Tibetan
བསྒོམས་པས་ཆོས་སྐུ་མ་མཐོང་བསྒྲིབས། །སྟོང་ཉིད་འཛིན་རྒྱུ་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི། །སྒོམ་དུ་ཡོད་པས་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པས་བཅིངས། །ཆུ་རྙོག་བསལ་བས་སླར་ལ་རྙོག་པ་བཞིན། །རྟོག་པ་བསལ་ཕྱིར་རྟོག་མེད་སྒོམ་པས་སློང་། །རྟོག་པ་ཞེན་པས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པས་ཕུང་། །ཆུ་རྙོག་མ་བཅོས་བཞག་པས་དྭངས་པ་བཞིན། །སྣང་བ་མ་བཅོས་རྗེས་མ་འབྲངས་པས་གྲོལ། །སེམས་ཉིད་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དོན་རྟོགས་ནས། །དངོས་འཛིན་ཞིག་པས་སྣང་བས་འཆིང་མི་ནུས། །ཆུ་ཟླ་སྣང་ཡང་སྣང་སྟོང་དུས་མཉམ་ཞིང་། །གློ་བུར་ཐོལ་སྐྱེས་རྣམ་རྟོག་སྣང་བ་ཡང་། །སྣང་ཙམ་ཉིད་ན་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་གསལ། །སེམས་ཉིད་སྟོང་ནས་རང་གྲོལ་གཞི་རྩ་མེད། །གཞི་མེད་དོན་ལ་སྟོང་ཉིད་མིང་དུ་བཏགས། །ཇི་ལྟར་མོ་གཤམ་བུ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞིན། །མིང་ལ་སྟོང་པ་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་གསལ་བར་ཤར་བ་ཡིན། །ཤར་ཡང་དངོས་མེད་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །གསལ་བ་ཙམ་ལས་འཛིན་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ། །ཡེ་སྟོང་ཡེ་གྲོལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན། །གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་དུ་མ་བྲལ་བ་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་ཕྱེ། །མིག་ནད་ཅན་ལ་མཁའ་ཟླ་གཉིས་སྣང་བཞིན། །ལོག་ལྟ་ཅན་གྱིས་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་རྟོགས། །རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་མཁའ་ལ་སྐྲ་མཐོང་ཡང་། །སྐྱོན་མེད་མིག་གིས་ཅིའང་མཐོང་བ་མེད། །ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་སྣང་ཡང་། །དོན་དམ་ངང་དུ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་མེད། །དོན་དམ་གཉིས་མེད་མཐའ་བྲལ་བརྗོད་འདས་ལ། །སྣང་བསམ་བསྒོམ་བྱ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །དེ་ལ་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ཀུན། །ཕྱོགས་རྟོགས་ཡིན་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དོན་མ་ཡིན། །རང་སེམས་གཉིས་མེད་མཐའ་བྲལ་སྟོང་པ་ལ། །སྟོང་པས་སྟོང་པ་བསྒོམ་དུ་ག་ལ་ཡོད། །མིག་གིས་མིག་ནི་མཐོང་བར་མི་ནུས་བཞིན། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་རང་བྱུང་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན། །སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྲོལ། །རྒྱུ་ཡིས་མ་བསྐྱེད་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲོལ། །རྐྱེན་གྱིས་མི་འཇིག་འགྱུར་ བ་མེད་པར་གྲོལ། །སྟོང་པར་མ་ཞེན་རང་གསལ་ཉིད་དུ་གྲོལ། །དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གྲོལ། །ཡོད་པར་མ་གྲུབ་སྐྱེ་བར་མེད་པར་གྲོལ། །མེད་པར་མ་སྟོར་འགག་པ་མེད་པར་གྲོལ། །ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་གྲོལ། །གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་མཐའ་དང་བྲལ་བར་གྲོལ། །ཡིན་པ་མ་ཡིན་མིན་པ་མེད་པར་གྲོལ། །བཅོས་མ་མ་ཡིན་ལྷུན་གྲུབ
Chinese
修习禅定反被遮蔽，不见法身之真容。 若以有执之心修习空性， 则因执着于能修与所修，反被错觉所束缚， 犹如清除浊水，反使水更浑浊。 为遣除分别念而修无念，反会生起分别念。 执着于分别念，修习空性反会堕落。 如浊水不加扰动，自会澄清， 不改造显现，不随之流转，便能解脱。 若能了悟心性无基无根之真义， 则因执着实有之念已灭，显现亦无法束缚。 如水中月影，虽显现却空性，显现与空性同时存在。 突如其来之分别念显现， 仅于显现之刹那，便能明显解脱。 心性本空，自然解脱，无有根本。 于无根之义上，安立空性之名， 犹如石女之子。 名为空性，实则无有实体。 非是空无，而是光明显现。 虽显现，却无实体，如虚空之花。 唯有显现，而无能执之境。 本初即空，本初即解脱，自性任运成就。 非一亦非多， 世俗谛与胜义谛，显现与空性，分为二者。 如眼疾者见虚空中有二月， 邪见者执着于显现与空性为二。 如眼翳者见虚空中有发丝， 无垢之眼则一无所见。 世俗谛之错觉，显现为有与无之二元对立， 然胜义谛中，则无有有与无之分别。 胜义谛离二元，离边，超越言说， 非显现、思虑、禅修、所知之境。 于此，若人悟得诸法皆空， 此乃片面之悟，非为法性之真义。 自心离二元，离边，本性空寂， 又岂能以空性修空性？ 如眼不能自见， 能修与所修，二者皆不成立， 自显自解脱，自然生起，本具。 如蛇之盘结，自然解脱。 非由因缘所生，本性即是解脱。 不为外缘所灭，无有变异而解脱。 不执着于空性，于自明之中解脱。 不成立为实有，于无生之中解脱。 不成立为有，于无生之中解脱。 不堕入无，于无灭之中解脱。 不落入任何一方，于无别一体之中解脱。 不成立为一，于离边之中解脱。 非是亦非非，于无有之中解脱。 非是造作，任运自成。
English
Through meditation, the Dharmakaya is obscured, unseen. To meditate on emptiness with grasping is, because there is something to meditate on, bound by the delusion of subject and object. Like stirring muddy water, it becomes muddy again. To dispel thoughts, meditating on non-thought stirs them up. Clinging to thoughts, meditating on emptiness is ruinous. Like leaving muddy water undisturbed, it clears, leaving appearances uncorrected, not following after them, is liberation. Having realized the meaning of mind's nature, without basis or root, when grasping at entities ceases, appearances cannot bind. Like the moon in water, appearing yet empty, appearance and emptiness are simultaneous, and even the sudden, spontaneous arising of conceptual appearances, liberate themselves in the very moment of appearing, manifestly clear. Mind's nature is empty, self-liberated, without foundation. To the meaning of no foundation, the name "emptiness" is given, like the characteristics of a barren woman's child. Empty in name, without substance in reality. It is not empty, but clearly manifest. Though manifest, it is without substance, like a flower in the sky. Only appearing, there is no object to grasp. Primordially empty, primordially liberated, spontaneously perfect by nature. Not established as one, not separate as many, conventional and ultimate, appearance and emptiness, are divided into two. Like someone with diseased eyes seeing two moons in the sky, those with wrong views perceive appearance and emptiness as two. Like someone with cataracts seeing hairs in the sky, flawless eyes see nothing at all. Conventional delusion appears as duality of existence and non-existence, but in the ultimate state, there is no duality of existence and non-existence. The ultimate is non-dual, free from extremes, beyond expression, not an object of appearance, thought, meditation, or knowledge. Therefore, all realizations of the emptiness of all phenomena are partial realizations, not the meaning of the nature of reality. In the emptiness of one's own mind, non-dual and free from extremes, how could one meditate on emptiness with emptiness? Like the eye cannot see itself, meditator and object of meditation are not established as two, self-arisen, self-liberated, spontaneous, co-emergent. Like a snake's knot, it is naturally liberated. Not created by causes, it is liberated in its very nature. Not destroyed by conditions, it is liberated without change. Not clinging to emptiness, it is liberated in its own clarity. Not established as a thing, it is liberated without birth. Not established as existent, it is liberated without arising. Not lost in non-existence, it is liberated without cessation. Not falling into any side, it is liberated in indivisible oneness. Not established as one, it is liberated from extremes. Not being what it is, not being what it is not, it is liberated. Not artificial, spontaneously perfect.
Tibetan
་ཉིད་དུ་གྲོལ། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གྲོལ། །བརྗོད་མེད་བློ་འདས་རང་གྲོལ་ཆེན་པོ་སྟེ། །བློ་འདས་ཡིད་ཆེས་བྲལ་བའི་དོན་དེ་ཉིད། །མཐའ་བརྒྱད་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་མཉམ་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པ་རུ། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་གྲོལ། །འདི་ཉིད་རྟོགས་ནས་བསྒོམས་དང་མ་བསྒོམས་མེད། །བསྒོམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་རྒྱུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཡེ་སྟོང་སྟོང་པར་བསྒོམ་མི་དགོས། །བསྒོམས་ཀྱང་དེ་ལས་སྟོང་དུ་མི་འགྲོ་བཞིན། །སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་ལ། །བསྒོམས་ཀྱང་དེ་ལས་བཟང་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་མེད། །མ་བསྒོམས་བཞག་ཀྱང་ངན་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་མེད། །ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ས་ཡིས་བྱིབས་གྱུར་ཀྱང་། །ཉི་མའི་ངོ་བོ་གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་བཞིན། །སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་སྣང་མཚན་མའི་ཆོས་སྤྱད་ཀྱང་། །སྟོང་གསལ་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལ་གསལ་འགྲིབ་མེད། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་རུ་མི་ཟློག་རྡུལ་བཞིན་དུ། །རྣམ་དག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །འགྱུར་མེད་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཅན། །སྒོམ་དུ་མེད་དེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལས་འདས། །ཡེངས་སུ་མེད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ། །སྣང་སྟོང་རང་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སངས་རྒྱས་ལས་ཀྱིས་མ་བསྒྲུབ་སྔོན་གྱུར་པ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དུས་འདིར་མཐོང་བ་ཡིན། ས་མ་ཐ། ཨེ་མ་ཧོ། སྟོང་པ་རང་སར་གྲོལ་བའི་སྐྱེས་བུ་མཆོག །གང་ཟག་རབ་ལ་བརྡ་ཡིས་བསྟན་པ་ནི། །རང་གྲོལ་ལྷུན་གྲུབ་དོན་ལ་ངོ་སྤྲད་པས། །ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་སྐྱོལ་བའི་སྣང་བ་ཡིས། །ལྷུན་གྲུབ་ཆིག་ཆོད་རྟོགས་ཕྱིར་བླ་མ་ལ། །ལྷུན་གྲུབ་དེ་ཉིད་དབང་བསྐུར་ཞུ་ཞེས་པའི། །ཉིན་གུང་དུས་སུ་བླ་མ་ལ་ ཞུས་ལ། །བླ་མས་དབེན་པའི་གནས་སུ་སློབ་མ་ཁྲིད། །སློབ་མར་གཅེར་བུ་ཉིད་དུ་ཕྱག་བཙལ་ལ། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་གསོལ་བ་འདི་སྐད་གདབ། །ཨེ་མ་ཧོ། ཀུན་བཟང་བླ་མ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། །རང་གསལ་ཆོས་སྐུའི་ངང་ནས་གསོལ་བ་འདེབས། །ལྷུན་གྲུབ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཀུན་མཁྱེན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ཞེས་པས་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་གདབ་པར་བྱ། །དེ་ནས་བླ་མས་རང་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་བུ། །ལྷུན་གྲུབ་དོན་ལ་འཇུག་པ་སྤྲོ་ལགས་སམ། །ཞེས་བརྗོད་སློབ་མས་ལན་དུ་སྤྲོ་ཞེས་བྱ། །དེ་ནས་བླ་མས་དམ་བཅའ་དབོག་པ་ནི། །ཁྱོད་ཀྱིས་གྲོལ་རྒྱུའི་འཛིན་པ་ཟད་ནས་སུ། །ཟག་མེད་སངས་རྒྱས་ལྷུན་གྲུབ་
Chinese
即于彼中解脱。 解脱与未解脱，于不可说中解脱。 不可说，超离心识，大自在自解脱。 超离心识，即是远离信解之义。 八边之过失不染，即是平等性。 无分别，法身任运成就。 于无有初始与终结之佛陀中。 于自性中，解脱为普贤王如来。 了悟此理后，无有修与不修。 修亦无有丝毫功德增长。 譬如虚空本自空寂，无需修空。 修亦不能令其更空。 心性本自法身，空明无执。 修亦不能令其更佳。 不修亦不会变得更差。 纵然太阳之精华被大地遮蔽。 太阳之本体亦无有明暗增减。 心性纵然运用错觉表象之法。 于空明法身之性中，亦无有明暗增减。 如种子无法倒转为果实一般。 清净法身无有任何改变。 不变且遍及一切，具足大悲。 无可修习，超离所知之境。 无有散乱，自性本自明澈。 显空自解脱，法性法身。 非由佛陀事业所成，本自存在。 金刚萨埵于此时显现。 萨玛塔。（藏文，梵文天城体 देवनागरी，梵文罗马拟音devanāgarī，汉语字面意思 天神城市） 诶玛霍！ 于空性自地解脱之殊胜士夫。 以象征指示于最胜之人。 以自解脱任运成就之义作介绍。 以法性穷尽之显现。 为证悟任运成就之唯一决断，于上师。 祈请上师您赐予任运成就之灌顶。 于正午时分，向上师 祈请。 上师引领弟子至寂静处。 令弟子赤裸身体，顶礼上师。 合掌，以此言辞祈请。 诶玛霍！ 于普贤上师大乐者。 于自明法身之性中祈请。 于任运成就大乐之坛城中。 祈请加持我等成就一切智圆满正觉。 以此祈请三次。 其后，上师说道：自解脱法性之子。 汝是否乐于进入任运成就之义？ 弟子回答：乐意。 其后，上师授予誓言： 汝是否已耗尽对解脱之执着？ 无漏佛陀任运成就
English
Thereby liberated in itself. Liberated beyond expression of liberation or non-liberation. Inexpressible, beyond mind, the great self-liberation. Beyond mind, the very meaning of being free from belief. Equality undefiled by the eight extremes. The spontaneously accomplished Dharmakaya, free from conceptualization. In the Buddha without beginning or end. In essence, liberated as Samantabhadra. Having realized this, there is no meditation or non-meditation. Even if one meditates, there is not a speck of quality to be born. For example, the sky is primordially empty; there is no need to meditate on emptiness. Even if one meditates, it does not become emptier than that. The very nature of mind is Dharmakaya, empty-clear, without grasping. Even if one meditates, it does not become better than that. Even if one leaves it unmeditated, it does not become worse. Even if the essence of the sun is covered by earth. The essence of the sun does not diminish in clarity. Even if the very nature of mind engages in the Dharma of illusory appearances. In the state of empty-clear Dharmakaya, there is no increase or decrease in clarity. Like a seed that cannot be turned back into a fruit. In the perfectly pure Dharmakaya, there is no change. Unchanging, compassionate, pervading all. There is no meditation, as it transcends the realm of knowledge. There is no distraction, as it is clear by its very nature. Appearance-emptiness self-liberation, the Dharmata Dharmakaya. Not accomplished by the deeds of the Buddhas, but primordially existent. Vajrasattva is seen at this time. Samatha. (藏文，梵文天城体 देवनागरी，梵文罗马拟音devanāgarī，汉语字面意思 City of the Gods) Emaho! The supreme being liberated in its own place of emptiness. Indicating by signs to the best of individuals. Introducing the meaning of self-liberation, spontaneously accomplished. By the appearance of exhausting Dharmata. In order to realize the single decisive spontaneous accomplishment, to the Lama. Requesting the empowerment of that very spontaneous accomplishment. At noon, to the Lama. Having requested. The Lama leads the disciple to a solitary place. Having the disciple bow down naked. Joining the palms, offering this prayer. Emaho! To the all-good Lama, the great bliss. Praying from the state of self-luminous Dharmakaya. In the mandala of spontaneously accomplished great bliss. Bless us to attain all-knowing perfect Buddhahood. Praying in this way three times. Then, the Lama says: Son of self-liberated Dharmata. Are you pleased to enter the meaning of spontaneous accomplishment? The disciple replies: I am pleased. Then, the Lama bestows the vows: Have you exhausted the clinging to what is to be liberated? The unpolluted Buddha, spontaneously accomplished.