད་བསྐྱུངས་ན་ལོ་གསུམ་ཟག་བཅས་ཀྱི། །ཕུང་པོ་མི་སྣང་ལོངས་སྐུར་སངས་རྒྱའོ། །ཚད་ལ་མ་ཕེབས་བར་དོར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཉམས་སྣང་འཕེལ་འགྲིབ་ཟད་ནས་ཚད་ལ་ཕེབས། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་གསལ་ལོངས་སྐུ་མངོན་གྱུར་པས། །ཆོས་ཉིད་གོ་ཡུལ་མི་འཇོག་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཨེ་མ་ཧོ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཡིན་པ་ལ། །གང་ཟག་ཐ་མལ་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་ན། །དེ་ཡི་མན་ངག་ཚིག་ཏུ་སྒྲོག་པ་ནི། །སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་ཉམས་སྣང་རང་ཤར་ལ། །དབྱིངས་རིག་གཉིས་མེད་ཉམས་སུ་མི་ཤེས་པར། །ཉམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན་མཚན་མར་གོལ། །མཚན་མར་བཟུང་ན་ཆོས་སུ་བཟུང་ཡང་འཁྲུལ། །ཞེན་པ་ཡོད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས། །སྣང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་གྲོལ་བས། །སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དོན་དེ་མ་རྟོགས་ན། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་རྟག་ཆད་མཐའ་ལ་ཤོར། །སྣང་བ་སེམས་སུ་ཤེས་ཀྱང་མ་གྲོལ་བས། །གསལ་སྟོང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མ་མཐོང་སྒྲིབས། །དེ་དོན་རྟོགས་ཕྱིར་བསྒོམས་པས་གཏན་ལ་དབབ། །མཐོང་ཉམས་ཚོར་ཉམས་ཤེས་ཉམས་གང་ཤར་ལ། །དེ་ཡི་སྟེང་དུ་མ་ཡེངས་ དེ་ཉིད་བསྒོམ། །བསྒོམ་པས་དེ་ཉིད་གཏད་མེད་ཡལ་ནས་འགྲོ། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་སྟེ། །འགྲོ་ལ་སེམས་རྒྱུད་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པས། །སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་རང་སར་བཞག་པ་ཡིས། །དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པ་ཙམ། །ཆུ་མེད་སྨིག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཡལ་ནས་འགྲོ། །ཆུ་ཡོད་ན་ནི་མེ
Chinese
以目标相状之法，非为禅修乃是能取所取之错谬。 以无目标相状之状态禅修，乃是光明无执之报身，自生大智慧现前也。彼之确定之征相尺度者，真实之征相为身语意三者，自性一切所见身体亦，语乃坦诚未经学习佛法之语自来，意现前了知无碍而生，上师之敬信尤为增上光明。验相之征相为自身化为光，自之音声现如岩洞回响，心乃光明身乃显现，验相空性于意义上解脱之尺度，显现之增减不显现为实物，唯见光明之状态为尺度，于任何亦无执，于空性之自性中，本体自性于自处解脱而了知。若无昼夜于梦中亦能把握，于法性空性到达验相之尺度。若彼能隐没，则三年有漏之蕴身不显现，成报身佛也。未达尺度于中阴解脱也，验相增减耗尽而达尺度，法性空明显报身现前故，法性不置于理解之处，以体验而成就，唉玛吙！心之本体为空性，若平凡之人未能了悟彼，彼之口诀以言语宣说者，心性空性之验相自生起，然于明空二无之验相不能了知，若于验相执着则于相上错谬，若执着于相，纵然执为佛法亦是错谬，若有执着，则空性亦成色法，以显现不解脱于空性故，若未能了悟显空二无之意义，则为世俗谛，堕入常断之边。纵然知晓显现为心亦未能解脱，光明空性自生智慧未见被遮蔽，为悟彼义故，以禅修而确定，于所生起之见验、觉验、知验任何者，于彼之上不散乱，彼即禅修，以禅修彼即无执而消逝，错谬与非错谬本体一者，于消逝时心续不成立二者，以心性不作矫饰安住于自处，譬如海市蜃楼之水仅于表面经过，以无水故海市蜃楼即消逝，若有水则为火。
English
The Dharma with targeted characteristics is not meditation, but a mistaken perception of grasping. Meditating in a state without targeted characteristics is the Sambhogakaya (enjoyment body) of luminosity without grasping. The great self-arisen wisdom is manifested. The signs and measures of its establishment are: as real signs, the three of body, speech, and mind, the body is visible to all by nature, the speech is frank and unlearned, and the Dharma language comes spontaneously. In the mind, clairvoyance arises without obstruction. The devotion to the guru is especially great and radiant. As signs of experience, one's own body turns into light, one's own sounds appear like echoes in a cave, the mind becomes luminous and the body appears. The measure of the liberation of experience and emptiness in meaning is that the increase and decrease of appearances do not appear as objects, but only the state of seeing light is the measure. In the nature of emptiness without grasping anything, the essence itself is realized to be liberated in its own place. If there is no day or night and it is grasped in dreams, the measure of experience reaches the emptiness of Dharma nature. If it is concealed, the aggregates of the three years with outflows will not appear, and one will attain Buddhahood in the Sambhogakaya. If the measure is not reached, one will be liberated in the Bardo (intermediate state). The increase and decrease of experience are exhausted and the measure is reached. Because the emptiness and clarity of Dharma nature manifest the Sambhogakaya, the Dharma nature is not placed in the realm of understanding, but is accomplished through experience. Emaho! The essence of mind is emptiness. If an ordinary person does not realize this, then the oral instructions are proclaimed in words. The experience of emptiness of mind itself arises, but the experience of the indivisibility of space and wisdom is not understood. If one clings to experience, one errs in characteristics. If one grasps at characteristics, even if one grasps at Dharma, it is a mistake. If there is attachment, even emptiness becomes form. Because appearances are not liberated into emptiness, if one does not realize the meaning of the indivisibility of appearance and emptiness, it is conventional truth and one falls into the extremes of permanence and annihilation. Even if one knows appearances as mind, one is not liberated, and the clear emptiness of self-arisen wisdom is not seen and is obscured. To realize that meaning, one establishes it through meditation. Whatever arises of the experience of seeing, the experience of feeling, or the experience of knowing, do not be distracted on top of it. That itself is meditation. Through meditation, that itself disappears without aim. The essence of delusion and non-delusion is the same. Because the mind stream does not become two in going, by leaving the mind itself uncorrected and abiding in its own place, it is like going on top of the water of a mirage. Because there is no water, the mirage disappears. If there is water, then there is fire.