Tibetan
ཀྱང་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞི་བར་མ་གྱུར་ཇི་ལྟར ལགས།། ཕྲ་མོ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཇི་ལྟར་ཟབ་མོར་གསུངས་པ་ལགས།། གཅིག་དང་དུ་མ་ཇི་ལྟར་ལགས།། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས།། མཚན་མ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་ལགས།། སྨོན་པ་མེད་པ་ཇི་ལྟར ལགས།། ཆོས་རྟག་བགྱི་བ་ཇི་ལྟར་ལགས།། འདིར་བསམ་འདི་ཉིད་གང་གི་ལགས།། འདི་ཡིན་གསུང་པ་ཇི་ལྟར་ལགས།། འདི་ན་གནས་པ་གང་དང་གང།། འོད་གསལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས།། དེ་ཉིད་གསུངས་པ ཇི་ལྟར་ལགས།། དེ་ཁོ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་ལགས།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཧེ་རུ་ཀས་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ།། རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཡི་གེ་ནི།། རང་ལ་སྣང་བས་འོད་གསལ ཡིན།། ཆོས་རྣམས་བརྟེན་པའི་དྲན་པ་ནི།། སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱ་ཡིན་པར་བཤད།། དེ་ཡི་དབུས་ན་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ནི།། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པ།། ཅི་ཡང་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། དེ་ནི་ཐོག་མ་ཐ་མའི བར།། མི་འགྱུར་གནས་པས་འགྱུར་བ་མེད།། དེ་ལ་ཆོས་ཅན་རྣམ་རྟོག་གིས།། བསླད་ནི་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི།། དེ་ཉིད་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡིན།། ཆོས་ཅན་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་པས།། དྷ་རྨོ་ད་ཡ དབྱིངས་ཀྱི་དོན།། དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ཡིན།། བརྗོད་པ་རྣམས་ལ་གནས་པ་ཡིན།། བརྗོད་མེད་ཁྱབ་བྱེད་ཨ་ནི་གཟུགས་དང་མདོག། ཡི་གེ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ནི།། དོན་ནི་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པ་ཡིན།། དེ་ནི་ཡེ་ནས གནས་པ་ཡི།། དོན་དེ་ཤེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་དེ་ཤེས་ཤེས་པ་ལ།། ཡང་དག་པ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན།། ཡང་དག་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ནི།། ཀུན་ཏུ་ཞི་བར་གྱུར་པ་ཡིན།། དོན་དེ་བརྟག་པར་དཀའ་ཕྱིར་དང།། ཕྲ མོ་གྱུར་པས་ཕྲ་བ་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་ཟབ་ཅེས་བྱ།། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར་རོ།། སེམས་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་མེད།། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་གྲངས་ལས་འདས།། གཅིག་དང་དུ་མ་སྤངས་པ་ཡིས།། གཅིག་དང་དུ་མ རྣམས་སྤངས་པ།། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་དེ་ལ་བྱ།། དེ་ལ་དངོས་པོའི་ཆོས་མེད་པ།། དེ་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན།། མཚན་མ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ།། སྨོན་པ་མི་དགོས་རང་ལ་ཡོད།། དེ་ཕྱིར་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡིན།། དེ་ནི གྲུ་གསུམ་རང་བཞིན་ཏེ།། རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་པ་ཡིན།། ཆོས་དེ་མཚོན་པའི་རྟགས་ལ་ནི།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྟགས་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན།། དུས་གསུམ་དྷརྨ་དེ་དབུས་ལ།། འདིར་བསམ་པས་ན་བསམ་པ་ཆེ།། བསམ་པ མེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན།། དེ་ལྟར་བསམ་པ་དེ་ཉིད་ནི།། སྤྲོས་དང་བྲལ་བས་དེ་ཉིད་ཡིན།། སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་ནི།། གནས་པ་
Chinese
又如何呢？没有寂静又如何呢？细微又是如何呢？如何深奥地宣说呢？一和多如何呢？空性是如何呢？无相是如何呢？无愿是如何呢？恒常行法是如何呢？此思此即是谁的呢？说是此又是如何呢？此处住者谁与谁？光明是如何呢？说是彼又是如何呢？唯彼又是如何呢？此后薄伽梵吉祥金刚黑鲁迦对秘密主如是说：无勤奋的文字，因自显现故是光明。诸法所依之忆念，说是名为慈悲。其之中央自性空，是诸行者所不识。是无所有的坛城。彼是初始与终末之间，以不改变而住故无有改变。于彼有法分别念，染污是无过失，彼即是无过失。以有法是生起之处故，达摩达雅（藏文，梵文天城体，dharmadhātu，梵文罗马拟音，法界）是法界之义。彼即自性是虚空。是安住于诸言说。不可说之遍行阿是形色，与诸文字分离者，义是无生空性。彼是本来自在者，知彼义故是智慧。是故知彼知者，名为真实。真实彼之自性，是完全寂静。彼义难以观察故，且以细微故是细微。是故称彼为深。因是心之行境故。心无一与多，是故超离数量。以舍弃一与多故，舍弃一与多，彼即是空性。彼无事物之法，是故是无相。无相彼即，无需愿望自在有。是故是无愿。彼是三角自性，是三解脱。于彼表法之相，是故法相是手印。三世达摩于彼中央，以此思故是胜思。是无思之手印。如是思彼即，以离戏论故是彼。离戏论彼即，安住。
English
How is it also? How is it without peace? How is the subtle also? How is it spoken of as profound? How are one and many? How is emptiness? How is it without characteristics? How is it without aspiration? How is the constant practice of Dharma? Whose is this thought here? How is it said to be this? Who and what dwells here? How is the clear light? How is it said to be that? How is it only that? Then the Blessed One, the glorious Vajra Heruka, spoke thus to the Lord of Secrets: The letter without effort, is clear light because it appears to itself. The memory that supports all dharmas, is said to be called compassion. In its center, the emptiness of nature, is not known by all beings. It is a mandala of nothing at all. It is between the beginning and the end, unchanging because it abides without change. In it, the conceptual thoughts of phenomena, defilement is without fault, that itself is without fault. Because phenomena are the place of arising, Dharmadhatu (藏文，梵文天城体，dharmadhātu，梵文罗马拟音，法界) is the meaning of the realm of Dharma. That itself is the nature of space. It abides in all expressions. The inexpressible, all-pervading A is form and color, separated from all letters, the meaning is unborn emptiness. It is inherently abiding, knowing that meaning is wisdom. Therefore, knowing that knower, is called truth. The nature of that truth, is completely peaceful. Because that meaning is difficult to examine, and because it is subtle, it is subtle. Therefore, it is called profound. Because it is the object of the mind. The mind has no one or many, therefore it transcends number. By abandoning one and many, abandoning one and many, that is called emptiness. It has no qualities of things, therefore it is without characteristics. That which is without characteristics, does not need aspiration, it is self-existent. Therefore, it is without aspiration. It is the nature of a triangle, it is the third liberation. The symbol that represents that Dharma, therefore the Dharma symbol is a mudra. The Dharma of the three times is in its center, thinking this is great thought. It is a mudra without thought. Thus, thinking that itself, because it is free from elaboration, it is that itself. That which is free from elaboration, abides.
Tibetan
ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ།། དེ་བས་འོད་གསལ་ཞེས་བརྗོད་དེ།། འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི རང་བཞིན་གནས།། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་བརྟག་ཀྱང།། འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་ཡིན།། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་རྒྱལ་བ་དང།། འཁྲུལ་པ་མཉམ་པར་དེ་ཉིད་གཅིག། དེ་ལ་གང་ཞིག་མཁས་ལྡན་པའི།། སོ་སོ་རང་རིག ཏིང་འཛིན་གྱིས།། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་སྟེ།། གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན།། རྫོགས་པའི་རྫོགས་པ་མཁས་པའི་རྒྱ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་དང་ལྡན།། སྙིང་གི་ནམ་མཁའ་རང་ལ་ཡོད།། དེ་ནས ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་གསོལ་པ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཟབ་མོ་ཡང་དག་པའི་དོན།། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བདག་ལ་བསྟན་པ་ངོ་མཚར་ཏོ།། བདག་གིས་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ན།། ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་བསྟན པར་བགྱིའོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ།། གསང་བའི་བདག་པོ། ཆོས་ཆེན་པོ་འདི་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་སྐྱེས་པ།། མཁའ་འགྲོ་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡོད་པ།། ཚེ་ལ་དབང་བའི་རིག་འཛིན་ཐོབ་སྟེ།། བྲམ་ཟེ མཆོག་སྲེད་ཅེས་བྱ་མ།ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ས་ལ་འགྲོ་བ། དེའི་ལག་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཟུང་ལ་ཆོངས་ཤིག། སྣོད་མ་དག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་བྱང་བར་གྱིས་ཤིག། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ཆེན་མོ་ རལ་གཅིག་མའི་རྒྱུད་ལས།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཕྱི་མ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའོ།།།། རྫོགས་སོ།། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ལོ་ཀ་དུ་ཏ་ཏནྟྲ་པྲ་བ་སད་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སྲིད་པའི་བེམ་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱ་ནག་སྐད་དུ། བདེ་རོད་དར་མུད་ཁ་ཕྱེད། བོད་སྐད་དུ། སྲིད་པའི་སྐོས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ། ཞང་ཞུང་སྐད་དུ། མུ ཡི་སངས་འདུ་བེ་ཏ་ཧ་འཕྱོ་ཡ་སངས།བོད་སྐད་དུ། སྲིད་པའི་ཧས་ཞེས་བྱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། སྔོན་འདི་སྐད་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། རང་སྣང་གི་དངོས་པོ་ནི་རིགས་ལྔ། འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་ ཡུམ་ལྔ་རུ་སྣང་བ་ལས།སྲིད་པའི་ཆམ་ལ་དབབ་པའི་སྐོས་བདག། སྲིད་པའི་རྒྱལ་མོ་འཁོར་ལོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ལས། དེའི་ཐུགས་ཀ་ནས་སྐོས་བདག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་སྤྲུལ་ནས་ འཇིག་རྟེན་ཆམ་ལ་ཕབ་སྟེ་གནས་པ་ནི།། ནག་པོ་འཛུམ་མེད་དང། ཐོམ་པོ་ཡོར་པོ་གཉིས་སྲིད་པ་བྱང་དུ་བསྐོས།། སྐོས་རྗེ་དྲང་དཀར་དང། ཐོད་པའི་ཕྲེང་བ་གཉིས་ཤར་གྱི་སྐོས་བདག་ཏུ་བསྐོས། ཡགྴ་དེ་ཝ་དང། ཡགྴ་ཀྲོ་ཏ་གཉིས་ནུབ་ཀྱི་སྐོས་བདག་ཏུ་བསྐོས། འཁོར་ལོ་བཅུ་གཉིས་པ་དང། ཡབ་རྗེ་ནག་པོ་གཉིས་བྱང་གི་སྐོས་བདག་ཏུ་བསྐོས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀའི་
Chinese
虚空的体性，因此被称为光明，是所有众生的自性所在。即使颠倒错乱地分别思量，也是众生的自性所显。因此，诸佛与迷惑平等，其体性一味。其中，那些具有智慧的人，以各自的自明觉性，通过禅定，如虚空般地证悟诸法，那便是无二的唯一真谛，是圆满中的圆满，是智者的种子，是具有光辉的大圆满。心的虚空自在存在。之后，金刚手菩萨请问：世尊，甚深之法的真实意义，将这无与伦比的教法向我展示，真是太稀奇了！未来我也将向那些无与伦比的人们宣讲。世尊说道：秘密主，此伟大的法在赡部洲诞生，具有空行母的印记，获得了掌控寿命的持明者，名为婆罗门至爱女，她在自然成就的土地上行走，此法将落入她的手中，你应与之结合。净化那些不净之器的相续。瑜伽自在女一髻母续中，后续圆满次第第十四章。圆满结束。印度语：洛迦度达怛特罗婆婆萨那玛。藏语：名为有之物。汉语：德若达尔穆德卡佩。藏语：名为有之大轮。象雄语：穆益桑杜贝达哈颇亚桑。藏语：名为有之哈。顶礼薄伽梵黑汝嘎。往昔曾听闻，当时，自显之事物为五种姓，五大显现为五母。镇压有之轮的主尊，有之女王，汇集所有缘起之轮。从她的心间化现出八大轮主，镇压世界而安住：黑面无笑者与敦波约波二者被任命为北方的轮主。轮主正直白与颅鬘二者被任命为东方的轮主。药叉提婆与药叉克罗达二者被任命为西方的轮主。十二法轮与父主黑二者被任命为北方的轮主。所有这些都是金刚黑汝嘎的
English
The nature of space, therefore called luminosity, is the inherent nature of all beings. Even if one conceptually thinks in a reversed and confused manner, it is still from the nature of beings. Therefore, Buddhas and delusion are equal, their essence being one. Among them, those who possess wisdom, with their individual self-awareness, through meditative absorption, see the Dharma like the center of the sky. That alone is the non-dual truth, the perfection of perfection, the seed of the wise, the glorious Great Perfection. The space of the heart is inherently present. Then, Vajrapani inquired: Bhagavan, the profound meaning of the Dharma, the unparalleled teaching shown to me is truly wondrous! In the future, I will also teach those who are unparalleled. The Bhagavan said: Lord of Secrets, this great Dharma is born in Jambudvipa, possessing the seal of the Dakinis, having attained the Vidyadhara who controls life, named the Brahmin Supreme Desire Woman, who walks on the spontaneously accomplished land. This Dharma will fall into her hands, you should unite with her. Purify the lineage of those impure vessels. From the One-Braided Mother Tantra, the Great Yogini, the latter completion stage, the fourteenth chapter. Completed. In Indian language: Loka Duta Tantra Prabhasad Nama. In Tibetan: Called "The Thing of Existence". In Chinese: De Ruo Daer Mu De Ka Pei. In Tibetan: Called "The Great Wheel of Existence". In Zhangzhung language: Mu Yi Sang Du Be Da Ha Pyo Ya Sang. In Tibetan: Called "The Ha of Existence". Homage to Bhagavan Heruka. Once in the past, it was heard that the self-manifested objects are the five families, and the five elements appear as the five mothers. The lord who subdues the wheel of existence, the queen of existence, gathers all interdependent arising wheels. From her heart emanated eight great wheel lords, subduing the world and abiding: Black Faceless and Thompo Yorpo were appointed as the wheel lords of the north. Wheel Lord Upright White and Skull Garland were appointed as the wheel lords of the east. Yaksha Deva and Yaksha Krodha were appointed as the wheel lords of the west. The Twelve Wheel and Father Lord Black were appointed as the wheel lords of the north. All of these are of Vajra Heruka.