Tibetan
ནོར་བུར་མི་འགྱུར་བཞིན། །ལས་དང་ལས་མིན་ཅིར་བཙལ་ཡང་། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་མེད། །རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་ཤེས་ན། །ས་གསེར་བཞིན་དུ་ཡེ་དག་པས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ལ། །བཙལ་ བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །སངས་རྒྱས་མ་འཚོལ་སེམས་ལ་ཡོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རིན་པོ་ཆེ། །ཉེས་པ་སྤྱད་ཀྱང་དཔལ་དུ་ཆེ། །བྱ་བཙལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རྒྱུ་ཉིད་མ་བཙལ་འབྲས་བུར་གནས། །ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་རང་བཞིན་དག །བསྒྲུབ་ཅིང་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །བཙལ་མེད་རང་ལ་རྫོགས་པར་གནས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བཙལ་བ་མེད། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། བཙལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཙལ་བ་མེད་པར་རང་གནས་པ་གསུངས་པ། འཁོར་བའི་ཆོས་དང་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཚིག་ལ་ནོར། །མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས། །ཐར་པ་ཐོབ་ཅེས་བཏགས་པ་ཡི། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེ་བ་ཡང་། །ངན་སོང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །མ་སྐྱེས་དབྱིངས་སུ་ཡོན་ཏན་གསལ། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་ཆོས་འདི་ལ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་བརྟགས་ཀྱང་། །རང་བཞིན་ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་པས། །སྒྱུ་མ་འདྲ་སྟེ་གྲུབ་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཚུལ་གཅིག་པས། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །བཅོས་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གནས། །སྐྱེ་དང་མི་སྐྱེ་ལ་སོགས་པ། །སྨིག་སྒྱུ་འདྲ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཚུལ་གཅིག་པས། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །བཅོས་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གནས། །སྐྱེ་དང་མི་སྐྱེ་ལ་སོགས་པ། །སྒྱུ་མ་འདྲ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད། །དེ་བཞིན་བརྟན་གཡོ་ལ་སོགས་ཀུན། །དོན་གཅིག་གཉིས་མེད་ཐ་མི་དད། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་རིམ་གཉིས་མེད། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །མ་ བཅོས་པ་ཉིད་བླ་མ་ཡིན། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་བཙལ་བ་རང་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མ་བཙལ་བ་རང་གནས་པའི་དོན་འདི་གསུངས་སོ། །ཕྱི་ཡི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ། །ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །མི་སྐྱེ་མི་འགག་སྤྲོས་དང་བྲལ། །རང་བཞིན་ཡོངས་ཀྱིས་ཞི་བ་ལ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་ཏེ། །དུས་གསུམ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ངང་། །མཐའ་དབུས་ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ངང་། །ཆོས་ཉིད་མ་སྐྱེས་ཀློང་དུ་བརྡལ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གར་ཁྱབ་པ། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་རོལ། །དངོས་མེད་དངོས་བྲལ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལ། །རིག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་པ། །དབྱེར་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལ། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་གཡུང་དྲུང་དུ། །ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུར་གནས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས། །ཆོས་སྐུ་སེམས་སུ་བྱིན་བརླབས་པས། །སྐུ་ཡི་ཁྱད་པར་ཅི་སྣང་ཡང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་མེད་པས། །བཙལ་མི་དགོས་པ་རང་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་པས། །ཆོས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གནས་པ། །མ་བཙལ་མ་བསྒྲུབས་ཡེ་ནས་དག །དེ་ལ་བཅོས་མེད་ཡེ་གནས་པའོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མ་བཙལ་བར་རང་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པར་མ་བཙལ་བར་རང་གནས་པའི་དོན་འདི་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །མ་རིག་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་གཉིས། །ཆེ་ཆུང་ཁྱད་པར་བྱུང་བ་ཡང་། །གསེར་མགར་འདྲ་སྟེ་གཞི་སྣང་གཅིག ། རྩི་འཁྲུངས་ནགས་ཚལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །སྦྱོར་ཤེས་ན་ནི་སྨན་ཡིན་ལ། །སྦྱོར་མ་ཤེས་པས་དུག་འགྱུར་བཞིན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དེ་བཞིན་ནོ། །མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འགྱུར་མེད་ན། །རིན་ཆེན་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་བཙལ་དུ་མེད། །ཆོས་དང་སེམས་དང་ནམ་མཁའ་ལ། །རྣམ་པའི་མཚན་མ་ཅིར་བརྟགས་ཀྱང་། །ཅིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་འགྲུབ་མེད་པས། །མ་བཅོས་གཉིས་མེད་ཡེ་སངས་རྒྱས། །འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་སྙེ་མ་ལ། །ས་བོན་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པ་ཡང་། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་ཡེ་གདལ་བས། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །གསེར་བཞིན་མ་བཅོས་རང་བཞིན་གནས། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པ་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་བཅོས་སུ་མེད། །གང་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པར་མ་བ
Chinese
犹如不变成珍宝一般，无论寻求业与非业，也无法获得佛陀菩提。如果明白因即是果，犹如大地黄金般本自清净，佛陀本自存在，以寻求之心无法动摇法界。莫寻佛陀，其在心中。菩提心乃珍宝，即使行恶亦成大功德。无需作为，自然成就。无需寻因，果即存在。一切无别，自性清净。修行与成就之果，无需寻求，本自圆满具足。因与果皆无需寻求。于普贤大处自住之续中，无需寻求，自然成就，于智慧中自住之品，第二十三品。之后宣说轮回与涅槃无需寻求，本自存在。轮回之法与涅槃，若示为二，乃言语之误。无生自性，极为清净，普贤王如来亲口宣说。所谓获得解脱之名，其身与智慧之伟大，亦是恶趣轮回之苦。无生法界中，功德显明。此三界轮回之法，纵然颠倒错乱地分别思量，然自性本自无二，如幻如化，并无实有。如是诸法，一切皆然，无别体性，唯一法尔，自性本初无生故，无需造作，本自安住。生与不生等等，如阳焰一般，并无自性。如是诸法，一切皆然，无别体性，唯一法尔，自性本初无生故，无需造作，本自安住。生与不生等等，如幻术一般，并无自性。如是常与无常等等一切，意义相同，无二无别。一切即是菩提心，与佛陀无有次第之分。于无生之自性中，无造作即是上师。于普贤大处自住之续中，轮回与涅槃无需寻求，本自安住之品，第二十四品。之后宣说外内情器世间于法身中无需寻求，本自安住之义。
English
Like not turning into a jewel, no matter how much one seeks karma and non-karma, one cannot attain Buddhahood and enlightenment. If one understands that the cause itself is the result, like the earth being gold, it is primordially pure. Buddhahood is primordially existent, but the mind of seeking cannot move the expanse. Do not seek the Buddha, it is in the mind. The mind of enlightenment is a precious jewel, even practicing misdeeds becomes great glory. Without effort, it is spontaneously accomplished. Without seeking the cause, it abides in the result. All is undifferentiated, the nature is pure. The result of practice and accomplishment is complete and perfect within oneself without seeking. Cause and result are not sought. From the tantra of abiding in the great Samantabhadra, the chapter on spontaneously accomplishing wisdom without seeking, the twenty-third chapter. Then it was taught that samsara and nirvana are not sought, but abide naturally. The dharma of samsara and nirvana, to show them as two is a mistake in words. Unborn nature is completely pure, spoken by Samantabhadra himself. The body and great wisdom that are called liberation, are also the suffering of evil destinies and samsara. In the unborn realm, qualities are clear. Even if one thinks perversely about the dharmas of the three realms of samsara, since the nature is primordially non-dual, it is like an illusion and does not exist. Likewise, all dharmas are undifferentiated, with one essence and one way. Since the nature is primordially unborn, it abides naturally without being fabricated. Birth and non-birth, etc., are like mirages and have no nature. Likewise, all dharmas are undifferentiated, with one essence and one way. Since the nature is primordially unborn, it abides naturally without being fabricated. Birth and non-birth, etc., are like illusions and have no nature. Likewise, all that is stable and moving, etc., are of one meaning, non-dual and not different. All of that is the mind of enlightenment, there is no gradual difference from Buddhahood itself. In the unborn nature, non-fabrication itself is the lama. From the tantra of abiding in the great Samantabhadra, the chapter on samsara and nirvana not being sought, but abiding naturally, the twenty-fourth chapter. Then it was taught that the outer and inner world and beings, and the dharmakaya, are not sought, but abide naturally.
Chinese
离戏论，自性完全寂静，不依赖因和缘，三时无为之状态，无边无中无方之状态，法性无生之界中开展，如是性之舞遍布，自明大智慧中嬉戏，无实有离实菩提心，法性如是性彼中，觉性之如是性安住，无别二无乃是，名为法身。三时无有迁变，无生无死之永恒中，本来安住法身故，不需从他处寻觅佛。法身加持于心中，无论显现何种身之差别，无有菩提心之外，不需寻觅自性安住。如是皆已成佛故，法身菩提心安住，不寻不修本来清净，彼乃无改本来安住。出自《大遍照王如来藏续》，外内情器一切不需寻觅即为法身安住品第二十五。 之后宣说不需寻觅佛与有情二者无别之义。一切智之佛陀与，无明迷惑之有情二者，大小差别之产生，犹如金匠，基现唯一。 一切草木森林，若知调配即为药，若不知调配则变为毒，佛与有情亦如是。于无改之心性中，若菩提心无有改变，如至珍宝洲，佛与有情无需寻觅。于法与心与虚空，无论如何衡量形态之相，亦不改变无有成就，无改二无本来成佛。果实成熟之穗，非异于种子本身。无上之佛陀亦，非异于有情之心。如是因果之形态亦，本来二无菩提心。于大乐中本来开展故，本来二无普贤王。如金般无改自性安住，自性本初清净，言语文字无法改造，无论如何行持亦无有初始。出自《大遍照王如来藏续》，佛与有情二者无别不
English
Free from elaboration, the very nature is completely peaceful, not depending on causes and conditions, the state of being unconditioned in the three times, the state of being without edge, center, or bias, spread out in the realm of unborn Dharma-nature, the dance of Suchness pervades, frolicking in the great self-aware wisdom. The non-existent, free from reality, Bodhicitta, in that Dharma-nature, Suchness itself, the Suchness of awareness abides, indivisible, non-dual, that is called the Dharmakaya. In the unchanging three times, in the eternal state of no birth and no death, since it naturally abides as the Dharmakaya, there is no need to seek the Buddha from elsewhere. Since the Dharmakaya is blessed into the mind, whatever differences of form may appear, there is nothing other than Bodhicitta, there is no need to seek, it naturally abides. Since all are thus enlightened, the Dharmakaya, Bodhicitta abides, not sought, not cultivated, naturally pure from the beginning, that is the unadulterated, primordial abiding. From the Tantra of the Great All-Pervading King, the chapter on the twenty-fifth, where all outer and inner contents naturally abide as the Dharmakaya without being sought. Then, this meaning of the Buddha and sentient beings being non-dual and naturally abiding without being sought is explained. The all-knowing Buddha and, the sentient beings deluded by ignorance, the difference in size that arises, is like a goldsmith, the basis of appearance is one. All the plants and forests, if one knows how to combine them, they are medicine, if one does not know how to combine them, they become poison, the Buddha and sentient beings are the same. In the unaltered nature of the mind, if Bodhicitta does not change, like going to the precious island, there is no need to seek the Buddha and sentient beings. In Dharma, mind, and space, no matter how one examines the characteristics of forms, it does not change and is not accomplished, the unaltered non-duality is naturally enlightened. The ripening ear of grain, is not different from the seed itself. The unsurpassed Buddha also, is not different from the mind of sentient beings. Thus, the form of cause and effect also, is naturally non-dual Bodhicitta. Since it is naturally spread out in great bliss, naturally non-dual Samantabhadra. Like gold, the unaltered nature abides, the nature is primordially pure, words and letters cannot alter it, no matter how one practices, there is no beginning. From the Tantra of the Great All-Pervading King, the non-duality of the Buddha and sentient beings is not