Chinese
呜呼！若有智慧浅薄者，对妄加臆造之法信以为真，犹如盲人迷途误入歧途，必定堕入悬崖峭壁。因此，这殊胜之法，不应向智慧低下者宣说，否则非但无益，反遭诽谤。凡违背教诲、妄加指责者，终将误入歧途，无解脱之地，唯有堕落之所。寻求虚妄之路，乃是迷途之境。普贤导师未曾如是宣说。若有人言辞狡诈、虚有其表，所说之语毫无意义，徒增烦恼。对无明愚昧者而言，心生迷惑，寻求邪道，执着于我。自以为是，偏执己见。因非具器之士，故于八万四千劫中，切莫以此法引导。智者若不符正理，舍弃真谛，偏执己见，虽善于言辞，却于义理迷茫，若喜好邪行，违背教诲，此乃魔之诱惑。虽具人形，却行罪恶之事。罪恶与正理并不相悖，既能普度众生，又能舍弃一切。与何者相应，心怀柔顺，行持而不执着于任何事物，如此行持方与教诲相符。以大无畏之精神，与正理和证悟相合。若寻求真实不虚之教法，此乃佛之化身。真实不虚之真谛，即是众生。平等性亦是众生。于无取舍之行中，守护无聚散之誓言。于无善恶之见中，修持无偏颇之修法。若知晓真谛之义理与法则，是众生即是众生。即便如此，亦是伟大之众生。具义之人当如是知晓。甚深瑜伽亦复存在，若欲了悟伟大之众生，当于此品中寻觅。于大普贤自性续中，众生本自伟大之品第二十一终。 其后，如是宣说证悟本自伟大：于未有证悟之前，甚至无有佛之名号。证悟本自伟大，此乃以此宣说之义。 不重智者重证悟，智者之言犹如旱雷。证悟于法性虚空中翱翔。不重宣说重禅修，宣说之语乃是说者之技，禅修与本尊无二无别。证悟胜于修持
English
Alas! If someone with shallow wisdom believes in falsely fabricated teachings, it is like a blind person going astray, inevitably falling into a steep ravine. Therefore, this supreme Dharma should not be taught to those with inferior wisdom, for it would not only be useless but also lead to slander. Those who disobey the teachings and make false accusations will ultimately go astray, with no place for liberation, only a place of downfall. Seeking a false path is a state of delusion. The Primordial Buddha Samantabhadra did not teach in this way. If someone is cunning in speech and has superficial appearances, their words are meaningless and only increase troubles. For the ignorant and deluded, their minds are confused, seeking evil paths and clinging to the self. They are self-righteous and biased. Because they are not suitable vessels, do not guide them with this Dharma for eighty-four thousand eons. If a wise person does not conform to reason, abandons the truth, and is biased, even if they are skilled in speech, they are confused about the meaning. If they delight in evil deeds and disobey the teachings, this is the deception of Mara. Although they have human form, they engage in sinful actions. Sin is not contrary to reason; they can both universally liberate beings and abandon everything. In accordance with whom, with a gentle mind, acting without attachment to anything, such actions are in accordance with the teachings. With great fearlessness, in accordance with reason and realization. If you seek the true and authentic Dharma, this is the emanation of the Buddha. The true and authentic truth is sentient beings. Equality is also sentient beings. In actions without acceptance or rejection, protect vows without gathering or scattering. In views without good or bad, practice meditation without bias. If you know the meaning and principles of truth, being a sentient being is simply being a sentient being. Even so, it is a great sentient being. A person with meaning should know this. Profound yoga also exists; if you want to realize the great sentient being, you should seek it in this chapter. In the Tantra of the Great Samantabhadra's Self-Nature, the twenty-first chapter, "Sentient Beings Are Great from the Beginning," is complete. Thereafter, it was taught that realization is great from the beginning: Before there was realization, there was not even the name of Buddha. Realization is great from the beginning; this is the meaning taught by this. Not valuing scholars, valuing realization; the words of scholars are like thunder in a drought. Realization soars in the expanse of Dharmata. Not valuing explanation, valuing meditation; the words of explanation are the skill of the speaker, meditation is inseparable from the deity. Realization is superior to practice.
Tibetan
པ་རིངས། །རྟོགས་པ་གདེང་དུ་མ་ཆུད་ན། །སྒྲུབ་པས་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་ལ་བསྒྲུབ། །སྒོམ་པས་མཚན་མའི་ངང་ལ་བསྒོམ། །རྩོལ་བ་ཉོན་མོངས་ཞེན་པས་རྩོལ། །རྟོགས་པ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་ནི། །སྣང་སྲིད་རྟོགས་པས་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཕྱི་ནང་རྟོགས་པས་ཐིག་ལེ་ཆེ། །ཆེ་ཆུང་རྟོགས་པས་མཉམ་ཉིད་ཆེ། །ཡངས་དོག་རྟོགས་པས་ཀློང་ཆེན་ཆེ། །བཟང་ངན་རྟོགས་པས་བདེ་ཆེན་ཆེ། །བྱ་བཙལ་རྟོགས་པས་བདེ་ཆེན་ཆེ། །བདེ་སྡུག་རྟོགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །རྟོགས་པའི་ཀློང་ཆེན་ཕྱོགས་རིས་མེད། །མན་ངག་དོན་ལྡན་དབྱེ་བྲི་མེད། །བདེན་པའི་དོན་འཆང་འཛིན་རྟོག་མེད། །རང་བྱུང་རང་ཤར་བྱ་བཙལ་མེད། །ཐར་པའི་གནས་རིགས་སྤང་ལེན་མེད། །དབྱིངས་ཀྱི་བདེ་བརྡལ་ཕྱོགས་རིས་མེད། །རྟོགས་ན་བཅོས་མེད་སྙིང་པོར་རྟོགས། །སྟོན་ན་རང་བྱུང་འབྲས་བུར་སྟོན། །ཐོབ་ན་རྣམ་དག་བཅོས་མེད་ཐོབ། །ཉི་མ་ཤར་བས་མུན་པ་སངས། །རྒྱུ་ནི་ཐོབ་པས་འདི་བ་ནུབ། །ལུང་འདི་བྱུང་བས་རྟག་ཆད་བྲོས། །སྟོང་གསུམ་མ་ལུས་གཡུལ་ངོར་རེད། །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཚར་ལ་བཏོན། །སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་ཐོ་ལེས་བཏབ། །འཛིན་རྟོག་གཉིས་ནི་འཆོར་མེད་བཟུང་། །ཆགས་སྡང་གཉིས་ནི་དབང་དུ་བྱས། །རྟག་ཆད་གཉིས་ནི་རྡུལ་དུ་བརླག །སྤང་ལེན་གཉིས་ནི་ཕྱེ་མར་བཏགས། །བཟང་ངན་གཉིས་ནི་སྤུགས་ཀྱིས་བསྲེས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཅིག་ཏུ་བྱས། །མཐོ་རིས་ངན་སོང་གཅིག་ཏུ་གནས། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཞལ་དུ་གསོལ། །དམྱལ་བ་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་སྦྱངས། །ཡི་དྭགས་བཀྲེས་སྐོམ་རཾ་གྱིས་བསྲེགས། ། བྱོལ་སོང་གཏི་མུག་ཡཾ་གྱིས་བུས། །མི་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ཁཾ་གྱིས་བཀྲུས། །ལྷ་མིན་འཐབ་རྩོད་ལཾ་གྱིས་ཞི། །ལྷ་ཡི་ཕྲག་དོག་ཨ་ཡིས་སྦྱངས། །ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་དབྱིངས་སུ་བཙུད། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་པར། །གཞན་དུ་བྱ་བ་མིང་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་མཛད་པ་དེ་ལྟར་མཛད། །རྟོགས་པ་སྤྱད་པ་དེ་ལྟར་སྤྱོད། །ནམ་མཁའ་ཡངས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ། །དངོས་པོ་མཚན་མ་ཀུན་ཤོང་ལྟར། །རྟོགས་པ་ཡངས་པའི་ལྟ་བ་ལ། །འཛིན་རྟོག་མཚན་མ་ཅི་ཡང་ཤོང་། །ཤོང་པ་བས་ཀྱང་ཡངས་ཀྱང་ཡངས། །སྣང་སྲིད་རྟོགས་པས་ཕྱི་རུ་བདེ། །དོན་དམ་རྟོགས་པས་ནང་དུ་བདེ། །དབྱེར་མེད་རྟོགས་པས་གཉིས་མེད་བདེ། །སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཡིན་རྟོགས་ན། །གཞན་ནས་སངས་རྒྱས་ནོར་བའི་ལམ། །སྣང་སྲིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་རྟོགས་ན། །གཞན་ནས་ཆོས་ཉིད་ནོར་བའི་ལམ། །ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ཆེ། །མ་ལུས་འདུས་པའི་ཐིག་ལེ་ཆེ། །ཀུ
Chinese
巴让。如果证悟没有获得确信，就以修持来增进证悟的延续。以禅修来禅修于表相之中。以烦恼执着来努力。证悟原本就是伟大的，证悟显有而智慧广大。证悟内外而明点广大。证悟大小而平等广大。证悟宽窄而空性广大。证悟善恶而大乐广大。证悟作为和寻觅而大乐广大。证悟乐苦而菩提广大。证悟的广大空性没有偏颇。口诀意义深远没有分别。持有真谛没有执着分别。自生自显没有作为寻觅。解脱的处所没有取舍。法界的安乐遍布没有偏颇。如果证悟就证悟无造作的精华。如果开示就开示自生的果实。如果获得就获得纯净无造作。太阳升起而黑暗消散。因是获得而此岸消失。此教言出现而断常逃遁。三千世界无余皆在战场。三界无余皆被摧毁。三有无余皆被锤击。能取所取二者毫无遗漏地抓住。贪嗔二者被掌控。断常二者被摧毁成灰尘。取舍二者被磨成粉末。善恶二者被混合在一起。佛与有情合为一体。天界与恶道安住于一处。享用大乐之宴。地狱于法性中清净。饿鬼的饥渴以 རཾ （藏文：རཾ，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，汉语字面意思：让）焚烧。 旁生的愚痴以 ཡཾ （藏文：ཡཾ，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬）吹散。人类的痛苦以 ཁཾ （藏文：ཁཾ，梵文天城体：खं，梵文罗马拟音：khaṃ，汉语字面意思：康）洗涤。非天的争斗以 ལཾ （藏文：ལཾ，梵文天城体：लं，梵文罗马拟音：laṃ，汉语字面意思：朗）平息。天人的嫉妒以 ཨ （藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）清净。一切皆安置于大乐法界之中。于大本体中成佛。于他处无有作为之名。佛陀的事业如是行持。证悟的修行如是修行。如虚空广阔的体性，容纳一切事物表相一般。证悟广阔的见地上，容纳一切能取所取表相。比容纳者更加广阔。证悟显有外在安乐。证悟胜义内在安乐。证悟无别无二安乐。如果证悟有情即是佛，从他处成佛是错误的道路。如果证悟显有即是佛，从他处法性是错误的道路。一切汇聚的法界广大。无余汇聚的明点广大。
English
Paring. If realization has not gained confidence, then cultivate the continuity of realization through practice. Meditate on appearances through meditation. Strive with the attachment of afflictions. Realization is inherently great, realizing appearances and existence makes wisdom great. Realizing inner and outer makes bindu great. Realizing big and small makes equality great. Realizing wide and narrow makes vastness great. Realizing good and bad makes great bliss great. Realizing action and seeking makes great bliss great. Realizing pleasure and pain makes enlightenment great. The vast expanse of realization has no bias. Profound instructions are meaningful and without differentiation. Holding the meaning of truth is without grasping or conceptualization. Self-arising and self-manifesting are without action or seeking. The place of liberation is without acceptance or rejection. The bliss of the expanse is pervasive and without bias. If you realize, realize the unadulterated essence. If you teach, teach the self-arising fruit. If you attain, attain pure and unadulterated attainment. The sun rises and darkness is dispelled. The cause is attainment and this shore vanishes. When this prophecy arises, permanence and annihilation flee. The entire three thousand worlds are on the battlefield. The entire three realms are destroyed. The entire three existences are hammered. Grasping and conceptualization are both grasped without fail. Attachment and aversion are both brought under control. Permanence and annihilation are both reduced to dust. Acceptance and rejection are both ground into powder. Good and bad are both mixed together. Buddhas and sentient beings are made one. Higher realms and lower realms abide in one place. Partake in the feast of great bliss. Purify hell in the nature of reality. The hunger and thirst of pretas are burned by རཾ （Tibetan: རཾ, Devanagari: रं, Romanization: raṃ, Literal meaning: Ram）. The delusion of animals is blown away by ཡཾ （Tibetan: ཡཾ, Devanagari: यं, Romanization: yaṃ, Literal meaning: Yam）. The suffering of humans is washed away by ཁཾ （Tibetan: ཁཾ, Devanagari: खं, Romanization: khaṃ, Literal meaning: Kham）. The strife of asuras is pacified by ལཾ （Tibetan: ལཾ, Devanagari: लं, Romanization: laṃ, Literal meaning: Lam）. The jealousy of gods is purified by ཨ （Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanization: a, Literal meaning: A）. Everything is placed in the expanse of great bliss. Buddhahood is attained in the great essence. There is no name for action elsewhere. The actions of the Buddha are performed in this way. The practice of realization is practiced in this way. Like the nature of vast space, which contains all phenomena and appearances. In the vast view of realization, all grasping and conceptual appearances are contained. It is even wider than the container. Realizing appearances and existence brings external bliss. Realizing ultimate truth brings internal bliss. Realizing non-duality brings non-dual bliss. If you realize that sentient beings are Buddhas, then seeking Buddhahood elsewhere is a mistaken path. If you realize that appearances and existence are Buddhas, then seeking the nature of reality elsewhere is a mistaken path. The expanse where everything converges is great. The bindu where everything converges is great.