Tibetan
ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་ཏེ། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །ཐ་མི་དད་པའོ། །དབྱེར་མེད་པའོ། །བདེན་པའོ། །ཞི་བའོ། །སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ནི་སེམས་ལ་གནས་སོ། །སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སོ། །ནམ་མཁའ་ནི་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །ཐ་དད་དུ་མ་མེད་པས་ན། །ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པའི་སྤྱི་ཉིད་སྟེ། །སེམས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་བསྒྱུར་བ། །ཐབས་ཀྱི་རིམ་པས་འབྱུང་བའོ། །ཐབས་ལས་ཐབས་བྱུང་ཐབས་བསམ་ཡས། །འདྲེལ་བ་བདུན་གྱི་རིམ་པ་ཡིས། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཐབས་དང་བརྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ངང་དུ་འབྱུང་། །དོན་དམ་བླ་མེད་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །དབུགས་དགག་སྟོང་པ་ཞེས་སུ་བཤད། །དགག་པ་དང་ནི་སྟོང་པ་དང་། །གཉི་ག་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ། །བརྟག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ། །ཕྱི་རོལ་རྩོལ་བའི་དུས་སུ་ནི། །ཕྱི་མའི་ནམ་མཁར་ཐིམ་པ་སྟེ། །སྲོག་གི་ནང་གི་དུས་སུ་ནི། །གཞི་རླུང་ཉིད་ལ་ཐིམ་པར་བྱ། །གཞི་རླུང་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཡི། །དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་སྟེ། །རྣམ་པ་བཅུ་པའི་རྒྱུད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལྔ་གཉིས་ཏེ། །ཕྱི་རོལ་གཡོ་བའི་རྣམ་པ་ཀུན། །དབུགས་ཉིད་ལས་ནི་ངེས་སྦྱར་ཏེ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་པས། །རྩ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་དུ་གནས། །ཐམས་ཅད་གཡོ་བ་རླུང་དུ་སྦྱར། །རླུང་ཉིད་ཕྱི་ནང་མཁའ་ལ་བསྡིམ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་བསྒོམ། །ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་ཉིད་སྤྱོད་དེ། །གཞན་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །མཁའ་ལས་རླུང་བྱུང་ན་བུན་ཚུལ། །བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་སྟེ། །མཐར་ཡང་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་ཐིམ། །གཉིས་དང་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཡི། །རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་མ་ཡང་། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཉིད་དུ་འདུ། །རླུང་གི་རྒྱུ་འདུལ་རླུང་གཞི་ཉིད་ལ་བསྡིམ། །ལངས་ནས་མཁའ་རླུང་ཉིད་ལ་བརྟག །བརྟགས་པས་དངོས་པོ་མེད་མཐོང་བ། །དེ་ཉིད་ཡང་དག་མཐོང་བ་ཡིན། །དེ་ནས་སྟོན་པ་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། །རྡོ་རྗེའི་གསུང་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། །དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །དངོས་པོའི་དབང་གི་ཆོ
Chinese
一切都如幻象般看待，色即是空。空性也是色。色不异于空性。空性也不异于色。同样，蕴、界、处等，自性本空。无有差别。无有区分。是真实的。是寂静的。是远离戏论的。因此，一切法都安住于心。心安住于虚空。虚空不住于任何事物。如是说。戏论寂灭，法界周遍。由于没有种种差别，是周遍的总体自性。心性转变为智慧之身，通过次第之方便而生起。从方便中生出方便，方便不可思议。通过七种关联的次第，圆满身与智慧。方便与所依之三摩地，于如是状态中生起。是成就胜义无上的方便，名为命与勤奋。说是呼吸止息空性。止息与空性，以及二者皆非，称为三种观察。在外在勤奋之时，融入后来的虚空。在命的内在之时，融入于基风本身。基风本身是虚空的，称为法界自在。是十种相续。那是自在五二，一切外在动摇的相，都必定与呼吸结合。以所依与能依的自性，处于脉与国王的形态。一切动摇都结合于风。风本身内外收摄于空。那本身是金刚萨埵，于虚空中观修虚空。于虚空本身中行持，没有其他的作为。从空中生风如雾状。即使生起也是从虚空中生起，最终也融入虚空本身。二与六等等，种种不同的相，都汇集于命与勤奋本身。调伏风的运行，收摄于风的根本本身。升起后观察空风本身。通过观察见到无有事物，那才是真正的见。之后，导师一切智者，在金刚语中开示说，意义的自性，是事物的力量之法。
English
Seeing all as like illusions, form is emptiness. Emptiness is also form. Form is not other than emptiness. Emptiness is also not other than form. Likewise, the aggregates, elements, sense bases, and so on, are empty in their own nature. They are undifferentiated. They are inseparable. They are true. They are peaceful. They are free from elaboration. Therefore, all phenomena abide in the mind. The mind abides in space. Space does not abide in anything. Thus it is said. Elaboration is pacified, the realm of Dharma pervades everywhere. Since there is no multiplicity of differences, it is the universal essence of all-pervasiveness. The very nature of mind transforms into the form of wisdom, arising through the stages of skillful means. From skillful means, skillful means arise, skillful means are inconceivable. Through the sequence of seven connections, body and wisdom become complete. The samadhi of skillful means and support, arises in such a state. It is the means to accomplish the ultimate unsurpassed, called life and effort. It is explained as breath cessation and emptiness. Cessation and emptiness, and neither both nor not both, are called the three kinds of examination. During the time of external effort, it dissolves into the later space. During the internal time of life, it dissolves into the very ground wind. That very ground wind is the space, called the Lord of the Realm of Dharma. It is the lineage of ten aspects. That is the two fives of empowerment, all aspects of external movement, are definitely combined with breath itself. With the nature of the supported and the supporter, it abides in the manner of channels and king. All movements are combined into wind. The wind itself is gathered into the inner and outer space. That itself is Vajrasattva, in space meditate on space. In space itself practice itself, there is nothing else to do. If wind arises from space, like a mist. Even if it arises, it arises from space, and ultimately dissolves into space itself. The various different aspects of two and six, and so on, all gather into life and effort itself. Subduing the movement of wind, gather into the very basis of wind. Having arisen, examine the space wind itself. By examining, seeing that there is no thing, that is the very correct seeing. Then, the teacher, the all-knowing one, in the vajra speech declared, the very essence of meaning, is the power of things.
Tibetan
ས་དབྱིངས་ཏེ། །སེམས་ཅན་བསམ་པའི་དབང་གིས་ན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཞི་གནས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ ཤེས་རབ་རྣམ་བཞིར་སྣང་། །དངོས་པོའི་དབང་གིས་ཀུན་ཏུ་འོད། །བསམ་པས་ཐ་དད་དུ་མར་སྣང་། །རྣམ་གྲངས་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །རིམ་པ་རིམ་པས་འཇུག་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་འདི་ཉིད་ནི། །གཞན་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ལམ་གྱི་ནང་ནས་ཉེ་ལམ་སྟེ། །ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ན། །ཅིག་ཆར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་དབྱིངས་སུ་རྫོགས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་འདུས་རྣམ་པར་དག །ཡོད་མེད་དབུ་མ་མི་དམིགས་ཤིང་། །མི་འགྱུར་མི་ཤིགས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། །ཡངས་ལ་རྒྱ་ཆེ་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །འགྱུར་བ་མ་ཡིན་དྲང་པོར་གནས། །རྣལ་འབྱོར་ལྟ་བ་དེ་ཞེས་བྱ། །བར་དུ་སྒོམ་པའི་ཐབས་གསུངས་པ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྤྱོད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །གསང་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། །སྤྱོད་པ་དངོས་སུ་གསུངས་པ་ནི། །མ་དང་བུ་མོ་སྲིང་མོ་སོགས། །རྟག་ཏུ་སེམས་ནི་སྦྱར་བར་བྱ། །གླང་ཆེན་ཤ་དང་ཤ་ཆེན་དང་། །རྟ་ཤ་ཁྱི་ཤ་བ་གླང་ཤ །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །བཟའ་ཞིང་སྤྱད་པར་བྱ་བ་སྟེ། །དེ་ལ་མི་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །མི་བཟའ་བ་ཡང་ཅི་ཡང་མེད། །ཐམས་ཅད་ལྟ་བས་གཉིས་མེད་ཅིང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་གྱུར་ན། །མི་སྤྱད་པ་ནི་གང་ཡང་མེད། །ཐབས་དང་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང་། །མ་མར་སེམས་ནི་བཅོས་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཟབ་མོའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དགྱེས་པ་ཆེན་པོ་དེས། མ་འོངས་པ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱགས་པ་རྣམས་དང་། ཚུལ་བཞིན་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ།གསང་བ་དང་གསང་ཆེན་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་གསུམ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ།ཐབས་ཟབ་མོ་འདི་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །ས་ལ་མི་བགྲོད་སྦྱང་དུ་མེད། །ལྷུན་རྫོགས་རང་བྱུང་གཅིག་པུར་གནས། །དཔའ་བོ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཟ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མཉམ་གཞག་པ། །ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། །ཀླད་པ་དང་ནི་ཀླད་རྒྱས་དང་། །སྐྲ་དང་སྤུ་དང་སེན་མོ་དང་། །ཤ་དང་པགས་པ་ཚིལ་བུ་དང་། །རྒྱུ་མ་གཉེ་མ་ལ་སོགས་པ། །མི་མི་གཙང་བའི
Chinese
是地界。 众生以思惟之故，显现为法界、寂止和四种智慧。 以事物之故，处处光明。 以思惟故，显现为多种差别。 名为究竟之异名，次第次第而入。 此甚深瑜伽，不依赖于他者。 乃是道中之近道，以成为方便之殊胜故，名为顿入。 本来安住之如是性，名为本来成佛。 诸法无余圆满于法界，一切皆聚集清净。 有无中观不可得，不变不坏是金刚。 宽广浩大普贤，不改变正直安住。 名为瑜伽之见。 中间所说之修法，是三摩地和行。 所谓三摩地，是进入秘密之义。 真实所说之行，是母亲、女儿、姐妹等。 恒常心应和合。 象肉、大肉和马肉、狗肉、鹿牛肉，菩提心等，应食用和行持。 对此无不可为之事，亦无不可食之物。 一切以见无二，安住于三摩地，则无不可行之事。 以方便和稳固故，应调整对母亲之心。 《一切如来之自性虚空广大续》中，显示甚深方便之第十章。 之后，薄伽梵一切如来之自性大喜者，为了未来之瑜伽士，智慧之资粮者，以及如法灌顶之修行者们，为了圆满秘密、大秘密和智慧心髓三者，宣说了此甚深方便。 自性安住之如是性，是本来安住之法性。 不行于地，不可调伏，自然圆满，唯一安住。 勇士食用一切事物。 从空性之自性中，安住于三摩地。 于身体之法性中，脑和脑髓，头发和毛发指甲，肉和皮肤脂肪，肠和皱纹等，不净之物。
English
It is the earth realm. Due to the thoughts of sentient beings, it appears as the Dharmadhatu, peaceful abiding, and the four wisdoms. Due to things, it is everywhere luminous. Due to thought, it appears as many differences. It is called the ultimate synonym, entering gradually. This very profound yoga does not depend on others. It is the near path among paths, and because it has become the supreme of means, it is called sudden entry. The thusness that has always been abiding is called originally enlightened. All phenomena are completely perfected in the Dharmadhatu, and everything is gathered and purified. Neither existence nor non-existence, Madhyamaka is not perceived, unchanging and indestructible is the Vajra. Vast and extensive, Samantabhadra, not changing, abides uprightly. It is called the view of yoga. The method of meditation taught in between is Samadhi and conduct. What is called Samadhi is entering into the meaning of secret. The conduct that is actually taught is mother, daughter, sister, etc. The mind should always be united. Elephant meat, great meat, horse meat, dog meat, deer and ox meat, Bodhicitta, etc., should be eaten and practiced. There is nothing that should not be done in this, and there is nothing that should not be eaten. Everything is non-dual in view, and if one abides in Samadhi, then there is nothing that should not be done. Because of means and stability, the mind towards the mother should be adjusted. The tenth chapter of the Tantra of the Great Expansion of the Nature of All Tathagatas, showing the profound means. Then, the Bhagavan, the great joyful one, the essence of all Tathagatas, for the sake of future yogis, those with the provisions of wisdom, and practitioners who properly empower, in order to perfect the three, secret, great secret, and wisdom essence, taught this profound means. The thusness that abides in its own nature is the Dharma nature that has always been abiding. It does not go on the ground, it cannot be tamed, it is spontaneously perfect, and it abides alone. The hero eats all things. From the nature of emptiness, abiding in Samadhi. In the Dharma nature of the body, the brain and the marrow, hair and fur and nails, flesh and skin and fat, intestines and wrinkles, etc., impure things.