Tibetan
ད་པར་མི་འགྲོ་བཞིན། །ཉམས་སྣང་འཆར་ཚུལ་དངོས་པོར་ཤར་ན་ཡང་། །དེ་ཉིད་རང་ལ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པ་ཙམ། །གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་སྟོང་པར་གྲོལ་ནས་འགྲོ། །དངོས་པོ་ཡིན་ན་འཆར་དུ་ག་ལ་བཏུབ། །ཆུ་ཟླ་གསལ་བར་སྣང་ཡང་འཛིན་རྒྱུ་མེད། །ཉམས་སྣང་གསལ་ཡང་འཛིན་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ། །འཛིན་པ་མེད་པ་གསལ་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཡིན་པས་མ་འགགས་ཅིར་ཡང་འཆར། །ཤར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པར་ཤར། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་བཞིན། །སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་གྲོལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད། །མེད་བཞིན་གསལ་བས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན། །ནམ་མཁའ་མ་འགགས་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་ཤར། །ཤར་ཡང་ནམ་མཁའི་ངང་ལ་ནམ་མཁར་གྲོལ། །དེ་བཞིན་སྣང་བ་འདི་དག་སེམས་ལ་ཤར། །སེམས་ཀྱི་ཀློང་ན་གནས་ཤིང་སེམས་སུ་གྲོལ། །སེམས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་ངོ་བོས་སྟོང་། །སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གསལ་ལ་འགག་པ་མེད། །འགག་མེད་རྣམ་པར་དག་པ་སེམས་ཉིད་དེ། །དང་པོ་བྱུང་ས་མེད་དེ་རྒྱུ་ཡིས་སྟོང་། །བར་དུ་སྐྱེ་ས་མེད་དེ་རྐྱེན་གྱིས་སྟོང་། །ཐ་མར་འགག་པ་མེད་དེ་ངོ་བོས་སྟོང་། །དུག་གསུམ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མཉམ་པས་སྟོང་། །དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་མེད་དེ་ངོ་བོས་སྟོང་། །ཐོག་མཐའ་འགྲོ་འོང་མེད་དེ་རང་བཞིན་སྟོང་། །སྣང་བ་ངོས་གཟུང་མེད་དེ་མཚན་མས་སྟོང་། །སེམས་ལ་ཕྱི་ནང་མེད་པས་གཟུང་འཛིན་སྟོང་། །སེམས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པས་རྟག་ལྟ་སྟོང་། །གསལ་ལ་འགག་པ་མེད་པས་ཆད་ལྟ་སྟོང་། །མཐའ་དབུས་ཕྱོགས་ཆ་མེད་པས་གཉིས་ཀ་སྟོང་། །ཕྱོགས་མེད་རྩིས་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀས་སྟོང་། །ཉེ་སྐྱོན་ཡངས་པ་མེད་ པས་གཉེན་པོས་སྟོང་། །གདོད་ནས་གྲུབ་པ་མེད་པ་བདག་གིས་སྟོང་། །ཡེ་ནས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་སྟོང་པས་སྟོང་། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། །སེམས་ཅན་བློ་ལ་ཉམས་མྱོང་གསལ་རིག་ཀྱང་། །དེ་ལ་མཚན་མའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །འདས་པའི་སྣང་བ་ནམ་མཁའི་བྱ་རྗེས་འདྲ། །ད་ལྟའི་སྣང་བ་དངོས་མེད་བར་སྣང་འདྲ། །མ་འོངས་སྣང་བ་ཆ་མེད་ཡུལ་དང་འདྲ། །དུས་གསུམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་གདོད་མ་ནས། །ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པར་བྱ། །དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟོང་པའི་སེམས། །སྐྱེ་འཇིག་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །མཐའ་དབུས་ཕྱོགས་ཆ་བྲལ་བས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །གང་སྟོང་གསལ་འགྲིབ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཀུན་ཁྱབ་ངོས་གཟུང་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །སྣ་ཚོགས་རིས་མེད་འཆར་བས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དོན་ལ
Chinese
如今不入歧途， 体验显现之相，纵然如实显现， 然仅对彼自身稍作观察分析， 便从无根无基的空性中解脱而去。 若是实物，怎能显现？ 水中之月，虽清晰显现，却无可执取。 体验清晰，却无执着的对境。 无执着，虽清晰，亦是空性。 因是空性，故无阻碍，显现一切。 显现亦在空性中，于空性中显现。 自显自解脱，如水与水波。 纵然显现种种，然心性于空性中解脱。 空性之中，无实物之相。 虽无而明，故如虚空。 虚空无碍，云彩与彩虹显现。 显现亦在虚空之性中，于虚空中解脱。 如是，此等显现于心中显现。 于心之界中安住，并于心中解脱。 心性一无所成，本体为空。 空性之自性，明而无碍。 无碍、极清净，即是心性。 最初无生处，因无因而空。 中间无生处，因无缘而空。 最终无灭处，因无本体而空。 三毒无先后，以平等而空。 无形状与颜色，以本体而空。 无始无终、无来无去，以自性而空。 显现无可把握，以相而空。 心无内外，故能所空。 心无实物，故常执空。 明而无碍，故断执空。 无边无中、无方无分，故二者皆空。 无方、超算，二者皆空。 无有亲疏偏颇，故以亲疏而空。 本无成立，故以我而空。 本无迁变，故以空性而空。 如是，于空性之自性中， 众生心中，纵然体验明觉， 然于彼中，无有丝毫相状之实物。 过去之显现，如虚空之鸟迹。 现在之显现，如无实之中间。 未来之显现，如无分之境。 三时无生灭，从原始以来， 当知本然如是之实相。 三时平等性中，空性之心， 无生灭迁变，故如虚空。 无边无中、无方无分，故如虚空。 何者为空，无明暗增减，故如虚空。 周遍无所把握，故如虚空。 种种无别显现，故如虚空。 义理上，
English
Now, without going astray, Although experiential appearances arise as real objects, Merely examining and analyzing them within themselves, They are liberated and depart into emptiness, devoid of foundation and root. If they were real objects, how could they arise? The moon in water appears clearly, yet there is nothing to grasp. Experiences are clear, yet there is no object to grasp. Without grasping, even clarity is emptiness. Because it is emptiness, there is no obstruction, and anything arises. Even when arising, it arises emptily within emptiness itself. Self-arising, self-liberating, like water and waves. Even though various things arise, the nature of mind is liberated into emptiness. Within emptiness itself, there are no characteristics of objects. Though nonexistent, it is clear, thus it is like the sky. In the unobstructed sky, clouds and rainbows arise. Even when arising, they are liberated into the sky within the nature of the sky. Likewise, these appearances arise in the mind. They abide within the expanse of the mind and are liberated into the mind. The nature of mind is unestablished, empty in essence. The nature of emptiness is clear and unobstructed. Unobstructed, utterly pure, that is the nature of mind. Initially, there is no place of origin, empty of cause. In the middle, there is no place of arising, empty of conditions. Finally, there is no place of cessation, empty of essence. The three poisons are without before or after, empty in equality. Without shape or color, empty in essence. Without beginning or end, without coming or going, empty in nature. Appearances are ungraspable, empty of characteristics. Mind has no inner or outer, thus subject and object are empty. Mind has no objects, thus the view of permanence is empty. Clear and unobstructed, thus the view of annihilation is empty. Without edge or center, without direction or division, thus both are empty. Without direction, beyond calculation, both are empty. Without closeness or fault, thus empty of remedies. Primordially unestablished, thus empty of self. Originally immutable, thus empty of emptiness. Thus, within the nature of emptiness itself, Even though sentient beings have clear and aware experiences in their minds, There is not even a particle of characteristic objects within them. Past appearances are like the traces of birds in the sky. Present appearances are like the insubstantial space in between. Future appearances are like an undivided realm. Since the three times are without arising or ceasing, from the very beginning, One should know the reality of what is originally so. The mind of emptiness, equal in the three times, Without birth, death, change, or transformation, is like the sky. Without edge or center, without direction or division, it is like the sky. Whatever is empty, without clarity or dimming, is like the sky. All-pervading, ungraspable, it is like the sky. Various, without distinction, arising, it is like the sky. In meaning,
Tibetan
་འགྲོ་འོང་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སེམས་ལ་ཅི་ཤར་ཡང་། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དག་གི་བདེ་སྡུག་རྣམས། །སད་སད་སྟོང་སྟེ་བདེ་སྡུག་རང་གྲོལ་བཞིན། །རྣམ་པར་རྟོག་དང་མི་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་། །གནས་ལུགས་དྲན་པས་སྟོང་སྟེ་རྩོལ་བ་མེད། །མདོར་ན་གཟུང་འཛིན་མཚན་མའི་ཉམས་སྣང་ཀུན། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་རིག་སེམས་ཡིན་ཏེ་སྟོང་། །སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་སྐྱེ་མེད་པ། །དུས་གསུམ་དུས་མེད་སྟོང་པ་ཅིག་ཆོད་དུ། །ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མེད་ཤེས་པར་གྱིས། །གཟུང་འཛིན་ཞེན་པ་བྲལ་བའི་རིག་པ་ཡིས། །སྟོང་འཛིན་དྲི་མ་བྲལ་བའི་ངང་ཉིད་དུ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རོལ་པར་སྤྱོད་པ་ཡིས། །རང་སེམས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཀུན་སྣང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་གཉིས་མེད་རོལ་པའི་དཔའ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་མངའ་བདག་ཡང་དག་དོན། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་བྱུང་འོད་པོ་ཆེ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་དགེ་སྡིག་མེད་པར་གྲོལ། །འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་དགེ་སྡིག་གང་སྤྱད་ཀྱང་། །མཐོ་རིས་ངན་སོང་འཁོར་བ་ལས་མི་འཕགས། །འདི་ཉིད་རྟོགས་ན་སྡིག་པས་གནོད་མི་སྐྱེལ། ། བར་སྣང་སྟོང་པར་ཆུ་ནི་མི་འཆགས་བཞིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྡིག་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ། །དགེ་བ་དག་གིས་ཕན་པར་མི་ནུས་ཏེ། །མཚན་མོ་མུན་པའི་གླིང་དུ་མར་མེ་གཅིག །ཁྱིམ་གང་ཙམ་གྱི་མུན་པ་སེལ་གྱུར་ཀྱང་། །ཁྲི་གདུགས་ཉི་མ་མཁའ་ལ་གདལ་བའི་ཚེ། །མར་མེས་འཕེལ་འགྲིབ་གང་ཡང་མི་ནུས་བཞིན། །རང་སེམས་སྟོང་གསལ་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ཙམ་ན། །དགེ་བས་ཕན་གནོད་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པོ། །དེ་བས་ཨ་ཏི་ཡང་གསང་ཆིག་ཆོད་དེ། །ཙིཏྟར་ཕུལ་ཅིག་ས་མ་ཡ་ཧོ། །ཨེ་མ་གང་ཟག་རབ་ལ་བརྡ་ཡིས་བསྟན་པས་གྲོལ། །སྣང་སེམས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ། །སྟོང་པ་ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་ངོ་སྤྲད་པ། །རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་སྣང་བ་ཡིས། །རང་གྲོལ་ཆིག་ཆོད་རྟོགས་ཕྱིར་བླ་མ་ལ། །གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དབང་བསྐུར་ཞུ་ཞེས་པའི། །སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་སློབ་མས་གསོལ་བཏབ་ལ། །བླ་མས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཆོད་པ་རྒྱས་པར་དབུལ། །དེ་ནས་སློབ་མས་གཅེར་བུར་ཕྱག་བཙལ་ལ། །འགྲེང་ཚུག་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་གསོལ་བ་ནི། །ཨེ་མ་ཧོ། ཀུན་བཟང་བླ་མ་ཆོས་སྐུ་རང་གྲོལ་ལ། །དུས་གསུམ་དུས་མེད་གུས་པས་གསོལ་བ་འདེབས། །སྟོང་གསལ་འགག་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །རང་གྲོལ་གཉིས་མེད་ཆེན་པོའི་དབ
Chinese
无有来去故如虚空，如虚空之心无论显现何物，譬如梦境中的苦乐诸般，醒来时空空荡荡，苦乐自然解脱一般，种种分别念与无分别念，忆念本性时空空荡荡，毫无造作。总之，所取能取名相之觉受显现，无论如何显现，皆是觉性心识，本性为空。心性本初未生，无生之体性，于三时无时之中，于空性之中一刀斩断。以无垢智慧之眼，了知。以离能取所取执着的觉性，于离空执之垢的自性中，以无二智慧之嬉戏而行持，自心任运成就报身。一切显现皆为菩提心之法性，大乐之王无二嬉戏之勇士，空性大悲之主宰，真实义，分别念自生大光明，若能证悟此，则解脱善恶。若不证悟此，无论行持善恶，亦不能超脱天界恶趣轮回。若能证悟此，罪恶不能带来损害。 如虚空中水不能凝结一般，于空性中罪恶之境不能成立。善行亦不能带来利益，如夜晚黑暗洲的一盏灯，虽能遣除一间房屋之黑暗，然于千伞之太阳遍布虚空之时，灯火不能增减分毫。如是，仅证悟自心空明智慧，则善恶皆不能带来利益损害。因此，阿底甚深心髓一刀斩断，献于心（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。唉玛，以表诠开示，令最上根器者解脱。显现心识中证悟空性之种姓之子，于空性法性之义上作介绍，以觉性达到量之显现，为令证悟自解脱一刀斩断，向喇嘛，祈请无二自解脱灌顶。于清晨之时，弟子作祈请，喇嘛于虚空界之坛城中，以三摩地之供养广大供养。之后，弟子裸身顶礼，站立合掌祈请：唉玛霍！普贤上师法身自解脱，于三时无时之中恭敬祈请。于空明无碍离戏坛城中，祈请自解脱无二大
English
Since there is no coming and going, it is like the sky. Whatever arises in the mind like the sky, for example, the happiness and suffering of dreams, when awakened, is empty, and happiness and suffering are naturally liberated. Although there are various thoughts and non-thoughts, remembering the natural state is empty and without effort. In short, all the experiences of grasping and clinging to signs, no matter how they appear, are the nature of awareness, which is empty. The nature of mind is originally unborn, the nature of no-birth, in the three times and timelessness, cut through emptiness with one stroke. Know with the stainless eye of wisdom. With the awareness free from grasping and clinging, in the nature free from the stain of clinging to emptiness, practice with the play of non-dual wisdom, and the self-mind spontaneously accomplishes the Sambhogakaya. All appearances are the Dharmata of Bodhicitta, the hero of the great bliss king's non-dual play, the lord of emptiness and compassion, the true meaning, the self-arisen great light of conceptual thought. If one realizes this, one is liberated from good and evil. If one does not realize this, no matter what good or evil one practices, one cannot transcend the cycle of heavens and hells. If one realizes this, evil cannot bring harm. Just as water cannot congeal in empty space, the realm of evil cannot be established in emptiness. Good deeds cannot bring benefit, like a lamp in the dark continent of night, although it can dispel the darkness of a room, when the sun of a thousand umbrellas spreads in the sky, the lamp cannot increase or decrease in the slightest. Likewise, just by realizing the clear light wisdom of one's own mind, good and evil cannot bring benefit or harm. Therefore, Ati profound essence is cut through with one stroke, offered to the heart (Tibetan: ཙིཏྟར་ཕུལ་ཅིག་，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心). Ema, by showing with symbols, liberate the person of the highest capacity. Son of the lineage who realizes emptiness in the appearance-mind, introduce the meaning of emptiness-dharmata, with the appearance of awareness reaching the limit, in order to realize self-liberation with one stroke, to the Lama, request the non-dual self-liberation empowerment. In the early morning, the disciple makes a request, the Lama makes extensive offerings of Samadhi in the mandala of the sphere of space. Then, the disciple prostrates naked, stands with palms together and prays: Emaho! Samantabhadra Lama Dharmakaya self-liberation, respectfully pray in the three times and timelessness. In the empty, clear, unobstructed, free-from-elaboration mandala, pray for the self-liberation non-dual great