Tibetan
ན། །ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་ཉིད། །མི་རྗེས་སྤྲེའུས་གནོན་ཚུལ་དུ། །བྱ་བྱེད་མང་པོས་བདག་མེད་པར། །རང་རིག་སྟོབས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་ནས། །མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད། །མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་གནས། །འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་སྣ་ཚོགས་པས། །མི་གཡོ་རང་ཕྱུང་ཐིག་ལེར་བསྟན། །དེ་དང་ང་དང་བདག་མེད་ཅིང་། །རྐྱེན་གྱི་རྡུལ་གྱིས་མི་འགོ་སྟེ། །རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པས་ན། །ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཉིད། །གང་དུ་འགྲོ་ཞིང་གང་དུ་སྐྱེ། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་མེད། །ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལ་འཕྱོ་བ་དེ། །རྒྱ་མཚོར་གནས་པའི་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས། །ལུས་ཉིད་མ་རུངས་འཇིག་པ་ལྟར། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་མཆོག་བླ་མེད་པ། །བྱ་བྲལ་མ་མཉམ་ཐམས་ཅད་སྡུད། །རྣམ་རྟོག་ཞིག་པས་ས་རྣམས་འཇོམས། །ཐེག་པ་མ་ལུས་ལྟོ་བར་ཟ། །བསམ་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་ཉིད་དེ། །འདི་ཞེས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡི་གེའི་རྒྱུད་མེད་བསྒོམ་དུ་མེད། །བྱ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་དུ། །མི་བཙལ་མི་བསྒྲུབ་མི་གཡེང་བར། །བསྒོམ་ཚུལ་ཟད་བྱེད་སྤྱོད་ཚུལ་གཞོམ། །རང་རིག་སྙིང་པོ་མི་གཡོ་བར། །རྙེད་པའི་ལམ་དུ་སུ་འདོད་པ། །གླང་པོ་ཞོན་ནས་ རྗེས་གཅོད་ཚུལ། །མཉམ་དབྱིངས་དག་པ་ལྡན་པ་ལ། །བོར་ནས་སངས་རྒྱས་ཚོལ་བར་བྱེད། །ཨེ་མ་ཧོ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་འདི། །བཙལ་བས་རྙེད་པའི་གནས་མེད་དེ། །དྲུག་གི་ཆོས་བཞིན་ཡུལ་མེད་པས། །ལོང་བས་ནམ་མཁའ་བསྙབས་པ་བཞིན། །གོང་ནས་གོང་དུ་ཚངས་པའི་མི། །བྱ་བྲལ་ཆོས་དང་མཐུན་པ་མིན། །ཅི་སྟེ་ལམ་ལ་བགྲོད་འགྱུར་ན། །ནམ་མཁའི་མཐའ་བཞིན་མཐོང་བ་མེད། །ཡེ་ནས་མཉམ་རྫོགས་སྙིང་པོ་ལ། །བསྒྲུབ་དང་བསྲུང་བར་བྱ་བ་མེད། །བསྒྲལ་དང་མ་བསྒྲལ་གཉིས་མེད་ཅིང་། །དགེ་དང་མི་དགེའི་བསམ་ལས་འདས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་དེ། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་སྤངས་བྱས་ནས། །ཐར་པ་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་། །དཀའ་ཐུབ་བགྲོད་སྐྱོང་འབད་རྩོལ་གྱིས། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ལམ་མི་རྙེད། །སྡོམ་པས་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་རིང་། །དགེ་རྩས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བཞིར་འགྱུར། །ངན་སོང་དུ་ཡང་སྐྱེ་བར་བྱེད། །སྨད་འཚོང་མ་དང་སྦྱར་བྱས་ཤིང་། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྲོག་བཅད་ན། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ས་ཉིད་དུ། །འབྱོལ་ཉོག་སྤྱོད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་བདེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། མན་ངག་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཀུན་རྫོགས་པའི་ལྷུན་གྱིས་གནས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་
Chinese
那。 如何生起分别念？ 如人后猴子压迫般， 众多行为中无我存在， 自性明觉力掌控后， 以相状之形式而分别， 安住于大平等之界中。 以各种各样之想与行， 示现不移自生之明点。 彼与我及无我皆无， 不为业力之尘所染污， 自性清净之缘故， 一切皆为如来藏。 往何处去又于何处生？ 无有世间生起之事物。 如大鹏于空中翱翔， 居于海中之龙族等， 如自身不悦而坏灭般， 无上金刚乘之殊胜， 无为无等皆摄集， 分别念灭而摧毁诸地。 尽吞诸乘于腹中， 乃是离思之法界， 因此不可衡量此为何。 无有文字传承亦无修持， 如无为之虚空一般， 不寻不修亦不散乱， 穷尽修持之方式，摧毁行为之方式。 自明觉之心髓不动摇， 谁欲求得证悟之道？ 骑乘大象后， 追逐之方式。 于具足平等清净之界中， 舍弃而寻求成佛。 唉玛吙！此乃佛之行境， 无有以寻觅而得之处， 如六法般无有处所， 如盲人摸索虚空。 由上而上梵天之人， 与无为之法不相应。 若于道上行进时， 如虚空之边际不可见。 本来自性圆满之藏性， 无有修持与守护之事。 无有度与未度之二元， 超越善与非善之思虑。 因与果无有差别， 舍弃五种烦恼后， 无有可修之解脱菩提。 本来自性如是之界中， 以苦行修行之精勤， 不能获得真正成佛之道。 以律仪束缚菩提之根本， 以善根转为四生之痛苦， 亦将生于恶道中。 与妓女交合， 断绝一切有情之命， 于普贤王如来之地， 行诸杂染之事而极乐。 大乐续中，所有口诀无余圆满任运安住品第二十终。之后，世尊
English
Na. How do conceptualizations arise? Like a monkey pressing down on a person's back, In numerous actions, there is no self. After the power of self-awareness takes control, Conceptualization in the form of characteristics Dwells in the realm of great equality. With various thoughts and actions, It shows the unwavering, self-arisen bindu. There is no 'that,' 'I,' or 'self'. It is not stained by the dust of karma. Because of its naturally pure essence, Everything is the essence of the Sugata. Where does it go, and where is it born? There is no worldly thing that arises. Like a great garuda soaring in the sky, The nagas dwelling in the ocean, As if their bodies were destroyed by displeasure, The supreme, unsurpassed Vajrayana, Gathers all that is non-doing and unequal. With the destruction of conceptualizations, it destroys the bhumis. It swallows all the vehicles into its belly. It is the dharmadhatu beyond thought. Therefore, it cannot be measured as 'this'. There is no lineage of letters, and no meditation. Like the unconditioned sky, Without searching, without striving, without distraction, Exhausting the methods of meditation, destroying the methods of action. The essence of self-awareness is unwavering. Who desires the path to realization? After riding an elephant, The way of chasing after it. In the realm of equality, purity, and possession, They abandon it and seek Buddhahood. Emaho! This is the realm of the Buddhas, There is no place to find it by searching. Like the six dharmas, there is no place. Like a blind person groping for the sky. People of Brahma, higher and higher, Are not in harmony with the dharma of non-doing. If you were to travel on the path, Like the edge of the sky, it is not visible. In the naturally complete essence, There is nothing to cultivate or protect. There is no duality of liberating or not liberating. It is beyond the thoughts of good and non-good. There is no difference between cause and effect. After abandoning the five afflictions, There is no liberation or enlightenment to be attained. In the naturally suchness realm, With the diligence of ascetic practice, You will not find the path to true Buddhahood. With vows, the root of enlightenment is distant. With virtuous roots, suffering turns into four births. You will also be born in the lower realms. Having intercourse with a prostitute, And cutting off the lives of all sentient beings, In the realm of Samantabhadra, Engaging in defiled actions and being extremely happy. From the Tantra of Great Bliss, the twentieth chapter, which is the chapter on the spontaneous abiding of all the complete and unimpaired instructions, is complete. Then, the Bhagavan.
Tibetan
ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ལྟར་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་མཁའ། །ཀུན་ན་ཀུན་ཉིད་དཔལ་གྱི་སྐུ། །རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དག་ཉིད། །དེ་བཞིན་མཉམ་རྫོགས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱིས། །ཡུལ་དང་རིག་པ་གཉིས་མེད་པར། །སྔ་ཕྱི་མེད་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འདྲ་བ་ཡང་། །ལྟ་བར་སྣང་བས་འབྲས་བུ་མིན། །འདུས་དང་མི་འདུས་གནས་མི་གནས། །རྩ་བ་མིན་ཏེ་ལྟུང་བའི་རྒྱུ། །ས་ཡང་བགྲང་དང་འཇུག་ཕྱག་འཚལ། །བསྐྱེད་དང་བསྒྲུབ་དང་མཆོད་པ་རྣམས། །ངང་གིས་དག་པས་ངང་གནས་པ། ། དཀའ་ཐུབ་དཀའ་བ་སྤྱད་མི་དགོས། །ས་དང་རྩོལ་བས་བཙལ་མི་དགོས། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པ། །བགྲང་ཞིང་འཇུག་ཆགས་བྱ་མི་དགོས། །འདི་ནི་བྱ་མེད་བྱ་ལས་འདས། །བསྐྱེད་དང་བསྒྲུབ་པ་བྱ་མི་དགོས། །འདི་ནི་མི་སྐྱེ་བདེ་བའི་ཀློང་། །མཆོད་པ་རྒྱལ་བ་མཆོད་དུ་མེད། །འདི་ནི་རྒྱལ་མཆོག་རྫོགས་པའི་སྐུ། །ཡི་གེས་མཚོན་པར་བྱ་མི་དགོས། །འདི་ནི་རང་བཞིན་གསལ་བའི་འོད། །བསྟོད་དང་བཀུར་དང་བཀུར་མི་དགོས། །འདི་ནི་ཕུང་པོའི་དབྱིབས་ལས་འདས། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་འོད་དང་བྲལ། །འདི་ནི་ཁ་དོག་དབྱིབས་མ་ཡིན། །འདི་ལ་ལྟ་བས་བལྟ་རུ་མེད། །ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ལས་འདས། །འདི་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད། །གང་ཡང་འབྱེད་པ་མེད་པའི་མཆོག །འདི་ནི་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་བཞིན་ཐམས་ཅད་འདུས། །གང་ཡང་དངོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །དངོས་མེད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །སྣང་བ་ཉིད་ན་གང་ཡང་མིན། །ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱང་། །དངོས་མེད་དེ་ཉིད་ཡང་དག་ཉིད། །དཔའ་བོས་མི་ཚུགས་འབྲས་བུའི་མཆོག །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ། །ད་ལྟའི་བདེ་བ་ཕྱི་མའི་བདེ། །མངོན་སུམ་པ་དང་རྒྱབ་ནས་བྱུང་། །དེ་ཡང་རྣམ་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས། །དེ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ། །གདོད་ནས་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ནི། །དུས་གསུམ་གཅིག་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་ཕྱུག་དང་། །ཞིང་ཁམས་རྒྱལ་བ་མ་ལུས་ཀུན། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྫོགས་ཆེན་པོ། །བསམ་འདས་བརྗོད་མེད་མཆོག་གི་ལམ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡི་བཅུ། །གྲུབ་པ་མཆོག་གི་ཐ་སྙད་ལ། །སྒྲོ་དང་སྐུར་དང་རྣམ་པ་ཡེ་ནས་རྒྱལ་བའི་རྣམ་དག་སྐུ། །རྒྱས་སོ་རྒྱས་སོ་ཁམས་གསུམ་ཡེ་སངས་རྒྱས། །བརྗོད་དུ་བརྗོད་དོ་ཡོན་ཏན་དབང་ཕྱུག་འདི། །བརྗོད་པའི་ཐ་
Chinese
逝世者普贤如来于视如繁星却无一物的定中安住后，特为此宣说偈颂。内外皆无，乃大智慧之虚空。一切中之一切，乃威严之身。自性坛城，即是真实。如是平等圆满任运成，境与觉知二者无别。无有先后，法界即是如是。如同金刚萨埵，然以显现为见，而非果。聚集与不聚集，住与不住，非根本，乃堕落之因。地亦计数，趋入而顶礼。生起与修持及供养等，自性清净故，安住于自性。无需苦行，无需以地与勤奋寻觅。此乃无上智慧，无需计数趋入执着。此乃无为，超越作为。无需生起与修持。此乃不生安乐之界，供养亦无有可供养之胜者。此乃胜王圆满之身，无需以文字诠释。此乃自性光明之光，无需赞颂恭敬与不恭敬。此乃超越五蕴之形，远离五智之光。此非颜色形状，于此无有以见而见。见解本身即超越言辞。于此无有因与果，无有任何分别之胜者。此乃名为聚集，如海之深处般聚集一切。任何事物皆非实有，然无实有之彼即显现种种。显现本身中亦无任何事物。纵然行持种种乘，无实有之彼即是真实。勇士亦无法摧毁之殊胜果，即是金刚萨埵之相。现今之乐与未来之乐，显现与背后所生。彼亦是分别之过患，故不应依赖彼。从初始即是精华故，三时为一，无有差别。菩提萨埵自在与，一切刹土之胜者无余，大圆满，大圆满。不可思议，不可言说之殊胜道，十度之十。于成就殊胜之名言上，增益与诽谤及分别，本初即是胜者之极净身。广大啊广大，三界本自成佛。宣说啊宣说，此功德自在。宣说之边
English
Having entered into the samadhi where the Victorious All-Good One sees all kinds of views as non-existent, this special statement is specially stated. The sky of great wisdom without outer and inner, the glorious body that is all in all, the self-existing mandala is truly real. Likewise, with equal perfection spontaneously accomplished, the realm and awareness are inseparable. Without before and after, the realm is just as it is. Even resembling Vajrasattva, it is not a result because it appears as a view. Gathering and not gathering, dwelling and not dwelling, not the root, but the cause of falling. Even counting the earth, prostrating upon entering. Generation, practice, and offerings, etc., are naturally pure, so they abide naturally. There is no need to practice asceticism. There is no need to search with earth and effort. This is the unsurpassed wisdom. There is no need to count and cling to entering. This is non-action, beyond action. There is no need to generate and practice. This is the realm of unborn bliss. There is no offering to the victorious ones. This is the perfect body of the supreme victor. There is no need to express it with letters. This is the light of self-existing clarity. There is no need to praise, honor, or dishonor. This is beyond the form of the aggregates. It is free from the light of the five wisdoms. This is not color or shape. There is no seeing with seeing in this. The view itself is beyond words. There is no cause and effect in this. The supreme one without any separation. This is called gathering, gathering everything like the depths of the ocean. Nothing is truly existent, but that which is non-existent appears in various ways. In appearance itself, there is nothing. Even practicing various vehicles, that which is non-existent is truly real. The supreme fruit that cannot be destroyed by heroes is the nature of Vajrasattva itself. The happiness of the present and the happiness of the future, what is manifest and what arises from behind. That is also the fault of separation, so one should not rely on it. Since it is the essence from the beginning, the three times are one, without difference. Bodhisattvas, lords, and all the victorious ones of the realms, Great Perfection, Great Perfection. The inconceivable, inexpressible supreme path, the ten perfections of the ten. On the term of supreme accomplishment, imputation, slander, and distinctions are from the beginning the perfectly pure body of the victorious ones. Expand, expand, the three realms are primordially enlightened. Speak, speak, this power of qualities. The edge of speaking